Category: Midnight Rebel

Imarhan

Δευτέρα 19 Γενάρη >> Τα blues της ερήμου, της ζωντανής ερήμου. Απ’ τους αλγερίνους Tuareg Imarhan:

All along the watchtower

Δευτέρα 12 Γενάρη >> Δεν είναι εύκολο μια διασκευή να είναι καλύτερη απ’ το πρωτότυπο. Εκτός αν είσαι ο Jimi Hendrix.

«Κάπως πρέπει να γίνεται να φύγουμε από ‘δω» είπε ο παλιάτσος στον κλέφτη

«Πολλή σύγχυση εδωπέρα, δεν μπορώ να βρω την ησυχία μου

Επιχειρηματίες πίνουν το κρασί μου, ζευγολάτες οργώνουνε τη γη

Κανείς από δαύτους δεν ξέρει τι αξίζουν όλα αυτά».

«Μην ταράζεσαι» είπε ευγενικά ο κλέφτης

«Είναι πολλοί εδωπέρα ανάμεσά μας που νομίζουν ότι η ζωή είναι ένα αστείο

Αλλά εγώ κι εσύ τα περάσαμε αυτά και δεν είναι τέτοια η μοίρα μας

Ας μην λέμε λοιπόν χαζομάρες, περνάει η ώρα»

Songs

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη >> Αφού λοιπόν δεν έχουμε κάτι ευχάριστο να πούμε χρονιάρες μέρες, ας τραγουδήσουμε!

Dexy’s Midnight Runners – Geno – 1980

Για τον (αντιφασίστα) θρύλο της soul στα ‘60ς αφροαμερικάνο Geno Washington:

Μια μπάντα απ’ το Leeds, οι Yard Act, στο When the Laughter Stops – απ’ το περσινό (2024) δεύτερο LP τους (“Where’s my Utopia”):

Και: Talking Heads plus σε μια θεατρική εμφάνιση. Απ’ το τέλος της περιοδείας με τίτλο “American Utopia”, ίσως ένα ρέκβιεμ για το america, ίσως μια απελπισμένη ελπίδα για τον κόσμο του Byrne: ξυπόλητοι … για πού;

Τέλη 2019, αρχές 2020:

All comers

Δευτέρα 22 Δεκέμβρη >> Mark Knopfler and friends:

(Είμαστε εδώ από παλιά…)

Αυτή η οικογένεια δεν μου κάνει

Δευτέρα 15 Δεκέμβρη >> «Δυτικό ημισφαίριο»; Έτσι λένε για να μην πουν «η αυλή μας που την έχουμε για τα μπάζα»; Αυτοί οι απόγονοι / συνεχιστές των λευκών ευρωπαίων αποικιστών της «νέας γης» είναι πάντα επικίνδυνοι. Αλλά πλέον έχουν γίνει και βαρετοί.
Καιρός για ένα αντι-δόγμα. Το «Latinos Dogma» κόντρα στο «δόγμα Monroe». Απλά: όσοι κάτοικοι της βόρειας αμερικής δεν χορεύουν σάλσα, ρούμπα, σάμπα, τίμπα, μάμπο, να ξεκουμπιστούν και να γυρίσουν από ‘κει που ήρθαν. (Αν δεν καταλάβουν τι και πως, κι αν αρχίσουν τους τσαμπουκάδες, μπορεί οι κιθάρες να είναι μασκαρεμένα οπλοπολυβόλα).

Εδώ οι (γνωστοί) κουβανοί Septeto Santiaguero τραγουδούν κάτι του είδους ότι δεν τους χωράει το σπίτι τους: Esa Familia a mi no me conviene. Δεν θέλουμε να τους βάλουμε ιδέες, αλλά σίγουρα υπάρχει ένα αρκετά μεγαλύτερο, κάπου στο κέντρο της Ουάσιγκτον…

Η μέρα που σκοτώθηκα

Δευτέρα 8 Δεκέμβρη >> Η τουρκάλα τρομπετίστρια Dilan Balkay και η μπάντα της στο λυρικό Karanlığa Döndüğüm Gün – σ’ ένα μπαράκι κάπου στο Kadıköy… (Στην ασιατική μεριά της Istanbul, για να μην χαθείτε…)

With a little help…

Δευτέρα 1 Δεκέμβρη >> Χωρίς συστάσεις: Joe Cocker απ’ τα βάθη των αιώνων. Μόλις το 1970…

Εννιά μόνο λεπτά – πανζουρλισμός.

Songhoy Blues

Δευτέρα 24 Νοέμβρη >> Δέκα χρονών μπάντα, μαλινέζοι απ’ το Timbuktu, οι Songhoy Blues ρίχνουν ρεύμα στα desert blues ανεμίζοντας τις σημαίες που έρχονται απ’ το μέλλον – και που πολλοί τις βλέπουν πια, άλλοι με απόγνωση κι άλλοι με χαρά.

Κλοσάρ μουσικός

Δευτέρα 17 Νοέμβρη >> Επειδή δύσκολο να βρείτε κάτι ευχάριστο σ’ αυτήν εδώ την σελίδα, για σήμερα bonus ένα ευχάριστο μισάωρο video. Ο AkStar, κατά κόσμον Pavel Aksenov, ρώσος κιθαρίστας (από αγ. Πετρούπολη / Λένινγκραντ) γίνεται κλοσάρ μουσικός δρόμου – με διασκεδαστικές συνέπειες.

Όμως: πώς παίζει κιθάρα αυτός ο άνθρωπος; Τι σχολές μουσικής έχουν εκεί πέρα;

Φωτιά και θειάφι

Δευτέρα 10 Νοέμβρη >> Ο Trombone Shorty (κατά κόσμον Troy Andrews) από Ν. Ορλεάνη στο Fire and Brimstone – πρόταση φίλου: