«Ελαφρώς νοτιότερα»

Καθώς ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός (4ος παγκόσμιος…) οξύνεται ξέρετε τι σημαίνει «την έχουμε ψωνίσει» ιμπεριαλιστικά επειδή έχουμε (ή νομίζουμε ότι έχουμε) αμερικανο-αγγλικές «πλάτες»; Αν όχι ρωτήστε τον κλόουν του Κιέβου…

Δευτέρα 28 Νοέμβρη>> … Όπως αναφέρουν στην «Κ» καλά πληροφορημένες πηγές, ο λόγος για τον οποίο επελέγη η νέα NAVTEX να εκδοθεί με βάση τη πρόταση που είχε καταθέσει η Λιβύη το 2011, είναι προκειμένου να μεταδοθεί το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να υπάρξει – κάποια στιγμή – κάποιου είδους συμφωνία. Τα μόνα σημεία της NAVTEX που αναμένεται να κινηθούν ελαφρώς νοτιότερα της πρότασης της Λιβύης του 2011, είναι εκείνα που βρίσκονται σε περιοχές που η Ελλάδα διεκδικεί μεγαλύτερη επήρεια λόγω ύπαρξης νησιών. Το ένα σημείο είναι, βεβαίως, εκείνο που αφορά τη Γαύδο και το δεύτερο τα νησιά Σχίζα και Σαπιέντζα απέναντι από τη Μεθώνη στη νοτιοδυτική Πελεπόννησο, και με βάση την ελληνική άποψη δίνουν δυνατότητα για μεγαλύτερη επήρεια…

Αυτά έγραφε χτες (Κυριακή 27 Νοέμβρη) στην καθεστωτική «καθημερινή» ο καθ’ ύλην αρμόδιος δημοσιογράφος, κάτω απ’ τον τίτλο «NAVTEX- μήνυμα στη Λιβύη». Πράγμα που σημαίνει: η τελευταία ελπίδα του ελλαδιστάν να μοστράρει εαυτόν ως «αφεντικό της ανατολικής Μεσογείου» είναι να πουλάει τσαμπουκά στην διεθνώς αναγνωρισμένη λιβυκή κυβέρνηση της Tripoli, κρίνοντας την αδύναμη… «Καπαρώνοντας» (ως ελληνικό βυθό) αυτό το «ελαφρά νοτιότερα», με βάση την διεθνώς παράνομη και οπωσδήποτε αυθαίρετη ιδέα ότι η Γαύδος και δυο νησάκια απέναντι απ’ την μεσσηνιακή Μεθώνη επιβάλλουν στο λιβυκό κράτος να κάνει γαργάρα την δική του (αφρικανική, ηπειρωτική) ακτογραμμή. (Τι άλλο πρέπει να κάνει αυτό το κράτος; Μήπως να υποχωρήσει «ελαφρώς νοτιότερα» απ’ τη Σαχάρα για να μην ταλαιπωρεί την Αθήνα;)

Αυτός είναι ο ελληνικός ιμπεριαλισμός όταν, μη μπορώντας κάτι άλλο, το έχει γυρίσει στο κούτσου-κούτσου ball. Ποια όμως νομίζετε ότι (θα) είναι η απάντηση της κυβέρνησης της Tripoli στον ελληνικό τσαμπουκά; Μήπως θα πέσει στα πόδια του γύπα ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα εκπλιπαρώντας για λίγα θαλάσσια στρέμματα;

Όχι!… Το ελλαδιστάν, υπό το ρημαδογκουβέρνο αλλά με διακομματική συναίνεση, ξύνεται στη γκλίτσα του τσοπάνη, ποντάροντας – βέβαια – στον μεγάλο σύμμαχο στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού.

Μάταιο ποντάρισμα… (Αλλά δεν θέλετε να βλέπετε…)

Η παρ’ ολίγον άλωση της Τριπολιτσάς (απ’ τον Ξέρεις-ρε-ποιος-είμαι-γω…)

Πάντα με το βλέμμα ψηλά, σ’ εκείνα τα ύψη (πολιτικής) που των κοινών ανθρώπων το μάτι δεν φτάνει…

Δευτέρα 21 Νοέμβρη>> Αυτός ο ευθυτενής, κομψός, φιλόδοξος, τεράστιος, πελώριος γύπας που διαθέτει το ελλαδιστάν (και το ρημαδογκουβέρνο) σαν υπουργό εξωτερικών έχει την άδολη συμπάθεια της ασταμάτητης μηχανής: πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος… (Έχουμε πάντα μια καλή κουβέντα για τους αποτυχημένους, τους γραφικούς κλπ της κάθε εξουσίας…) Ίσως ο ρημαδοΓουαϊδοΝικόλας πρέπει να πηγαίνει στην άλλη Τρίπολη (όχι του λιβάνου, της Αρκαδίας), νάναι όλα κανονισμένα όπως τα θέλει… και να μην πεινάει όπως την άλλη φορά, τότε που ξαναέδωσε τα ρέστα του κατά του Τσαβούσογλου.

Υπάρχουν τρία μικρά, τόσο δα μικρά δεδομένα, για τον ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα και πιο γενικά, με το ρημαδογκουβέρνο. Το πρώτο το παρατήρησαν διάφοροι: με τον Τσαβούσογλου, που υπέγραψε τον «απαίσχυντο σύμφωνο», και θα χαιρετιόταν, και θα κουβέντιαζε∙ με την Μάνγκους όμως όχι … Επειδή υπέγραψε το «απαίσχυντο σύμφωνο»… (Crazy, crazy!!!)

Υπάρχει κάποιος μισογυνισμός εδώ; Όχι. Υπάρχει το δεύτερο: η αντίληψη της (κρατικής εξωτερικής και όχι μόνο) πολιτικής ως photo opportunity (όταν δεν είναι τιτίβισμα). H λίβυα υπ.εξ. κυρία Μάνγκους είναι «μικρή κι αδύναμη» (πολιτικά…) για να καταδεχθεί ένας γίγαντας (σαν τον ρημαδοΓουαϊδόΝικόλα) να χαιρετηθεί και να φωτογραφηθεί μαζί της… Είναι «χαμηλότερου επιπέδου» απ’ τον κολοφώνα… (με όμικρον το «κο»).

Το τρίτο είναι βέβαια ο τζενεράλ Χαφτάρ! Το να πέσει στη ζεστή αγκαλιά του για να τον παρηγορήσει στη Βεγγάζη (γι’ αυτό που πήγαν να του κάνουν οι άθλιοι της – λιβυκής – Τρίπολης) πρέπει να έσκασε σαν υπαρξιακή ανάγκη∙ η σχέση τους είναι παλιά και ελαφρώς παθιασμένη. Από τότε (θυμάστε;) που υποτίθεται ότι ο τζενεράλ θα ισοπέδωνε την Τρίπολη μαζί με την (διεθνώς αναγνωρισμένη) παλιοκυβέρνησή της, οπότε χρίστηκε με κάθε τιμή επίσημος εκπρόσωπος του ελλαδιστάν σε μια διάσκεψη στο Βερολίνο (για την λιβύη) όπου η Αθήνα δεν ήταν καλεσμένη. Σπουδαίες στιγμές σπουδαίας εξωτερικής πολιτικής!! (Τώρα υπάρχει κι άλλη ζεστή αγκαλιά: της οικογένειας Μενέντες… Άλλη φορά γι’ αυτήν).

Το σίγουρο είναι ότι η Αθήνα έχει δημιουργήσει ένα ακόμα πρόβλημα με την Τρίπολη ΠΡΙΝ κάνει την έφοδο ο πελώριος. Και δεν μπορεί να το λύσει ακόμα κι αν ο γύπας πάει πετώντας με τα δικά του φτερά ως τη λιβύη. Ποιο είναι αυτό;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Αρπακτικά 1

Δευτέρα 21 Νοέμβρη>> Έχει την πλάκα του γεγονός ότι το ελληνικό καθεστώς (και στη λέξη «καθεστώς» να συμπεριλάβετε τους πάντες και τα πάντα, θεσμούς, μηχανισμούς, κυκλώματα, συμφέροντα, εξουσίες μεγαλύτερες και μικρότερες, πολιτικά πρόσωπα, αξιωματούχους, τεχνικούς… ) παριστάνει ότι τα προσπαθήσει να «συμμαζέψει» και να «πειθαρχήσει» όσους / όσες ασχολούνται (μέσα στο υποτιθέμενο «κρατικό μονοπώλιο») με την συλλογή πληροφοριών, τις παρακολουθήσεις, κλπ, στην ιστορική εποχή που ακόμα και τα καθεστώτα που υποτίθεται επιδείκνυαν στο παρελθόν τέτοιου είδους ορθολογισμό και πειθαρχία έχουν χάσει κάθε έλεγχο. Στις ηπα για παράδειγμα, όπου το εκτελεστικό (: κογκρέσσο) είναι ο θεσμικός προϊστάμενος της cia, κανείς δεν ήξερε ότι αυτή η υπηρεσία διαθέτει μυστικό στρατό 70.000 ατόμων (!!), που δρουν έξω και πέρα από κάθε «συνταγματική πρόνοια». Το ποιος παρακολουθεί ποιον και για ποιον σκοπό (μιλώντας πάντα για τις επίσημες, κρατικές υπηρεσίες) έχει ιδιωτικοποιηθεί / εγκληματοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το μόνο που συμβαίνει πραγματικά στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Βερολίνο ή στη Ρώμη (ενδεικτική η αναφορά) είναι ότι οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε διαφορετικές φράξιες των κρατικών / παρακρατικών μηχανισμών «παράγουν αποκαλύψεις και διαρροές»∙ οι οποίες, με την σειρά τους, λειτουργούν σαν de facto «έλεγχος». Ή, πιο σωστά, σαν το θεαματικό υποκατάστατό του.

Η πάγια ιδέα που υπάρχει για την μορφή-κράτος (κι όλα της τα παρακλάδια), η ιδέα μιας συμπαγούς ιεραρχικής πυραμίδας μέσα στην οποία τα επίπεδα της γραφειοκρατίας υπόκεινται σε αυστηρή πειθαρχία και ενότητα στόχων, μεθόδων και σκοπών, είναι αρχαιολογία∙ αν υποθέσουμε ότι ίσχυε άλλοτε. Εδώ και 4 τουλάχιστον δεκαετίες η μορφή-κράτος έγινε σταδιακά ένα αρχιπέλαγος / δίκτυο επιμέρους ομαδοποιήσεων με διαφορετικές (έως και αντίπαλες) ατζέντες, σε διαρκείς λίγο πολύ ρευστές τακτικές συμμαχίες και αντιπαραθέσεις – κι αυτό δεν ισχύει μόνο για το ελλαδιστάν! Το πιο κοντινό μοντέλο για την πραγματική δομή της μορφής – κράτους στον ύστερο καπιταλισμό (δηλαδή στη διάρκεια της 3ης και ακόμα περισσότερο τώρα, στην 4η βιομηχανική επανάσταση) είναι ο υπόκοσμος∙ κι αυτό το υποστηρίζουμε χωρίς ηθικολογία. Όποιος / όποια έκανε κάποτε τον κόπο να διαβάσει σχετικά με την κρατικοποίηση του εγκλήματος (: τετράδιο για εργατική χρήση νο 2), μια διεξοδική αναλυτική επεξεργασία της οποίας οι βασικές θέσεις παρουσιάστηκαν δημόσια το 2007, καταλαβαίνει.

Απ’ αυτή την σκοπιά η «υπόθεση predator» έχει διδακτικό ενδιαφέρον. Ενώ πρόκειται για διεθνές ζήτημα (με την έννοια ότι οι «πελάτες» είναι υπηρεσίες ή/και κυκλώματα διαφόρων κρατικών προελεύσεων) υπάρχει – διεθνώς – ιδιαίτερη εστίαση στην ελληνική περίπτωση. Κι αυτό καθόλου τυχαία: η δημόσια αποκάλυψη της ύπαρξης και της χρήσης του συγκεκριμένου λογισμικού υποκλοπών έγινε σχεδόν ταυτόχρονα απ’ το (καναδικό) CitizenLab (στις 16 Δεκέμβρη του 2021 με όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες) και απ’ το Meta του Ζούντεμπεργκ (στις 17 Δεκέμβρη του 2021 με κάποια σημαντικά επιπλέον στοιχεία)∙ ανακοινώσεις που περιλάμβαναν καθαρά και το ελλαδιστάν στο «πελατολόγιο» της εταιρείας που διαθέτει το Predator. Μόλις ένα μήνα μετά, στις 11 Γενάρη του 2022, θα μπορούσε κάθε ενδιαφερόμενος (εντός ή εκτός εισαγωγικών) να μάθει αυτά:

Μεταφράζουμε (ο τονισμός με υπογραμμίσεις δικός μας, τα bold στο πρωτότυπο) και τονίζουμε: αυτά γράφονταν στις 11 Γενάρη του 2022….

Τίτλος: Κατασκοπεύει η ελληνική κυβέρνηση τους πολίτες της μέσω του spyware Predator;

Υπότιτλος: Συνεπώς η ελληνική κυβέρνηση ελέγχει παράνομα τις συσκευές των πολιτών της μέσω του spyware Predator και κανείς δεν φαίνεται να κάνει οτιδήποτε επ’ αυτού.

Κείμενο: Το spyware Predator είναι, σύμφωνα με αναφορές ξένων sites, το καινούργιο κατασκοπευτικό εργαλείο της ελληνικής κυβέρνησης κατά των πολιτών της. Αυτό είναι το συμπέρασμα μας διαβάζοντας την πρόσφατη έρευνα του CitizenLab, μιας ομάδας ερευνητών και ειδικών ασφάλειας απ’ τον Καναδά: χρησιμοποιείται από κυβερνήσεις και αστυνομίες για να παρακολουθεί ανυποψίαστους πολίτες σ’ όλο τον κόσμο.

Ανάμεσα στις κυβερνήσεις που χρησιμοποιούν παράνομα αυτό το μέσο παρακολούθησης είναι η Ελληνική, σύμφωνα με την έρευνα του CitizenLab και του Meta (Facebook). Αλλά η ελληνική σχέση με το spyware φαίνεται να είναι πιο σύνθετη και βαθιά απ’ ότι δείχνει από πρώτη ματιά.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Αρπακτικά 2

Δευτέρα 21 Νοέμβρη>> Απ’ την άλλη μεριά η ασταμάτητη μηχανή είναι σίγουρη ότι οι δημαγωγοί «έπνιξαν» το θέμα για αρκετούς μήνες (στην ελλάδα μέχρι να «σκάσει» η περίπτωση Ανδρουλάκη…) δίνοντας έτσι αρκετό χρόνο στο κύκλωμα να φροντίσει για την όσο το δυνατόν καλύτερη προστασία / διάσωσή του. (Να θυμίσουμε ότι η περίπτωση Ανδρουλάκη δημοσιοποιήθηκε τον Ιούλιο / αρχές Αυγούστου του 2022 κι ενόσω πριν είχε «πνιγεί» με χαρακτηριστική δημαγωγική άνεση, ήδη απ’ τον Απρίλη του 2022, η περίπτωση του δημοσιογράφου Κουκάκη).

Ανάμεσα στα μέσα Δεκέμβρη του 2021 (ανακοινώσεις των CitizenLab και Meta που ξεκάθαρα έδειχναν (και) ελλαδιστάν) και στις αρχές Αυγούστου του 2022 μεσολάβησαν 7,5 μήνες – χρόνος υπεραρκετός για να γίνει οποιοδήποτε deal και να οργανωθεί οποιαδήποτε μεθόδευση μεταξύ διαφορετικών κυκλωμάτων του ενιαίου ελληνικού (κρατικού / ιδιωτικού) υπόκοσμου!!!

Ποια θα μπορούσαν να είναι τα επίδικα αυτών των όποιων deal και των όποιων μεθοδεύσεων σ’ αυτούς τους 7,5 τουλάχιστον μήνες ανάμεσα στο «ααα, δεν ξέρω τίποτα» και στο «ωπ, εδώ έχουμε σοβαρό σκάνδαλο με κέντρο το Μαξίμου»;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Η όλο και βαθύτερη ελληνική συμμετοχή στο ουκρανικό πεδίο μάχης αποκαλύπτεται

Δευτέρα 7 Νοέμβρη>> Το αμερικανικό anti-imp site the grey zone είναι ιδιαίτερα αξιόπιστο – και σταθερό στις έρευνές του. Τις πηγές του δεν μπορούμε να τις ξέρουμε, αλλά αναμφίβολα στο the grey zone ξέρουν καλά για ποια πράγματα μιλούν.

Σε μια πρόσφατη, πριν 4 ημέρες, αναφορά περιγράφουν το πως το βρετανικό κράτος / παρακράτος συνεχίζει «με νέα υλικά» την παλιά, γνωστή αμερικανική / νατοϊκή επιχείρηση stay behind. Με άλλα λόγια την δημιουργία, εκπαίδευση, εξοπλισμό και κάθε άλλη υποστήριξη σε κρατικούς / παρακρατικούς μηχανισμούς και «πυρήνες» προβοκατόρικης δράσης – εναντίον των rivals. Τα περιστατικά στα οποία αναφέρεται το Ντοκουμέντα που διέρρευσαν: βρετανοί κατάσκοποι κατασκευάσουν μυστικό τρομοκρατικό στρατό στην Ουκρανία αφορούν την προσπάθεια ανατίναξης της γέφυρας του Κερτς και την πιο πρόσφατη προσπάθεια επίθεσης στον ρωσικό ναύσταθμο στη Σεβαστούπολη.

Για να μην πιαστεί εντελώς στα πράσα, σε κάποια «στραβή», το βρετανικό κράτος / παρακράτος και για να μπορεί το γκουβέρνο στο Λονδίνο να παριστάνει το αθώο, η δουλειά έχει ανατεθεί σε εταιρεία μισθοφόρων, σε «ιδιώτες» δηλαδή, που συνεργάζονται όμως άμεσα και στενά με τις βρετανικές υπηρεσίες.

Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα, και για το ελλαδιστάν:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Για μια χούφτα μίλια

Δευτέρα 31 Οκτώβρη>> Το ελληνικό καθεστώς μισο-βρυχάται, και το ρημαδογκουβέρνο ψάχνει να πουλήσει στα 10 εκατομμύρια αιχμαλώτων κάποια «εθνική επιτυχία»: επέκταση των χωρικών υδάτων…

Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι αυτοί οι αιχμάλωτοι καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται. Αν ερωτηθούν σχετικά οι 11 στους 10 θα απαντήσουν ότι έτσι κι αλλιώς «το Αιγαίο είναι ελληνικό» (!!!). Είτε επειδή έτσι τους έμαθαν∙ είτε επειδή αν ταξιδέψει κάποιος με πλοίο οπουδήποτε στο Αιγαίο δεν θα περάσει κάποια σύνορα… Κι ωστόσο το Αιγαίο ΔΕΝ είναι ελληνικό μόλις απομακρυνθεί κάποιος 6 ναυτικά μίλια (11 χιλιόμετρα και 100 μέτρα) από οποιοδήποτε λιμάνι∙ είναι διεθνής θάλασσα… (Για παράδειγμα απ’ τον Πειραιά στο Ηράκλειο η πλεύση γίνεται κυρίως σε διεθνή νερά).

Το εθνικό όνειρο των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο είναι αυτό:

Όχι, δεν θα βαφτεί πράσινη η θάλασσα! «Χωρικά ύδατα» σημαίνει ό,τι περίπου το «εθνικό έδαφος»: μπορούν να περάσουν transit εμπορικά πλοία ή αλιευτικά με λίγες διατυπώσεις, αλλά για τα πολεμικά οι διαδικασίες είναι πολύ πιο αυστηρές. Μπορεί (ο εθνικός ιδιοκτήτης των 12 μιλίων νερού) να απαγορεύσει την πλεύση τους∙ και, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μπορούν να κάνουν μόνο «αβλαβή διέλευση». Που σημαίνει να έχουν «κατεβασμένα» τα όπλα τους, κλειστά τα ραντάρ τους∙ δεν μπορούν να κάνουν οποιαδήποτε άσκηση, κλπ κλπ.

Με δυο λόγια το εθνικό όνειρο των 12 μιλίων στο Αιγαίο, όχι μόνο «πνίγει» την Άγκυρα, αλλά επίσης «κλείνει» όλο το αρχιπέλαγος στα πολεμικά 2 «μεγάλων δυνάμεων»: της Ουάσιγκτον και της Μόσχας. Αυτός είναι ο λόγος του τουρκικού «αιτία πολέμου» (: η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων απ’ τα 6 στα 12 μίλια), απ’ την δεκαετία του ‘90∙ αλλά και της απόρριψης αυτής της ελληνικής «μεγάλης ιδέας» και οποιασδήποτε παραλλαγής της τόσο απ’ τις ηπα όσο και απ’ την ρωσία … ως τώρα…

Τι σημαίνει «ως τώρα»; Αλλάζει κάτι;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ο αιώνιος εχθρός…

Δευτέρα 10 Οκτώβρη>> Σύμφωνα με την δυτική δημαγωγία η ρωσία διαλύεται, καταρρέει, ο Putin πρόκειται να αυτοκτονήσει (ή να τον σκοτώσουν) ή είναι βαριά άρρωστος και θα πεθάνει όπου νάναι, οι ρώσοι στρατηγοί απολύονται (ή και εκτελούνται) για τις αποτυχίες τους, κλπ, κλπ, κλπ…

Η ελληνική δημαγωγία, αν και είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με την ήττα, καταστροφή κλπ της Μόσχας, έχει τους δικούς της νταλκάδες. Η τουρκία διαλύεται, καταρρέει, χρεωκοπεί… εδώ και χρόνια αν θυμάστε. Πριν έναν αιώνα, το 1921 και ως τα μισά του 1922, οι τότε δημαγωγοί έβλεπαν ακριβώς τα ίδια στην τότε τουρκία, του Κεμάλ – πριν την ολοκλήρωση της «καταστροφής» και την δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ο στρατός του διαλυόταν, οι στάσεις και οι εξεγέρσεις ήταν μόνιμες, οι πόλεις υπό τον έλεγχό του πεινούσαν, ο ίδιος ήταν απομονωμένος, κλπ κλπ… (Οι εθνικές ψυχώσεις και φαντασιώσεις είναι σταθερές – κάτι είναι κι αυτό!) Και ύστερα ήρθε το ολέθριο καλοκαίρι του 1922…

Δεν ξέρουμε τι σκέφτονταν οι υπήκοοι τότε. Προφανώς αρκετοί τα πίστευαν όλα αυτά. Σήμερα αρκετοί φοβούνται την πιθανότητα ενός πολέμου με την Άγκυρα∙ κάμποσοι αντίθετα την εύχονται∙ και υπάρχουν πάντα οι διατεθειμένοι να πάρουν πίσω την Istanbul.

Τί γίνεται όμως όταν ένας πόλεμος με την Άγκυρα διαφημίζεται; Σύμφωνα με χθεσινό ρεπορτάζ της καθεστωτικής «καθημερινής» το τουρκικό καθεστώς βρίσκεται σε νευρική κρίση… επειδή το ελλαδιστάν έχει συμμαχήσει σφικτά-σφικτά με το Joνυσταλεάν.

Απόδειξη κλειδί; Η αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη. Ο πολεμοκάπηλος ρεπόρτερ αναφέρει μεταξύ άλλων:

… Το δεύτερο στοιχείο, που αποτελεί… «κάρφος εν τω οφθαλμώ» του Ερντογάν είναι η διαρκώς μεγεθυνόμενη παρουσία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην Ελλάδα (Σούδα, Αλεξανδρούπολη, Στεφανοβίκειο, Λάρισα κ.α.) και κυρίως οι επενδύσεις που γίνονται σε υποδομές, οι οποίες αιτιολογούνται πλέον λόγω του πολυετούς χαρακτήρα της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας (MDCA). Η παράλληλη μείωση του αμερικανικού αποτυπώματος στο Ιντσιρλίκ και αλλού επιτείνει ένα σύνδρομο το οποίο τελεί εν υπνώσει – ούτως ή άλλως – στο τουρκικό πολιτικό σύστημα, εκείνο της περικύκλωσης της Τουρκίας: γνωστό και ως σύνδρομο των Σερβών..

… Το πλέον ηχηρό μήνυμα από την Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα είναι η ραγδαία αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης, δια της οποίας παρακάμπτονται πλέον τα – κλειστά στα πολεμικά – Στενά, με στρατεύματα και οπλικά συστήματα να μεταφέρονται στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ αλλά και στην Ουκρανία.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έκανε τον ρόλο της Αλεξανδρούπολης προφανή, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά στο σύνολο των συμμάχων του ΝΑΤΟ οι οποίοι έχουν κάνει χρήση των διευκολύνσεων που παρέχονται εκεί…

Ο πολεμοκάπηλος ρεπόρτερ λέει βέβαια ψέματα (τι άλλο;): η Μαύρη Θάλασσα δεν αντικαθίσταται ούτε παρακάμπτεται με τίποτα, εκτός αν η Ουάσιγκτον αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται ούτε τα πολεμικά της πλοία, ούτε τα υποβρύχιά της… Και επειδή η Μαύρη Θάλασσα δεν αντικαθίσταται στον πόλεμο κατά του ευρασιατικού project (άρα και κατά της Μόσχας, και κατά της Άγκυρας, και κατά του Πεκίνου…) γι’ αυτό ακριβώς το Αιγαίο μετατρέπεται σταθερά και γρήγορα σε βασικό τμήμα του μετώπου, σαν έσχατη «θάλασσα ανάσχεσης» στη Μεσόγειο και στην Αραβική Θάλασσα…

Έτσι λοιπόν, όμορφα κι ωραία, διαφημίζεται το ότι το ελλαδιστάν έχει μετατραπεί σε «πρώτη γραμμή» του 4ου παγκόσμιου πολέμου. Μάλιστα μια «πρώτη γραμμή» αεροναυτική, προέκταση της ανατολικής Μεσογείου.

Αν υπάρχει μισή αλήθεια στο πιο πάνω απόσπασμα του πολεμοκάπηλου ρεπόρτερ είναι στην «περικύκλωση της τουρκίας». Κάτι θα έπρεπε να θυμίζει αυτό, έτσι δεν είναι;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Νεώτερα απ’ το δυτικό μέτωπο (4)

Δευτέρα 26 Σεπτέμβρη>> Οι εντόπιες πολιτικές ρημαδοβιτρίνες εκδηλώνονται όλο και πιο πολεμοκάπηλα, κι αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Σωστά θα υποστηρίξει κάποιος ότι ο ρημαδοΚούλης δεν επανέλαβε την μιλιτέρ επιλογή του σαν εκπρόσωπος μόνο του ελλαδιστάν. Μιλάει σαν εκπρόσωπος της ε.ε.: οι πληθυντικοί του εν προκειμένω δεν είναι της μεγαλοπρέπειας αλλά των διεθνών φιλοδοξιών του για ένα καλό πόστο. Είτε έτσι είτε αλλιώς η μικρότητά του νοιώθει large.

Οπότε το «είμαστε σε πόλεμο με τη ρωσία» είναι ακόμα χειρότερο. “Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο” που έλεγαν κάποτε… Απόλυτα συστοιχισμένο με τον «άξονα» και οπωσδήποτε με τα ζόμπι στην Ουάσιγκτον και στο Λονδίνο, δεν έχει ειπωθεί έτσι ωμά ούτε απ’ τον θλιβερό γερμανό πρωθυπουργό, ούτε απ’ τον Μικρό Δούκα του Λίγηρα (aka Macron) – για να αναφερθούμε σε δύο μόνο απ’ τις ευρωπαϊκές εξοχότητες. Άρα;

Στη Μόσχα (και όχι μόνο) κάνουν συλλογή αυτής της δυτικής πολεμοκαπηλείας, και τύποι με υπερβάλλοντα ζήλο σαν τον ρημαδοΚούλη σίγουρα κορνιζάρονται. Αν ξέρουμε σωστά, η ρωσία δεν έχει επιτεθεί στο ελλαδιστάν, ούτε του έχει κηρύξει κάποιο πόλεμο… Να προσθέσουμε «όχι ακόμα»; Να το προσθέσουμε. Η εθνική ενότητα θα πουλήσει το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης σε αμερικανικά μαγαζιά∙ αυτά θα σκάψουν τον βυθό όσο χρειάζεται για να παρκάρει εκεί ο 6ος στόλος∙ και κάποια μέρα ή νύχτα, ένας ή περισσότεροι Kh-47M2 Kinzhal θα αφήσουν σε θάλασσα και ξηρά τα διαπιστευτήριά τους σφυρίζοντας αδιάφορα.

Αλλά τότε ο «στρατηγός» ρημαδοΚούλης θα έχει φροντίσει να βρίσκεται κάπου αλλού. Στην καβάτζα του.

Αλλοίμονο στους εύπιστους, στους ignorants, στους μοιρολάτρες… Και στους δεν-κρύβονται θρασύδειλους φίλους του νατο.

«Βρίσκονται σε πόλεμο»….

Δευτέρα 19 Σεπτέμβρη>> Αν τους ψάχνετε… βάζουν τ’ άρβυλά τους… Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, μιλώντας πρόσφατα εκ μέρους του ελληνικού καθεστώτος, «βρίσκεται σε πόλεμο». Με την ρωσία. Σοβαρή κουβέντα, που προσπαθεί να την κουκουλώσει με την προσθήκη «όπως όλη η ευρώπη»…. Πολεμάει όλη η ευρώπη κατά της ρωσίας (στο ουκρανικό πεδίο μάχης); Η ιρλανδία; Η πορτογαλία μήπως; Η μάλτα; Η νότια κύπρος;

Το ελλαδιστάν όντως έχει κηρύξει έναν τέτοιο πόλεμο! Αλλά η συμμετοχή αυτή δεν εξαντλείται στην αποστολή όπλων και πυρομαχικών στους τοξικούς του Κιέβου – καθόλου! Υπάρχουν πολύ σημαντικότερες πλευρές: οι διαδοχικές πολιτικές βιτρίνες (το αργότερο απ’ το 2015 και μετά…) μας έχουν σύρει στη δίνη του 4ου παγκόσμιου πολέμου και απλά «μας κάνουν την χάρη» να μην το λένε ανοικτά.

Ή το λένε; Να ένα καλό απόσπασμα από ένα θριαμβολογικό άρθρο χτες, στην καθεστωτική «καθημερινή», από το γραφείο τύπου του εντόπιου μιλιταρισμού / ιμπεριαλισμού, με τίτλο: «Σούδα 2» με νέα επέκταση.

Στην πορεία μετατροπής του σε «δεύτερη Σούδα» βρίσκεται το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, το οποίο αποκτά στους υπολογισμούς και στις εκτιμήσεις των αμερικανικών ένοπλων δυνάμεων στρατηγικό χαρακτήρα. Τους τελευταίους σχεδόν επτά μήνες από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η παρακαμπτήρια οδός της Αλεξανδρούπολης αποδείχθηκε αξιόπιστη εναλλακτική λύση για τα κλειστά Στενά του Βοσπόρου, γεγονός το οποίο πιστοποιείται από τις χιλιάδες στρατιωτών, αρμάτων μάχης, ελικοπτέρων και λοιπών εξοπλισμών των ΗΠΑ και άλλων νατοϊκών κρατών που μεταφέρθηκαν ταχέως και αποτελεσματικά στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ – από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία μέχρι την Πολωνία – μέσα από ένα μέχρις πρότινος άγνωστο σημείο για την συντριπτική πλειονότητα των συμμάχων.

Στο πλαίσιο αναβάθμισης των δυνατοτήτων της Αλεξανδρούπολης, οι Αμερικανοί έχουν ήδη προτείνει στην Αθήνα, μέσα από διάφορους διαύλους, κυρίως όμως ανώτατους στρατιωτικούς, την περαιτέρω εκβάθυνση του λιμανιού και την επέκταση, ενδεχομένως και τη δημιουργία νέου προβλήτα. Σκοπός – όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Κ» – είναι σε αρχικό στάδιο να μπορούν να ελλιμενισθούν και να εξυπηρετηθούν από το λιμάνι αντιτορπιλικά του μεγέθους και των δυνατοτήτων της κλάσης “Arleigh Burke” του αμερικανικού ναυτικού. Τα συγκεκριμένα αντιτορπιλικά αποτελούν την αιχμή του ναυτικού αμερικανικού δόρατος, καθώς μεταφέρουν κατευθυνόμενα βλήματα και έχουν ιδιαίτερα αυξημένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου (και ως εκ τούτου παρεμβολών).

Αντιτορπιλικά αυτού του μεγέθους εξυπηρετούνται, βεβαίως, ήδη στη Σούδα, ωστόσο οι συζητήσεις για επέκταση και εκβάθυνση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, πέρα από τον αμιγώς επιχειρησιακό χαρακτήρα τους, δηλαδή τη δημιουργία υποδομών σε μια περιοχή που βρίσκεται πολύ κοντά στη Μαύρη Θάλασσα και στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, υποδηλώνει την αμερικανική βούληση για δημιουργία ενός βαλκανικού δικτύου υποδομών, το οποίο θα ξεκινάει από το Αιγαίο και θα φτάνει έως τη Ρουμανία και από εκεί στην Ουγγαρία και στην Πολωνία…

Αν κάνετε τον κόπο να διαβάσετε το πιο πάνω απόσπασμα προσεκτικά, με γνώση της γεωγραφίας αλλά και της πολιτικής ιστορίας της περιοχής, θα καταλάβετε ότι υπάρχουν «αόρατες» αντιφάσεις, και ότι τα ελληνικά πανηγύρια για την στρατιωτικοποίηση της Θράκης απ’ την Ουάσιγκτον κρύβουν περισσότερα απ’ όσα λένε:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ο προβοκάτορας που παριστάνει το θύμα

Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη>> … Αλλά με το να μην κάνουμε κάτι έγκαιρα ή με το να υποτιμάμε την σοβαρότητα του θέματος, κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες μιας κατάστασης παρόμοιας μ’ αυτήν που ξεδιπλώνεται τώρα σε κάποιο άλλο μέρος της ηπείρου μας…. Ποιος;;; Τι;;;; Γιατί;;;;

Το παραπάνω μελοδραματικό είναι απόσπασμα από επιστολή πριν 3 ημέρες προς το νατο, την ε.ε. και τον οηε, με την υπογραφή ενός σπουδαίου κωμικοτραγικού: του αγαπημένου μας ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα, του υπουργού εξωτερικών των μεγάλων γνωριμιών και επιτυχιών (απ’ τον «πρόεδρο Γουαϊδό» ως τον τζενεράλ Χαφτάρ, όλοι οι χρεωκοπημένοι υπήρξαν εικονίσματά του – δικά του αλλά και του συνόλου των πολιτικών βιτρινών, συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων…).

Τι εννοεί ο ποιητής με το «κάποιο άλλο μέρος της ηπείρου μας»; Κάποια asshole; Όχι!! Τον πόλεμο ρωσίας – ουκρανίας (+ νατο) εννοεί!!! Μέσα στη δηλητηριώδη, φονική φάρσα του ελληνικού εθνικισμού / ιμπεριαλισμού, έχουμε επιτέλους μια εν ψυχρώ, καθαρή, δήθεν «γλώττα λανθάνουσα…», από καραμπόλα, κλαψιάρικη, «με τον σουγιά στο κόκκαλο και το λουρί στο σβέρκο» αναγνώριση απ’ την μεριά του ελληνικού καθεστώτος ότι η αντιπαλότητά του με το τουρκικό υπάγεται πλέον οργανικά στο ευρύτερο «πλαίσιο» του 2ου μετώπου του 4ου παγκόσμιου πολέμου!   

Θα πείτε: και γιατί δεν λέει στα ίσια ο ρημαδοΓουαϊδοΝικόλας (και το ρημαδογκουβέρνο συνολικά) ότι η τουρκία-είναι-σαν-τη-ρωσία, και το ελλαδιστάν-σαν-την-ουκρανία; Το λέει όσο πιο καθαρά γίνεται: με υπονοούμενα μεν, τι-κάνει-νιάου-νιάου-στα-κεραμίδια δε!

(Και ποιος, για να ‘χουμε καλό ρώτημα, είναι ο κλόουν της ελληνικής περίπτωσης; Ωωωωω! Είναι δύσκολο να βρεθεί κάποια εντόπια πολιτική βιτρίνα πρώτης ή δεύτερης κατηγορίας που δεν θα έπαιρνε τον ρόλο του στρατηγού Λάμαχου στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη!)

Σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η δεύτερη και οριστική επίσημη παραδοχή του προβοκατόρικου ιμπεριαλιστικού ρόλου που έχει αναλάβει το ελλαδιστάν, για λογαριασμό των δικών του «ολιγαρχών» αλλά και των συμμάχων του, στον εντεινόμενο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό: η Μόσχα (συγγνώμη: η Άγκυρα!) είναι προκλητική επειδή το Κίεβο (και πάλι συγγνώμη: η Αθήνα!) έχει πάρει εργολαβικά την δουλειά του «δυτικού μεσαίου δάκτυλου»! Αυτό είπε με κάθε επισημότητα, απευθυνόμενος στους διεθνείς συμμάχους (;;) ο τυπικά αρμόδιος πριν λίγες μέρες. (Όσο για «azof» και «right sector»; Έχουμε, έχουμε!)

Κάθε εντόπιος εθνικόφρων, δεξιός ή αριστερός, θα βγει απ’ τα ρούχα του. Είναι, λοιπόν, το ελλαδιστάν ένας μικρομεσαίος προβοκάτορας στην ανατολική Μεσόγειο; Δεν είναι μια φτωχή πλην τίμια χώρα που την απειλούν οι παλιάνθρωποι; Δεν έχει στρογγυλοκαθίσει στη σωστή μεριά της βάρκας της Ιστορίας;

Έτσι ακριβώς. Άλλωστε αυτόν τον συσχετισμό («ελλαδιστάν όπως ουκρανία»…) τον είχε κάνει πάλι με τα ίδια υπονοούμενα ο κοτζάμ ρημαδοΚούλης στο κοτζάμ ρημαδοΚογκρέσσο, στις 24 του περασμένου Μάη! Το ότι μετά από σχεδόν 4 μήνες επαναλαμβάνεται απ’ τον ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα, προς διεθνές ακροατήριο ξανά, σημαίνει ότι δεν ήταν (τότε) ένα «σχήμα λόγου» του πρωθ., ένα γλύστρημα της γλώσσας βρε αδερφέ, αλλά ότι πρόκειται για την επίσημη και τρανή πραγματική ελληνική ιμπεριαλιστική πολιτική, την επιλογή απόσπασης γεωπολιτικών προσόδων με μαφιόζικες προεκτάσεις, την επιλογή της «αιχμής του δόρατος» του νατο, δηλαδή κυρίως του «άξονα».

Κι έτσι όποιος δεν αποστρέφει το βλέμμα (και την κριτική του ικανότητα) απ’ την πραγματικότητα, μπορεί να δει στην ουκρανία, live και σε μεγέθυνση, το μέλλον που του / μας επιφυλάσσουν τα ντόπια αφεντικά…

Μ’ αυτά τα δεδομένα η ασταμάτητη μηχανή αναλαμβάνει το καθήκον να κάνει το σχετικό στριπτίζ ακόμα στριπτιζότερο, παρουσιάζοντας ορισμένα βασικά τεκμήρια της αλήθειας που ξεστόμισε ο ρημαδοΓουαϊδοΝικόλας.

(Το συντομότερο δυνατόν…)