Tag: εξωτερική πολιτική

Kill ‘em all!

1000 μέρες και νύχτες γενοκτονίας στην Παλαιστίνη…

Όχι μωρέ… “Δεν θέλουν να τους σκοτώσουν όλους…. Να τους διώξουν θέλουν… Άλλο το ένα, άλλο το άλλο…

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.21) >> Για δείτε κι΄ αυτό στη συνέχεια. Πρόκειται για απόσπασμα απ’ το ντοκυμαντέρ “Kill ‘em all” για την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα (και στη βοσνία) – θα το βρείτε ολόκληρο στην δεξιά στήλη του sarajevomag.net/wp.

Ο Lawrence Eagleburger, υπ.εξ. του γκουβέρνου του Bush του Α για μερικούς μήνες στα τέλη του 1992, απαντάει σε ερωτήσεις της δημοσιογράφου του cnn Charlayne Hunter-Gault και εξηγεί στις 7 Ιούνη του 1995 –το τι έγινε στη βοσνία (και γιατί οι ηπα το επέτρεψαν…):

Δεν μπορεί παρά να «θυμίζει» τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη… Μουσουλμάνους σκότωναν στα ‘90s, μουσουλμάνους σκότωναν έκτοτε, μουσουλμάνους σκοτώνουν και σήμερα…. (Και χριστιανούς, και άθεους, και τους πάντες βέβαια – αν κάνουν παρέα με τους επικηρυγμένους….)

-Γιατί;

-Για να τους πάρουν την γη, την θάλασσα, τον αέρα, να υποδουλώσουν όσους απομείνουν, και να κλέψουν τους όποιους φυσικούς πόρους στα μέρη τους…

-Όπως τότε;

-Ακριβώς! Όπως με τους «ινδιάνους», τους aboriginal, όλους τους αυτόχθονες όπου έφταναν τα όπλα της δυτικής αποικιοκρατίας / ιμπεριαλισμού. Σε ασία, αφρική, αυστραλία, «νέα ήπειρο» / αμερική. «Πρωταρχική συσσώρευση» λέγεται, και βρίσκεται σε εξέλιξη με άλλους τρόπους και στις καπιταλιστικές μητροπόλεις.

Εκείνοι οι «βάρβαροι» τέλειωσαν – οπότε… «σκοτώστε / εξανδραποδίστε μουσουλμάνους».

-Θα το πετύχουν;

-Χμμμ… Ρωτήστε την Παλαιστινιακή αντίσταση, την λιβανέζικη αντίσταση, την ιρακινή αντίσταση, την υεμενίτικη αντίσταση, τους «φρουρούς της επανάστασης»… και άλλους.

Ό,χι, δεν πετυχαίνουν πια – και γι’ αυτό λυσσάνε…

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.13) >> Υπάρχει κάποια εξέλιξη τις 2 τελευταίες εβδομάδες εδώ; Εν μέρει τα «νεώτερα» είναι παλιά: όσο φαίνεται απ’ την πρόσφατη καθεστωτική δημαγωγία οι δυτικές πολιτικές βιτρίνες έχουν (ξανα)ξεσαλώσει, αναπαράγοντας όσα «προέβλεπαν» το 2022 και το 2023: «η ρωσία καταρρέει», «ο Πούτιν τελειώνει», «η ουκρανία νικάει»…. Αφορμή; Μερικές πετυχημένες επιθέσεις με drones στα ρωσικά μετόπισθεν, και μια κάποια κατακραυγή μεταξύ των ρώσων υπηκόων.

(Μόνο που αυτή η τελευταία δεν είναι «κάτω ο  Πούτιν»!!! Είναι «γιατί δεν ισοπεδώνετε το Κίεβο και τους συμμάχους του να τελειώνουμε;;;» Όχι για ευρωπαϊκά πανηγύρια, έτσι δεν είναι;)

Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί παραμένουν πιασμένοι σε μια παγίδα που δεν είναι … του Θουκυδίδη!!!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι μέρες της δυτικής ευδαιμονίας είναι μετρημένες

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.00) >> Σαν από μια σατανική ειρωνεία της Ιστορίας, τις μέρες που το ψοφιοκουναβιστάν γιορτάζει τα 250 χρόνια της κρατικής ύπαρξής του, υψηλόβαθμες αντιπροσωπείες από 70 κράτη (+ διάφορες αντιαποικιακές οργανώσεις) θα βρίσκονται στην Τεχεράνη, για την κηδεία του Hamenei.

Δεν πρόκειται για παρουσία, «τιμής ένεκεν», στην κηδεία ενός τύπου που πέθανε από γεράματα ή καρδιακό. Πρόκειται για την κηδεία μιας ηγετικής περσόνας που δολοφονήθηκε (μαζί με μεγάλο μέρος της οικογένειάς του) – ένα προφανές έγκλημα πολέμου από κάποιους που έχουν μεγάλη συλλογή από τέτοια. Δολοφονήθηκε επειδή δυο παρακμιακά μεν πυρηνικά δε κράτη έκριναν ότι με την δολοφονία του θα διέλυαν το κράτος∙ το ιράν.

Οι πάντες, παρόντες στην κηδεία ή απόντες, ξέρουν τι έγινε. Οι πάντες ξέρουν ποιος νίκησε.

Η παρουσία στην κηδεία ενός δολοφονημένου απ’ τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς και την μεσανατολική απόφυσή τους, ύστερα από έναν πόλεμο στον οποίο είναι πανθομολογούμενο ότι το ιράν νίκησε, δεν είναι απλά συγκαταβατική, διπλωματική πράξη. Είναι πολύ περισσότερο πολιτική απ’ τα συνηθισμένα. .

Δεν πρόκειται για κηδεία ιδεολογικής αλληλεγγύης: η συντριπτική πλειοψηφία των αντιπροσωπειών δεν είναι σιίτες, δεν είναι «μουλάδες». Ούτε εκπροσωπούν καθεστώτα «ιρανικού τύπου». Πρόκειται μάλλον για την έμμεση πολιτική κατάφαση στο ξήλωμα της δυτικής, μιλιταριστικής ηγεμονίας στον πλανήτη∙ αυτής της ηγεμονίας που εκτραχύνθηκε τα τελευταία 35 χρόνια: αυτό το ξήλωμα (η απελπισμένη προσπάθεια αποτροπής του) είναι που φωτίζει την κηδεία του Χαμενεϊ.

Υπάρχει μια ακόμα πιο σατανική ειρωνεία. Οι δολοφόνοι του Hamenei (εκτός των θεοναζί…) θα βρίσκονται αύριο και μεθαύριο μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ την κηδεία, στα βορειοδυτικά. Στην Άγκυρα. Για τη «σύνοδο του νατο».

Τι θέλουν τα «κράτη μέλη του νατο» τον Ιούλη του 2026; Μα φυσικά να συνεχίσουν να είναι επίφοβα για τον υπόλοιπο πλανήτη∙ να συνεχίσουν να σκοτώνουν∙ να νικούν πάντα! Μόνο που δεν μπορούν πια, μετά από τόσες και τέτοιες εμφατικές ήττες, να αποφύγουν τον πειρασμό «ο καθένας πρώτα για την πάρτη του»!!! Οι παρακμιακοί ευρωπαίοι «πρόθυμοι» θέλουν να νικήσουν / να διαλύσουν την ρωσία κάνοντας proxy όχι το Κίεβο (δεν μπορεί πια…) αλλά την Ουάσιγκτον… Η οποία «κρατάει μούτρα» επειδή αφήσατε εμάς, την μόνη υπερδύναμη του πλανήτη (;;;) μόνη της απέναντι σ’ αυτούς τους άθλιους, τους «φρουρούς της επανάστασης»…

Εν τω μεταξύ η Βαρσοβία αγριεύει όλο και περισσότερο κατά του Κιέβου (σπάζοντας την «ομοθυμία» της υποστήριξής του…) – κι όσες / όσοι διαβάζετε τακτικά αυτές εδώ τις αναφορές ξέρετε την βαθύτερη αιτία… Η Άγκυρα, η Βουδαπέστη και η Μπρατισλάβα ούτε που θέλουν να ακούσουν τους «καϋμούς» των βαλτικών κρατιδίων, που περιμένουν αν όχι την Ουάσιγκτον σίγουρα το Λονδίνο να συμμετάσχει σε μια «κατάληψη του Καλίνιγκραντ». Η Μαδρίτη και η Λισαβώνα λένε κομψά «εμείς είμαστε μακριά…». Η Ρώμη ελίσσεται, εντός / εκτός / και επί τα αυτά… Ευτυχώς που το ελλαδιστάν είναι βράχος!!!

Ο Ανακαινισμένος, ως I gonna be, προς το παρόν μια «πολλά υποσχόμενη ιδέα», έσπευσε να δώσει τα διαπιστευτήριά του στη μία απ’ τις δύο πρεσβείες που οφείλει να το κάνει – έτσι ώστε εκτός απ’ το νο 1 εθνικό κεφάλαιο να πάρει το Ο.Κ. και απ’ τους συμμάχους. Για να μην ανησυχούμε…

Με δυο λόγια: έναντι εύκολων αντιπάλων (όπως οι ταλιμπάν, αν υποθέσουμε ότι αποδείχθηκαν εύκολοι…) το νατο ήταν … «μια γροθιά». Εναντίον δύσκολων, και μάλιστα μετά από ήττες, όσοι θέλουν επικές εκστρατείες ψάχνουν τους υπόλοιπους που δεν θέλουν, για να καταλήξουν στο βολικό συμπέρασμα «αααα, υπάρχουν προβλήματα…»

Το ψόφιο κουνάβι θα είναι ο star της συνόδου. Φτάνοντας τόσο κοντά (από γεωγραφική άποψη) στην Τεχεράνη μπορεί να επαναλάβει (μπορεί και όχι) την πρόσφατη εξυπνάδα του, την ιδέα ότι «έτσι που είναι εκεί μαζεμένοι όλοι θα μπορούσα να τους σκοτώσω όλους με ένα κτύπημα…».

Είναι κι αυτό ένα «σημείο των καιρών»: η μόνη θέση στην οποία μπορούν πια να φανταστούν εαυτούς οι παρακμιακές δυτικές ολιγαρχίες είναι ως μέλη εκτελεστικού αποσπάσματος. Κι ενώ μπορούν να συνεχίσουν να σκοτώνουν ξέρουν, καταλαβαίνουν, ότι έρχεται η σειρά τους…

Όπως το έθεσαν κάποιοι για την κηδεία του Hamenei:: στα 250α γενέθλια του αμερικανικού κράτους ο κόσμος θα κηδέψει έναν απ’ αυτούς που το εξευτέλισαν…

Ένα ακόμα Anchorage… (λίγο πιο b)

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.43) >> Γιατί, λοιπόν, τόσοι πολλοί (και διαφορετικοί) ήταν σίγουροι τις περισσότερες μέρες της βδομάδας που πέρασε ότι «κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχει επιτευχθεί»; Γιατί τόσο πολύ τυπογραφικό και ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε πάνω σ’ αυτή τη σιγουριά;

Ο πληροφοριακός βομβαρδισμός (και το δέσιμο στα … «φτερά» του…) προκαλεί απώλεια μνήμης (και, κατά συνέπεια, απώλεια σοβαρής κριτικής επισκόπησης). Δεν έχει περάσει δα ούτε χρόνος οπότε όλοι θα έπρεπε να θυμούνται ένα σόου-υπέρ-της-ειρήνης (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) που έγινε στο Anchorage της Αλάσκα, μεταξύ ψόφιου κουναβιού και ακέφαλης αλεπούς. Ήταν 15 Αυγούστου του 2025. (Κι όμως, έχει ξεχαστεί).

Και τι δεν ειπώθηκε / γράφτηκε τότε… Αναλύσεις επί αναλύσεων… Υποτίθεται ότι το ψόφιο κουνάβι είχε «αναποδογυρίσει τα δεδομένα» προχωρώντας σε «φιλία με την Μόσχα»… Σήμερα είναι 22 Ιούνη 2026: δέκα μήνες και κάτι μετά. Και λοιπόν; Τι έγινε στο ουκρανικό πεδίο μάχης;

Εκείνο που έγινε είναι ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να πολεμάει κατά της Μόσχας, αλλά δεν το φωνάζει κάθε τρεις και λίγο… (Την Μόσχα, που φυσικά ξέρει τι συμβαίνει ακριβώς, την συμφέρει αυτή η «δημαγωγική αποχή» του ψόφιου κουναβιού: μπορεί να εστιάσει στη συμμορία των 3 ευρωπαίων προθύμων και στους συμμάχους τους…)

Ο πόλεμος απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον αναλήφθηκε απ’ τις υπηρεσίες και τα κρατικά / παρακρατικά κυκλώματα αλλά το δημαγωγικό πολυβόλο του άσπρου σπιτιού δεν κάνει δηλώσεις. Το starlink, του οποίου το αφεντικό (;) έλεγε το 2023 και το 2024 ότι αποκλείεται / απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις στο εσωτερικό της ρωσίας εδώ και κάτι μήνες εξυπηρετεί ακριβώς αυτό… Τα drones «μεγάλου βεληνεκούς» Hornet, που χρησιμοποιούνται σε διάφορες επιχειρήσεις (π.χ. κατά της γέφυρας στην Κριμαία…) κατασκευάζονται σε εργοστάσιο στην Καλιφόρνια… Όσο για την διαβόητη Palantir (είναι παρακλάδι της cia ή η cia είναι δικό της παρακλάδι;) είναι σταθερά «επί των τειχών» και έχει αναλάβει πια την «ολοκληρωμένη ψηφιακή επεξεργασία δεδομένων και την οργάνωση των επιθέσεων με drones». Για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου.

Το Anchorage μπορεί να θεωρηθεί η πιο πρόσφατη «μητέρα των τακτικών παραπλάνησης» της Ουάσιγκτον (παραπλάνησης κυρίως των υπηκόων), μιας τακτικής που από τότε επαναλαμβάνεται σταθερά: μεσολάβηση για εκεχειρία μεταξύ Παλαιστινιακής αντίστασης και θεοναζί στις αρχές του 2025 και «σχέδιο τριών σταδίων για την ειρήνη» – σιγά… Μεσολάβηση / πίεση για «εκεχειρία μεταξύ Hezb’ Allah και θεοναζί το Νοέμβρη του 2024» – σιγά… «Σύνοδος του Καϊρου» τον Μάρτη του 2025 για «μόνιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη» με συμμετοχή 30 (!!!) αραβικών κράτων, και «σχέδιο τριών φάσεων» – σιγά… Διαπραγματεύσεις την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι του 2025 ανάμεσα στους τσατσορούφιανους της αυλής του ψόφιου κουναβιού και την Τεχεράνη για το «πυρηνικό πρόγραμμα» – σιγά… Κλπ, κλπ, κλπ.

Όσα έχουν προηγηθεί τους τελευταίους 10 μήνες (πριν την πιο πρόσφατη …. «υπογραφή του ‘μνημονίου κατανόησης’ / MOU»…) θα έπρεπε να είναι διαφωτιστικά όχι για το αν το ψόφιο κουνάβι λέει «ψέμματα» ή «αλήθεια» ούτε για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, αλλά για το ποια είναι η τακτική του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών (με τις … «πολιτισμικές» διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…) μπροστά στις διαδοχικές ήττες που υφίστανται: προσπάθειες να κερδηθεί χρόνος (άλλοτε πετυχημένες κι άλλοτε όχι) έτσι ώστε (να εξοπλιστούν; να αναδιοργανωθούν; να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες που ελέγχουν; όλα αυτά μαζί…)∙ παράλληλα πόλεμος προβοκατσιών που ονομάζεται «χαμηλής έντασης» και θεωρείται πια «νέα κανονικότητα»∙ και εν τέλει, υποχρεωτικά και ταυτόχρονα, σύγκλιση όλων των επιμέρους πεδίων μάχης σ’ ένα ενιαίο και καθολικό…

Για να διαλυθεί ακόμα και το τελευταίο ψήγμα κριτικής δυνατότητας απέναντι στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο διάφοροι επιμένουν να τονίζουν τους πρόσφατους «καυγάδες» μεταξύ ψόφιου κουναβιού και αρχιχασάπη… Πώς είπατε; Ξεχάσατε τα μπινελίκια που έφαγε live ο τοξικός του Κιέβου μέσα στο άσπρο σπίτι στις 28 Φλεβάρη του 2025; Και λοιπόν;

Νομίζει κανείς ότι η ανάσχεση του ευρασιατικού project εκ μέρους των δυτικών ιμπεριαλισμών είναι ζήτημα … καυγάδων «γκομενικού τύπου»;

Για να το (ξανα)πούμε όσο πιο λακωνικά γίνεται. Η Μόσχα, η Τεχεράνη, το Πεκίνο, η Άγκυρα, η Ισλαμαμπάντ, η Μπραζίλια, πολλές πρωτεύουσες στην αφρική και στην ανατολική ασία, επιδιώκουν όλες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ίδιο πράγμα: καινούργιες διεθνείς συμφωνίες και ισορροπίες που να αντιστοιχούν στον καινούργιο παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό δύναμης, παραγωγικότητας της εργασίας και αγορών. Στην καθεστωτική αργκώ αυτό λέγεται «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας».

Βλέπετε κάποια ή κάποιες απ’ τις πολιτικές βιτρίνες των δυτικών ιμπεριαλισμών, κάποιο απ’ τα δυτικά αφεντικά, να ετοιμάζεται να πει «ναι ρε σεις, δίκιο έχετε, σας γαμ**** 500 χρόνια τώρα, οπότε πείτε μας: από πού θέλετε να φύγουμε και τι θέλετε να μοιραστούμε δίκαια», ε;

Όχι. Και δεν πρόκειται. Συνεπώς τα ενδεχόμενα είναι δύο. Είτε τα δυτικά καθεστώτα θα καταρρεύσουν εσωτερικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πριν προλάβουν να ξεκινήσουν καινούργιες σταυροφορίες – καταρρεύσεις που θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για τους πληθυσμούς τους. Είτε ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος θα συνεχίσει, με ψευτοδιαλείματα ή χωρίς, με παραπλανήσεις του ενός ή του άλλου είδους, με πολέμους φθοράς ή κατά μέτωπο, και θα αγριεύει σταθερά.

Τι είναι που δεν είναι ξεκάθαρο;

Προτεραιότητες και ελιγμοί

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.23) >> Τι προτεραιότητες έχει το ψόφιο κουνάβι αυτό τον καιρό σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο και ειδικά στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης; Ας βρούμε πρώτα το εύκολο: τι ΔΕΝ έχει.

Πρώτο: το τελευταίο που απασχολεί τόσο τον ίδιο όσο και τους αυλικούς του είναι η τύχη της Hezb’ Allah ή/και του λιβάνου. Δεν βγάζει / βγάζουν λεφτά από εκεί!

Δείτε την απόδειξη απ’ τον ίδιο. Πόσο απατεωνίστικα «συμβολεύει» ότι «δεν είναι σωστό να κατεδαφίζεις μια πολυκατοικία για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο» ποιος; Αυτός που διέταξε την ισοπέδωση ενός οικοδομικού τετραγώνου για να σκοτώσει τον Χαμενεϊ (τον Α): Αυτός που διεταξε την δολοφονία 160 κοριτσιών (αλλά αυτό ήταν «κατά λάθος»…. Της ΑΙ είπαν… Της palantir δηλαδή, αλλά αυτά δεν πρέπει να λέγονται…)

Το ψόφιο κουνάβι απαγγέλλει εδώ και το αγαπημένο του: «Ας αφήσουμε την συρία να καθαρίσει την Hezb’ Allah». Δηλαδή «Θα το κάνει ο al–Sharaa»…

Είναι πολλοί που θα το φάνε αυτό, αγνοώντας εντελώς τι συμβαίνει στην πραγματικότητα με το νέο συριακό καθεστώς. Ο al–Sharaa το έχει ξεκόψει (στο ψόφιο κουνάβι) ότι «δεν ενδιαφέρεται για καινούργιους πολέμους» και ότι «η συρία χρειάζεται ειρήνη και ανάπτυξη». Και επειδή τέτοιες δηλώσεις θα θεωρηθούν προπέτασμα καπνού, άντε, ας το μαρτυρήσουμε εδώ (το κρατάμε με το ζόρι εδώ και πολλούς μήνες!): ο αδελφός του al–Sharaa ονόματι Maher al–Sharaa, ο ουσιαστικά νο 2 στη Δαμασκό, είτε έχει αξίωμα («γενικός γραμματέας της προεδρίας»..) όπως ως πρόσφατα είτε όχι, είναι γιατρός, με σπουδές και διδακτορικό από ρωσικό πανεπιστήμιο, παντρεμένος με την ρωσίδα Tatiana Zakirova∙ και την διαδρομή Δαμασκός – Μόσχα την έχει όπως άλλοι την διαδρομή Κολιάτσου – Παγκράτι. Αν αυτό σημαίνει κάτι…

Δεύτερο, εκείνο που τον απασχολεί είναι να μην κατηγορηθεί ότι «κατέστρεψε την παγκόσμια οικονομία» και, κυρίως, την αμερικανική λόγω των κλειστών Στενών του Ορμούζ και του πληθωρισμού «ενεργειακών πόρων», παρότι τα σχετικά χρηματιστηριακά κόλπα αποφέρουν σ’ αυτόν, στο σόι και στους φίλους του τρελά κέρδη.

Αυτό το έλεγε στην αρχή της επι(εκ)δρομής του. Στις 9 Μάρτη.

Στις 18 Ιούνη;

… Καλύτερα [αυτό το MOU] απ’ την πιθανότητα ύφεσης, καλύτερα απ’ το να γίνει ο αγαπημένος σας πρόεδρος άλλος ένας Herbert Hoover, που ήταν πάντα εκείνος που δεν θα ήθελα να είμαι…

Τρίτο, με το mundial σε εξέλιξη (ως τις 19 Ιούλη) και παρόντες εντός και εκτός ηπα χιλιάδες πελάτες του σχετικού θεάματος από πολλά μέρη του κόσμου (που δεν έχουν την καλύτερη άποψη για το ψόφιο κουνάβι…) δεν θα ήθελε να εμπλακεί σε βομβαρδισμούς στο ιράν και να ακούει το όνομά του απ’ τις κερκίδες με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Είναι ευαίσθητος – και θα πρέπει να διατάξει την σύλληψη όλων…

Τέταρτο και καθόλου ασήμαντο: ΔΕΝ πρόκειται να εφαρμόσει τίποτα απ’ όσα «προβλέπονται» ή θα μεσουρανήσουν στη δημαγωγία ως «συμφωνία»!! Θα βρίσκει διάφορους τρόπους για αναβολές, υπεκφυγές, καθυστερήσεις, αναιρέσεις κλπ. Για παράδειγμα: οι πολλές δεκάδες «κυρώσεις» σε βάρος της Τεχεράνης είναι αποφάσεις του κογκρέσου, που δεν πρόκειται να αλλάξει γραμμή. Ειδικά τώρα. Κάποιες «αποζημιώσεις» θα πληρωθούν μάλλον ως «επενδύσεις» απ’ την Ντόχα (αυτό έχει ήδη συμφωνηθεί μεταξύ κατάρ και ιράν), και πάντως δεν θα πρόκειται για εκταμιεύσεις απ’ την fed. Κλπ κλπ. Αυτό το μοντελάκι των «συμφωνιών σε δόσεις» βολεύει πάρα πολύ στην ακύρωσή τους.

Με δεδομένο ότι αυτά είναι γνωστά στην Τεχεράνη (και όχι μόνο) γιατί αυτή αποδέχεται, όσο και όπως, μια τέτοια φάρσα;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 1

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.08)>> Σαμποτάρουν οι θεοναζί την … «συμφωνία» μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης; Ελάτε τώρα! Μην σκέφτεστε έτσι! (Και θυμώνει, λένε, το ψόφιο κουνάβι; Άχου το μωρέ μωρέ! Και μαλώνει τον αρχιχασάπη; Πω πω!!!)

Οι θεοναζί είναι φιλειρηνικοί άνθρωποι. Μπορούν να κάνουν τα πάντα για την ειρήνη. Μπορούν να ισοπεδώσουν οτιδήποτε ανάμεσα στο Νείλο και στον Ευφράτη, εξασφαλίζοντας αιώνια ειρήνη (νεκροταφείου).

Κι άλλωστε ποια «συμφωνία»; Περί τίνος πρόκειται ακριβώς; Γίνονται ακόμα τέτοια πράγματα όπως “συμφωνίες”;

Θα μπορούσαν βέβαια να πουν «Ντάξει ρε ψόφιο κουνάβι… Υπόγραψε την ‘συμφωνία’ σου, και μετά εμείς θα συνεχίσουμε κανονικά». Μόνο που κάτι τέτοιο δεν μπορούν να το κάνουν πια! Κι αυτό είναι το πρόβλημά τους, που είναι μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος (δικού τους και όχι μόνο), το οποίο είναι μέρος ενός τεράστιου προβλήματος (των δυτικών ιμπεριαλισμών).

Νικώντας και τους δυο μαζί, ψοφιοκουναβικούς και θεοναζί (άσχετα με το τι νομίζουν οι ίδιοι) η Τεχεράνη πέτυχε μεταξύ άλλων δύο πρωτοφανή πράγματα για την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, απ’ τον β παγκόσμιο πόλεμο και μετά.

Πρώτον, στερεί πλέον από (ή κάνει εξαιρετικά δύσκολη) για τους θεοναζί την δυνατότητα να κάνουν το μόνο που μπορούν, να σκοτώνουν δηλαδή μαζικά αμάχους ελπίζοντας ότι έτσι θα προκαλέσουν εμφύλιο εδώ κι εκεί. Είτε στη Γάζα, είτε στο λίβανο. Και τους στερεί αυτή τη δυνατότητα η Τεχεράνη χωρίς να ζητήσει και να πάρει την άδεια από οποιονδήποτε. «Αν σκοτώνετε στα μετόπισθεν του μετώπου που ανοίξατε στο λίβανο… (λέει και πράττει) … τότε θα σκοτώνουμε κι εμείς στην δική σας επικράτεια! Και δεν μπορείτε να μας εμποδίσετε!!!». Τελεία και παύλα.

ΟΙ θεοναζί θέλουν να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος του λιβάνου εδώ και δεκαετίες. Όσες φορές επιχείρησαν να το πετύχουν ηττήθηκαν στρατιωτικά απ’ την αντίσταση – η τωρινή εξελισσόμενη ήττα τους είναι η πιο οικτρή. Κι όσες φορές ηττούνταν αποχωρούσαν / υποχωρούσαν κάποια στιγμή, όχι όμως πριν προσπαθήσουν τόσο συστηματική τρομοκρατία / μαζικές δολοφονίες (απ’ την Sabra και την Shatila το 1982 ως σήμερα) ώστε να ελπίζουν ότι οι σύμμαχοί τους (το χριστιανικό φασισταριό του λιβάνου), με την βοήθεια των δυτικών, θα γίνουν ενεργητική και κυρίως αποτελεσματική «πέμπτη φάλαγγα». Οι δολοφονημένοι άμαχοι στο λίβανο είναι δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες.

Το μέτωπο αυτό καθαυτό, νότια του Λιτάνι, η Hezb’ Allah το χειρίζεται μια χαρά. Δεν έχει όμως τα μέσα να «ισοφαρίσει» τους μαζικούς βομβαρδισμούς αμάχων που κάνουν οι θεοναζί. Κι αυτό είναι το καινούργιο, το «πρωτότυπο» έως και «πρωτοφανές», που έχει πετύχει πια η Τεχεράνη: καλύπτει με επιτυχία τα νώτα της αντίστασης.

Το δεύτερο περιλαμβάνεται στο πρώτο. Για πρώτη φορά στην δική της ιστορία και στην ιστορία των θεοναζί, η Τεχεράνη «κτύπησε» ήδη μια φορά (και θα το ξανακάνει…) όχι απαντώντας σε επίθεση που δέχτηκε απ’ τους θεοναζί (δεν πρόκειται, δηλαδή, για «ανταπόδοση»…) αλλά παρεμβαίνοντας δυναμικά σ’ ένα άλλο μέτωπο.

Πριν τις 28 Φλεβάρη, και κυρίως πριν «σπάσουν τα μούτρα τους» οι ψοφιοκουναβικοί μαζί με τους θεοναζί, κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Όχι πια! Κι αυτό, το γεγονός δηλαδή ότι οι «φρουροί της επανάστασης» έχουν τα μέσα, την αυτοπεποίθηση και τις συμμαχίες για να κτυπούν τους θεοναζί στην έδρα τους, είναι που έχει αναγκάσει πια το φασισταριό του Τελ Αβίβ να παραδεχτεί (σιωπηλά) ότι ΔΕΝ θα μπορέσει ποτέ ξανά να απλώσει τα ξερά του οπουδήποτε παρά μόνο αν έχει την πλήρη on demand ενεργητική υποστήριξη και συμμετοχή του us army. (Και πάλι ούτε αυτό είναι σίγουρα αποτελεσματικό!!!)

Δεν πρόκειται για αστείο! Είναι κάτι πολύ πολύ πολύ σοβαρό για τα θεοναζί ιμπεριαλιστικά όνειρα∙ και τα αντίστοιχα των συμμάχων τους….

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 2

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.05) >> Στις 7 Οκτώβρη του 2023 οι θεοναζί (και οι σύμμαχοί τους) αφήνιασαν!!! Για δύο, τρεις ή τέσσερεις ώρες ο «δυνατότερος στρατός» σ’ όλη τη μέση Ανατολή όχι απλά ηττούνταν αλλά ρεζιλευόταν από μια χούφτα ξυπόλητους φυλακισμένους που είχαν ρίξει τους φράχτες. Αφήνιασαν και αποφάσισαν να «ξεμπερδεύουν». Θα σκότωναν μαζικά στη Γάζα∙ θα έκαναν το ίδιο κατά της Hezb’ Allah∙ και στο τέλος (για χάρη της ειρήνης τους…) θα διέλυαν το ιράν.

Νόμισαν ότι νίκησαν την Παλαιστινιακή αντίσταση… Νόμισαν ότι νίκησαν την λιβανέζικη αντίσταση… Και πέρυσι τον Ιούνη ξεκίνησαν να διαλύσουν το ιράν – και να ξεμπερδεύουν οριστικά… Είχαν απλά πιστέψει τα παραμύθια τους: την 7η μέρα της επίθεσης τους κατά του ιράν (πάντα πέρυσι το καλοκαίρι), με τους σωρούς των ερειπίων στη δική τους πια επικράτεια να μεγαλώνουν, έτρεξαν στον daddy παρακαλώντας τον να βρει τρόπο να σταματήσει το κακό. Και σκέφτηκαν («σατανικό»!!!) ότι θα πετύχαιναν την επόμενη φορά αν ο us army συμμετάσχει απ’ την αρχή … Στην εκδρομή….

Τα όνειρα έγιναν εφιάλτης. Κι άνοιξε εναντίον τους ένας «δρόμος» που ποτέ δεν περίμεναν. Σκεφτείτε αυτό: αφού τώρα η Τεχεράνη μπορεί να καλύπτει αποτελεσματικά τα νώτα (δηλαδή τους αμάχους) της λιβανέζικης αντίστασης, τι θα γίνει αν αύριο η Τεχεράνη ή, ακόμα χειρότερα, η Άγκυρα, αποφασίσει να καλύψει στρατιωτικά τα νώτα της Παλαιστινιακής αντίστασης; Θα βομβαρδίσουν οι θεοναζί την τουρκία; Μία φορά; Δύο φορές; Τρεις φορές; Και μετά;;;

Μ’ έναν τρόπο ιστορικά αυστηρό οι θεοναζί βρίσκονται στην ίδια κατάσταση που βρίσκονται και οι ουκρανοναζί: για να επιτευχθούν οι ιμπεριαλιστικοί στόχοι της δύσης σε συνθήκες ραγδαίας πλανητικής αλλαγής συσχετισμών δεν αρκούν οι “proxies”, οι εργολάβοι. Χρειάζεται πανστρατιά!

Πώς θα ήταν λοιπόν δυνατό να δεχτούν οι θεοναζί να βγάλει (έστω για λίγο, έστω προσχηματικά) το ψόφιο κουνάβι την ουρά του απέξω απ’ το δυτικοασιατικό πεδίο μάχης, μόνο και μόνο για να πει «Αποθεώστε με! Άνοιξα τα στενά του Ορμούζ!!!» και μάλιστα, άκουσον άκουσον, δεχόμενο (έστω  και φραστικά) ότι ο λίβανος ανήκει στη σφαίρα επιρροής, στη δικαιοδοσία της Τεχεράνης, όταν χρειάζονται / χρειάζεται το ακριβώς αντίθετο; Όταν «πρέπει» ο us army (και άλλοι πρόθυμοι δυτικοί…) να ισοπεδώνει μαζί με τους θεοναζί το λίβανο, να εξανδραποδίσει μαζί με τους θεοναζί τους Παλαιστίνιους (όσους επιζήσουν)… πώς;

Όχι, δεν «σαμποτάρουν» οι θεοναζί καμία «συμφωνία»… Προσπαθούν (όπως γίνεται και στο ουκρανικό πεδίο μάχης απ’ το team του τοξικού του Κιέβου και των δυτικών υπηρεσιών που τον χειρίζονται) να οδηγήσουν την δυτική, ιμπεριαλιστική παρακμή στη «λογική» κορύφωσή της…

Με την ελπίδα της επικράτησης… ως την συντριβή της.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 3

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.03) >> Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το μεν ψόφιο κουνάβι πανηγύριζε καλώντας τα τάνκερ που έχουν αποκλειστεί στον Περσικό να ζεστάνουν τις μηχανές τους (για να περάσουν απ’ τα «απελευθερωμένα» στενά του Ορμούζ…), η δε Τεχεράνη ανακοίνωνε ότι υπάρχουν σημεία των «μέτρων αποκατάστασης της εμπιστοσύνης» (MOU) που δεν έχουν ξεκαθαριστεί ακόμα, οπότε δεν υπάρχει ολοκληρωμένη συμφωνία.

Η σύγχυση ήταν «αέρας στα πανιά» τότε που ο Κολόμβος ξεκίνησε για τις ινδίες και έπεσε πάνω σε μια άγνωστη «νέα ήπειρο». Αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα. Για την ακρίβεια δεν ισχύει σχεδόν ποτέ.

Το ψόφιο κουνάβι έκλεισε τα 80 και νομίζει ότι είναι ο «Μεγάλος Τιμονιέρης». Δεν έχει καταλάβει, ούτε και μπορεί.

Ανατολική Μεσόγειος – προσεχώς…

Δευτέρα 15 Ιούνη (00.51) >> Θα μπορούσε να είναι ένας σωλήνας γκαζιού… Δεν έγινε… Θα μπορούσε να είναι, έστω, ένα καλώδιο ρεύματος… Ούτε κι αυτό φαίνεται να προχωράει… Ε, τότε ας είναι ένα «κέντρο» βρε αδερφέ! Κι ας είναι και στο Χιούστον…

Η εγκληματική συμμορία των 3 (ξέρετε ποιοι είναι…) δείχνει να χαίρεται που ξαναγίνεται 3 + 1, του είδους εκείνων των ηρωϊκών εποχών της «πρώτης φοράς»… Επιτέλους η Ουάσιγκτον δείχνει να ενδιαφέρεται … για την «ενεργειακή ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο».

Όλοι χαρούμενοι πριν 4 ημέρες…

Χαίρονται όλοι ή (το άλλο που αρχίζει από «χε…»);;;; Πρώτ’ απ’ όλα αυτό το «κέντρο» είναι προς εξυπηρέτηση των όποιων αμερικανικών συμφερόντων – τελεία. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για «ελεημοσύνες».

Δεύτερον, και σημαντικότερο, Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ (αλλά και Αθήνα / Λευκωσία στο βαθμό που τους αναλογεί) δεν μπορούν να διαχειριστούν την ήττα τους στο μεσανατολικό πεδίο μάχης∙ μια ήττα που τους σπρώχνει όλους μαζί, μεσοπρόθεσμα, μακριά απ’ την ανατολική Μεσόγειο. Πράγμα που σημαίνει ότι η «δημιουργία ενός κέντρου» στο μακρινό Χιούστον είναι μάλλον ευφημισμός του πανικού (τους) παρά οτιδήποτε άλλο.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 15 Ιούνη (00.46) >> Μήπως αδικούμε το ψοφιοκουναβιστάν; Μήπως, βρε αδερφέ, υπάρχει εκεί μια γνήσια θέληση για ειρήνη που την χαλούν (όπως διαδίδουν διάφοροι) πότε οι κακές παρέες, πότε τα λόμπυ, και πότε η συμπεριφορική άνοια;

Αυτή η «γνήσια θέληση» εκδηλώθηκε (είπαν…) πριν σχεδόν ένα χρόνο, στις 15 Αυγούστου του 2025, όταν το ψόφιο κουνάβι συνάντησε την ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) στο Ancorage της Αλάσκας. Για τους δικούς της ιδιαίτερους λόγους η Μόσχα υποκρίθηκε ότι «έφαγε» τις «καλές προθέσεις» του ψόφιου κουναβιού. Όμως ξέρει ότι στην πράξη η Ουάσιγκτον όχι μόνο δεν πήρε πίσω κάποια / κάποιες απ’ τις εκατοντάδες «κυρώσεις» που έχει επιβάλει στη Μόσχα, αλλά υπό το ψόφιο κουνάβι επέβαλε και καινούργιες.

Καμιά ειρήνη λοιπόν εκεί που το ψόφιο κουνάβι διαφήμιζε εαυτόν ως «μάγο». Λογικό. Η μόνη διαφορά της διοίκησης του ψόφιου κουναβιού σε σχέση με την διοίκηση του νυσταλέου Jo είναι ότι η δεύτερη μιλούσε πολύ κατά της Μόσχας ενώ η πρώτη όχι. Αυτό επιτρέπει στη Μόσχα να εστιάσει στους αντίπαλους που θεωρεί ευκολότερο να στριμώξει: στους ευρωπαϊκούς ιμπεριαλισμούς. Στην πράξη πάντως ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος συνεχίζεται κανονικά και στο ουκρανικό πεδίο μάχης.

Δεν το λέμε εμείς! Το λέει ο ναρκοRubi, σε επίσημη «κατάθεση» στο κογκρέσσο, πριν κάτι λιγότερο από δυο βδομάδες: