Καπιταλιστικό προφίλ 3

11/2/2017. Σύμφωνα με μια δήλωση της Sabrina Alfonsi, το 2014 (τότε ήταν πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου της Ρώμης), σχεδόν το 70% των ρεστοράν και των μπαρ στο κέντρο της Ρώμης θεωρείται ότι βρίσκεται στα χέρια του οργανωμένου εγκλήματος.
Θα μπορούσε να είναι υπερβολική η Alfonsi για το 70%; Ίσως. Η «επιχειρηματική επιρροή» του οργανωμένου εγκλήματος στην ιταλία είναι όμως πράγματι απλωμένη σε πολλούς “λευκούς” καπιταλιστικούς τομείς – και σε μεγάλη έκταση. Οι κατασκευές (τα δημόσια έργα) και η βιομηχανία αξιοποίησης των σκουπιδιών είναι δύο απ’ αυτούς…
Τι καούρα έχουν οι ιταλικές μαφίες με τα φαγάδικα, τα μπάρ και τα καφέ; Είναι η «προστασία» που τις ενδιαφέρει; Φυσικά. Όμως και κάτι πολύ σημαντικότερο: ο «επισιτισμός» είναι διεθνώς γνωστός σαν ένας απ’ τους παραδοσιακούς κλάδους ξεπλύματος των εσόδων του οργανωμένου εγκλήματος. Δεν είναι ο μοναδικός, καθόλου! Ωστόσο είναι παλιός, το know how του είναι δοκιμασμένο και αποδοτικό, ενώ γενικά δεν τραβάει την προσοχή και υποψίες των πελατών του.
Θα μπορούσε να αποδοθεί η παράξενη «άνθηση» αυτού του καπιταλιστικού τομέα, όλα αυτά τα χρόνια της «βαριάς και ανίατης κρίσης» στην ελλάδα, κατά ένα μέρος της και στην αύξηση των εσόδων του ντόπιου οργανωμένου εγκλήματος και, άρα, στην ανάγκη περισσότερων «πλυντηρίων»; Η απάντησή μας είναι: ναι!
Αν οι συλλογισμοί μας είναι σωστοί, τότε προκύπτει πως εκείνο που παρατηρούν οι διεθνείς ειδικοί της καπιταλιστικής ανάπτυξης σαν «εσωστρέφεια», «στασιμότητα» και «ακαμψία» του επιχειρηματικού μοντέλου στην ελλάδα, δεν είναι παρά η μπροστική όψη μιας ουσιαστικότερης και αθέατης (; τουλάχιστον στις επίσημες καταγραφές…) διαδικασίας: της όλο και πλατύτερης εγκληματοποίησης της ντόπιας καπιταλιστικής συσσώρευσης.
Τι σχέση έχει αυτό με τον πολιτικό προσοδισμό; Κρατείστε την ερώτηση… Δουλεύουμε πάνω στην απάντηση, από αναλυτική εργατική σκοπιά· αλλά θα χρειαστεί κάποιος καιρός… (όχι απεριόριστος!)

Πολλές ταχύτητες;

7/2/2017 …Ο πυρήνας των χωρών που κινήθηκε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα προς την κοινή άμυνα – δηλαδή ιταλία, γαλλία, γερμανία και ισπανία – πρέπει να επεξεργαστεί ενισχυμένες συνεργασίες, οι οποίες να προάγουν ακόμη περισσότερο τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί. Η περαιτέρω επένδυση των χωρών αυτών προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, θα παρακινήσει θετικά και τις υπόλοιπες…
Αυτά είπε, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή της στην Il Messaggero προχτές (Κυριακή) η ιταλίδα υπ.αμ. Ρομπέρτα Πινότι. Μια μέρα νωρίτερα, ο συνάδελφός της Σάντρο Γκότζι (υπουργός αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις) είχε δηλώσει στον απόηχο της συνόδου της ε.ε. στη μάλτα και των δηλώσεων της Μέρκελ:
… Είναι πολύ θετικό που η γερμανία καγκελάριος υιοθέτησε θέσεις που έχουν επεξεργαστεί η ιταλία και άλλα κράτη-μέλη… είναι απατηλό να πιστεύει κανείς ότι σε μια ένωση με 27 κράτη μπορούν να προχωρήσουν όλοι μαζί με την ίδια ταχύτητα και με κοινούς στόχους και πολιτική… Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει μόνο να επιτραπούν εξαιρέσεις σε όσους δεν είναι έτοιμοι να κάνουν βήματα ολοκλήρωσης, αλλά και να διευκολυνθούν όσοι είναι έτοιμοι να προχωρήσουν ταχύτερα…
Χάρη σ’ αυτές τις δύο ιταλικής διατύπωσης απόψεις μπορούμε ίσως να έχουμε προκαταβολικά μια χοντρική ιδέα για το τι κυοφορείται σαν μέλλον της ε.ε. σε συγκεκριμένες πρωτεύουσες· και ένα γενικό περίγραμμα για το τι θα μπορούσε να είναι η επερχόμενη «διακήρυξη» της 25ης Μάρτη.