Tag: ουκρανία

Δευτέρα 17 Φλεβάρη >> Η «ιστορία δεν γράφεται με τα ‘αν’…». Σωστό. Ωστόσο τα κοινά ιμπεριαλιστικά σχέδια της Ουάσιγκτον και των ευρωπαίων συμμάχων της για το ουκρανικό πεδίο μάχης δεν είναι κάποιο ‘αν’: δηλωμένα ανοικτά και συνεχόμενα απ’ το 2022 ως πρόσφατα, καταγραμμένα, διατυπωμένα με κάθε έπαρση, συμπυκνωμένα στην αλαζονική φράση «είμαστε στη σωστή μεριά της ιστορίας» (αυτής που δεν γράφεται με ‘αν’ αλλά με αίμα…) αποτελούν (κατά τη γνώμη μας) το ιστορικό και πολιτικό μέτρο όσων έχουν αρχίσει να συμβαίνουν (και θα συνεχίσουν…) σ’ αυτή τη μεριά του καπιταλιστικού πλανήτη που λέγεται «δύση».

Στην περίπτωση που (σύμφωνα με τις στοχεύσεις, τις επιθυμίες, τις προβλέψεις και τις μεθοδεύσεις αυτής της «δύσης») κάπου το καλοκαίρι του 2022 ή το αργότερο το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς η «ρωσική οικονομία» είχε αρχίσει να τρεκλίζει∙ το ρούβλι κατέρρεε και κατέρρεε∙ οι τράπεζες έκλειναν η μία μετά την άλλη∙ η «πολιτική ζωή» έβραζε∙ οι ολιγάρχες είχαν αρχίσει να στρέφονται κατά της διοίκησης Putin∙ οι ρώσοι διαδήλωναν μέρα νύχτα πολιορκώντας το Κρεμλίνο∙ και επιπλέον το καλοκαίρι του 2023 είχε αρχίσει να καταρρέει και ο ρωσικός στρατός∙ το καλά εξοπλισμένο φασισταριό του Άζοφ είχε καταφέρει να φτάσει στη θάλασσα του Αζόφ κάνοντας δυο κομμάτια τις ως τότε ρωσικές κατακτήσεις, αποκόπτωντας ουσιαστικά την Κριμαία∙ οι ρώσοι στρατιώτες λιποτακτούσαν μαζικά… … σ’ αυτήν την περίπτωση λοιπόν νομίζετε πως θα υπήρχαν εξελίξεις, γεγονότα και δηλώσεις σαν τις τρέχουσες;

Όχι! Οι σωστομερίτες θα είχαν ξανα-αρχίσει το πλιάτσικο που σταμάτησε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και θα ξεκοκάλιζαν ό,τι καπιταλιστικό δημιουργήθηκε στη ρωσία απ’ το 2000 και μετά∙ ο Putin και το επιτελείο του θα ήταν στη φυλακή ή στο χώμα∙ το Πεκίνο (και η Τεχεράνη και η Άγκυρα…) θα είχαν πέσει σε κατάθλιψη∙ οι brics θα ήταν ένα φάντασμα∙ το ψόφιο κουνάβι δεν θα είχε εκλεγεί (ποιος θα κόντραρε τους «τροπαιούχους δημοκρατικούς» που θα περιέφεραν το κεφάλι της Zaharova, καθαρά για λόγους συμπερίληψης, στην πλατεία Lafayette;)∙ οι αμερικανικές (και ευρωπαϊκές) εταιρείες θα έκαναν εξορύξεις «σπάνιων γαιών» και θα έσπερναν ngt και gain-of-function παράγοντες νοσηρότητας κατά βούληση∙ και φυσικά κανένα ψόφιο κουνάβι δεν θα είχε κάνει κανένα τηλεφώνημα σε καμμιά ανεγκέφαλη αλεπού και κανένας αντιπρόεδρος Vance δεν θα είχε σηκώσει το μεσαίο δάκτυλό του στους ευρωπαίους «εταίρους»!!!

Λέμε ότι τίποτα απ’ αυτά που συμβαίνουν στις δύο όχθες του Ατλαντικού δεν μπορεί να εννοηθεί και να εξηγηθεί έξω απ’ αυτήν την (κοινή) δυτική ήττα στο ουκρανικό πεδίο μάχης… Ήττα που η στρατηγική σημασία της είναι 10 και 100 φορές μεγαλύτερη απ’ την ήττα στο Ινδοκούς (παρά το ότι και στο αφγανιστάν υπάρχουν μεγάλα κοιτάσματα σημαντικών πρώτων υλών): λόγω γεωγραφίας, λόγω timing, και κυρίως λόγω της αφηνιασμένης επένδυσης του νατο (ναι, του νατο!) σε μια νίκη διαλυτική επί της ρωσίας, σαν προϋπόθεση ελέγχου όχι μόνο των πρώτων υλών και της εργασίας στην ρωσική επικράτεια αλλά, επιπλέον, τόσο του κινεζικού κράτους / κεφάλαιου όσο και οποιουδήποτε άλλου «αμφισβητία».

Πόσες φορές δεν διακηρύχτηκε δημόσια από καθεστωτικά δυτικά χείλια και πληκτρολόγια, απ’ το 2022 και μετά, ότι το ζητούμενο είναι η διάλυση της ρωσίας σε 5 – 6 αδύναμα κρατίδια; Πόσες φορές ο ουκρανικός στρατός (και οι δυτικοί μισθοφόροι, υπό την διεύθυνση νατοϊκών αξιωματικών, απόστρατων ή μη) νικούσε και νικούσε και νικούσε (ενώ υποχωρούσε και υποχωρούσε…) απλά και μόνο επειδή ήταν αδιανόητο να συμβεί οτιδήποτε άλλο; Κι όχι μόνο αδιανόητο αλλά καταστροφικό – για το ναζιστοΚίεβο αλλά κυρίως για την «δημοκρατική» δύση;

Μέσα Φλεβάρη 2023… Oι ομιλούσες κεφαλές του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, o υπ.αμ. (Lloyd Austin) και o αρχιστράτηγος (Mark Milley), το δηλώνουν κατηγορηματικά με το στόμα του δεύτερου (προς το τέλος του clip): «η ρωσία ηττήθηκε, και έχει ηττηθεί στρατηγικά, επιχειρησιακά και τακτικά»….

Κινούμενοι από ποια τόσο οξυμένη «ανάγκη» έφτασαν οι σωστομερίτες να απαγορεύσουν οτιδήποτε ρωσικό, απ’ τον Τσαϊκόσφκι μέχρι το φτηνό και ρέον φυσικό αέριο, κορυφώνοντας την γελοιότητά τους με την απαγόρευση ακόμα και του γράμματος «Ζ»;

Όλα αυτά είναι πολύ πρόσφατα, και πολύ ενοχλητικά για τα δυτικά αφεντικά τώρα πια… Η νίκη έχει πολλούς πατεράδες∙ αλλά η ήττα είναι ορφανή… Είναι «ορφανή» επειδή κανένας καθωσπρέπει ηττημένος δεν την αναγνωρίζει∙ προσπαθεί μόνο (αν μπορεί) να την φορτώσει σε κάποιον άλλο ηττημένο. Κι επειδή έτσι συμβαίνει σχεδόν πάντα, ήταν βέβαιο (το διαβάσατε εδώ κάμποσες φορές τον τελευταίο 1,5 χρόνο) ότι αυτή η συγκεκριμένη ήττα θα επιταχύνει την δυτική παρακμή αναγκάζοντας τους (ηττημένους στο ουκρανικό πεδίο μάχης) δυτικούς ιμπεριαλισμούς να κανιβαλιστούν μεταξύ τους. Πιο σωστά: ο σχετικά πιο δυνατός ανάμεσά τους να κανιβαλίσει τους υπόλοιπους.

Έτσι έχουν τα πράγματα! Αυτό έχει ξεκινήσει! (Και μάλιστα όχι μετά την 20^η Γενάρη του 2025 – τουλάχιστον 1,5 χρόνο νωρίτερα, επί γκουβέρνου νυσταλέου Jo… Το ψόφιο κουνάβι ανεβάζει ταχύτητα, εξηγούμε στη συνέχεια το γιατί).

* Η διάσημη κουβέντα της νεοσυντηρητικής αμερικανίδας ύαινας Nuland, η οποία (μαζί με τον πρεσβευτή Pyatt) επέβλεψε αυτοπροσώπως το πραξικόπημα στην πλατεία Maydan του Κιέβου πριν ακριβώς 11 χρόνια, στις 21 Φλεβάρη του 2014…

Δευτέρα 17 Φλεβάρη (00.15) >> Η «επί του Μονάχου» ομιλία του αντιπροέδρου Vance έχει προκαλέσει στην παρακμιακή ευρώπη την σπασμωδικότητα που θα περίμενε κανείς.

Σ’ αυτό το μικρό κομμάτι του πλανήτη είναι συγκεντρωμένοι όλοι οι ιστορικοί κρατικοί ιμπεριαλισμοί πριν τον αμερικανικό (ο καθένας με την δική του ιστορία βαρβαρότητας): μεγάλη βρετανία, ολλανδία, βέλγιο, γαλλία, ισπανία, πορτογαλία, γερμανία, δανία, ιταλία, ελλάδα, βουλγαρία. Είναι κράτη / κεφάλαια που οραματίζονται ένα great again, σε μια ιστορική περίοδο που τα «περιθώριά» τους έχουν στενέψει ασφυκτικά, όχι μόνο στην ασία (ανατολική, κεντρική και δυτική), αλλά και στην αφρική.

Τα περισσότερα απ’ αυτά τα κράτη/κεφάλαια/ιστορικούς ιμπεριαλισμούς βαφτίστηκαν «σωστομερίτες» από τις αρχές του 2014 και μετά: επεδίωκαν το μέλλον τους, το again τους, άσχετα απ’ τους ψοφιοκουναβισμούς: υπό το Joνυσταλεάν. Τα περισσότερα

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δευτέρα 17 Φλεβάρη (00.07) >> Όσο διεθνιστές κι αν είστε θα πρέπει να έχετε αυτήν την απορία: μέσα σ’ όλα αυτά το ελλαδιστάν που πατάει και που βρίσκεται;

Για να το πούμε απλά: ψάχνει κάπου να μπαζώσει για να σταθεί! Ορισμένοι ψίθυροι αναδύονται πιο καθαρά: ρε μπας κι αυτός ο αχώνευτος ο «σουλτάνος» κράτησε πιο έξυπνη στάση;

(Λέτε να;;;;) Ιδού το εντόπιο παράσημο της «σωστής μεριάς της ιστορίας» τον Σεπτέμβρη του 2022, στο Bloomberg – η αμνησία είναι κακός σύμβουλος. (Πως το λένε; Τρία στα τρία; Πιάνεις πουλιά στον αέρα; Πως;)

Τώρα είναι αργά για μετάνοιες. (Θα ήταν άδικο ωστόσο να τα χρεωθεί όλα ο don Rico. Σύσσωμη η κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας, με την εξαίρεση του κκε, ήταν στ’ άρματα…)

Το πρόβλημα θα μπορούσε πια να περιγραφτεί ως εξής:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δευτέρα 25 Νοέμβρη (00.13) >> Ως τώρα (και αυτό το «ως τώρα» πρέπει να το τονίσουμε!) η Μόσχα φαίνεται να επιδίδεται σε μια τακτική PMR: public military relations. Εκτοξεύοντας έναν (σχετικά) καινούργιο πύραυλο μέσου βεληνεκούς πολλαπλών κεφαλών (με δυνατότητα να είναι πυρηνικές) χωρίς εκρηκτικά σε στρατιωτικό εργοστάσιο στο Dnipro (υπάρχουν ακόμα τέτοια ατσαλάκωτα, ε;) έκανε επίδειξη τεχνολογικής δύναμης… Απευθυνόμενη σε ποιους; Αφενός στους δυτικούς καραβανάδες. Αφ’ ετέρου στους δυτικούς πληθυσμούς (: «ο πυρηνικός Αρμαγεδώνας προ των πυλών∙ ο Putin τρελάθηκε!») Υποτίθεται πως η τεχνολογική (πυραυλική) ανωτερότητα της Μόσχας θα συνετίσει πρώτα τους καραβανάδες και μετά τις πολιτικές βιτρίνες στις ηπα (και στην πολεμόκαβλη δύση), τουλάχιστον ως τις 21 Γενάρη του 2025.

Είναι βάσιμος ένας τέτοιος υπολογισμός; Επιτρέψτε στην περιθωριακή ασταμάτητη μηχανή: έτσι κι έτσι!… Μόλις στις αρχές της εισβολής στην ουκρανία, στις 18 Μάρτη του 2022, ο ρωσικός στρατός εμφάνισε σε παγκόσμια πρεμιέρα εν χρήσει έναν υπερηχητικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς, τελικής ταχύτητας 10 mach, «φόβο και τρόμο» για τα δυτικά αντιπυραυλικά συστήματα: μη ανιχνεύσιμος ο kinzhal χρησιμοποιήθηκε ξανά και ξανά (ένα χρόνο μετά κατέστρεψε ένα βαριά οχυρωμένο υπόγειο bunker, σε βάθος μεγαλύτερο από 100 μέτρα, στο Lviv, σκοτώνοντας άγνωστο αριθμό καραβανάδων που συνεδρίαζαν εκεί, μεταξύ των οποίων και αρκετοί νατοϊκοί…) Ήταν / είναι μια διαρκής επίδειξη τεχνολογικής / πυραυλικής ανωτερότητας της Μόσχας – αλλά το δυτικό σοκ κράτησε πολύ λίγο. Κανείς δεν συνετίστηκε – αν δεν κάνουμε λάθος…

Τον περασμένο Σεπτέμβρη ο νυσταλέος Jo υπέκυψε στις σοβαρές αντιρρήσεις των καραβανάδων του (: «δεν πρόκειται να μπλέξουμε σε πυρηνικό πόλεμο») και δεν έδωσε διαταγή για χρήση των αμερικανικών πυραύλων (στην παραλλαγή του) μικρού βεληνεκούς ATACMS για επιθέσεις στην κυρίως ρωσία, παρότι ήταν έτοιμος για κάτι τέτοιο∙ κάνοντας τα μούτρα κρέας του συμμάχου του Starmer που πετούσε από Λονδίνο προς Ουάσιγκτον όλο χαρά ότι θα ανακοινωθεί … η «πτώση της Μόσχας κάτω απ’ τα πυραυλικά κτυπήματα σε μεγάλο βάθος…» Αυτά έγιναν τον Σεπτέμβρη του 2024: το αμερικανικό πεντάγωνο έλαβε σοβαρά υπόψη του τα πιθανά αντίποινα της Μόσχας και είπε «όχι»!

Δυο μήνες μετά,

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δευτέρα 25 Νοέμβρη >> Υπάρχει ωστόσο και μια άλλη διάσταση, εντελώς διαφορετική: οι ηττημένοι «δημοκρατικοί» (και οι πρωτοκοσμικοί σύμμαχοί τους) φοβούμενοι ότι το γκουβέρνο του ψόφιου κουναβιού θα επιδιώξει μια ριζική εσωτερική αναδιάρθρωση σε κρατικούς μηχανισμούς που δρουν εδώ και χρόνια ως δολαριοφάγοι προβοκάτορες, έχουν επιλέξει να «εισάγουν» το ουκρανικό πεδίο μάχης στη σκληρή (όπως όλοι καταλαβαίνουν) εσωτερική σύγκρουση: αφού το ψόφιο κουνάβι θέλει να ξεφορτωθεί το ηττημένο Κίεβο∙ το Κίεβο πάνω στο οποίο (σύμφωνα με την «fuck eu» Nuland…) έχουν επενδυθεί δισεκατομμύρια δολάρια∙ το φασιστοΚίεβο το οποίο (σύμφωνα με άλλους…) έχει «προίκα» πρώτες ύλες τρισεκατομμυρίων δολαρίων∙ αφού λοιπόν το ψόφιο κουνάβι μπορεί και να είναι μπόσικο (για το μεσοπρόθεσμο καλό του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, αλλά «μεσοπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί» που είπε κάποιος…), αυτοί επιδιώκουν την όξυνση της σύγκρουσης με την Μόσχα με αμερικανικές διαταγές έτσι το νέο γκουβέρνο να έχει να αναμετρηθεί και με αυτές.

Ως λίγες μέρες πριν αυτές οι ίδιες αμερικανικές (και αγγλικές, και γαλλικές) διαταγές στους χειριστές διάφορων οπλικών συστημάτων που έχουν παραχωρηθεί στο φασιστοΚίεβο απαγόρευαν την χρήση τους έξω απ’ την ζώνη του ουκρανικού νότου όπου γίνεται πόλεμος. Οι ATACMS ήταν ωστόσο εκεί. Αφού τα δυτικά κράτη απαγόρευαν στους (δικούς τους) χειριστές να δράσουν αλλού, η Μόσχα το είχε αποδεχθεί ως μέρος της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης»: όπου βρουν τον στρατό μου ακάλυπτο θα τον κτυπήσουν, όπου τους βρω τους κτυπάω.

Αυτό ήταν η αλλαγή των διαταγών: τώρα κτυπάμε ρωσία… Με αυτή την σημαντική αλλαγή οι «δημοκρατικοί» επιδιώκουν έναν «πολεμάκο» (αν μπορεί να υπάρχει τέτοιο πράγμα…) ή έστω σκηνοθετούν το ενδεχόμενό του με αξιώσεις, έναν «πολεμάκο» που δημιουργώντας «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» θα εμποδίσει, θα φρενάρει, θα καθυστερήσει, θα «κλαδέψει» αυτήν την όποια εσωτερική αναδιάρθρωση / εκκαθάριση. (Η οποία, ας το θυμίσουμε, περιλαμβάνει πολλές «απολύσεις» στα υψηλά κλιμάκια του αμερικανικού στρατού…)

Έτσι εξηγούν διάφοροι το timing της διαταγής του παλατιού του νυσταλέου Jo για επιθέσεις κατά της κυρίως ρωσίας: «ΟΧΙ» τον περασμένο προεκλογικό Σεπτέμβρη, «ΝΑΙ» τον μετεκλογικό Νοέμβρη…

Μ’ αυτόν τον τρόπο ένα βασικό πεδίο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού (το ουκρανικό έδαφος και το μέλλον του) «επιστρέφει» στο εσωτερικό της μητρόπολης αντεστραμμένο (όχι, για παράδειγμα, εξαιτίας ενός μεγάλου αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος εντός ηπα)∙ και ταυτόχρονα δίνονται στη Μόσχα περισσότερα «χαρτιά» μέσα στην απόπειρα της όποιας εσωτερικής αμερικανικής αναδιάρθρωσης: είναι αρκετό να συντηρηθεί ως απειλή ο «πυρηνικός αρμαγεδώνας» για τους επόμενους 2 μήνες (δηλαδή: είναι αρκετό να συνεχίσει η Μόσχα την ελεγχόμενη «αυτοσυγκράτησή» της, αλλά ταυτόχρονα να βρυχάται για τα χειρότερα…) για να γίνει το ψόφιο κουνάβι όχι απλά ο «σωτήρας της αμερικής» αλλά ο «σωτήρας της ανθρωπότητας» – όταν έρθει εν τη βασιλεία του!!! Και μ’ αυτό το «φωτοστέφανο» να κερδίσει χρήσιμο χρόνο και υποστήριξη για την «αποστράγγιση του βάλτου» – ή ακόμα ισχυρότερη εσωτερική αντίδραση!

Το περασμένο (προεκλογικό) καλοκαίρι το ψόφιο κουνάβι διατύπωνε ως εξής τον στόχο του «ειρήνη στην ουκρανία / πόλεμος στην Ουάσιγκτον!» (πατάτε cc για υπότιτλους):

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.