«Μην αφήσετε την ειρήνη να χαλάει τους ωραίους πολέμους!»*

Δευτέρα 6 Ιούλη >> Θα μπορούσε να έχει ονομαστεί «η σκηνή του Sarajevo». Όπως «η σκηνή του Seattle» ή «η σκηνή του Bristol». Ήταν πάνω κάτω η ίδια εποχή, ίσως λίγο νωρίτερα…

Αλλά δεν πρόλαβε. Οι σερβοφασίστες (μαζί με τους δυτικούς + ρώσους συμμάχους τους) φρόντισαν να πολιορκήσουν το Sarajevo επί 4 χρόνια∙ και να κάνουν την βοσνία τόπο αίματος και θανάτου.

Οι Bombaj Stampa ήταν βασικό στοιχείο της «σκηνής του Sarajevo». Μαζί με τους γκαράζ/φολκ Zabranjeno Pusenje και τους punk Elvis J. Kurtovic & His Meteors (πάντα στο Sarajevo), δημιούργησαν στα ‘80s το κίνημα «Νέοι Πρωτόγονοι», με την συμμετοχή ποιητών, γραφιστών, πρώιμων standupers, και άλλων: ένα κράμα άγριου σουρρεαλισμού, μαύρου χιούμορ και υπόγειας κριτικής στο μεταΤιτοϊκό καθεστώς της (ακόμα τότε ενιαίας) γιουγκοσλαβίας. Μήτρα της «σκηνής του Sarajevo» ήταν η μπάντα + καλλιτεχνικό project SCH (τα τρία πρώτα γράμματα της λέξης schizophrenia). Industrial και post punk rock, ηχητικοί και στιχουργικοί πειραματισμοί… (Καταλαβαίνετε: όλα όσα η χριστιανική δύση απαγόρευσε σε ένα τυπικά «μουσουλμανικό» κράτος σαν την βοσνία…) 

Οι SCH live στην (ακόμα τότε γιουγκοσλαβική Ljublijana) το 1983 (η κακή ποιότητα του video οφείλεται … στις βιντεοκασέτες της εποχής):

Πίσω στους Bombaj Stampa. Το 1990 ως «Sarajevo … Stones»:

Εδώ η μπάντα, σε μια ταράτσα το καλοκαίρι 1992 στο Sarajevo, με την πολιορκία της πόλης απ’ τους σερβοφασίστες να έχει ήδη ξεκινήσει:

… Αυτή είναι απλώς η χώρα μου.

Δεν θα την δώσω σε κανέναν.

Έχει δύναμη αστεριού.

Υπάρχει φως για όλους τους ανθρώπους.

Αυτή η χώρα σε αγαπάει κι αυτή.

Μόνο οι άνθρωποί μου είναι εδώ.

Δεν θα τους δώσω σε κανέναν.

 Έχουν δύναμη αστεριών και φως για όλους τους ανθρώπους…

Εδώ στα τέλη Φλεβάρη του 2026, με τα παραπάνω χρόνια τους, επαυξημένοι αριθμητικά σαν μπάντα (και φυσικά «κλασσικοί»…):

Κι εδώ την 1η Ιούλη, live στο κέντρο του Sarajevo:

* Μαύρο χιούμορ – ατάκα των «νέων πριμιτιβιστών» το 1991, όταν κάποιοι απ’ αυτούς προέβλεπαν τι θα ακολουθήσει γενικά στη γιουγκοσλαβία και ειδικά στη βοσνία….

Deserted cities of the heart

Δευτέρα 29 Ιούνη >> 1968 και οι βρετανοί Cream παρουσιάζουν ένα ψυχεδελικό / μελαγχολικό κομμάτι με τίτλο «ερειπωμένες πόλεις της καρδιάς»:

Προς τι η μελαγχολία εν έτει 1968; Κάποιοι υποστήριξαν (όχι αυθαίρετα) ότι οι πρωτοκοσμικές μεταπολεμικές γενιές (όσοι / όσες ήταν 18 χρονών το 1968 γεννήθηκαν το 1950) μεγάλωσαν κάτω απ’ τον βαρύ ίσκιο ένας ενδεχόμενου πυρηνικού ολοκαυτώματος, μιας all out αναμέτρησης ανάμεσα στις ηπα (+ την υπόλοιπη δύση) και την εσσδ.

Δόξα τους μεγαλοδύναμους (και τις βενζοδιαζεπίνες) κανείς δεν έχει στις μέρες μας τέτοιες έγνοιες… Σωστά;

Bonus track: Παίζοντας με τις λέξεις ανασύρουμε ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό «cream».

Aπ’ τους νεοϋορκέζους Wu-Tang Clan, από το πρώτο τους lp, το 1993… Είναι τα αρχικά του «cash rules everything around me» και είναι, με τον τρόπο του, ένα τραγούδι διαμαρτυρίας. (Σε μια εποχή που μπορούσε να χωνέψει τα πάντα…)

Vicious

Δευτέρα 15 Ιούνη >> Την ίδια περίπου εποχή που οι Poll έφτιαχναν την δική τους ιστορία στα μέρη μας, ένας τύπος στην ανατολική ακτή (των ηπα) είχε ήδη διαμορφώσει μια ιδιαίτερη ροκ συνθήκη: you hit me with a flower… μια εντελώς διαφορετική εκδοχή της flower power!

Ο Lou Reed σε μια συναυλία στο Παρίσι, το 1974 (από το LP Transformer, του 1973):

Στην πηγή μια κοπέλα…

Δευτέρα 8 Ιούνη >> Αρχαιολογία; Ναι. Αλλά μην μας πείτε ότι δεν κυκλοφορούν διάφορες αρχαιότητες (ζωή νάχουν!) στη μουσική βιομηχανία, που μπορούν να γεμίζουν και στάδια… Οι Iron Maiden, για παράδειγμα, δεν είναι πολύ νεώτεροι…

«Flower power» λοιπόν. Οι Poll, που τυχαία θυμηθήκαμε, κράτησαν για κανά δυο χρόνια. ’71, ’72. Αλλά άφησαν σημάδια. Στο video που ακολουθεί (παραδόξως καλής ποιότητας αν και πρόκειται για clip από ταινία του 1972), εκτός απ’ τα μέλη της μπάντας (Τουρνάς, Λογαρίδης, Παπαϊωάννου, Ουίλιαμς και εκτάκτως η Δέσποινα Γλέζου στη θέση της Αριάδνης Mackinnon Andrew της οποίας η φωνή ακουγόταν στο πρώτο lp της μπάντας) στο τέλος, εκτός απ’ τη νεαρή Άννα Φόνσου εμφανίζεται και κάποιος ακόμα.

Σας αφήνουμε με την περιέργεια, να δείτε ποιος … ιδίοις όμμασι….

Life During Wartime

Δευτέρα 1 Ιούνη >> Όχι, δεν γράφτηκε τώρα! Είναι τραγούδι του 1979. Ο Byrne ειρωνεύεται την νεοϋρκέζικη ευδαιμονία αλλά, επίσης, την μιλιταριστική παράνοια και τις εκστρατείες επιτήρησης στις ηπα – τότε.

Η εκτέλεση / παράσταση όμως είναι τωρινή. Πριν σχεδόν 1,5 μήνα, με τους Slippery People. (Κάπως το σκέφτηκε: φαίνεται στο τέλος…)

Blood make noise

Δευτέρα 25 Μάη >> Το αίμα κάνει θόρυβο. Αλληγορικό; Μπορεί…

Suzanne Vega:

 

Trouble with a capital T

Δευτέρα 18 Μάη >> Μια ιρλανδέζικη μπάντα «celtic rock». Οι Horslips στην πρώτη περίοδό τους, σχεδόν diy, μεταξύ 1970 και 1980, δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία. Ανακαλύφθηκαν όμως στα τέλη των ‘90s και το γκρουπ ξανασυστάθηκε ένδοξα απ’ το 2004 ως το 2012.

«Troubles» που κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «ταλαιπωρία», «μπελάδες», ήταν το όνομα της περιόδου από τα τέλη των ‘60s ως το 1998 όταν οξύνθηκε ο ένοπλος αντιαποικιακός αγώνας των βορειοϊρλανδών κατά της αγγλικής κατοχής… Οι στίχοι του τραγουδιού – του 1976 – από το άλμπουμ The book of invasions / Το βιβλίο των εισβολών παραπέμπουν «ποιητικά» σ’ αυτή την περίοδο.

Ευχαριστούμε τον Α. που μας υπέδειξε το κομμάτι και την μπάντα.

Bonus ένας όψιμος αλλά πάντα δαιμόνιος Ian Anderson (των δαιμόνιων Jethro Tull…), το 2004, χωρίς άλλες συστάσεις: Living in the Past

Straight Ahead

Δευτέρα 11 Μάη >> Post punk ή grunge, η «σκηνή του Seattle» χαρακτήρισε μεν μουσικά με ένταση τα early ‘90s… επηρέασε… επένδυσε μια (μάλλον σύντομη) «rock αναβίωση» στη δυτική ακτή των ηπα∙ αλλά ήδη το εμπόριο ήταν πολύ, πάρα πολύ, και καλά οργανωμένο…

Εδώ οι Wipers (ειδικά ο Greg Sage):

Alive and Kicking

Δευτέρα 4 Μάη >> Simple: Simple Minds…