Armed public relations (ΑPR): το πιο πρόσφατο στάδιο του ιμπεριαλισμού;

Το ψόφιο κουνάβι και τα ψοφιοκουτάβια του σε απαρτία, ανακοινώνουν χτές την «θεαματική επιτυχία» τους κατά της Τεχεράνης. Τους θυμάστε απ’ την «διαρροή» της προετοιμασίας τους για την επίσης «θεαματική» επίθεσή τους στην Ansar Allah, στην υεμένη πριν κάτι καιρούς; Ανάμεσα στο ξύσιμο των (ξέρετε τι…) πρόλαβαν να συμφωνήσουν τότε ότι «έλα μωρέ, και ποιος τους ξέρει τους Houthis;;»

Οι ίδιοι είναι και τώρα…

Δευτέρα 23 Ιούνη (00.20) >> Στις 22 του περασμένου Μάη, ένα μήνα πριν την χθεσινή αμερικανική επίθεση στο ιράν, το αμερικανικό συντηρητικό think tank «Heritage Foundation» (που θεωρείται μια απ’ τις βιτρίνες του σκληροπυρηνικού βαθέος κράτους) δημοσίευσε τις οδηγίες για την επίθεση στην Τεχεράνη κάτω απ’ τον τίτλο: Ξεριζώνοντας το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν: η ειρήνη μέσω δύναμης δεν είναι μια δυαδική επιλογή ανάμεσα στο να ορμήξουμε σε πόλεμο ή να διαπραγματευόμαστε με οποιοδήποτε κόστος.

Μια τέτοια φρασεολογία είναι postmodern: κρυπτογραφική σε μεγάλο βαθμό. Τι υποδείκνυε το foundation στα μέσα Μάη στο ψοφιοκουναβιστάν που έχει λανσάρει το «ειρήνη μέσω δύναμης» ως την ιμπεριαλιστική αγαθότητα της Ουάσιγκτον; Κάτι που να μην είναι «φουλ πόλεμος» αλλά «πολεμάκος»;

Στη συνέχεια των συμβουλών υπήρχαν οι εξηγήσεις και οι εκτιμήσεις που τις στήριζαν:

Μεταφράζουμε τα τονισμένα:

Στην πραγματικότητα η ιστορία υποδεικνύει ότι περιορισμένες επιθέσεις σε παράνομα πυρηνικά προγράμματα δεν οδηγούν σε πόλεμο: το 1981 και το 2007, για παράδειγμα, το Ισραήλ έκανε με επιτυχία στοχευμένες επιθέσεις στα πυρηνικά προγράμματα τόσο του Ιράκ όσο και της Συρίας, χωρίς να προκαλέσει περιφερειακές συγκρούσεις.

Σήμερα, η Τεχεράνη έχει λίγες επιλογές να απαντήσει, καθώς το Ισραήλ έχει αποδυναμώσει σημαντικά την Hamas και έχει αποκεφαλίσει την Hezbollah, οι ισλαμικοί φρουροί της επανάστασης έχουν χάσει τα ερείσματά τους στη συρία, και η διοίκηση Trump έχει αποδυναμώσει τους Houthis, μια εκστρατεία που συνεχίζει το Ισραήλ…

Όλα τέλεια λοιπόν για το foundation πριν ένα μήνα:

– Η Τεχεράνη το 2025 είναι όπως η Δαμασκός και η Βαγδάτη το 1981 (!!) και το 2007 (!!!)∙ ποιος είπε ότι οι ηλίθιοι των ιδρυμάτων έχουν συναίσθηση της ιστορίας;

– Η Τεχεράνη δεν μπορεί να κάνει πολλά επειδή … άλλοι σύμμαχοί της έχουν αποδυναμωθεί… κι άλλοι έχουν αποκεφαλιστεί… Αλήθεια;

Αυτή η απεριόριστη δυτική μιλιταριστική ηλιθιότητα του «μας παίρνει, σιγά μην μας σταματήσουν οι μαλάκες» που προσωποποιείται με ιστορική ακρίβεια απ’ το ψόφιο κουνάβι και τα ψοφιοκουτάβιά του αλλά επίσης απ’ τις αντίστοιχες πολιτικές βιτρίνες στην ευρώπη, έχει ωστόσο έναν στόχο (κι έναν φόβο). Επιδιώκει να κρύψει την βασική επιδίωξη των δυτικών ιμπεριαλισμών, καπιταλιστική πέρα για πέρα και γι’ αυτό αδιαπραγμάτευτη: το ευρασιατικό project, οι brics+, η εγκατάλειψη του δολαρίου (και του ευρώ) στις διεθνείς συναλλαγές, η αφρικανική ανταρσία στο Sahel και όχι μόνο, οι αμφισβητίες της δυτικής ηγεμονίας στη λατινική αμερική και στην ανατολική ασία…. όλα αυτά πρέπει να τσακιστούν!

Η μιλιταριστική δημοσιοσχεσίτικη ηλιθιότητα επιδιώκει να την κρύψει αυτήν την mega επιδίωξη «να τους συντρίψουμε πριν μας πετάξουν εντελώς κάτω απ’ το ρινγκ» γιατί αν τα δυτικά αφεντικά μιλήσουν ανοικτά γι’ αυτήν, τα λόγια τους θα ξεπερνούν τόσο πολύ τις δυνατότητές τους ώστε θα είναι σα να κάνουν στριπτίζ. Η κρυψώνα τους είναι διάφορα «τακτικίστικα επεισόδια», που δεν είναι δα και κανάς «πλήρης πόλεμος», είναι μόνο το «…ρε, εμείς θέλουμε την ειρήνη μέσω της δύναμής μας… εσείς φταίτε που δεν μας αφήνετε να σας τσιμεντώσουμε στα θεμέλιά της για να είναι σταθερά δική μας για το υπόλοιπο του 21ου αιώνα…»

Πότε η ρωσική εγκληματικότητα… Πότε η «βαρβαρότητα της Hamas»… Πότε η αναίδεια της Hezb’ Allah… Πότε η απειθαρχία της Ansar Allah… Πότε η πυρηνική στενοκεφαλιά της Τεχεράνης… Και η αλυσίδα δεν τελειώνει εδώ, σημειώστε το: έχει και Ισλαμαμπάντ, έχει και Άγκυρα στο «λογαριασμό» της. «Καμένη γη» με τον έναν ή τον άλλο τρόπο: αυτό είναι το σχέδιο για να περιορίσουν τους ανταγωνιστές τους…

Αυτοί οι τακτικίστικοι σπασμοί αυξάνονται και συσσωρεύονται∙ οι καινούργιοι σπρώχνουν στην άκρη τους προηγούμενους που ωστόσο συνεχίζουν. Κανείς στον πλανήτη (εκτός δύσης…) δεν τρώει τα παραμύθια. Αλλά αυτή η μεθοδολογία του να εξελίσσεται ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος σε «μερίδες», σα σήριαλ, διαβρώνει σε ικανό βαθμό την συνειδητοποίηση της πραγματικότητας μεταξύ των υποτελών πληθυσμών της δύσης.

Γιατί η Ιερουσαλήμ / al Quds δεν έχει απελευθερωθεί ακόμα;

Δευτέρα 7 Απρίλη (00.21) >> Όσοι καταναλώνουν ειδήσεις, και μάλιστα άμεσα ή έμμεσα δυτικής προέλευσης (αυτή είναι η νόρμα της εποχής και των γεωγραφικών συντεταγμένων μας!) ανησυχούν: πού χάθηκε ο «άξονας της αντίστασης»; Μήπως ηττήθηκε;

Στη «δική μας» (δυτική) κουλτούρα, μια κουλτούρα διαμορφωμένη από πολεμικές ταινίες, «ντοκιμαντέρ» και την βία / βιασύνη του Θεάματος, ο «άξονας της αντίστασης» θα έπρεπε να έχει νικήσει ήδη∙ ή να βρίσκεται πολύ κοντά στην τελική νίκη…. Αυτή η χωροχρονική μυωπία / μεροληψία διαμορφώνει τα κριτήρια και τις εκτιμήσεις, ακόμα και μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν (λίγο πολύ συναισθηματικά) την απελευθέρωση της Παλαιστίνης: η εξαφάνιση της Ιστορικής Αντίληψης όχι μόνο απ’ τα κεφάλια των ειδικών των δυτικών ολιγαρχιών αλλά και των υποτελών έχει διαμορφώσει ένα μόνιμο «τώρα», που μπορεί μεν να διασταλεί λίγο αλλά δεν αντέχει στη μη-γραμμικότητα των εξελίξεων σε βάθος χρόνου. Ανάλογα συρρικνωμένη έχει γίνει και η κριτική μνήμη…

Μια ερώτηση θα μπορούσε ίσως να ταρακουνήσει τέτοιες βιαστικές και ηττοπαθείς αντιλήψεις: ήδη απ’ το περασμένο καλοκαίρι (όταν τα δεδομένα των αμερικανικών εκλογών του Νοέμβρη είχαν πια οριστικοποιηθεί…) εκείνοι που σχεδιάζουν πραγματικά, είτε στην Παλαιστινιακή αντίσταση, είτε στον «άξονα της αντίστασης», είτε στο μπλοκ της Αστάνα, είτε στο ευρασιατικό project αδιαφόρησαν άραγε για την επερχόμενη αλλαγή φρουράς στην Ουάσιγκτον – και τις συνέπειές της στην ευρύτερη Μέση Ανατολή / ανατολική Μεσόγειο;

Η δική μας, περιθωριακή αλλά καθόλου αυθαίρετη απάντηση είναι: όχι!!! Αντίθετα (εκτιμάμε…) προχώρησαν σε προσαρμογές των τακτικών τους λαμβάνοντας υπ’όψη τους ότι α) το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς μπορεί να αφηνιάσει, και β) ότι το ψοφιοκουναβιστάν είναι «απρόβλεπτο» και οπωσδήποτε χωρίς ιδιαίτερες και ουσιαστικές δυνατότητες. Κάποιες απ’ αυτές τις προσαρμογές παρανοούνται απ’ τα δυτικά μυαλά…

Πρέπει να λαμβάνει κάποιος σοβαρά υπόψη του όλα τα δεδομένα και το σύνολο του «πολιτικού / γεωπολιτικού» εδάφους πάνω στο οποίο θα κριθεί / κρίνεται η απελευθέρωση της al Quds:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Μέση Ανατολή 3

Δευτέρα 21 Οκτώβρη (00.11) >> Όμως εκείνο το ρωσικό «μην τολμήσετε να…» μια μέρα μετά την «αποκάλυψη» του αρχιχασάπη, στις 17 Οκτώβρη του 2024, αυτό το “μην τολμήσετε να…” που αφορά απευθείας το ιράν, είναι εντελώς διαφορετικής τάξης! Η Μόσχα δεν είπε κάτι τέτοιο για την σφαγή στη Γάζα∙ δεν είπε κάτι τέτοιο ούτε για την εξελισσόμενη σφαγή στο λίβανο… Φταίει, μήπως, ότι δεν υπάρχουν πυρηνικές εγκαταστάσεις (ειρηνικές κατ’ αρχήν αλλά όχι μόνο…) στη Γάζα και στο λίβανο; Μάλλον η ερώτηση θα έπρεπε να γίνει ανάποδα: γιατί στην ιρανική επικράτεια υπάρχουν πυρηνικές εγκαταστάσεις και, επιπλέον, ένας πλήρης και λειτουργικός πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας στο Bushehr ρωσικής κατασκευής (και ρωσικής διαρκούς τεχνολογικής υποστήριξης);

Ή γιατί το «μην τολμήσετε να…» δεν αφορούσε μόνο αυτόν τον πυρηνικό σταθμό αλλά το σύνολο των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ιράν;

(Η ψοφοδεής δημαγωγική σοφία υποστηρίζει ότι η Μόσχα είναι αντίθετη με το να αποκτήσει η Τεχεράνη πυρηνικά όπλα… Μιλώντας γενικά ναι: δεν είναι καθόλου καλό να πολλαπλασιάζονται τα όπλα μαζικής καταστροφής… Όμως η Μόσχα δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνάψει στρατηγική συμμαχική συμφωνία με έναν άλλο «παρία», έναν άλλο παράνομο κάτοχο πυρηνικών, με την Πγιονγκγιάνγκ…)

Δεν υπάρχουν ηλίθιοι στη Μόσχα. Υπάρχουν hard core ρεαλιστές: η Τεχεράνη ΔΕΝ θα χρειαζόταν πυρηνικά αν η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο και το Βερολίνο, σε κάθε περίπτωση το σύνολο των δυτικών ιμπεριαλισμών, δεν υποστήριζε το γενοκτονικό «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» στη Μέση Ανατολή – περιοχή κρίσιμου ενδιαφέροντος για το ευρασιατικό project… Και οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί υποστηρίζουν με χέρια και πόδια αυτό το γενοκτονικό «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» επειδή από το 2015 και μετά χάνουν σταθερά, ηττώνται σταθερά, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και «πολιτικά», στο μεσανατολικό πεδίο μάχης: το έχουμε ξαναγράψει: οι (ιρανοί) φρουροί της επανάστασης βρίσκονται πλέον στα σύνορα του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος… Και δεν πρόκειται να φύγουν από ‘κει…

Δια γυμνού οφθαλμού φαίνεται λοιπόν ότι η “αποτροπή” απ’ την μεριά της Τεχεράνης, που πιθανόν να ανάγκαζε τόσο τον θεοναζί χωροφύλακα όσο και τους δυτικούς συμμάχους του σε κάποιου είδους συμβιβαστική “εξημέρωση”, δεν μπορεί να είναι εγγυημένη χωρίς πυρηνικά. Δεν είναι το καλύτερο για την Μόσχα, αλλά δεν μπορεί και να κλείσει τα μάτια στην πραγματικότητα…

Έχει η Τεχεράνη πυρηνικά όπλα;

Οι σεισμοί στο ιράν τις τελευταίες 15 μέρες. Ο “ύποπτος” είναι αυτός στα ανατολικά της Τεχεράνης.

Δευτέρα 14 Οκτώβρη (00.44) >> Ένας σεισμός μέτριας έντασης (4,5 ρίχτερ) με επίκεντρο στην έρημο, σαράντα χιλιόμετρα νότια της ιρανικής πόλης Semnan (στα ανατολικά της Τεχεράνης), προκάλεσε στις 5 Οκτώβρη «κύματα» εκτιμήσεων, φημών και αντι-φημών: ήταν, άραγε, πυρηνική δοκιμή του ιρανικού καθεστώτος; Ή όχι;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Mέση Ανατολή: νέοι χειμώνες;

Δευτέρα 7 Οκτώβρη (01.00) >>

Ο φασίστας αρχιχασάπης επιδεικνύει στο άδειο αμφιθέατρο του ΟΗΕ στη Ν. Υόρκη, στις 27 Σεπτέμβρη 2024, την «κακή» και την «καλή» μέση Ανατολή. Είναι εικονογράφηση της απελπισίας: ούτε ο τοξικός του Ριάντ, ούτε ο χασάπης του Καϊρου, ούτε στο σουδάν ενδιαφέρονται για τέτοιες (εντελώς μπαγιάτικες) «προσφορές». Ωστόσο, «μπαγιάτικες» ή «φρέσκιες», οι ιδέες του αρχιχασάπη ίσως εκφράζουν συμφέροντα (και ελπίδες) πέρα απ’ αυτά του δικού του χασάπικου…


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Αποκλιμάκωση μέσω κλιμάκωσης»!!!

Δευτέρα 30 Σεπτέμβρη (00.12) >> Σε κανονικούς καιρούς θα ήταν αρκετή απόδειξη εξουσιαστικής παράνοιας. Αλλά δεν ζούμε σε κανονικούς καιρούς διανοητικά κατά κύριο λόγο. Συνεπώς είναι της μόδας να συνδέονται αντίθετοι όροι για να παράξουν κάτι που προκαλεί αρκετή σύγχυση∙ τόση όση χρειάζονται τα αφεντικά για να βραχυκυκλώνουν το μυαλό των υπηκόων τους (παραδείγματα: εικονική-πραγματικότητα ή τεχνητή-νοημοσύνη…)

Η ορολογία είναι καινούργια έτσι ώστε να τυποποιηθούν οι αιμοβόρες ιμπεριαλιστικές, μιλιταριστικές πρακτικές δημιουργώντας την «προσμονή» ή την «αίσθηση» ότι κάτι-καλό-θα-πετύχουν. Το «αποκλιμάκωση-μέσω-κλιμάκωσης» υποτίθεται ότι σημαίνει: θα χοντρύνουμε όσο μπορούμε μια επίθεση, θα την χοντρύνουμε τόσο ώστε ο αντίπαλος να μην μπορεί (ή να φοβάται…) να απαντήσει ανάλογα, έτσι ώστε να αναγκαστεί να υποχωρήσει συνθηκολογώντας. Πρόκειται για το “σοκ και δέος” ή την “γρήγορη κυριαρχία” που μνημόνευσε πριν ο Abunimah – με καινούργιο όνομα, αμερικανιά.

Θα πρέπει να σκεφτείτε: μα πότε ήταν διαφορετική η μιλιταριστική «λογική»; Όταν οι ηπα έριχναν ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα ή στο Ναγκασάκι τι έκαναν; Αυτό – αλλά δεν είχαν σκεφτεί την ορολογία, και ότι μπορούν να προπαγανδίσουν (και να νομιμοποιήσουν) την σφαγή ως «κλιμάκωση με σκοπό την αποκλιμάκωση»….

Το θέμα είναι ότι αυτή η τακτική έχει εμφανιστεί ταυτόχρονα και στο κύρια πεδία μάχης του 4ου παγκόσμιου πολέμου, και στο ουκρανικό και στο μεσανατολικό. Και προωθείται απ’ την ίδια μεριά: τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς και τους τοπικούς εντολοδόχους τους.

Στο ουκρανικό πεδίο μάχης στο Λονδίνο (μέσω του τοξικού κλόουν) θέλουν την συγκατάθεση και, κυρίως, την πρακτική συμμετοχή του αμερικανικού στρατού / κράτους / παρακράτους ώστε να «κτυπήσουν βαθιά μέσα στη ρωσία» (όποιους στόχους γουστάρουν…) για να αναγκάσουν την ανεγκέφαλη αλεπού (: Putin…), και τα λοιπά και τα λοιπά. Ως τώρα το αμερικανικό πεντάγωνο αρνείται αυτή τη συμμετοχή, ίσως επειδή λαμβάνει σοβαρά υπόψη του το είδος των όπλων (πυρηνικών και μη) που μπορεί να χρησιμοποιήσει η Μόσχα ως την δική της «κλιμάκωση για την αποκλιμάκωση»∙ και κυρίως το πλήθος των στόχων που υπάρχουν στη διάθεσή της εκτός αμερικανικής επικράτειας.

Στο μεσανατολικό πεδίο μάχης το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς κάνει ακριβώς το ίδιο.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή

O Khamenei και το καινούργιο υπουργικό συμβούλιο στην πρώτη επίσημη συνάντησή τους, στις 27 Αυγούστου. Στα αριστερά του σκεπτικός, με το χέρι στο σαγόνι, ο Pazeshkian.

Δευτέρα 2 Σεπτέμβρη (00.21)>> «Μα τι έχει πάθει η Τεχεράνη και δεν έχει ισοπεδώσει ακόμα το Τελ Αβίβ;» Χμμμμ…

Είναι (μάλλον…) κοινό μυστικό ότι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, άσχετα απ’ το πόσο μετρημένη και ισορροπημένη θα είναι η απάντηση της Τεχεράνης στη δολοφονία του Haniyeh, έχει στο ρεπερτόριό του και επόμενη, νο 3 προβοκάτσια. Ακόμα χειρότερη απ’ την δεύτερη (την δολοφονία Haniyeh), που ήταν με την σειρά της χειρότερη απ’ την πρώτη (την επίθεση στην πρεσβεία στη Δαμασκό και την δολοφονία του Reza Zahedi και μερικών ακόμα αξιωματικών των «φρουρών της επανάστασης»). Κάποιοι φοβούνται ότι αυτή η νο 3 προβοκάτσια θα έχει σχέση με το al Aqsa… Ωστόσο με αυτόν τον τρόπο το σύνολο των μουσουλμανικών κοινωνιών του πλανήτη θα βρεθεί απέναντι στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς∙ και τα καθεστώτα που κρατούν φιλικές σχέσεις με το φασιστοΤελ Αβίβ (π.χ. μαρόκο, αίγυπτος ή ιορδανία) θα βρεθούν σε πολύ άσχημη θέση… (Κάτι άλλο θα βρεθεί λοιπόν…)

Όπως και νάχει η Τεχεράνη δεν χρειάζεται απλά να απαντήσει στη δολοφονία του Haniyeh. Χρειάζεται, μεσοπρόθεσμα,


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή: η στρατηγική της έντασης reloaded 2

Δευτέρα 12 Αυγούστου (00.13)>> Θα έχει κατ’ αρχήν δίκιο όποιος αναρωτηθεί: μα καλά, εκεί στο Τελ Αβίβ δεν φοβούνται; Η Χεζμπ’ Αλλάχ διαθέτει χιλιάδες πυραύλους όλων των ειδών και κανένα αντιαεροπορικό σύστημα δεν θα μπορούσε να τους αντιμετωπίσει! Επιπλέον αν αποφάσιζε χερσαία εισβολή στην τωρινή επικράτεια του απαρτχάιντ καθεστώς, θα νικούσε μάλλον εύκολα αυτό το θεοναζί «πεζικό» που ηττάται ήδη στη λωρίδα της Γάζας!!

Θα διατυπώσουμε αυτήν την απορία με διαφορετικό τρόπο: διαθέτει κάτι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς που θα του επέτρεπε να έχει τον «τελευταίο λόγο», τελευταίο και νικητήριο, σε μια αναμέτρησή του με την τόσο καλά εξοπλισμένη και οργανωμένη λιβανέζικη οργάνωση, ακόμα κι αν είχε κάποιες απώλειες σε υποδομές και όχι μόνο;

Η απάντηση είναι: ΝΑΙ! Διαθέτει κάτι. Το καταλάβατε;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης 2

Πέμπτη 27 Ιούνη>> Συγκρατείστε τώρα απ’ το πιο πάνω σημείωμα το συμπέρασμα: … Η ηγεμονία της Δύσης υποχωρεί αλλά αυτή η υποχώρηση θα οδηγήσει σε περισσότερες συγκρούσεις ολοένα και πιο σοβαρές καθώς η Δύση θα προσπαθεί να κρατήσει τις επιρροές της…

Γράψαμε επ’ αυτού πριν 3 βδομάδες, στις 3 Ιούνη (: ουκρανικό πεδίο μάχης). Ο πόλεμος στο ουκρανικό πεδίο μάχης όχι μόνο δεν έχει τελειώσει αλλά εκεί ακριβώς, μετά την αποτυχία όλων των δυτικών σχεδιασμών, εκτιμήσεων και ελπίδων, «εκκρεμεί» πάντα η πρωτοβουλία της κλιμάκωσης. Ενώ οι δυτικές πολιτικές βιτρίνες συνεχίζουν να επιβάλλουν «γύρους κυρώσεων» τον έναν μετά τον άλλο (η ε.ε. έχει φτάσει στον 14ο and still counting…) εν γνώσει ότι αυτές θα αποτυγχάνουν σταθερά, καταλαβαίνουν ότι το μόνο μέσο που τους έχει απομείνει είναι ο μιλιταρισμός τους. Αλλά κι εκεί τα δεδομένα είναι δύσκολα. Οι όλο και πιο αναβαθμισμένες στρατιωτικές «βοήθειες» (όπλα, οι χειριστές τους, σχεδιασμοί) προς το καθεστώς του Κιέβου αποδεικνύουν ότι με συμβατικά μέσα ΔΕΝ μπορούν να αναμετρηθούν με την Μόσχα ελπίζοντας σε νίκη. Τι απομένει; Το καταλαβαίνετε: όχι η παραδοχή της (δυτικής) αδυναμίας!!!!

Η συζήτηση περί πυρηνικών γίνεται στη δύση με τέτοιο τρόπο ώστε να παρουσιάζεται η ανεγκέφαλη αλεπού σαν ο «τρελός που θέλει να ισοπεδώσει τα πάντα». Σ’ αυτό βοηθούν διάφορες δηλώσεις «επώνυμων» ρώσων, μη εξαιρουμένου του «σκύλου-που-γαυγίζει» Medvedev. Κρύβεται έτσι το γεγονός ότι και στη δυτική δημόσια στρατόσφαιρα γίνεται από καιρό «συζήτηση» περί χρήσης τακτικών πυρηνικών (κατά της ρωσίας) ώστε να αναγκαστεί (η Μόσχα) να αποδεχθεί μια ρύθμιση του «ουκρανικού ζητήματος» … σε βάρος της. (Πίσω απ’ αυτές τις ιδέες δεν βρίσκεται μόνο η διάσωση του δυτικού ιμπεριαλιστικού κύρους, αλλά και των πολύτιμων «επενδύσεων» της Blackrock σε πολλών ειδών πρώτες ύλες της ουκρανικής επικράτειας…)

Πόσο πιθανή είναι η εφαρμογή τέτοιων «ιδεών»; Θα θέλαμε να απαντήσουμε ΚΑΘΟΛΟΥ!!! Όμως δεν έχουμε υπόψη κανένα ιστορικό προηγούμενο (ειδικά στην καπιταλιστική ιστορία του πλανήτη) όπου κάποια ηγεμονική «δύναμη» να αποφάσισε να περιορίσει ή και να χάσει την ηγεμονία της ειρηνικά και γενναιόδωρα απέναντι στον / στους διάδοχο / διαδόχους της.

Εμφανίζονται τώρα στην πρώην υπερδύναμη κάποιοι που πουλούν αυταπάτες. Ένας από δαύτους λέγεται Ben Rhodes και διετέλεσε για χρόνια σύμβουλος εθνικής ασφάλειας και λογογράφος του Obama. Γνωστός καιροσκόπος (άλλοτε με το θεοναζί καθεστώς και άλλοτε εναντίον του…) σε άρθρο του στο καθεστωτικό foreign policy στις 18 Ιούνη, αφού αναγνωρίζει ότι η παλιά διεθνής τάξη δεν υπάρχει πια συμβουλεύει τον νυσταλέο Jo (αν κρατήσει την καρέκλα του στις εκλογές του Νοέμβρη) ούτε λίγο ούτε πολύ να γίνει πρόεδρος μιας καλοκάγαθης Ουάσιγκτον που (θα) συμπαθεί τους αδύνατους και δεν (θα) ανακατεύεται σε καυγάδες:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παρατηρήσεις για την υπνοβασία

Ξεκίνησε την παγκόσμια τουρνέ του εδώ και δυό βδομάδες, και δείχνει να μην θέλει να γυρίσει πίσω στο γραφείο του… Ποιος ξέρει γιατί; Φοβάται μην και τον χρεώσουν; Ξέχασε πάντως τα γυαλιά του, κι ο ήλιος της Jeddah τον πειράζει. Τουλάχιστον υπάρχει κάτι καλό: δεν τα βλέπει όλα μαύρα, όπως οι τύποι που τον κοιτάνε από πίσω…

Δευτέρα 22 Μάη>> Ενώ ο λαός ψέκασε δεξιά κι αριστερά (εκλογικά πάντα) για να διώξει το κακό (και ίσως ο αγέρας φέρει ανάποδα το ψέκασμα…), η τύχη του δουλεύει. Βρίσκεται σε πόλεμο κατά της ρωσίας (κοτζάμ στρατηγός ρημαδοΚούλης τον έχει κηρύξει και, γιατί όχι; θα συνεχίσει!), ποιος ξέρει εναντίον και ποιών ακόμα, το έχει ξεχάσει (εφόσον, όπως θάλεγε μια ψυχή, «δεν πέφτουν βόμβες στο Σύνταγμα») αλλά ο πόλεμος («της πολιτισμένης και δημοκρατικής δύσης κατά της ευρασιατικής βαρβαρότητας»…) συνεχίζεται. Κι ίσως να έχει μπει σε κρίσιμη διασταύρωση. Ίσως.

Μετά από πολύμηνη όχι μάχη αλλά σφαγή, το Bakhmut έπεσε στους μισθοφόρους της Wagner. Ο αρχιστράτηγος τοξικός κλόουν του Κιέβου είχε δώσει σ’ αυτό το μη υπερασπίσιμο σημείο του μετώπου μυθική αξία παρουσιάζοντας την πόλη σαν απόρθητο φρούριο, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες ουκρανοί (πολλοί επιστρατευμένοι με το ζόρι…) να σκοτωθούν μέσα στις λάσπες των χαρακωμάτων και τα μπάζα των βομβαρδισμένων κτιρίων. Ο αρχιστράτηγος και το επιτελείο του έχουν όλο το αίμα στα χέρια τους για το Bakhmut, αλλά δεν είναι σίγουρο ακόμα ότι φτάνει στο λαιμό τους, όπως πρέπει…

Η κατεστραμμένη πόλη θα λέγεται από ‘δω και στο εξής με το σοβιετικό όνομά της, Artyomovsk∙ ωστόσο δεν είναι αυτή η εξέλιξη που θα μπορούσε να ενδιαφέρει ιδιαίτερα το εμπόλεμο ελλαδιστάν. Ούτε το γεγονός ότι ο ουκρανός αρχιστράτηγος Zaluzhnyi κατά πάσα πιθανότητα χαροπαλεύει σε νοσοκομείο του Κιέβου εδώ και 2 βδομάδες, κτυπημένος από ρωσικό πύραυλο στο Dnipropetrovsk (άλλοι υψηλόβαθμοι καραβανάδες σκοτώθηκαν) –  φίλος μας είναι;

Ρωσικά drones κτύπησαν αποθήκες πυρομαχικών στο Khmelnytski πριν καμιά βδομάδα∙ μόνο που δεν ήταν οποιαδήποτε πυρομαχικά. Εκεί ήταν αποθηκευμένες πολλές εκατοντάδες οβίδες με κεφαλή απεμπλουτισμένου ουρανίου που το γενναιόδωρο Λονδίνο παραχώρησε στον τοξικό κλόουν. Η Μόσχα είχε προειδοποιήσει: «μην το κάνετε, θα τις τινάξουμε!» Αυτοί το έκαναν, οι άλλοι τις τίναξαν, και το “μανιτάρι” που άρχισε να ανεβαίνει στον ουρανό του Khmelnytski δεν ήταν συμπτωματικό…

Ήταν ραδιενεργό. Ελαφρότερα από έκρηξη ατομικής βόμβας, αλλά πάντως ραδιενεργό. Και με μεσοπρόθεσμα καταστροφικές συνέπειες. Το σύννεφο που δημιουργήθηκε παρασέρνεται απ’ τους ανατολικούς ανέμους και έχει φτάσει στα σύνορα ουκρανίας – πολωνίας αν δεν τα έχει περάσει ήδη. Οι αιχμάλωτοι του πολωνικού καθεστώτος δεν χαίρονται καθόλου (και δεν μπορούν να κατηγορήσουν την Μόσχα, ο στόχος ήταν νόμιμος…  – οι ένοχοι βρίσκονται στο Λονδίνο και στο Κίεβο)∙ οι δυτικοί «φίλοι του περιβάλλοντος» με ή χωρίς στολή το έχουν βουλώσει πανηγυρικά… Παρ’ όλα αυτά ούτε αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να αγγίξει την μακαριότητα ή την ανία του εμπόλεμου ελλαδιστάν. «Είμαστε μακριά» από το ραδιενεργό σύννεφο…

Εκείνο που είναι βέβαιο ότι έχει προκαλέσει ανατριχίλα και στην Αθήνα και σ’ όλα τα νατοϊκά επιτελεία είναι άλλο:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.