Category: Midnight Rebel

Erghad Afewo

Δευτέρα 30 Μάρτη >> Κυριολεκτικά σημαίνει «η γυναίκα στη σκηνή (τέντα)». Ποιητική αδεία όμως σημαίνει «η κοινή μάνα όλων μας». Απ’ το πρόσφατο 10ο άλμπουμ της μπάντας.

Γραμμένο απ’ τον Ibrahim Ag Alhabib, πρώην αντάρτη Tuareg και δημιουργό των Tinariwen, οι στίχοι μιλούν για τις διαιρέσεις μεταξύ διαφορετικών φυλών Tuareg και την προδοσία όσων πέρασαν στις γραμμές του εχθρού – που είναι ο δυτικός ιμπεριαλισμός.

Η έρημος φλέγεται.

Μόνο ο εχθρός έχει απομείνει εκεί τώρα,

με το ορφανό παιδί

και τα σάπια κουφάρια των κοπαδιών.

Οι άντρες πρόδωσαν τον λαό.

Τον πούλησαν για φαί και παροχές.

Μας λένε ψέμματα και μετά έρχονται να μας δουν

συνοδεύοντας τους εχθρούς μας.

Φαντάσου…

Δευτέρα 23 Μάρτη >> 

Φαντάσου έναν πόλεμο όπου όλοι νικούν

Μόνιμες διακοπές κάτω από ατελείωτη λιακάδα

Ειρήνη χωρίς σοφία, ο καθένας κλέβει για να την πετεύχει

Αδιάκοπα, παριστάνοντας ότι πιστεύει

…

Ας προσποιηθούμε ότι κερδίσαμε έναν πόλεμο

Σα να ήταν ποδοσφαιρικό ματς, το σκορ 10 – 0

Όλα είναι πιθανά, είμαστε στην ίδια μεριά

Ή αλλιώς δικαζόμαστε για τη ζωή μας

…

Pet Shop Boys, DJ Culture, 1990

Bonus track: It’s a sin (τον Δεκέμβρη του μακρινού 1987, κάπου στη γερμανία)

Its the end of the world (?)

Δευτέρα 16 Μάρτη >> Μην το πάρετε για προφητεία ή για πολιτική δήλωση. Απλά οι R.E.M. ταιριάζουν στα γούστα μας.

Και επ’ ευκαιρία:

Για χάρη της Ανθρωπότητας

Δευτέρα 9 Μάρτη >> Υπάρχουν και καλά σ’ αυτή τη περιοχή της οποίας τα αφεντικά θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Ας πούμε: ο απάτσι Nahko Bear, κάπου στην Αλάσκα…

Afrique Victime

Δευτέρα 23 Φλεβάρη >> Τον πρωτοανακαλύψαμε πριν 5 χρόνια. Mdou Moctar, απ’ το Abalak του νίγηρα.

Εδώ, ξανά πριν κάτι παραπάνω από 5 χρόνια, σ’ ένα κομμάτι αφρικάνικου μπλουζ-της-ερήμου, για το οποίο το συνοδευτικό του video γράφει:

Το χειμώνα του 2020 η μπάντα του Mdou Moctar συναντήθηκε στην Niamey, πρωτεύουσα του Νίγηρα, για να ηχογραφήσει μερικά τραγούδια εν όψει του LP Afrique Victime. Μέναμε στα περίχωρα της πόλης, στο σπίτι ενός φίλου. Μια μέρα βγήκαμε ήσυχα μπροστά στο σπίτι για να βιντεοσκοπήσουμε τα τραγούδια. Παρά την σχετική μας απομόνωση, ο ήχος της μπάντας τράβηξε τον κόσμο. Εκείνο που ξεκίνησε με το να παίξουμε απλά εμείς οι τέσσερεις μερικά τραγούδια μπροστά σε μια κάμερα εξελίχθηκε σε μια σειρά ξέφρενων συναυλιών επί τρεις νύχτες, μαζεύοντας εκατοντάδες πρόθυμους ακροατές. Κάθε βράδυ, παιδιά απ’ όλη την πόλη, έκαναν ουρά μπροστά στην πόρτα μας, μετά την βραδινή τους προσευχή. Αυτές οι παραστάσεις ήταν εντελώς αυθόρμητες και εντελώς απρογραμμάτιστες. Χάρη στο κοινό μας πετύχαμε να καταγράψουμε την εντυπωσιακή ενέργεια μιας τυπικής συναυλίας στη Niamey. Ενθουσιαστήκαμε γι’ αυτό, κι ελπίζουμε κι εσείς να το απολαύσετε.

Αφρική, θύμα τόσων εγκλημάτων.

Αν σιωπήσουμε θα μας αποδεκατίσουν.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Πες μου γιατί συμβαίνει αυτό.

 

Απ’ την φυλακή στα βραβεία Νόμπελ

Έκαναν πίσω στον Μαντέλα

Αφρική, θύμα τόσων εγκλημάτων.

Αν σιωπήσουμε θα μας αποδεκατίσουν…

 

Ο άνεμος γεννήθηκε στην Τυνησία.

Εισέβαλε σ’ όλη την Αραβία.

Αφρική, θύμα τόσων εγκλημάτων…

 

Ω Καντάφι, έφυγες.

Σε ποιόν άφησες την ήπειρό σου, την Αφρική;

Αφρική, θύμα τόσων εγκλημάτων.

Αν σιωπήσουμε, θα μας αποδεκατίσουν.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Πες μου γιατί συμβαίνει αυτό.

California

Δευτέρα 16 Φλεβάρη >> To 1977. Τότε που δεν ήταν silicon valley… Αλλά ξενοδοχείο: μπορούσες να πας όποτε θες αλλά δεν μπορούσες να φύγεις… (Οι ιδιοκτήτες του ήταν ανθρωποφάγοι…)

Οι eagles σε μια ερμηνεία του Hotel California το 1994:

Τσιφτετέλι…

Δευτέρα 9 Φλεβάρη >> Όσες / όσοι άντεξαν να ακούσουν τα διαδοχικά κύματα «εξηγήσεων» της don Rico & Co για το πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, ένα φουσκωτό με πρόσφυγες / μετανάστες προσπάθησε να «διεμβολίσει ένα τίμιο σκάφος του τίμιου λιμενικού σώματος» (με διαταγή του … «σουλτάνου» φυσικά!) μπορεί να είναι σίγουρος / η: το ελλαδιστάν θα ασκεί «το δικαίωμα αυτοάμυνας» παντού και πάντα. Έχει την σωστή καθοδήγηση (και συμμαχία) και ξέρετε ποια είναι αυτή.

Ηθικό δίδαγμα: μια φορά κανίβαλος πάντα κανίβαλος.

Οι κατάρες; Δεν πιάνουν. Ούτε τα κουκιά.

Απ’ τα βάθη των αιώνων, απ’ το μακρινό 1993, ένα κομμάτι όχι-και-τόσο-instrumental:

Welcome to the machine

Δευτέρα 2 Φλεβάρη >> Μια παλιά ψυχεδέλια (1975) μιας παλιάς μπάντας (Pink Floyd) μονταρισμένη πάνω σ’ ένα σχετικά καινούργιο (2019) δυστοπικό φίλμ (: Beyond Us – After the Collapse) των Maxime Tiberghien, Sylvain Favre και Maxime Hacquard.

Της Μινεσότα;

Δευτέρα 26 Γενάρη >> Το ότι το ψόφιο κουνάβι κρατικοποίησε το αμερικανικό φασισταριό και του έδωσε το Ο.Κ. να εκτελεί-εν-ψυχρώ-και-κατά-βούληση-κυνηγώντας-ξένους δεν είναι ζήτημα μιας πολιτείας, έτσι δεν είναι; Ούτε το ότι η «ξανά-μεγάλη-αμερική» χρειάζεται έναν στρατό κατοχής στο εσωτερικό της. (Άλλωστε τι μπορεί να περιμένει κάποιος από κράτη που ευλογούν δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες «κάπου αλλού»;)

Ποιο είναι το σωστό υπ’ αυτές τις συνθήκες; Όχι μια σκέτη διαμαρτυρία πάντως!!! Το άοπλο πλήθος σαν τέτοιο ούτε τρομάζει ούτε αποθαρρύνει όσους έχουν την εξουσία τους στην άκρη της κάνης και το δάκτυλο στην σκανδάλη αποφασισμένοι να την πατήσουν. Ούτε, φυσικά, το «ας περιμένουμε ως τις εκλογές» είναι λύση.

(Ξεκινώντας τον Απρίλη του 1981 απ’ το Brixton και φτάνοντας σε κορύφωση τον Ιούλιο σε πολλές αγγλικές πόλεις, η εξέγερση των κατεχόμενων απ’ την αστυνομία και την βία της πολυπληθών «περιθωριακών» κοινοτήτων του αγγλικού ιμπεριαλισμού «εντός έδρας» άφησε το ανεξίτηλο σημάδι της για τις επόμενες δεκαετίες. Ειδικά το Brixton έγινε το σύμβολο της κοινωνικής βίας-στη-βία της εξουσίας).

Οι Clash, εν γνώσει του τι γινόταν επί μήνες πριν την εξέγερση στο Brixton – ακόμα και δολοφονίες νεαρών μαύρων απ’ την αστυνομία – κυκλοφόρησαν το τραγούδι στα μέσα Δεκέμβρη του 1979.

Εδώ απ’ την ιταλική μπάντα Rigenera:

Όταν κλωτσάνε την εξώπορτά σου

Πώς θα βγεις;

Με τα χέρια στο κεφάλι

ή στη σκανδάλη του όπλου σου;

Όταν κάνουν κουρέλια το νόμο

Πώς θα πας;

Πυροβολημένος στο πεζοδρόμιο

ή στην ουρά των μεολλοθάνατων;

Μπορείτε να μας καταστείλετε,

μπορείτε να μας ματώσετε.

Αλλά ωωωω…

Τα όπλα του Brixton!

Bonus: My Wolve Has Returned απ’ τους Nahko and the Medicine for the People (o lead vocals Nahko Bear κρατάει απ’ τους Απάτσι…)

Με την Leah Song, το 2017:

 

Imarhan

Δευτέρα 19 Γενάρη >> Τα blues της ερήμου, της ζωντανής ερήμου. Απ’ τους αλγερίνους Tuareg Imarhan: