«Το Σεντούκι του Νεκρού»… Ποιο σεντούκι; Ποιος πέθανε;
Δευτέρα 15 Δεκέμβρη (00.33) >> Μπορεί το ψόφιο κουνάβι (που θέλει το «δυτικό ημισφαίριο» για λογαριασμό του μαγαζιού του αποκλειστικά) να μην κάνει εισβολή στη βενεζουέλα (και στην κολομβία, και στην κούβα, και στη νικαράγουα, και…): θα χάσει για πάντα το περιπόθητο «νόμπελ ειρήνης», και δεν έχει πολλά χρόνια ζωής ακόμα για να το διεκδικήσει μελλοντικά. Μπορεί όμως να κάνει (και ήδη κάνει) αυτό που άλλοτε λεγόταν «πολιτική των κανονιοφόρων», που σε πιο τεχνική ορολογία λέγεται «ναυτικός αποκλεισμός». (Ή και αεροπορικός). Εξάλλου τι θαλασσοκράτειρα δύναμη θα ήταν το ψοφιοκουναβιστάν αν δεν επιδιδόταν σε «ναυτικούς αποκλεισμούς» και πειρατείες;
Για όσους αναζητούν ακόμα το κίνητρο, αυτό έχει διατυπωθεί ήδη στο «νέο δόγμα εθνικής ασφάλειας» των ηπα∙ στο (ας το πούμε έτσι) καινούργιο σκεπτικό για τους πολέμους που μπορεί και θέλει να κάνει άμεσα η παρακμιακή πρώην υπερδύναμη. Δεν θέλει μερίδιο απ’ τους φυσικούς πόρους της νότιας αμερικής. Θέλει να πετάξει έξω τους ανταγωνιστές (το Πεκίνο πρώτα και ύστερα την Μπραζίλια) και να έχει τον πλήρη και απόλυτο έλεγχο, το μονοπώλιο. Με άλλα λόγια δεν πρόκειται απλά για επίθεση στο Καράκας και προσεχώς αλλού γύρω∙ ή δεν πρόκειται για επίθεση μόνον εκεί. Πρόκειται (οπωσδήποτε) και για επίθεση στο Πεκίνο, στη Μόσχα, στο ευρασιατικό project και στους brics+ γενικά. Μια επίθεση με ενδιάμεσους («proxy» όπως λέγεται…): αυτή η τακτική των «έμμεσων» επιθέσεων έχει ποτίσει αυτήν την περίοδο τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς που θεωρούν ότι αφενός μπορεί να έχει αποτελέσματα (;;;) και ότι αφετέρου λειτουργεί σαν βαλβίδα εκτόνωσης της προοπτικής μιας άμεσης σύγκρουσης, της κορύφωσης του 4ου παγκόσμιου πολέμου, στον οποίο φοβούνται (και σωστά) πως δεν θα ηττηθούν απλά, αλλά ότι θα συντριβούν.
Αυτά τα λίγα για τα κίνητρα. Η μέθοδος; Το ψόφιο κουνάβι ονόμασε το λαθρεμπόριο κόκας «ναρκοτρομοκρατία», κάτι που το έχουν κάνει περίπου κι άλλοι ένοικοι του άσπρου σπιτιού πριν από δαύτον, στο παρελθόν…. Αν ένας αμερικάνος πρόεδρος προσθέσει τη λέξη «-τρομοκρατία» σε οτιδήποτε, τότε παρακάμπτει το κογκρέσσο για οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια οπουδήποτε τον βολεύει χάρη σε μια απόφαση αιώνιας ισχύος του αμερικανικού νομοθετικού του Μπους το Β, το 2001, που έδινε απεριόριστη και τυφλή εξουσιοδότηση στον (όποιο) πρόεδρο να κάνει ό,τι νομίζει, όποτε νομίζει, όπου νομίζει, για να αντιμετωπίσει το «κακό».
Το εμπόριο κοκαϊνης και, κυρίως, το να τεθεί υπό απόλυτο αμερικανικό έλεγχο είναι αποφασιστικός παράγοντας για την «προέκταση Trump» στο «δόγμα Μονρόε». Αυτό το απέδειξε το ίδιο το ψόφιο κουνάβι (πολλά ελαττώματα έχει, αλλά ο κυνισμός του περισσεύει) δίνοντας «χάρη» στις αρχές Δεκέμβρη σ’ έναν απ’ τους μεγαλύτερους εμπόρους κόκας που δέθηκε και καταδικάστηκε ποτέ στις ηπα:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
