Tag: νόμοι σχέσεις

Να γίνει πάπας ο κυρ Βασίλης!

Τετάρτη 17 Φλεβάρη. Σ’ αυτήν την παλιοζωή που οι χαρές έχουν λιγοστέψει τόσο, κάποιοι θα ανάψουν καπνογόνα! Ο κυρ Βασίλης σώζει την παγκόσμια υγεία!.. Ο κυρ Βασίλης σώζει την φύση!.. Αυτός είναι ο αληθινός, ο προκομένος γυιός του μεγαλο-αδύναμου (αν δεν είναι ο ίδιος ο μεγαλο-αδύναμος!) – όχι ο άλλος που σαλιάριζε συνέχεια με τα κορίτσια, παρίστανε τον διαιτητή στο beach volley των φίλων του, έτρωγε κι έπινε στους γάμους, κι έκανε καυγάδες με τους γραμματείς!

Αλλά γιατί όλοι αυτοί οι μαφιόζοι θέλουν να μας σώσουν με κάθε τρόπο και όλους; Έτσι κι αλλιώς η βιομηχανία τροφίμων (κάθε είδους) είναι καλά οργανωμένη, με υψηλή συγκέντρωση κεφαλαίου· και ώριμα επιθετική (και βρώμικη) προπαγάνδα πωλήσεων. Τί θέλουν οι μαφιόζοι του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος;

Πρώτον, το ότι υπάρχει συγκέντρωση κεφαλαίου στη βιομηχανία τροφίμων δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη! Σε αντίθεση με τα μοσχάρια ο καπιταλισμός δεν πέρδεται! Όμως η όχι-και-τόσο-κρυφή ατζέντα δεν περιορίζεται σ’ ένα οικονομικό παιχνίδι…. Το άγιο δισκοπότηρο είναι τα τροφο-φάρμακα, η επίσημη ενοποίηση τροφίμων και φαρμάκων! Που έχει αναγγελθεί εδώ και κάτι χρόνια σαν επιδίωξη των φαρμακομαφιών (κατά κύριο λόγο).

Αν το καλοσκεφτεί κανείς τα τροφο-φάρμακα είναι η άγρια, καθαρή καπιταλιστική αξιοποίηση / κεφαλαιοποίηση διαδικασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και 20, 30, μπορεί και 40 χρόνια στις «αναπτυγμένες» κοινωνίες. Πρώτον, η στενή συσχέτιση διατροφής και υγείας που έχει πάρει διάφορες μορφές (απ’ την θερμοδομέτρηση μέχρι τους ειδικούς διατροφής). Δεύτερον, η έτσι κι αλλιώς «αόρατη (;) σύμφυση» φαρμάκων (π.χ. αντιβιοτικών) και πρώτων υλών διατροφής, εξαιτίας της εντατικής βιομηχανικής καλλιέργειας τόσο των ζώων όσο και των φυτών. Τρίτον η νοσηρότητα που προκαλεί αυτή η εντατική βιομηχανική καλλιέργεια. Το πιθανότερο είναι να μην δώσατε σημασία αλλά μια πολύ πρόφατη επιδημία αφρικανικής πανώλης σε χοιρινά (στην κίνα…) είναι εξαιρετικά πιθανό να οφειλόταν σε εμβόλιο γενετικής μηχανικής κατά της συγκεκριμένης αρρώστιας, που οδήγησε σε πιο βελτιωμένη μετάλλαξη του ιού!!! (Ε, ξέρετε τώρα, η τεχνοεπιστήμη δεν πετυχαίνει πάντα… Αλλά μην ανησυχείτε… Ο Johnny Bananas είπε ότι η γενετική μηχανική για ανθρώπους είναι ο.κ. και νόστιμη, γιατί είναι κουλουράκια…)

Σ’ αυτό το τρίτο ζήτημα, της ζωϊκής νοσηρότητας, υπάρχει ένα «κουτί της Πανδώρας» που έχει μισοανοίξει προς το παρόν· και είναι χρέος της ασταμάτητης μηχανής να ενημερώσει έγκαιρα τι περιέχει (φυσικά, όπως συμβαίνει, κι αυτό θα έχει ξεχαστεί την στιγμή που θα πρέπει να συμβεί το αντίθετο). Το περιεχόμενο λέγεται zoonotic diseases που σημαίνει «μεταδοτικές, μολυσματικές αρρώστιες που πηδάνε από ζώα σε ανθρώπους»… Ξέρετε κάποια τέτοια; Ασφαλώς ναι! Τέτοιος είναι ο τσαχπίνης!

Υπάρχουν διάφοροι που υποστηρίζουν, για διάφορους λόγους (κάποιοι απ’ τους οποίους όντως ευσταθούν), ότι η βιομηχανική καλλιέργεια ζώων έχει αρχίσει να γίνεται επικίνδυνη για την υγεία του είδους μας. Γιατί; Επειδή ιοί που έχουν φυσικούς ξενιστές άγρια είδη μεταπηδάνε σε καλλιεργούμενα βιομηχανιών που έχουν κατακτήσει εδάφη (εκτάσεις) της άγριας φύσης, μεταλλάσσονται, κι απο ‘κει μεταπηδάνε στους ανθρώπους (: το σενάριο του Event 201!!!). Τα εντατικά καλλιεργούμενα ζώα λειτουργούν, δηλαδή, σαν “γέφυρες μολυσματικότητας” για ιούς που …. μπορούν να ξεκάνουν το ανθρώπινο είδος (αλλά ευτυχώς υπάρχει ο κυρ Βασίλης, οι φίλοι του και οι σφουγγοκωλάριοί τους που μας σώζουν!)

Η περίπτωση του τσαχπίνη ΔΕΝ έκατσε καλά, ούτε απ’ αυτή την άποψη. Στο σενάριο που ισχύει ως τώρα (αλλά γίνεται δουλειά για να αλλάξει…) ο τσαχπίνης πήγε από άγριο είδος (νυχτερίδα) σε άγριο είδος (μυρμηγκοφάγο)· κι έφταιγε η κακή συνήθεια των κινέζων μερακλήδων να τρώνε τέτοια ζώα που ευνόησε την μεταπήδησή του στο δικό μας είδος. Σ’ αυτό λοιπόν το σενάριο ο τσαχπίνης προσπέρασε τα βιομηχανικά καλλιεργούμενα ζώα, πράγμα που στέρησε (στον κυρ Βασίλη και τους φίλους του) ορισμένα κρίσιμα επιχειρήματα υπέρ της αναδιάρθρωσης της βιομηχανίας των τροφίμων (οι μοσχαροπορδές δεν είναι τόσο «επιβλητικό» χαρτί).

Αυτό, κατά την ταπεινή και δυσοίωνη γνώμη της ασταμάτητης μηχανής (προφανώς φταίει που είναι «ψεκά»…), κάνει αρκετά πιθανό έναν ακόμα γύρο (άλλου…) «φονικού ιού», που θα πρέπει οπωσδήποτε να ικανοποιεί βασικές απαιτήσεις του δυτικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος. Πρώτον να ξεκινήσει όχι απ’ την κίνα αλλά είτε απ’ την λατινική αμερική είτε απ’ την αφρική, από περιοχές (τέλος πάντων) όπου ο δυτικός κόσμος πατάει με τις αρβύλες του οπότε μπορεί να κρατήσει μακριά το Πεκίνο. Και δεύτερον να χρησιμοποιήσει την γέφυρα καλλιεργούμενων ζώων έτσι ώστε να εμπλουτιστούν (και να επιβληθούν) τα επιχειρήματα υπέρ του ότι «κοινωνική ευθύνη» σημαίνει κρέας από εκτυπωτή…

(φωτογραφίες: η redefine meat είναι ισραηλινή start up εκτύπωσης κρέατος… Στο site της μπορεί κάθε κρεατοφάγος να μάθει την φρικτή αλήθεια – και την φρικτή ενοχή του / της! – γι’ αυτήν την εγκληματική συνήθεια της κρεατόσουπας. Αντιγράφουμε:

Η βιομηχανία κρέατος και η χρήση ζώων είναι η πιο αναποτελεσματική βιομηχανία του κόσμου. Η διαρκώς αυξανόμενη επιθυμία της ανθρωπότητας για κρέας και τα δισεκατομύρια ζώων που χρειάζονται για να χορτάσει η πείνα μας έχουν τεράστιο περιβαλλοντικό κόστος.

Ένα δισεκατομύριο καλλιεργούμενα μοσχάρια χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί η ζήτηση. Αυτές οι αγελάδες καταναλώνουν περισσότερο καθαρό νερό απ’ ότι όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη, προκαλούν μεγαλύτερη περιβαλλοντική μόλυνση απ’ ότι όλα μαζί τα αυτοκίνητα παγκόσμια, και τρώνε φαγητό που θα μπορούσε να θρέψει δισεκατομύρια ανθρώπων.

Σ’ έναν πλανήτη με τόσο λίγους πόρους για να υποστηριχτεί ένας διαρκώς αυξανόμενος πληθυσμός, γιατί θα έπρεπε να συνεχίσουνε να τρώμε μοσχαρίσιο κρέας;

Χμμμμ… Δισεκατομύρια άνθρωποι που βοσκάνε κι έρχονται τα μοσχάρια να τους πάρουν την μπουκιά απ’ το στόμα; Δεν το ξέραμε… Αν το δει βέβαια κάποιος απ’ την μεριά των βοδιών, το ανθρώπινο είδος εκτός απ’ την καταστροφή του περιβάλλοντος και την κατανάλωση του νερού, πολεμάει και σκοτώνει. Συνεπώς, και για το δικό τους το καλό, μήπως θα έπρεπε τα βόδια να αλλάξουν διατροφικές συνήθειες, να σκεφτούν «γιατί θα έπρεπε να συνεχίσουμε να τους δίνουμε το κρεατάκι μας;» και να γίνουν ανθρωποφάγα;

Μια ιδέα λέμε…)

Η υγεία στο πιάτο σας!

Τρίτη 16 Φλεβάρη. Η FReSH (αρχικά των λέξεων Food Reform for Sustainability and Health) είναι μια καλωσυνάτη πρωτοβουλία του “παγκόσμιου επιχειρηματικού συμβουλίου” για την αναδιάρθρωση του συστήματος διατροφής του πλανήτη· και την προσαρμογή των εταιρειών σ’ αυτήν… Δημιουργήθηκε το 2017 – και τα μέλη της συνεδριάζουν τακτικά…

Πολλά είναι που ενδιαφέρουν τα αφεντικά των τροφίμων, των φαρμάκων, των επικοινωνιών… Συγκρατείστε το όνομα ενός απ’ αυτά: πρωτεΐνες. (Αν θυμηθείτε ότι οι “σωτήριες” θεραπείες της γενετικής μηχανικής που έχουν γίνει της μόδας αυτόν τον καιρό αφορούν την παραγωγή πρωτεϊνών, θα είναι απλή σύμπτωση…).

Το έχετε καταλάβει; Κάθε ριζική καπιταλιστική αναδιάρθρωση απαιτεί μια καλή κρίση, μια μεγάλη “δημιουργική καταστροφή” πριν· για να νομιμοποιηθεί. Συγκρατείστε λοιπόν την λίστα των 30 επιχειρήσεων που συμμετέχουν ως τώρα στην FReSH, για να έχετε μια πρώτη γνώση του ποιοί θα προκαλέσουν την επόμενη σοβαρή κρίση τροφίμων στον πλανήτη.

Θα είναι τότε που οι ίδιοι (σαν “είδος υπηκόων”) που τώρα μας κατηγορούν σαν “ανάλγητους” και “ανεύθυνους” που δεν βλέπετε ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν απ’ τον covid; θα μας κατηγορούν επειδή δεν βλέπετε ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν απ’ την πείνα;…

Κρατείστε, λοιπόν, κάπου στην άκρη του μυαλού σας την συγκεκριμένη αναγγελία. (Γιατί, κατά τα λοιπά, τις ίδιες μαλακίες θα ακούσουμε…)

(προδημοσίευση απ’ το cyborg 20)

Cognitives ‘n’ ignorants…

Τρίτη 16 Φλεβάρη. …Έχω περάσει ακριβώς 42 χρόνια μελετώντας την άνοδο της ψηφιοποίησης ως οικονομικής δύναμης που καθοδηγεί την μεταμόρφωσή μας σε πολιτισμό πληροφοριών. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες παρατηρώ της συνέπειες αυτής της αιφνιδιαστικής αδελφοποίησης μεταξύ πολιτικής και οικονομίας καθώς οι νεαρές επιχειρήσεις εξελίχθηκαν σε αυτοκρατορίες επιτήρησης ενδυναμωμένες από global αρχιτεκτονικές επιτήρησης των συμπεριφορών, ανάλυσής τους, στοχοποίησης και προβλεψής τους: είναι αυτό που ονομάζω καπιταλισμό της επιτήρησης. Για να ενισχύσουν την δύναμη των δυνατοτήτων επιτήρησης και για χάρη των κερδών τους απ’ την επιτήρηση, αυτές οι νέες αυτοκρατορίες προώθησαν ένα θεμελειωδώς αντιδημοκρατικό γνωσιολογικό πραξικόπημα που σημαδεύεται από μια συγκέντρωση γνώσεων για εμάς χωρίς ιστορικό προηγούμενο και την ανεξέλεγκτη εξουσία που συσσωρεύεται χάρη σ’ αυτή την γνώση.

Σ’ έναν πολιτισμό πληροφοριών, οι κοινωνίες καθορίζονται από ερωτήματα σχετικά με τη γνώση – πως μοιράζεται, για τους θεσμούς που κυβερνούν αυτήν την μοιρασιά και την εξουσία προστατεύει αυτούς τους θεσμούς. Ποιός γνωρίζει; Ποιός αποφασίζει το ποιος γνωρίζει; Ποιός αποφασίζει για το ποιός αποφασίζει το ποιός γνωρίζει; Οι καπιταλιστές της επιτήρησης έχουν τώρα τις απαντήσεις για κάθε ερώτηση, αν και ποτέ δεν τους εκλέξαμε για να κυβερνήσουν. Αυτή είναι η ουσία του γνωσιολογικού πραξικοπήματος. Υποστηρίζουν ότι έχουν την εξουσία να αποφασίζουν το ποιος γνωρίζει αξιώνοντας δικαιώματα ιδιοκτησίας πάνω στην προσωπική μας πληροφόρηση, και υπερασπίζονται αυτήν την εξουσία με την δύναμη που έχουν να ελέγχουν κρίσιμα συστήματα και υποδομές πληροφόρησης.

Το τρομακτικό βάθος του πολιτικού πραξικοπήματος που επιχείρησε ο Donald Trump καβάλησε το κύμα αυτού του αόρατου πραξικοπήματος που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και δυο δεκαετίες απ’ τα antisocial media που κάποτε καλωσορίσαμε σαν παράγοντες απελευθέρωσης…

Αυτά γράφει μεταξύ άλλων η Shoshana Zuboff σ’ ένα πρόσφατο άρθρο της. Στο «δια ταύτα» ίσως δεν συμφωνούμε: αν πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον γνώση για ελεύθερους ανθρώπους (για να μνημονεύσουμε τον Paul Feyerabend) ή εργατική απελευθερωτική γνώση, όποιο περιεχόμενο κι αν έχει, θα είναι οριοθετημένη απέναντι στην πληροφοριοποίηση, έξω και ενάντια σ’ αυτήν· κι όχι στο εσωτερικό της.

Η πληροφοριοποίηση είναι ο ταιηλορισμός των νοημάτων· γι’ αυτό έγινε εφικτό τόσο γρήγορα οι βιομηχανίες «διαχείρισης πληροφοριών» να γιγαντωθούν ως το σημείο να διαμορφώσουν την επόμενη καπιταλιστική φάση, αυτήν που είναι η «4η βιομηχανική επανάσταση». Ακριβώς όπως ο ιστορικός ταιηλορισμός με αφετηρία πριν έναν αιώνα απο-ειδίκευσε σχεδόν όλες τις μορφές «χειρωνακτικής» εργασίας διαμορφώνοντας τους όρους της 2ης βιομηχανικής επανάστασης (και, στη συνέχεια, ένα είδος ακρωτηριασμού των ανθρώπινων σωμάτων…), έτσι και ο πληροφορικός ταιηλορισμός απο-ειδικεύει σχεδόν το σύνολο των ανθρώπινων σχέσεων, σκέψεων και συμπεριφορών (θεωρώντας τες αξιωματικά σαν επικοινωνιακές) διαμορφώνοντας τους όρους της 4ης. Ανεβάζοντας τον ακρωτηριασμό σ’ ένα “ανώτερο επίπεδο”… Η μαζική εργατική εξέγερση εναντίον της αλυσίδας συναρμολόγησης (των εμπορευμάτων) στα ‘60s σ’ όλο τον αναπτυγμένο καπιταλιστικά βορρά απέδειξε την βαρβαρότητα της καπιταλιστικής «προόδου», ακόμα κι αν (η εξέγερση) δεν προχώρησε πιο πέρα.

Δεν έχουμε λόγο να αποδεχτούμε τις αλυσίδες συναρμολόγησης (των νοημάτων) και όλη την πληροφοριακή συσσώρευση και εκμετάλλευση (: big data, “’έξυπνοι” αλγόριθμοι, machine learning, «τεχνητή νοημοσύνη») σαν μια «πρόοδο» της οποίας το μόνο προβληματικό σημείο είναι η ιδιοκτησία… Ούτε έχουμε λόγο να περιμένουμε αδρανείς την επόμενη μαζική εργατική εξέγερση εναντίον τους· οφείλουμε να την προετοιμάσουμε, όσο χρόνο και κόπο κι αν χρειαστεί…

Λογοκρισία

Τρίτη 16 Φλεβάρη. Σύμφωνα με μια αναφορά της γνωστής human rights watch την προηγούμενη εβδομάδα τουλάχιστον 83 κράτη στον καπιταλιστικό πλανήτη αξιοποίησαν τον τσαχπίνη για να επιβάλλουν απαγορεύσεις στην ελευθερία του λόγου και την ελευθερία του συνέρχεσθαι… Το έκαναν, άραγε, με «βαριά καρδιά», «εντελώς προσωρινά» και γρήγορα θα ζητήσουν συγγνώμη και θα απολογηθούν; Όχι δα! Ο πλατφορμιασμός θα καταργήσει αυτές τις απαγορεύσεις; Όχι δα!

Στα βασικά που έκαναν αυτά τα τουλάχιστον 83 κράτη (σ’ έναν «ανεξήγητο» αυτοματισμό / συγχρονισμό…) ήταν η ποινικοποίηση διάφορων που είχαν αντίθετη γνώμη (για τον τσαχπίνη ή για τον «πόλεμο εναντίον του») – και η λογοκρισία. Η λογοκρισία έγινε ο καθόλου ξαφνικός έρωτας τουλάχιστον 52 κρατών· αυτό δεν είναι «θεωρία συνωμοσίας»! (Όπως και οτιδήποτε άλλο απ’ όσα έχουμε γράψει εδώ…)

Ήταν, άραγε, οι κίνδυνοι για την δημόσια υγεία η αιτία που θα δικαιολογούσε αυτήν την «ατσάλινη πειθαρχία» που επιβάλλει υποχρεωτικά την τιμωρία κάθε ελεεινού και ανεύθυνου που διαφωνεί; Όχι δα! Η προετοιμασία της λογοκρισίας ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, είκοσι χρόνια για την ακρίβεια, στον αναπτυγμένο καπιταλιστικά κόσμο, με την εφεύρεση μιας νέας ποινικής κατηγορίας: των εγκλημάτων σκέψης. Η επίσημη υιοθέτηση ενός βασικού όρου απ’ το Οργουελιανό «1984» έγινε εύκολη υπόθεση απ’ τα αφεντικά στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα απ’ την στιγμή που ένας άλλος όρος είχε γίνει ήδη λαοφιλές θέαμα: big brother. Οι κατ’ όνομα «αστικές δημοκρατίες», αφού δεν ήταν πια «αστικές» ή «δημοκρατίες» ούτε προσχηματικά, είχαν φτάσει ήδη από τότε στο ιστορικό σημείο να κατεδαφίσουν τους ιστορικούς τους πυλώνες, αρχίζοντας από εκείνο που είχε αποδοθεί στον Βολταίρο και σε κάθε περίπτωση ήταν η σημαία της αστικής αντίληψης για την κεντρικότητα της ελευθερίας της σκέψης: διαφωνώ μ’ αυτό που λες αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το λες. Εννοείται ότι οι αιτίες που επιστρατεύτηκαν πρώτα για την κατασκευή και ύστερα για την ποινικοποίηση των «εγκλημάτων σκέψης» ήταν απ’ τη μια μεριά η «τζιχαντιστική τρομοκρατία» (και οι συμπαθούντες…) κι απ’ την άλλη τα απομεινάρια του ιστορικού πρωτοκοσμικού φασισμού: ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός. (Αυτά απ’ τις «δημοκρατίες» που είχαν φροντίσει ήδη απ’ τα ‘90s για την σφαγή χιλιάδων βόσνιων απλά και μόνο επειδή ήταν μουσουλμάνοι, και συνέχιζαν το ίδιο έργο τους στη μέση Ανατολή και στην Αφρική…)

Πριν καν εμφανιστεί ο τσαχπίνης η πρωτοκοσμική λογοκρισία είχε ακονίσει τους κυνόδοντές της. Αφ’ ενός με την προσπάθεια να βγουν εκτός νόμου οι υπερασπιστές και αλληλέγγυοι στους αγώνες των Παλαιστίνιων· αφετέρου με την εγκληματοποίηση του Vanunu, του Assange, του/της Manning και του Snowden (για να αναφέρουμε μόνο κάποιες απ’ τις πιο γνωστές περιπτώσεις).

Το ξεδίπλωμα της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας έγινε και γι’ αυτό: για να επιταχύνει, να κεφαλαιοποιήσει και να νομιμοποιήσει “ελέω προστασίας της δημόσιας υγείας” κρατικές / καπιταλιστικές τάσεις που ήταν υπαρκτές και αναγνωρίσιμες χρόνια πριν. Πολλές “ελευθερίες” που είχαν αποθεωθεί σαν στοιχεία της νίκης του νεοφιλελευθερισμού αποδείχθηκαν είτε αντιπαραγωγικές, είτε αντιπειθαρχικές – είτε και τα δύο μαζί. Συνεπώς έπρεπε να καταργηθούν…

Η απόδειξη του δυναμισμού του κινέζικου κρατικο/καπιταλιστικού μοντέλου οριστικοποίησε τον προσανατολισμό και των δυτικών αφεντικών. Ο τσαχπίνης ήταν / είναι απλά το άλλοθι…

Χάνοντας το έδαφος

Δευτέρα 15 Φλεβάρη. Τι συμβαίνει όταν ένα κοινωνικό υποκείμενο, με μια ορισμένη (έστω και προσωρινή…) ταυτότητα, συγκροτημένο γύρω από ρουτίνες ή/και διαδικασίες εδαφοποιημένες, στερείται τον φυσικό του χώρο; Η περίπτωση των φοιτητών / φοιτητριών και των πανεπιστημίων αξίζει προσοχής. Όχι μόνο για την ίδια. Αλλά επειδή περιλαμβάνει στοιχεία και παραμέτρους ευρύτερης σημασίας.

Υπό άλλες συνθήκες εκείνο που στα μέρη μας ονομάζεται “φοιτητικό κίνημα” (δεν θα διατυπώσουμε τη γνώμη μας γι’ αυτό, είναι άσχετη με το θέμα) αν είχε να αντιμετωπίσει μια νομοθεσία για χωροφύλακες μέσα στα ιδρύματα, ήξερε τι θα έκανε. Συνελεύσεις (λιγότερο ή περισσότερο μαζικές), καταλήψεις (λιγότερο ή περισσότερο virtual) και, φυσικά, επίμονες και μαζικές διαδηλώσεις. Ο τόπος πολιτικής αναπαραγωγής του «φοιτητικού κινήματος», σ’ όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται, είναι τα πανεπιστήμια· όχι τα antisocial media ή οι παραλίες. Ακόμα και για τις φοιτητικές παρατάξεις το πανεπιστημιακό έδαφος είναι κρίσιμος παράγοντας: μπορεί να έχουν γραφεία αλλού, ωστόσο τα ιδρύματα είναι οι τόποι της δράσης τους. Της όποιας…

Και «ξαφνικά» (όχι και τόσο…) το έδαφος χάνεται. Τα ιδρύματα κηρύσσονται «τόποι αναπαραγωγής της μολυσματικότητας», τόποι συνωστισμού· η «εκπαίδευσή» τους γίνεται τηλε-· (και οι συνδικαλιστικές εκλογές; χμμμμμ…)· ακαριαία όμως εξαφανίζεται και η «πηγή της πολιτικής δύναμης», της όποιας τέτοιας, αυτού του υποκειμένου. Χωρίς συνελεύσεις, χωρίς πηγαδάκια, χωρίς την φυσική συνάφεια, τριβή και κάποτε έμπνευση, χωρίς διαφωνίες και εντάσεις, χωρίς την δυνατότητα καταλήψεων, το «φοιτητικό κίνημα» ξεδοντιάζεται. Γίνεται σκόνη. Του μένει να δανειστεί «τσαμπουκά» μέσω (ας πούμε) μη εγκεκριμένων διαδηλώσεων, αλλά αυτές πια… (θα ήταν άδικο απ’ την μεριά μας να κατακρίνουμε οτιδήποτε υπ’ αυτές τις συνθήκες!) Κι έτσι το ρημαδογκουβέρνο, που είχε την βασική πονηριά να καταλάβει έγκαιρα πως η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία (θα) έχει πολλαπλά οφέλη άσχετα με την «δημόσια υγεία», επωφελείται…

Ως εδώ αυτά που λέμε είναι κοινότοπα. Έχει ενδιαφέρον όμως ότι δεν ήταν απρόβλεπτα. Τα περιβόητα «lockdown» που τόσοι έχουν αγαπήσει είναι στην πραγματικότητα, το είπαμε έγκαιρα, lockout: εκκένωση των φυσικών δημόσιων χώρων / χρόνων / δραστηριοτήτων γενικά, καθολικά, και αντικατάστασή τους από ψηφιακές, μηχανικές μεσολαβήσεις. Ειπωμένο διαφορετικά: ένα Καινούργιο Παράδειγμα μεσολάβησης και ελέγχου του οποίου ένας σκοπός και ένα αποτέλεσμα είναι το «κλάδεμα» των δυνατοτήτων της φυσικής, σχετικά άμεσης συνάφειας των ανθρώπων.

Ούτε κι αυτά είναι «σοφία»! Το ζήτημα είναι ότι και οι φοιτητές / φοιτήτριες, σαν κοινωνικό υποκείμενο με πολιτικές διαδικασίες και λειτουργίες (τις όποιες τέτοιες…) δέχτηκαν να χάσουν το έδαφός τους! Το παραχώρησαν! Γιατί; Επειδή the bigmouth striked again!!! Είπε: κινδυνεύει η υγεία σας, είμαι εδώ για να σας προστατέψω, θα κάνετε όπως σας λέω και θα σωθείτε! Δια-λυ-θεί-τε η-σύ-χως!!! (Και διαλύθηκαν ησύχως…)

Είμαστε εντελώς σίγουροι πως πολλοί, και απ’ αυτήν την «σπουδάζουσα νεολαία», είπαν η υγεία πάνω απ’ όλα. Χωρίς να ξέρουν περί τίνος πρόκειται, χωρίς να έχουν όρεξη να το ψάξουν με τον κόπο που χρειαζόταν. Το πραξικόπημα πέτυχε κι εκεί αλλά, τουλάχιστον, προστατεύτηκε η υγεία που είναι πάνω απ’ όλα… Έτσι δεν είναι; Αν κάτι είναι «πάνω απ’ όλα» αυτά τα “όλα” είναι απο κάτω…

Είναι αυτό σημάδι πολιτικής ωριμότητας στην 3η δεκαετία του 21ου αιώνα από ένα κοινωνικό υποκείμενο που θα ήθελε να θεωρείται ευφυές; Δεν θα το λέγαμε – και με το συμπάθειο. Κανένα manual δεν λέει πουθενά ότι πρέπει να παραχωρήσεις τα όπλα σου, το έδαφός σου, με αντάλλαγμα την όποια κρατική φροντίδα· πολύ λιγότερο με αντάλλαγμα τα παραμύθια της εξουσίας και της «φροντίδας» της. Και κανένα manual δεν λέει ότι μπορείς να την βγάλεις στον 21ο αιώνα με την ανεμελιά ή την ρουτίνα των βεβαιοτήτων του 20ου…

Πράγμα που δείχνει ίσως, ίσως λέμε, ότι το έδαφος είχε χαθεί πριν χαθεί το έδαφος…

(φωτογραφία: Η πανεπιστημιακή αστυνομία εκπαιδεύεται…)

«Ψεκασμένοι»;

Κυριακή 14 Φλεβάρη. Σωστά διαβάζετε τα ελληνικά… Αλλά μπλε κράνη; Δεν είναι απ’ την Αθήνα – είναι απ’ τη Λευκωσία, το ελληνοκυπριακό τμήμα της.

Καταστολή διαδήλωσης… αλλά τι διαδήλωσης; Χμμμ… Αριστερών, αναρχικών, συνδικάτων και αντιφασιστών εναντίον της βαθιάς “διαφθοράς” του ελληνοκυπριακού γκουβέρνου (είναι η “φύση” του…) αλλά και εναντίον των υγιεινιστικών απαγορεύσεων…

Χμμμμ… Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την επιδημιολογική κατάσταση για να απαγορεύσει τις εναντίον της διαδηλώσεις είπαν κάποιοι διαδηλωτές στον ρεπόρτερ του aljazeera… Μπορεί μερικοί να συμφωνούσαν και στα μέρη μας… Αλλά φαίνεται ότι στη Λευκωσία κάποιοι κάνουν και το επόμενο βήμα: κατηγορούν την κυβέρνηση για τα «lockdown» – αντί να ζητούν κάποια «εξαίρεση», να κάνει λίγο τα στραβά μάτια… Και δεν είναι ακροδεξιοί· αυτοί κυβερνούν.

Εδώ; Εδώ φτηνός συνδικαλισμός. Και καταγγελίες για την βία του γκουβέρνου, και καταγγελίες για την ανεπάρκεια των «απαγορεύσεων».

Βγαίνει νόημα; Όχι – αλλά βολεύει.

Ο Johnny Bananas φούρναρης!

Κυριακή 14 Φλεβάρη. Είναι “πολιτικός της υγείας”… Θα υπέθετε κάποιος ότι πρόκειται για μια ειδικότητα οργανικού διανοούμενου που έχει πέραση. Που καλοπληρώνεται… Τι είναι λοιπόν αυτό που αναγκάζει κοτζάμ Johnny Bananas να καταφεύγει σε «επιχειρήματα» της κατηγορίας με τα δυο χεράκια πλάθω κουλουράκια; Είναι απλό: όπως όλοι οι οργανικοί διανοούμενοι (οι διανοούμενοι του κράτους και του κεφάλαιου δηλαδή) έτσι κι αυτός υποτιμάει συστηματικά τη νοημοσύνη εκείνων στους οποίους απευθύνεται. Αν μπορούσε να εκφραστεί δημόσια έστω και για μια στιγμή με ειλικρίνεια (κάτι αδύνατο για τα μεγαλοστελέχη της εξουσίας!) θα έλεγε: είσαστε ζώα και σαν ζώα σας σαλαγάω!

Ιδού, λοιπόν, το χθεσινό πόνημα του ανδρός, σαν έκθεση δημοτικού με θέμα «πως πέρασα χτες»:

“Κάποια στιγμή ένας φίλος που βρισκόταν στο Λονδίνο για ταξίδι κι έμενε σε ξενοδοχείο, μας ζήτησε να χρησιμοποιησει την κουζίνα μας για να φτιάξει κάτι κουλουράκια. Είχε περιγράψει στους συναδέρφους στο γραφείο του Λονδίνου τη συνταγή, και τον έπεισαν να τους τα φτιάξει.

Ήρθε λοιπόν στο σπίτι, έλεγξε αν είχαμε τα υλικά και χάθηκε μέσα στην κουζίνα μόνος του – μέσα στο αλεύρι και τα ταψιά – για αρκετές ώρες για να τα φτιάξει. Εξαιρετικά αποδείχθηκαν τα κουλουράκια πρέπει να παραδεχτώ.

Χρησιμοποίησε υλικά που είχαμε ήδη στα ντουλάπια μας και βέβαια άφησε και σε εμάς πολλά κουλουράκια τα οποία τιμήσαμε δεόντως και τελείωσαν.

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε, αλλά πολλές φορές έχει τύχει να θυμηθώ το συγεκριμενο άρωμα περνώντας μπροστά από φούρνους που μόλις ξεφουρνίζουν κουλούρια.

Αλλά δεν μας άφησε τη συνταγή· οπότε δεν είναι μαζί με τις υπόλοιπες συνταγές για τα ‘κουλούρια της γιαγιάς’ που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε κουλούρια στο σπίτι.

Γιατί θυμήθηκα την ιστορία όμως; Είναι ένας καλός τρόπος να εξηγηθούν τα mRNA εμβόλια. Το τετράδιο με τις ´συνταγες της γιαγιάς’ μπορεί να παραλληλιστεί με το DNA μας και η συνταγή για τα κουλούρια του φίλου είναι το mRNA εμβόλιο.

Ο φίλος φτιάχνει τα κουλούρια και φεύγει χωρίς να αφήσει τη συνταγή. Όπως και το εμβόλιο εγείρει αντισώματα μετά τον εμβολιασμό. Εμείς δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε στο μέλλον μια συνταγή που δεν έχουμε στο τετράδιο, όπως και τα εμβόλια mRNA δεν μπορούν να επηρεάσουν το DNA μας.

Αλλά έχουμε και τα κύτταρα μνήμης του ανοσοποιητικού μετά τον εμβολιασμό, ακριβώς όπως τη μνήμη των φρέσκο-ξεφουρνισμένων κουλουριών, που αφυπνίζεται κάθε φορά που χρειάζεται”.

Να πούμε ότι αυτή η βουκολική απόδειξη του τι είναι οι mRNA πλατφόρμες («Δεν είναι πλατφόρμες περιθωριακά και γελοία υποκείμενα τύπου Sarajevo! Κουλουράκια είναι!!!) έγινε δεκτή με ενθουσιασμό απ’ τους δημαγωγούς και έχει αναπαραχθεί αρκετά; Το φαντάζεσθε…

Πώς αποδεικνύεται ότι ο Johnny Bananas (και όλοι οι όμοιοί του, δεν κάνουμε διακρίσεις!) θεωρεί ότι έχει να κάνει με “ζώα”, που δεν καταλαβαίνουν τίποτα; Να, για παράδειγμα, μερικές ερωτησούλες που δεν φαντάστηκε ότι θα χρειαζόταν να απαντήσει, αφού είναι σίγουρος ότι τα “ζώα” δεν πρόκειται να του τις κάνουν:

– Καλέ κύριε Banana στα υλικά που είναι στο ντουλάπι σας έχετε και την αζαθειοπρίνη, το ανοσοκατασταλτικό χημικό που χρησιμοποιείται στην «πλατφόρμα», μια ουσία με (δυστυχώς…) σοβαρές παρενέργειες;

– Καλέ κύριε Banana στην κουζίνα σας έχετε και «εκτυπωτές RNA»;

– Καλέ κύριε Banana οι φαρμακο-μαφίες είναι φίλες σας;

– Καλέ κύριε Banana οι βιοτεχνολογίες, η γενετική μηχανική, η συνθετική βιολογία, είναι συνταγές για κουλούρια; Ή πρόκειται να μας πουληθούν προσεχώς ακόμα και τέτοια «υγιεινά τρόφιμα» απ’ τις ανάλογες εταιρείες του κλάδου;

Εννοείται ότι τέτοιες ερωτήσεις είναι ανίερες! Όχι μόνο για κάθε Johnny Bananas αλλά και για τους φανατικούς οπαδούς τους. Συνεπώς, συντετριμένη η ασταμάτητη μηχανή απ’ την μοσχομυριστή επιχειρηματολογία του «ειδικού πολιτικού υγείας», σκύβει ταπεινά το κεφάλι και υπόσχεται πως: απο ‘δω και στο εξής, όπου μπορεί, δεν θα ξανα-ισχυριστεί ότι δεν είναι εμβόλια, είναι πλατφόρμες γενετικής τροποποίησης των κυττάρων. Θα λέει είναι ταψιά με κουλουράκια (απ’ το σπίτι του Bananas…) γενετικής τροποποίησης των κυττάρων.

Θα στεναχωρούμε βέβαια τα «αρρωστάκια», αλλά δυστυχώς δεν μπορεί κανένας να αγνοεί ούτε την (καπιταλιστική) επιστήμη ούτε την (καπιταλιστική) τεχνολογία (δεν υπάρχουν άλλες!) – έτσι δεν είναι;

Να, για παράδειγμα, τι σερβίρουν οι φίλοι του Bananas-φούρναρη. Όχι παπαρίτσες· μεγαλεία!

Εμπίπτει στην αστυνομία!

Κυριακή 14 Φλεβάρη. Είστε (είμαστε) κουρασμένοι / ες απ’ το ξύλο της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας; Οι δημαγωγοί το λένε και το ξαναλένε… Τους έπιασε καλωσύνη, ευαισθησία, πονοψυχιά; Όχι βέβαια!!! Οφείλουμε να είμαστε κουρασμένοι, οφείλουμε – μέσα στους επόμενους μήνες και χρόνια – να είμαστε τόσο κουρασμένοι, τόσο “κομμάτια”, να εφευρίσκουμε τόσες δικαιολογίες ώστε να μην έχουμε όρεξη για πολλά πολλά. Και, οπωσδήποτε, για ανυπακοή και αντιρρήσεις.

Το πιο πάνω άρθρο υπενθυμίζει (υποστηρίζουμε) ένα βασικό τμήμα απ’ το γιατί της τρομοεκστρατείας, ειδικά στις δυτικές κοινωνίες. Ο πλατφορμιασμός είναι το “μισό” – το άλλο “μισό” είναι η αλγοριθμική φυλακή. Που θα ξεκινήσει σαν ψηφιακό “πιστοποιητικό εμβολιασμού”, ή “διαβατήριο” ή ό,τι άλλο όνομα σκεφτούν να πουλήσουν τ’ αφεντικά και οι “ειδικοί” τους (όχι οι λοιμωξιολόγοι… οι κοινωνιολόγοι και οι επικοινωνιολόγοι…) για το γενικεύμενο ψηφιακό φακέλωμα.

Στο ερχόμενο (σε λίγες ημέρες…) cyborg 20 θα υπάρχει εκτενές αφιέρωμα στην βιομετρία (γενικά). (Οι caradinieri και οι pfizerοι θα θυμώσουν βέβαια, αλλά έτσι και αλλιώς ανήκουμε σε διαφορετικά σύμπαντα). Προς το παρόν μερικά αποσπάσματα απ’ το πιο πάνω άρθρο, που δεν αποκαλύπτουν κάτι καινούργιο, αντίθετα (τι ειρωνεία;) κομίζουν γλαύκαν ες Αθήναν… Ο τονισμός δικός μας:

… Οι ψηφιακές ταυτότητες και τα διαβατήρια υγείας αναφέρονται σαν ο μόνος τρόπος για την επιστροφή στην κανονικότητα εξαιτίας του covid-19, αλλά ανοίγουν την πόρτα σ’ ένα πρωτοφανές σύστημα κεντρικής επιτήρησης, οδηγώντας στο τέλος της την προσωπική αυτονομία μέσω καταναγκασμού. Παρότι εμφανίζονται σαν προαιρετικά, όσοι δεν τα δεχτούν αντιμετωπίζουν τον αποκλεισμό απ’ τις πιο θεμελειώδεις ελευθερίες.

… Το πρόγραμμα της Ε.Ε. Horizon 2020 έχει δώσει ώθηση στη βιομετρική βιομηχανία πολύ πριν τον κορονοϊό, κυρίως σε προϊόντα ασφάλειας για την αστυνομία και τις υπηρεσίες ελέγχου των συνόρων, παρέχοντας χρηματοδότηση 1,7 δισεκατομυρίων ευρώ μεταξύ 2014 και 2020. Σ’ αυτό το πρόγραμμα περιλαμβανόταν μια μεγάλη κλίμακα τεχνολογιών επιτήρησης, όπως για την αναγνώριση ίριδας και προσώπου. Επιπλέον 1,3 δισ ευρώ θα διατεθούν την επόμενη επταετία.

… Ανάμεσα σ’ αυτούς που έχουν επωφεληθεί απ’ αυτό το πρόγραμμα είναι η γαλλική τεχνολογική εταιρεία Idermia, που έχει πάρει 2,91 εκατομύρια απ’ το 2017 ως το 2019. Πρόσφατα η Idermia κέρδισε ένα συμβόλαιο για την δημιουργία ενός καινούργιου διαμοιραζόμενου Συστήματος Βιομετρικής Ταυτοποίησης, που θα αναβαθμίσει μια βάση δεδομένων από 400 εκατομύρια υπηκόους τρίτων κρατών ως το 2022, με επιβεβαιώση δακτυλικών αποτυπωμάτων και αναγνώριση προσώπου για όσους μπαίνουν και βγαίνουν απ’ την ζώνη Schengen.

… Η Ε.Ε. διαμόρφωσε έναν «Δρόμο προς τον Εμβολιασμό» [σας τον έχουμε παρουσιάσει! Ψηφιακές φυλακές, Πέμπτη 2 Ιούλη 2020...] συνδεδεμένο με ψηφιακό διαβατήριο υγείας πριν την εμφάνιση του ιού· η τελευταία αναβάθμιση του σχεδίου έγινε το τρίτο τρίμηνο του 2019. Περιέχει λεπτομέρειες για ένα σχέδιο που εκτείνεται απ’ το 2018 ως το 2022 για να «εξεταστεί η βιωσιμότητα της ανάπτυξης ενός ενιαίου διαβατηρίου / κάρτας εμβολιασμού για τους πολίτες της Ε.Ε.» και «να αναπτυχθούν οι οδηγίες της Ε.Ε. για την καθιέρωση ενός γενικού ηλεκτρονικού πληροφορικού συστήματος ανοσοποίησης».

Επίσης, στους σκοπούς του προγράμματος συμπεριλαμβάνεται «το ξεπέρασμα των νομικών και τεχνικών εμποδίων που δυσκολεύουν την δι-επιχειρησιακότητα των εθνικών πληροφορικών συστημάτων ανοσοποίησης», ενώ τονίζεται η ανάγκη ενίσχυσης των συνεργασιών με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Στρατηγικό Συμβουλευτικό Γκρουπ Ειδικών για την Ανοσοποίηση (SAGE) και το Gavi [σ.σ.: του κυρ Βασίλη, του Άρχοντα Θυρών και Παραθύρων…] μεταξύ άλλων, και της υποστήριξης της έρευνας και της καινοτομίας μέσω του Horizon 2020…

Αυτά ανάμεσα σ’ άλλα λέει το άρθρο – και η ασταμάτητη μηχανή δεν ανήκει σ’ εκείνους που «πέφτουν απ’ τα σύννεφα»! Το σχέδιο για το ψηφιακό φακέλωμα όχι μόνο είναι υπαρκτό (τα επίσημα ντοκουμέντα είναι ακλόνητα!) αλλά έχει ήδη ξεκινήσει και για τους ευρωπαίους υπηκόους, όχι μόνο τους “ξένους”: με την ηλεκτρονική καταγραφή / αρχειοθέτηση όλων όσων πλατφορμιάζονται (συγγνώμη! κουλουριάζονται έπρεπε να πούμε…). Το ότι δεν έχει ανακοινωθεί / επιβληθεί επίσημα ως τώρα στα ευρωπαϊκά κράτη οφείλεται σε δύο «τακτικές» αιτίες. Πρώτον ο αριθμός των «κουλουριασμένων» είναι ακόμα μικρός, ενώ η αντίσταση στο «κουλούριασμα» παραμένει ισχυρή. Συνεπώς, αν βγει τώρα η διαταγή για το υποχρεωτικό (υγιεινιστικό) ψηφιακό φακέλωμα είναι αρκετά πιθανό ότι θα υπάρξουν σοβαρές (και απόλυτα δίκαιες!) αντιδράσεις απ’ τα κάτω. Δεύτερον, δεν έχουν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη έτοιμες τις υποδομές αλλά και το software. H λιθουανία, η κροατία και η ρουμανία είναι ανοικτά πιο μπροστά· κρυφά σίγουρα δουλεύουν και άλλοι κρατικοί μηχανισμοί, σε συνεργασία με τις εταιρείες ψηφιακού φακελώματος και επιτήρησης. Πέρα απ’ αυτά, για να φτιαχτεί ο όγκος προσωπικών δεδομένων 400.000.000 Άλλων, μαθαίνουμε ότι τα δυτικά αφεντικά και οι big tech μαφίες τους προσπαθούν να «κινηθούν» («πειραματικά» πάντα…) σε άλλα σημεία του πλανήτη· ειδικά στην Αφρική…

Το ελλαδιστάν; Η επίσημη συμμαχία με την “μυστηριώδη” Palantir αλλά και την microsoft λέει πολλά. (Περισσότερα και πολύ κατατοπιστικά για την πρώτη στο cyborg 20…)

Φαίνεται πως τα ευρωπαϊκά κράτη / αφεντικά είναι έτοιμα και αποφασισμένα να κόψουν τον λαιμό του τελευταίου προσχήματος περί «δημοκρατίας», «ελευθερίας», «ιδιωτικότητας» και «ατομικών δικαιωμάτων» πάνω στον πάγκο του χασάπη του λέγεται 4η βιομηχανική επανάσταση, φτιάχνοντας τις εθνικές τους βάσεις ψηφιακού φακελώματος των υπηκόων τους με αφετηρία (και καθόλου τέρμα!) το «κουλούριασμα»… Πάνω απ’ όλα η υγεία – της μηχανής!!

Ο αιφνιδιασμός της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, μετά από ένα χρόνο, έχει ξεθωριάσει μεν· θα χρησιμοποιήσουν όμως όλες τις δυνατότητές τους για να εμποδίσουν την ριζοσπαστική, πολιτική συγκρότηση ενός ανταγωνιστικού (υποχρεωτικά: σύγχρονου αντικρατικού / αντικαπιταλιστικού) και αποφασισμένου μπλοκ που θα μπορούσε να αποκαλύψει και να μπλοκάρει τα σχέδιά τους. Θα χρησιμοποιήσουν γι’ αυτόν τον σκοπό όλα τα μέσα που διαθέτουν:

– τους φασίστες / ακροδεξιούς / ρατσιστές τερατολόγους αλλά και προβοκάτορες·

– τους έμμισθους δημαγωγούς και τους εθελοντές «στρατιώτες του πολέμου κατά του αόρατου εχθρού»·

– τις στρατιές των αμοιβόμενων ή μη trolls·

– το νομικό οπλοστάσιό τους, με απαγορεύσεις, απειλές, καταστολή·

– το παρανομικό οπλοστάσιο (των ιδιωτικών εταιρειών του διαδικτύου) με λογοκρισίες εναντίον οποιουδήποτε αμφισβητεί το δίκιο της εξουσίας και των τεχνο-αφεντικών·

– την αδράνεια ή/και την εθελοδουλεία της μικροαστικής αριστεράς ή/και άκρας αριστεράς και τους βλακώδεις «συνδικαλισμούς» της·

– την συναισθηματική / ψυχολογική κούραση έως ισοπέδωση μεγάλου μέρους των πληθυσμών, που εντελώς κοντόφθαλμα θα προτιμήσει έναν τιποτένιο συμβιβασμό με άμεσα «αντίδωρα / ψίχουλα» παρά έναν δύσκολο και μακρόχρονο αγώνα με αβέβαιη κατάληξη.

Δεν είναι λίγα, δεν είναι ασήμαντα! (Για το Sarajevo / ασταμάτητη μηχανή μην έχετε αμφιβολία σε ποια μεριά θα βρίσκεται… Κι ας λυσσάνε όσοι θέλουν!)

Μένει κάτι ακόμα. Η «διασυνδεσιμότητα» αυτών των ψηφιακών εθνοκρατικών φακελωμάτων. Δεν φτάνει να έχει κάθε κράτος την δική του «κάρτα υγείας» που θα επιτρέπει στους πειθαρχημένους υπηκόους του να κινούνται εκεί που θα απαγορεύεται στους υπόλοιπους. Θα πρέπει (οι πρώτοι) να μπορούν να μετακινούνται κατ’ αρχήν εντός ζώνης Σέγκεν και, στη συνέχεια, οπουδήποτε στον πλανήτη. Αυτό σημαίνει πως όταν σκανάρονται οι «κάρτες» τους θα πρέπει να έχουν πρόσβαση (έστω την βασική) στα data υγείας (και όχι μόνο…) του φέροντος στην «εθνική βάση» που του αντιστοιχεί. Πράγμα που σημαίνει ότι γαλλικά ή ελληνικά data θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στο ρουμανικό ή στο μαλτέζικο κράτος, και το ανάποδο. Πώς και πότε θα γίνει αυτό; Μετά από πόσα παζάρια; Δεν ξέρουμε. Όπως δεν ξέρουμε πότε, πως και αν θα γίνει η «διασυνδεσιμότητα» των data των ευρωπαίων υπηκόων με το ρωσικό, το κινεζικό, το κουβανέζικο ή το ιρανικό κράτος – η αναφορά ενδεικτική. Εδώ πρόκειται για αναμέτρηση κρατικών εξουσιών για το «νέο χρυσάφι»· δεν είναι αστεία!

Υπάρχουν κι αλλά πολιτικο/τεχνικά ζητήματα, στα οποία θα αναφερθούμε μελλοντικά. Κανένα όμως δεν πρέπει να (μας) κοιμίσει· να νομιμοποιήσει την αδράνεια, τις δικαιολογίες απάθειας, τους συμβιβασμούς….

(Έτσι λέμε…)

Προπέρσινα καθόλου ξινά σταφύλια…

Κυριακή 14 Φλεβάρη. Μόνο για χάρη της Ιστορίας πρέπει να το θυμίσουμε. Το Νοέμβρη του 2018 με την υπογραφή cyborg είχαμε κυκλοφορήσει / τοιχοκολλήσει την πάνω αφίσα. Ήταν μια ακόμα απ’ τις απελπισμένες προσπάθειές μας να τσιγλίσουμε, να ξυπνήσουμε, να ενοχλήσουμε το «κτήνος» του όποιου κινηματικού ανταγωνισμού. Μάταια: το «κτήνος» ήταν ήδη μια άμορφη μάζα που ασχολιόταν μόνο με τον εαυτό της. Και (φυσικά) μας είχε και μας έχει χεσμένους κανονικά.

Την αφίσα είχαμε βγάλει σε σχέση με την έναρξη βιομετρικών φακελωμάτων στην ε.ε. – με στόχο (τι άλλο;) τους πρόσφυγες / μετανάστες. Εύκολος στόχος, χωρίς κανένα πολιτικό δικαίωμα, χωρίς κανένα δικαίωμα άρνησης, αμφισβήτησης, κριτικής, οι πρόσφυγες / μετανάστες μετατράπηκαν δια της βίας και στο «δωρεάν κρέας» για την πρωταρχική συσσώρευση βιομετρικών δεδομένων απ’ τα δυτικά αφεντικά.

Επειδή λόγω μεγέθους μπορεί το κείμενο της αφίσας να είναι δύσκολο να διαβαστεί, το αναπαράγουμε εδώ:

Πόσες γλώσσες μιλάει Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ;

Τρία ευρωπαϊκά κράτη με ισχυρούς αντι-μεταναστευτικούς / φασιστικούς προσανατολισμούς, η Ουγγαρία, η Λετονία και η Ελλάδα, προθυμοποιήθηκαν να εγκαταστήσουν στα χερσαία σύνορά τους το ΕΞΥΠΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΣΥΝΟΡΩΝ.

Το Ε.Σ.Ε.Σ. είναι ένα ηλεκτρονικό σύστημα αποτελούμενο από κάμερες, λογισμικό αναγνώρισης μικρο-εκφράσεων του προσώπου και ιριδοκόπησης, βάσεις βιομετρικών και άλλων δεδομένων, σκάνερ, κλπ. Θα στρέφεται κατά «υπηκόων τρίτων χωρών» (εκτός ε.ε.) που εισέρχονται στο «φρούριο», κάνοντάς τους ερωτήσεις για να δει αν απαντούν ειλικρινά. Για παράδειγμα, η μηχανή θα ρωτάει (στη γλώσσα του ανακρινόμενου):

Α: Τι έχεις μέσα στη βαλίτσα του;

Β: Αν ανοίξεις την βαλίτσα σου και μου δείξεις το περιεχόμενό της θα επιβεβαιωθεί αυτό που μου είπες πριν;

Η εφαρμογή του Ε.Σ.Ε.Σ. (που είναι «ευρωπαϊκό πρόγραμμα») είναι προς το παρόν «πειραματική». Έχει σκοπό να αυξήσει την βάση των δεδομένων του σε πρόσωμα και ανθρώπινες εκφράσεις, και να βελτιωθεί το λογισμικό του. Γιατί ακόμα κάνει πολλά λάθη· γι’ αυτό και στην τωρινή εφαρμογή του θα αποτελέσει το πρώτο στάδιο της ανάκρισής και της «ανίχνευσης υπόπτων». Το δεύτερο στάδιο θα το κάνουν κανονικοί μπάτσοι / συνοριοφύλακες…

Για το πείραμα και την βελτίωση τους Ε.Σ.Ε.Σ. χρησιμοποιούνται σ’ αυτή τη φάση εκείνοι που θεωρούνται «3ης διαλογής άνθρωποι»: οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα διαφημιστεί και θα γίνει αποδεκτό το Ε.Σ.Ε.Σ. σαν ο υψηλής νοημοσύνης μηχανικός ανακριτής / φύλακας των συνόρων…. Για να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια γενικευμένα μέσα στις πρωτοκοσμικές κοινωνίες, σαν μια απ’ τις «έξυπνες μηχανές» επιτήρησης και ελέγχου…

Πρώτα κάνουν στόχο τους Άλλους ΜΕΤΑ ΕΣΕΝΑ!

Αυτά λέγαμε δημόσια και καθαρά πριν 16 μήνες. Κι ανάθεμα σ’ όλους εκείνους που ούτε τότε μπορούσαν να καταλάβουν ούτε τώρα θέλουν: περνάνε ήδη, «ανεπαισθήτως» ή με πλήρη συνείδηση, απέναντι….

Καλά κρασιά λοιπόν…