Δευτέρα 22 Ιούνη (00.27) >> Την περασμένη Κυριακή 14 Ιούνη το ψόφιο κουνάβι έκανε τις τελευταίες του προσπάθειες να «πείσει» την Τεχεράνη να υπογράψει αυτό το χαρτί που θα του επέτρεπε να δηλώσει ότι … νίκησε! Μέσα σ’ αυτή τη φούρια έφτασαν στο άσπρο σπίτι τα νέα: οι θεοναζί είχαν ξαναβομβαρδίσει την Dahieh στη Βηρυτό, παραβιάζοντας την «υπόσχεσή τους ότι δεν θα το ξανακάνουν»… Προφανώς οι «φρουροί της επανάστασης» θα ξανακτυπούσαν… κι όλες οι ελπίδες του ψόφιου κουναβιού για κάτι που να μπορεί να το πουλήσει ως «νίκη» θα ξαναπήγαιναν πίσω…
Το ψόφιο κουνάβι ξανατηλεφώνησε στον αρχιχασάπη και τον ξανάβρισε: γιατί το κάνεις αυτό τώρα;
Ήθελαν οι θεοναζί να προβοκάρουν τα «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης» (sic!); Ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζετε. Ο λιβανέζος που είχαν στόχο (και σκότωσαν, μαζί με μέλη της οικογένειάς του…) λεγόταν Ali Musa Daqduq, και ήταν στέλεχος της Hezb’ Allah. Ένα απ’ τα «συνταξιοδοτημένα» στελέχη της οργάνωσης, αρκετά γνωστός – αλλά στο σπίτι του.
Ως αξιωματικός της Hezb’ Allah ο Daqduq ανέλαβε το 2005 την οργάνωση της αντίστασης στην αμερικανική κατοχή στο ιράκ, σε συνεργασία με αξιωματικούς των «φρουρών της επανάστασης». Πριν είχε διατελέσει επικεφαλής των «ειδικών δυνάμεων» της Hezb’ Allah, και αργότερα, στα ‘90s, είχε την ευθύνη της προσωπικής ασφάλειας του Nasrallah.
O Daqduq ανέλαβε την εκπαίδευση μελών του (σιιτικού, ιρακινού) «στρατού του Mahdi» που εξελίχτηκαν σε Asa’ib Ahl al-Haq (αργότερα η συγκεκριμένη οργάνωση συγχωνεύτηκε στις popular mobilization units / PMU. Και πρόσφατα προσφέρθηκε να καταθέσει τα όπλα της με αντάλλαγμα την επίσημη πολιτική αναγνώριση του κόμματός της απ’ την κυβέρνηση στη Βαγδάτη…).
Στις 20 Γενάρη του 2007 μέλη της ΑΑΗ επιτέθηκαν στους αμερικάνους πεζοναύτες του «κοινού σταθμού ασφαλείας» των κατοχικών, που στεγαζόταν μέσα στο αρχηγείο της ιρακινής αστυνομίας στην Karbala. Το «δυναμικό» του σταθμού ήταν 60 us πεζοναύτες και άγνωστος αριθμός ιρακινών. Απήγαγαν και σκότωσαν 5 απ’ τους πρώτους και τραυμάτισαν άλλους 3. Θεωρήθηκε «η πιο τολμηρή και εξελιγμένη επίθεση» μετά από 4 χρόνια αμερικανικής / δυτικής κατοχής του ιράκ, και ήταν η πρώτη φορά που γινόταν απαγωγή αμερικάνων στρατιωτών μετά απ’ τον πόλεμο στο βιετνάμ…
Εννοείται ότι ο Ali Musa Daqduq έγινε “wanted dead or alive”… Στις 20 Μάρτη του 2007 σε κοινή επιχείρηση του αμερικανικού στρατού και της αγγλικής SAS, ο Daqduq «δέθηκε» στη Βασόρα∙ αλλά είχε πλαστά χαρτιά. Η πραγματική του ταυτότητα πιστοποιήθηκε μήνες αργότερα, ενόσω είχε παραδοθεί και βρισκόταν προφυλακισμένος απ’ την δοτή ιρακινή κυβέρνηση.
Η Ουάσιγκτον (Obama…) απαίτησε πιεστικά να της παραδοθεί: είχε μια καλή θέση γι’ αυτόν στο Guadanamo (το οποίο θα είχε κλείσει σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Obama, αλλά μια χαρά έμενε ανοικτό…) Ωστόσο τα ιρακινά δικαστήρια είχαν αντιρρήσεις: τον απάλλαξαν σταδιακά απ’ όλες τις κατηγορίες, και τελικά τον ελευθέρωσαν τον Νοέμβρη του 2012. Επιστρέφοντας στο λίβανο ο Daqduq ανέλαβε για τα επόμενα χρόνια την εκπαίδευση των μελών της Radwan Force. Το 2018 μετατέθηκε στο συριακό πεδίο μάχης για να εκπαιδεύσει το “Golan File”, μια ομάδα δράσης στη νότια συρία, κατά τα πρότυπα της Hezb’ Allah.
Τόσο γνωστός, περισσότερο δεν γίνεται… και προφανώς «αποσυρμένος» μετά την αλλαγή στην οργανωτική δομή της λιβανέζικης αντίστασης, ώστε να βρίσκεται στο σπίτι του… Εύκολος στόχος για τους θεοναζί, που ήθελαν να κάνουν «δώρο» στο ψόφιο κουνάβι την δολοφονία του (ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση των αρχών του 2007, δηλαδή για την δολοφονία αμερικάνων∙ τι καλύτερο «δώρο» για την Ουάσιγκτον;) θυμίζοντάς του πως είναι και αμερικανικό συμφέρον η εξόντωση της Hezb’ Allah…
Αλλά το ψόφιο κουνάβι εκείνη την ημέρα είχε άλλες καούρες, άλλες προτεραιότητες… Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για ένα τέτοιο δώρο!
«Γιατί το κάνεις αυτό τώρα;» (Κάποια άλλη στιγμή … καλύτερα…)