Category: Midnight Rebel

Στο πόλεμο οι Άλλοι είναι που πρέπει να πεθαίνουν…

Δευτέρα 12 Νοέμβρη. Οι asian dub foundation στο σχετικά παλιό fortess europe.

Δευτεριάτικα δεν είναι για να φτιάξει κέφια· ούτε για το γνωστό «πάλι καλά είμαστε εμείς». Μην ξεχνάτε· για όλους τους λόγους αυτού του γαμημένου κόσμου, μην ξεχνάτε.

(Η ιδέα του έλληνα μοντέρ να βάλει εμβόλιμες σκηνές απ’ το φιλμ the kingdom of heaven θα μπορούσε να παρεξηγηθεί ίσως… Το βέβαιο είναι ότι ο στρατός του An-Nasir Salah ad-Din Yusuf ibn Ayyub, γνωστού έως θρυλικού με το πιο σύντομο όνομα Salah ad-Din απελευθέρωσε τότε την al Quds / Jerusalem. Και η πόλη με τους κατοίκους και τους επισκέπτες της, κάθε θρησκείας και δοξασίας, έμειναν ελεύθεροι υπό μουσουλμανική διοίκηση για αιώνες.

‘Oχι, όμως, τώρα…)

No rest for the wicked

Δευτέρα 5 Νοέμβρη. Από μια ταράτσα σ’ έναν παραγκομαχαλά κάπου στην (απέραντη) ινδία, την ώρα που πέφτει η νύχτα… Ο Dub FX (απ’ την αυστραλία) o CAde και ο ινδός Mahesh Vinayakram…

 

Bombino, Vieux Farka Toure

Δευτέρα 29 Οκτώβρη. Πίσω στην υποσαχάρια αφρική, μέσω ελβετίας αυτή τη φορά, και του φετεινού φεστιβάλ afro-pfingsten. Ο γνώριμος Bombino σε πρώτη φάση, και μετά ένας Toure (του γνωστού οίκου!), σε ηλεκτρικά blues.

Το αφήνετε να παίξει… (Kι όσο παίζει κάποιοι πρωτοκοσμικοί συνεχίζουν να λεηλατούν την ζώνη του Sahel – για να μην ξεχνιόμαστε…)

Makina Kandela

Δευτέρα 22 Οκτώβρη. Επιστροφή στο Santiago, και στο στούντιο la makinita. Με cumbia, και τους Makina Kandela.

Την γλώσσα τους δεν την κατέχουμε, αλλά γουστάρουμε την μουσική – και τις φάτσες τους.

Καλή βδομάδα.

 

Nevermind

Δευτέρα 15 Οκτώβρη. Ένας Leonard Cohen λοιπόν…

(Έλεγαν παλιά κάποιοι, που ήθελαν να χρυσώσουν την μιζέρια, ότι οι ηττημένοι δεν έχουν επιλογές. Λάθος! Οι ηττημένοι έχουν μία, και μόνο μία επιλογή που να αξίζει το όνομά της: να μηχανευτούν τη συνέχεια της έριδας.

Τα υπόλοιπα δεν είναι επιλογή. Και λέγονται συμβιβασμός.)

 

Karamelo Santo

Δευτέρα 8 Οκτώβρη. Αυτό το στούντιο στο Σαντιάγκο της χιλής, το La Makinita, είναι φλέβα! Βρίσκει κανείς εκεί τα γνήσια, που φτάνουν πότε πότε και στα μέρη μας, σαν απόηχος… Θα επιστρέφουμε πότε πότε στα λημέρια του.

Προς το παρόν οι Karamelo Santo, μια αργεντίνικη μπάντα, στο cumbia pela.

Με τις καλημέρες μας.

(Special αφιερωμένο: στη Μαρία, στην παρέα της, στο ταξίδι.)

 

Spiritual games

Δευτέρα 1 Οκτώβρη. Έτσι θα το έλεγε ο νιγηριανός Fela Kuti. Εδώ ο γυιός του Seun (φωνή), ο Cheick Tidiane Seck (πλήκτρα), και μια 15αριά μουσικοί ακόμα, στο Opposite People.

Μπορείτε να το πείτε και afrobeat· πάλι spiritual είναι.

Με τις καλημέρες μας.

(Ακόμα στην καρέκλα είστε;)

 

Power in the darkness

Δευτέρα 24 Σεπτέμβρη. Στις αρχές του 1978 ο Tom Robinson και η μπάντα του κυκλοφορούν στην Αγγλία το άλμπουμ “power in the darkness”. Πολιτική μπάντα οι TRB περιλαμβάνουν στο lp τους και ένα ομώνυμο τραγούδι, που είναι κατά κάποιον τρόπο ένας ύμνος στην αντι-αυταρχική απελευθέρωση μιας σειράς ήδη (τότε) διακριτών κοινωνικών υποκειμένων.

Ο όρος «πολιτικές της ταυτότητας» θα δημιουργηθεί αργότερα γι’ αυτά τα κοινωνικά υποκείμενα, στα ‘80s, από ακαδημαϊκούς. Παρότι οι «πολιτικές της ταυτότητας» θα χαιρετιστούν σαν ένα post modern ανταγωνιστικό project, σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο βαθμό θα απαλλοτριωθούν τα επόμενα χρόνια απ’ τον ακαδημαϊσμό και τον νεοφιλελευθερισμό. Και, στις μέρες μας, όχι μόνο απ’ αυτούς…

Η Ιστορία συχνά λοξοδρομεί…

 

Siouxsie And The Banshees

Δευτέρα 17 Σεπτέμβρη. Post punk; Electro pop; New wave; Gothic; Διάφοροι έβγαζαν το ψωμί τους (ή το πεντεσπάνι τους) κάνοντας κατατάξεις, όμως τις λίστες τους τις σάρωσε ο καιρός.

Η Siouxsie σημάδεψε τ’ αυτιά και την ψυχή όσων ήταν στη γύρα τότε, στα ‘80s. Έφταιξε κι αυτή που γλυστρίσαμε ανεπαισθήτως σ’ ένα σύννεφο του οποίου δεν πήραμε στα σοβαρά την μαυρίλα; Ποιος ξέρει; Μάλλον κοιτούσαμε πίσω…

Περασμένα – αν και όχι ξεχασμένα…

 

All tomorrow’s parties…

Δευτέρα 10 Σεπτέμβρη. Η Nico σκοτώθηκε, ο Reed πέθανε υποχόνδριος, ο Cale κρατάει ακόμα… Αλλά αυτή η μουσική, 50 χρονών ήδη, δεν έχει κανένα παράπονο απ’ την ιστορία. Ίσως επειδή το 1967 μπορούσε κανείς να πειραματίζεται με το μέλλον αβέβαιο. Δηλαδή ανοικτό.

Οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Velvet Underground λοιπόν, απ’ το πρώτο τους άλμπουμ (Andy Warhol please…), του 1967. Αν πίνετε καφέ αφήστε το να παίξει. Αν κάνετε κάτι άλλο, κλείστε ραντεβού ακρόασης… (Ο 20ος αιώνας έχει φύγει, οπότε δεν θα γουργουρίζει στα πόδια σας σα γάτα ζητιανεύοντας ένα χάδι…)

Monday morning…