Tag: εξωτερική πολιτική

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 1

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.37) >> Το καλοκαίρι του 2006 ο θεοναζί στρατός έκανε μια μεγάλη προσπάθεια / χερσαία εισβολή υποστηριζόμενη όπως πάντα από αεροπορικούς βομβαρδισμούς για να καταλάβει το νότιο λίβανο ως τον ποταμό Litani και να «εξαφανίσει» την Hezb’ Allah. H εκστρατεία κράτησε 34 ημέρες και κατέληξε σε ήττα των θεοναζί∙ μια ήττα τόσο σοβαρή (με τα δεδομένα εκείνης της εποχής) ώστε το απαρτχάιντ καθεστώς έκανε πολλούς μήνες μέχρι να βρει εξηγήσεις και να θεωρήσει ότι «συνήλθε».

Το 2006 ήταν μια σοβαρή και απρόοπτη ήττα. Το 2026, είκοσι χρόνια μετά, πρόκειται για εφιάλτη!!! Η «ανύπαρκτη», η «διαλυμένη» Hezb’ Allah (πόσοι, ακόμα και «φίλοι της αντίστασης», ήταν σίγουροι πέρυσι για το τέλος της λιβανέζικης  – όπως και της παλαιστινιακής – αντίστασης;) έχει κάνει κυριολεκτικά «μαρτύριο» την παρουσία του θεοναζί στρατού στο νότιο λίβανο, μέρα νύχτα!!! Οι απώλειες του όχι μόνο σε «οχήματα» κάθε είδους, όχι μόνο σε ραντάρ / υποδομές του περιβόητου «iron dome» (τυφλώνοντας έτσι την αεράμυνα…), όχι μόνο σε στρατιώτες αλλά, πλέον, και σε αξιωματικούς συσσωρεύονται με αυξανόμενο ρυθμό!!! Ειδικά σε ότι αφορά αυτούς τους τελευταίους η Hezb’ Allah έχει διαμορφώσει ένα συνδυασμό κατασκοπείας από ψηλά και εύστοχων κτυπημάτων, πετυχαίνοντας να «διαλύει» την οργάνωση διάφορων «μονάδων» εδώ κι εκεί, σπάζοντας τον κορμό του θεοναζί μιλιταρισμού∙ και το έτσι κι αλλιώς τσακισμένο ηθικό των απλών πεζοναυτών.

Ο θεοναζί στρατός έχει αρχίσει ήδη την υποχώρησή του: αποσύρει κατοχικές μεραρχίες αφού είναι σκέτα στόχοι, και παρακαλάει τον σύμμαχό του στην Ουάσιγκτον να βρει έναν τρόπο για να σταματήσει το κακό…

Έχουμε ήδη δημοσιοποιήσει λίγα απ’ τα πάμπολλα video που γνωστοποιεί (με λίγες ημέρες καθυστέρηση, για λόγους ασφαλείας) η οργάνωση. Το πιο κάτω είναι 4 σε 1: τέσσερεις επιθέσεις σε ένα video, απ’ τις 2 Ιούνη∙ πριν λιγότερο από μια βδομάδα:

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 2

Δευτέρα 8 Ιούνη >> Κρίναμε χρήσιμο να μεταφράσουμε / υποτιτλίσουμε την παρακάτω συνέντευξη: ο Wafiq Safa, πρώην επικεφαλής της «Μονάδας Συντονισμού» της οργάνωσης μιλάει στον Wyatt Reed του the grey zone. Υποθέτουμε ότι δεν κυκλοφορεί στα μέρη μας τέτοιου είδους αντι-πληροφόρηση…

Μια σημείωση: ο Safa είναι «πρώην». Σημαίνει κάτι αυτό; Σημαίνει πολλά!

Η Hezb’ Allah, εξαιτίας της πολύχρονης συμμετοχής της στον πόλεμο στο συριακό πεδίο μάχης (στο πλευρό του Άσσαντ) είχε μετατραπεί σε κανονικό στρατό, με κανονική / κλασσική οργανωτική δομή. Αυτό σήμαινε ότι η ιεραρχία των αξιωματικών έγινε γνωστή, και οι θεοναζί υπηρεσίες εύκολα κατέγραψαν τα στελέχη∙ στελέχη που, στη συνέχεια, ξέροντας που είναι τα σπίτια τους, οι οικογένειές τους κλπ, μπορούσε να εντοπίζει και να σκοτώνει «εύκολα»…

Έτσι η οργάνωση, στη διάρκεια της πρόσφατης «εκεχειρίας», προχώρησε σε πλήρη αναδιοργάνωση. «Αποστράτευσε» τα στελέχη του προηγούμενου «κανονικού» μοντέλου αφού ήταν γνωστά στους θεοναζί∙ άλλαξε την δομή σε ανεξάρτητους πυρήνες «αντάρτικου» με τον δικό τους εξοπλισμό ο καθένας∙ δημιούργησε ένα εντελώς καινούργιο στελεχικό δυναμικό απ’ την βάση της∙ κι έτσι στην ουσία «εξαφανίστηκε» απ’ την γνώση των θεοναζί υπηρεσιών!!! (Προς μεγάλη θλίψη των τελευταίων, που άρχισαν να κλαψουρίζουν: τώρα δεν ξέρουμε τίποτα για την Hezb’ Allah!!!)

Ακριβώς γι’ αυτό έγινε εφικτό ένα σημαντικό στέλεχος όπως ο Safa να εμφανίζεται τώρα, αφού είναι «πρώην», δημόσια σε συνέντευξη…  (Το video είναι διάρκειας 37+ λεπτών. Αν δεν βλέπετε τους ελληνικούς υπότιτλους πατήστε το cc):

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.29) >> Την προβοκατόρικη τακτική που περιγράφουμε στη συνέχεια (τακτική των δυτικών ιμπεριαλισμών) χρησιμοποιεί και το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς… Αλλά με πολύ χειρότερους σε βάρος του συσχετισμούς.

Η «συμφωνία» του πριν μια βδομάδα να μην βομβαρδίσει την Dahieh (μετά από τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού στον αρχιχασάπη…), ένα πυκνοκατοικημένο προάστιο στα νότια της Βηρυτού, ήταν αυτό που θα περίμενε ο καθένας: ψεύτικη. Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: ηττάται απ’ την Hezb’ Allah, και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σκοτώνει αμάχους. Η Dahieh είναι ο αγαπημένος στόχος του εδώ και πολλά χρόνια: κατοικείται κυρίως από σιίτες που εύλογα στηρίζουν την λιβανέζικη αντίσταση.

Οι «φρουροί της επανάστασης» τήρησαν την απειλή τους αργά χτες το βράδυ: αν επιτεθείτε στην Dahieh θα επιτεθούμε στο ισραήλ. Σε πρώτη φάση δεν ήταν μια «πληθωρική» επίθεση∙ μάλλον μια ανταπόδοση προειδοποίησης με στόχο ένα αεροδρόμιο. Οι θεοναζί θα προσπαθήσουν να «απαντήσουν»… Κι όταν θα αρχίσουν να πέφτουν σα βροχή οι ιρανικοί πύραυλοι, θα τρέξουν στο ψόφιο κουνάβι παρακαλώντας να ισοπεδώσει το ιράν… Ή να μεσολαβήσει… για άλλη μια «εκεχειρία»…

Η μικρή λάμψη στον ουρανό είναι το ίχνος ενός ιρανικού πυραύλου την ώρα που πλησιάζει τον στόχο του – όπως φαινόταν απ’ την Χεβρώνα, χτες βράδυ.

Επιστροφή στο τετράγωνο νο 1 λοιπόν; Ποιος ξέρει; Κάθε πόλεμος που οι ηττημένοι δεν παραδέχονται την ήττα τους είναι πόλεμος που συνεχίζεται… Μόνο που τώρα η Ουάσιγκτον θα πρέπει να σκεφτεί την «τύχη» του us navy στην περιοχή…

Η κυρία τρώω-ρώσους-για-πρωϊνό δεν τρώει κινέζους… τους βρίσκει μολυσματικούς…

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.25) >> Οι πιο κάτω δηλώσεις της διάσημης πια σ’ όλο το γαλαξία υπ.εξ. της ε.ε. έγιναν viral στον φτωχό μας πλανήτη, προκαλώντας διάφορες αντιδράσεις. Όμως… ας είμαστε συγκρατημένοι.

Πρώτον, η κυρία Kallas δυσκολεύεται να μιλήσει, αυτό είναι σαφές. Και δυσκολεύεται να μιλήσει επειδή δυσκολεύεται να σκεφτεί. Ωστόσο είναι συνάνθρωπος μας και χρειάζεται φροντίδα.

Δεύτερον, πράγματι δεν είπε ότι η κίνα «είναι καρκίνος». Είπε ότι «η κίνα έχει προκαλέσει καρκίνο – στην ευρώπη». Έχει διαφορά. Ο «καρκινοπαθής» (κατά την κυρία Kallas) είναι ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός. (Βγήκαν βέβαια διάφοροι μισθοφόροι fact-checkers να διορθώσουν τις λάθος εντυπώσεις που δημιούργησε, αλλά έκαναν τα πράγματα ακόμα χειρότερα).

Τρίτον, τσάμπα ανησυχεί η κυρα υπ.εξ. για τα παυσίπονα (μορφίνες) και τις χημειοθεραπείες. Υπάρχει πλέον άλλη δυνατότητα, και την ξέρει η φίλη της, η κυρά Ursula, που έχει έναν φίλο, κτηνίατρο ceo, που πουλάει mRNA πλατφόρμες γενετικής τροποποίησης «δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν». Ειδικά όμως για καρκίνους.

Αυτό λοιπόν που χρειάζεται για να σωθεί ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός απ’ τον κινέζικο αφού έχει πάθει τέτοια ζημιά είναι να γίνει μια παραγγελία μερικών τρισεκατομμυρίων δόσεων (mRNA πλατφορμών) από τον κτηνιάτρο ceo και να κάνουν όοοοολοι οι ευρωπαίοι εμβόλια μέχρι τελικής πτώσης. Υπάρχει καλύτερη σωτηρία απ’ τα βάσανα αυτής της παλιοζωής;

Υπάρχει ωστόσο ένα άλλο πρόβλημα (των ευρωπαϊκών ιμπεριαλισμών) για το οποίο ελπίζουμε σε μια Kallas-διάγνωση γρήγορα (και μια θεραπεία με μορφίνη…), πριν χειροτερέψει: είναι ο πόλεμος κατά της ρωσίας.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Ειρηνοπόλεμοι και πολεμοειρήνες»

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.30) >> Αν το Α κράτος επιτεθεί στο Β, το Β αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της επίθεσης (δηλαδή: νικήσει) αλλά το Α αρνείται ότι ηττήθηκε, τότε προκύπτει κατ αρχήν ένα μεθοδολογικό (και προφανώς: πολιτικό) «αδιέξοδο»:

– Αν το Α συνεχίσει να επιτίθεται κινδυνεύει με ακόμα μεγαλύτερη ήττα…

– Αν το Α σταματήσει να επιτίθεται είναι σα να αναγνωρίζει στην πράξη την ήττα του…

– Αν το Α προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» ένα κάποιο τέλος της σύγκρουσης θα πέσει πάνω στις απαιτήσεις του Β που έχει νικήσει…

– Αν το Α δεν προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» τότε θα πέσει θύμα της ειρωνικής διαπίστωσης πως δεν-ξέρει-τι-θέλει…

(Ενδιάμεσα σ’ αυτά τα ενδεχόμενα ανθούν … αυτοσχεδιασμοί της μέρας (και της νύχτας)! Γιατί, απ’ όσο ξέρουμε, δεν υπάρχουν κόσμιοι τρόποι του είδους «διαπραγματεύσεις» για να πεισθεί κάποιος που νίκησε ότι όχι, δεν έχει καταλάβει∙ ή για να πεισθεί κάποιος που νομίζει επίμονα ότι έχει νικήσει ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του…)

Το πιο πάνω χοντρικό σχήμα δεν έχει την αρετή των ανατριχιαστικών λεπτομερειών με τις οποίες μπορεί να διακοσμήσουν την συγκυρία αλλοπρόσαλλες και ετοιμόρροπες δυτικές πολιτικές βιτρίνες. Είναι μόνο η υπόδειξη του ότι μια πολεμική αναμέτρηση στην οποία ο ηττημένος δεν αναγνωρίζει την ήττα του είναι, απλά, μια πολεμική αναμέτρηση που δεν έχει τελειώσει. Μια αναμέτρηση που συνεχίζεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είτε αυτό λέγεται ανοικτά είτε όχι.

Όποιος θέλει να δει μια συγκεκριμένη έκφραση του πιο πάνω σχήματος ας μην κοιτάει τους 3 μήνες πολέμου κατά της Τεχεράνης αλλά τα πολλά χρόνια πολέμου κατά της Μόσχας∙ κι αν αυτό βοηθάει ας βάλει μπροστά του τα 4+ τελευταία. Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί έχουν ηττηθεί, όχι χτες αλλά απ’ το καλοκαίρι του 2023, όταν σχεδίασαν, μεθόδευσαν, και υλοποίησαν την «μεγάλη αντεπίθεση ως την θάλασσα του Αζόφ» μόνο για να αποτύχουν / ηττηθούν οικτρά. Επί σχεδόν 3 χρόνια από τότε και μετά απλά δεν αναγνωρίζουν την ήττα τους∙ κατά καιρούς διατείνονταν ότι θέλουν μια «εκεχερεία» με τους δικούς τους αποκλειστικά όρους∙ άλλες τόσες φορές απείλησαν ότι θα στείλουν τον δικό τους στρατό να δώσει ένα καλό μάθημα στον ρωσικό∙ και το μόνο απλό, πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι συντηρούν τον πόλεμο με τρόπους που μπορούν (: drones…) χωρίς ελπίδα νίκης μεν, αλλά και χωρίς την «κατάρα» να παραδεχτούν την ήττα τους. The show goes on. Κι όσο το show goes on «κανείς-δεν-ξέρει-τι-θα-απογίνει…».

Το ίδιο ακριβώς «μεθοδολογικό / πολιτικό αδιέξοδο» εμφανίζεται προς το παρόν και στην επίθεση ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί κατά της Τεχεράνης. Για τους ίδιους λόγους.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι «σωτήρες» έρχονται…

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.25) >> Το ελλαδιστάν είναι μια δυτική μικρογραφία των πιο πάνω, αλλά μια απ’ τις πιο αισχρές μικρογραφίες διεθνώς. Η ανεπίσημη κήρυξη «προεκλογικής περιόδου» εξάπτει την μέση μιζέρια, και οι αιχμάλωτοι υπήκοοι στέκονται σε στάση προσοχής μπροστά στην παρέλαση των εμπορευμάτων / «σωτήρων» για να διαλέξουν τον πιο κατάλληλο, τον πιο ωραίο, τον πιο… Εννοείται ότι αυτή η επιλογή τους είναι επενδεδυμένη με χίλια μύρια «επιχειρήματα» – τόσα όσα χρειάζονται για να τους διαφεύγει ακόμα και το πιο απλό, ότι δηλαδή εξουσιοδοτώντας τον οποιοδήποτε για οτιδήποτε χωρίς κανένα κατοπινό σταθερό έλεγχο του τι πράγματι κάνει, απλά ακρωτηριάζονται.

Ίσως όμως ένας τέτοιος ακρωτηριασμός να έχει γίνει ποιά βολικός. Οι «σωτήρες» υπηρετούν το ίδιο σχέδιο, τον ίδιο προσανατολισμό: σέρνουν τους υπηκόους άλλοι απ’ την μύτη κι άλλοι απ’ το μανίκι στα ίδια «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» στον πλανήτη. Το να δηλώνει ο κάθε υπήκοος ανήμπορος, «κακομοίρης», είναι μια παρηγοριά…

Δεν μας λένε και ποιά είναι αυτά τα “7 μέτωπα” στα οποία πολεμάει η πατρίς ΗΔΗ; 

Τι θα κάνουν λοιπόν οι «σωτήρες» με τον καταζητούμενο εγκληματία φίλο και σύμμαχό τους; Τι θα κάνουν με τον σύμμαχο που πήρε πια επίσημα την θέση του στη μαύρη λίστα των καθεστώτων που βιάζουν κυριολεκτικά και συστηματικά τους κρατούμενούς τους στις φυλακές;

Και πόσο θα πληρώσουν οι αιχμάλωτοι υπήκοοι τους «σωτήρες» τους για την αναπόφευκτη κλιμάκωση της δράσης του άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Λευκωσία – Τελ Αβίβ όταν το αναμένο φυτίλι φτάσει στα πόδια τους;

(Απόσπασμα)… Τους τελευταίους μήνες ο Netanyahu πήρε όλα όσα ζήτησε: την ενεργητική και πρωτάκουστη Αμερικανική συμμετοχή, μια κοινή στρατιωτική εκστρατεία με την Operation Rising Lion που περιλάμβανε βομβαρδισμούς από αεροπλάνα B-2, και ουσιαστικά έναν κοινό, μακρύ και σύνθετο πόλεμο κατά του Ιράν με τη συμμετοχή του συνόλου του αμερικανικού στρατού… Το καθεστώς του Ιράν δεν έπεσε. Δεν παραδόθηκε, κι ακόμα κιαν μερικές ακόμα επιθέσεις καταστρέψουν κρίσιμες υποδομές, αυτό δεν εγγυάται την κατάρρευσή του.

Ακόμα περισσότερο το πραγματικό αποτέλεσμα είναι ένα πιο ριζοσπαστικό και πιο επικίνδυνο Ιράν, μια χώρα που ακόμα και η Ουάσιγκτον διστάζει πλέον να της επιτεθεί. Στα χαρτιά το καθεστώς είναι πιο αδύναμο μετά τα κτυπήματα που υπέστη, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο δυνατό….

… η «σωτηρία» είναι πάντα εδώ…

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.20) >> Υπάρχει μήπως κάποιος «κρυφός κρίκος» (κρυφός στα μέρη μας…) στον ημιάξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ;

Πρόσφατα στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο δεν έχουμε. Με βάση όμως την μεθοδολογία του ελληνικού ιμπεριαλισμού επί δεκαετίες μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Έχουν οι εντόπιοι σωστομερήτες φαγούρα; 1

Δευτέρα 25 Μάη (00.20) >> Θα έπρεπε (και μάλλον συμβαίνει, ανομολόγητα). Οι δυτικοί όμοιοί τους έχουν και παραέχουν: το να σχολιάζουν από μακριά την ολοφάνερα φαγούρα των άλλων σωστομερητών, των συμμαχικών, διάφοροι εντόπιοι αναλυτές (συμπεριλαμβανόμενων των hard core εθνικοφρόνων…) δεν αλλάζει κάτι: το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) κήρυξε πόλεμο κατά της Μόσχας το ‘22∙ το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) έγινε «μεθοριακή ζώνη» για την Ουάσιγκτον και τους υπόλοιπους∙ το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) έγινε ενδοχώρα των θεοναζί∙ το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) κήρυξε πόλεμο στην Τεχεράνη… Με θαυμαστή ακρίβεια και την πρακτική συμφωνία όλου του «πολιτικού φάσματος» (οι όποιες «διαφοροποιήσεις» δεν θα πρέπει να ξεγελούν όσους καταλαβαίνουν τον «καταμερισμό καθηκόντων» μέσα σ’ ένα σύστημα εξουσίας…) το ελλαδιστάν πήρε θέση μάχης μαζί με όλη τη παρακμιακή δύση στη «σωστή μεριά της ιστορίας»… Και ηττάται σταθερά και αμετάκλητα.

Η (πραγματική) «εθνική ενότητα»∙ η σταθερότητα των «εθνικών συμφερόντων» όπως αυτά προσδιορίζονται κατ’ αρχήν απ’ το νο 1 εθνικό κεφάλαιο∙ το γεγονός ότι μέλη αυτού του νο 1 εθνικού κεφάλαιου εκτός από ιδιοκτήτες πολιτικών κομμάτων είναι και ιδιοκτήτες του συνόλου της εντόπιας medioσφαιρας∙ και, εν τέλει, η ανόητη (κοινωνική…) πεποίθηση πως ό,τι λέγεται «εξωτερική πολιτική» έχει άλλους κανόνες και ελάχιστη σχέση με ό,τι λέγεται «εσωτερική πολιτική», όλα αυτά μαζί και το καθένα χώρια δεν επιτρέπουν την δημόσια έκφραση αμφιβολιών, διαφωνιών, αντίθετων απόψεων για την …. σωστή-μεριά-της-ιστορίας. Κι έτσι, ενώ η φαγούρα των συμμάχων (στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στο Παρίσι…) υποδεικνύεται (μερικές φορές και ως διασκέδαση: κοίτα τι τραβάνε!) η «εθνική» φαγούρα είναι κρατικό μυστικό.

Μόνο, που και που, «ξεφεύγει» κάτι ανάμεσα σε ψίθυρο και αναστεναγμό. Για παράδειγμα το παρακάτω:

Ουάου!!! «Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική»; Το ξεστόμισε αυτό (σπόντα για τους σωστομερήτες….) ο Καραμανλής ο Β, ο επονομαζόμενος και «Βούδας», στους …καπνοβιομήχανους στην Ξάνθη; Μπορούσε να πάει ακόμα μακρύτερα να το πει, ας πούμε στο Διδυμότειχο, για να μην ακουστεί … Παρά μόνο σα … «Διδυμότειχο μπλουζ»

Όμως σα «πολιτικό κεφάλαιο» (όχι μόνο για την «πατριωτική, λαϊκή δεξιά» αλλά, όπως αποδείχθηκε την περίοδο 2015 – 2019, και για την λεγόμενη «αριστερά»….) ο Καραμανλής ο Β κάτι παραπάνω από αναστεναγμό θα ήθελε να εκδηλώσει.

(Πολύ αργά άρχοντα της Ραφήνας!)

Έχουν οι εντόπιοι σωστομερήτες φαγούρα; 2

Δευτέρα 25 Μάη >> Οι δυτικές ήττες τόσο στο ουκρανικό πεδίο μάχης όσο και στο δυτικοασιατικό μπορεί να μην έχουν οριστικοποιηθεί επίσημα αλλά είναι ολοφάνερες (σ’ αυτά που τραβάμε οι άλλοι, οι σύμμαχοι σωστομερήτες)… Η (ως τώρα) «συγκρατημένη» αστάθεια στα κυριότερα κέντρα του δυτικού ιμπεριαλισμού (συμπεριλαμβανόμενων και των θεοναζί) είναι επίσης ορατή δια γυμνού οφθαλμού… Η μετατόπιση του καπιταλιστικού οικονομικού και γεωπολιτικού κέντρου βάρους προς τα ανατολικά είναι αδιαμφισβήτητη, ακόμα κι αν δεν γίνεται εντελώς ομαλά ή χωρίς τριβές… Ακόμα και η μετατόπιση της «στρατιωτικής ισχύος» προς τα ανατολικά είναι ολοφάνερη, κι αυτό δεν αφορά μόνο το παράδειγμα των «φρουρών της επανάστασης»…

Όμως το ελλαδιστάν, απ’ την κατασκευή του την ίδια πριν 200 χρόνια, είχε μόνιμο «υπαρξιακό» προορισμό, «αιτία ύπαρξης» κυριολεκτικά, την απόσπαση γεωπολιτικών προσόδων απ’ τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς. Τελεία και παύλα! «Ανήκομεν εις την Δύση» με την έννοια ότι από εκεί προσποριζόμαστε. Ανάλογα με την ιστορική περίοδο και τους δυτικούς ενδο-ιμπεριαλιστικούς συσχετισμούς δύναμης απ’ το Βερολίνο ή το Παρίσι∙ αλλά σχεδόν πάντα απ’ το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον.

Κι όταν τα «πράγματα άρχισαν να σφίγγουν», ας πούμε απ’ το πιο πρόσφατο κύμα «χρηματοπιστωτικής κρίσης» 2008 – 2009 και μετά, αυτή η σχέση / δέσμη προσδοκιών / ελπίδα / σανίδα σωτηρίας ή πείτε το όπως αλλιώς θέλετε, άρχισε να γίνεται όλο και πιο σφικτή, όλο και πιο αποκλειστική, (όλο και πιο απελπισμένη επίσης: σα να δένεται κάποιος στην πλώρη του Τιτανικού ποντάροντας ότι θα είναι πάντα πάνω απ’ το νερό…) ώστε τώρα να φτάνει ένας «Βούδας» να ξεφυσάει απ’ την Ξάνθη: Αααααχχχ! Τι ωραίες εποχές τότε που είμασταν «πολυδιάστατοι» (και με παρακολουθούσε η cia γι’ αυτό, αντί να παρακολουθώ εγώ το κόμμα μου και η mossad όλους μαζί…) – κι ένα δάκρυ να κυλάει στο πρόσωπό του.

Υποθέτουμε πως και άλλοι οπαδοί του νοιώθουν κάπως έτσι. Σιωπηλά – αναγκαστικά. Γιατί έχουν αποκτήσει ένα ειδικό, χοντρό «πρόβλημα», που δεν έχουν οι άλλοι «σωστομερήτες» (εκτός απ’ τους θεοναζί) και δεν μπορούν να το μοιραστούν μαζί τους: ΚΑΙ η Άγκυρα ανήκει στους «νικητές», στους ωφελημένους αυτών των ενδοκαπιταλιστικών, τεκτονικών αλλαγών… Όμως ο «αιώνιος εχθρός» ΔΕΝ περιλαμβάνεται στην … «πολυδιάσταση»… Κι αν ΔΕΝ περιλαμβάνεται αυτός, τι-να-λένε-για-«πολυδιάσταση»;;;;;

Ας το εξετάσουμε. Ιστορικά: το άρθρο στα τέλη του 2019

Μια συζήτηση που αποφεύγεται να ανοίξει επί της ουσίας και αφορά την επιλογή ή όχι για προσφυγή της Ελλάδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης φέρνει εκ νέου στην επικαιρότητα το άρθρο του Κώστα Σημίτη στα «Νέα».

Κατ’ αρχήν τι συνέβαινε το 2003, όπως έζησε τα γεγονότα ο υπογράφων, καλύπτοντας επί χρόνια το τότε κυβερνητικό ρεπορτάζ για την εφημερίδα «Έθνος», αλλά και όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ των ημερών:

Η Ελλάδα με την Τουρκία είχαν φτάσει πολύ κοντά σε συμφωνία στις διερευνητικές επαφές που διεξάγονταν μεταξύ των δύο χωρών. Και εάν όμως Αθήνα και Άγκυρα δεν έφταναν σε διμερή συμφωνία, τότε βάσει της απόφασης του Συμβουλίου Κορυφής στο Ελσίνκι, τον Δεκέμβριο του 1999, οι δύο χώρες θα μπορούσαν στο τέλος του 2004 να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προκειμένου να επιλύσουν τις διμερείς διαφορές τους. Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, που σωστά αναφέρει τα γεγονότα στο άρθρο του, με την αμέριστη συνδρομή του τότε υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου, ήταν αποφασισμένος είτε για την επίλυση σε διμερές επίπεδο, είτε σε διαφορετική περίπτωση για προσφυγή στη Χάγη. Οι εκλογές, όμως, και η ήττα του ΠΑΣΟΚ δεν επέτρεψαν μια τέτοια εξέλιξη….

Θα συνεχίσουμε την αναδημοσίευση αμέσως μετά, αλλά εδώ είναι απαραίτητη μια σοβαρή διόρθωση του κάπως «στρογγυλεμένου» άρθρου:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Έχουν οι εντόπιοι σωστομερήτες φαγούρα; 3

Δευτέρα 25 Μάη (00.15) >> Συνέχεια της αναδημοσίευσης:

Ο νικητής των εκλογών Κώστας Καραμανλής δεν ακολούθησε την ίδια στρατηγική για πολλαπλούς λόγους. Για τη μη προσφυγή στη Χάγη αργότερα έχει επικαλεστεί σε συνομιλητές του μεταξύ άλλων και το επιχείρημα της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την νήσο των Όφεων. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είχε τότε αποφανθεί ότι η ανήκουσα στην Ουκρανία «Νήσος των Όφεων» αλλά ευρισκόμενη κοντά στις ρουμανικές ακτές, δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, παρά μόνο χωρικά ύδατα, αν και το αντεπιχείρημα είναι ότι η συγκεκριμένη νήσος, σε αντίθεση π.χ. με το Καστελόριζο, είναι ακατοίκητη και βρίσκεται επάνω σ’ αυτή μόνο στρατιωτική φρουρά. Αργότερα υπήρχε και η απόφαση για τη διαμάχη Μπαγκαλντές – Μιαναμάρ για το Σεν Μαρτίν, απόφαση που κατά κάποιους δικαιολογεί απολύτως τους προβληματισμούς του τότε πρωθυπουργού…

Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με διακρατικές διαφορές περί αοζ είναι πολλές (έχουμε γράψει επ’ αυτού αναλυτικά στο παρελθόν, στο χάρτινο Sarajevo) – και καμία απ’ αυτές δεν ταιριάζει με την επικύρωση του ελληνικού ιμπεριαλιστικού όνειρου περί «Αιγαίου κλειστής ελληνικής λίμνης»!!!

Το Καστελόριζο με την υποτιθέμενη αοζ του είναι η πιο κραυγαλέα περίπτωση, αλλά όχι η μοναδική: η διεθνής νομοθεσία που θεσπίστηκε για τις αοζ δεν τις προσδιορίζει με βάση τα νησιά που εξέχουν πάνω απ’ την θάλασσα, αλλά κυρίως με βάση την γεωλογική πλάκα της εκάστοτε κυρίως στεριάς. Η αοζ αφορά τον βυθό που είναι προέκταση του αντίστοιχου χερσαίου κελύφους.

Στο Αιγαίο η «πλάκα της Ανατολίας» και η «πλάκα των βαλκανίων / ιταλίας» δεν έχουν σαφή γεωφυσικά όρια.

Συνεπώς ο προσδιορισμός των ορίων των δυο αοζ στο Αιγαίο (ελληνικής και τουρκικής) δεν θα γινόταν με αμιγώς γεωφυσικά κριτήρια. Ωστόσο θα ήταν απλά αδύνατο οποιοδήποτε διεθνές δικαστήριο να αποφανθεί ότι τα δυτικά τουρκικά παράλια, χοντρικά μήκους όσο τα ελληνικά ανατολικά, δεν έχουν υπολογίσιμη αοζ επειδή διεθνείς συνθήκες απέδωσαν όλα τα νησιά του Αιγαίου (που είναι δίπλα σ’ αυτές τις ακτές) στο ελληνικό κράτος, ως «αμοιβή» απ’ την μεριά των δημιουργών / συμμάχων του. Αυτό δεν αφορά την κυριότητα των κατοικούμενων νησιών ως τέτοιων και ό,τι προκύπτει απ’ αυτήν∙ αφορά όμως τον βυθό και όλα τα δικαιώματα στο θαλασσινό νερό πάνω απ’ αυτόν.  

Εάν, λοιπόν, ήθελε το ελλαδιστάν αυτό που λέει, δηλαδή «σεβασμό του διεθνούς δικαίου» και «επίλυση των διαφορών με την τουρκία με βάση το διεθνές δίκαιο», θα συνυπόγραφε την προσφυγή στη Χάγη (όπως έτσι κι αλλιώς ήταν διατεθειμένοι οι ισλαμοδημοκράτες στην Άγκυρα) και θα δεχόταν την λογική και φυσιολογική απόφασή του… Αλλά όχι!!! Δεν ήθελε ούτε θέλει αυτό!!! Θέλει «το Αιγαίο ελληνική λίμνη» ως τον βυθό, και επειδή κάτι τέτοιο δεν έχει καμία σχέση με «διεθνές δίκαιο», προτιμάει την εκκρεμότητα έτσι ώστε να γρυλίζει. Επ’ αόριστον.

Κι όχι μόνο να γρυλίζει. Αλλά και να ελπίζει. Ο πεπειραμένος σύμβουλος του Καραμανλή του Β  σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ονόματι Πέτρος Μολυβιάτης, ήταν (ως τον πρόσφατο θάνατό του) οπαδός της ακινησίας. Τι σήμαινε αυτό; «Δεν κάνουμε τίποτα μέχρι, κάποια στιγμή, να αλλάξουν οι συσχετισμοί υπέρ μας και να ορμήξουμε!!!» Ή: Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι…

Προφανώς, διακομματικά, η ελληνική «πολιτική σκηνή» δεν έδινε ούτε το 2004, ούτε το 2005, ούτε το 2010 ούτε το 2015 πολύ ζωή στην κυβέρνηση των ισλαμοδημοκρατών… Προφανώς υπολόγιζε ότι όλο και κάποιο πραξικόπημα θα ξαναγίνει στην τουρκία… όλο και κάποιος εμφύλιος θα προκύψει… οπότε «ορμάμε»….

Αλλά

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.