Category: Ασταμάτητη μηχανή

Fight back

Σάββατο 20 Ιούλη. Περισσότερη φασαρία έκανε ο φόβος και οι έμποροί του (: δημαγωγοί, επαγγελματίες τρομοκράτες) παρά ένας μέτριος σεισμός ο ίδιος.

Όμως: πώς λεγόταν η φοιτητική παράταξη στην οποία ανήκε, σαν φοιτητής πολιτικών μηχανικών, ο νεαρός Αλέξης; Εγκέλαδος!

Συνεπώς χτες έγινε κάτι απ’ τα πιο κάτω:

– Μια πρώτη επίδειξη εκείνου που το σε εκκόλαψη κόμμα του π.ε.τ. ονομάζει «δυναμική αντιπολίτευση»· ή

– Μια στιγμιαία νοσταλγική επιστροφή του π.ε.τ. στο παρελθόν του· ή

– Μια προκαταβολική κίνηση του λόμπυ των ντόπιων μηχανικών, για το τι χρειάζεται για να ανοίξουν οι δουλειές τους, τώρα που έρχεται επιτέλους η πολυαναμενόμενη ρημαδοΚουλοανάπτυξη.

Όπερ έδει δείξαι!

(Φωτογραφία: Νάτο! Νάτο λέμε! Κτύπησε ο αντίχριστος! Έρχεται το τέλος του κόσμου!!! Μετανοείτε!!!

Δεν θέλετε, ε; Α να χαθείτε παλιο υλιστές!)

Νομισματική παράκαμψη

Παρασκευή 19 Ιούλη. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός παράκαμψης του ελέγχου διασυνοριακών συναλλαγών, μια υπόσχεση Λονδίνου, Παρισιού και Βερολίνου προς την Τεχεράνη έχει φτιαχτεί. Και, υποτίθεται είναι λειτουργικός εδώ και δύο μήνες. Η Τεχεράνη δηλώνει απαγοητευμένη απ’ την ως τώρα χρήση του· αλλά δεν χρειάζεται να την πάρουμε τοις μετρητοίς. Με την Ουάσιγκτον να βγάζει αφρούς που δεν τον ελέγχει, το καλύτερο για όσους τον χρησιμοποιούν είναι να λένε «εεεεε, κούτσα κούτσα…».

Τι είναι ο instex (το όνομά του) και πως παρακάμπει το αμερικανικό / δολαριακό πανοπτικό; Σε αντίθεση με τον swift, που λειτουργεί σαν παγκόσμιος εκκαθαριστής πληρωμών, ο instex δεν διαχειρίζεται ροή χρημάτων αλλά ροή τιμών. Η Τεχεράνη παραγγέλνει στο Βερολίνο το εμπόρευμα Α που κάνει 1000 ευρώ, και το Βερολίνο παραγγέλνει στην Τεχεράνη το εμπόρευμα Β που κάνει 800 ευρώ. Κανένας δεν πληρώνει. Γίνεται μια αφαίρεση, και η Τεχεράνη χρωστάει στο Βερολίνο την διαφορά, δηλαδή 200 ευρώ. Και έτσι συνεχίζει.

Επειδή δεν υπάρχουν ροές χρημάτων (μέσω τραπεζών), και επειδή οι τιμές δεν είναι σε δολάρια, το άγρυπνο μάτι της τιμωρού Ουάσιγκτον δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Για την ακρίβεια δεν ξέρει καν τι πάρε δώσε έχουν γίνει, αφού δεν συμμετέχουν αμερικάνοι στον instex. (Μπορεί να δοκιμάσει την κατασκοπεία ή το χακάρισμα…).

Προς το παρόν – είπε η απερχόμενη επιτρόπος εξωτερικών Mogherini – ο instex χρησιμοποιείται για την πώληση στην Τεχεράνη «ανθρωπιστικών ειδών» (που πάντως δεν εμπίπτουν στις αμερικανικές τιμωρίες). Αν λέει αλήθεια, ας πούμε ότι είναι στη φάση της δοκιμαστικής χρήσης του.

Ωστόσο το πραγματικό δεδομένο είναι ότι το κύριο εξαγώγιμο προϊόν του ιρανικού καπιταλισμού προς την ευρώπη (και άρα το κύριο έσοδό του) είναι το πετρέλαιο. Αν η Τεχεράνη μπορούσε να πουλάει στην ευρώπη πετρέλαιο (περίπου όπως πριν) όλα θα ήταν καλά. Κι εδώ μπορεί μεν ο instex να είναι το αναγκαίο εργαλείο παράκαμψης των αμερικανικών κυρώσεων, δεν είναι όμως και ικανό. Ο instex δεν μπορεί να μεταφέρει πετρέλαιο. Μόνο τα πετρελαιοφόρα. Αλλά το πετρέλαιο, σαν μεταφερόμενο δια θαλάσσης εμπόρευμα και όχι σαν λογαριασμός, υπόκειται όχι στον έλεγχο του swift (ώστε ο instex να είναι η απάντηση) αλλά του αμερικανικού πολεμικού στόλου. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι κάτι λείπει στην εξίσωση.

Αυτό το «κάτι» δήλωσε χτες ότι είναι διατεθειμένο να μπει (στον instex). Λέγεται ρωσία· σαν καπιταλισμός και σαν έδαφος. Ο εκπρόσωπος του Putin Dmitry Peskov δήλωσε:

Παρακολουθούμε τις εξελίξεις σχετικά μ’ αυτό [σ.σ. τον instex]. Αν δεν κάνω λάθος έχουμε δηλώσει ήδη ότι λαμβάνοντας υπόψη την πρώτη εμπειρία του συστήματος μόλις ενεργοποιηθεί δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την σχέση μας μ’ αυτό. Είναι σημαντικό σχέδιο. Έχει σκοπό να προστατέψει τους ευρωπαϊκούς οικονομικούς οργανισμούς απ’ τις παράνομες προσπάθειες τρίτων κρατών να εμποδίσουν τις δραστηριότητές τους… Η πλήρης ανάπτυξη του instex θα επιτευχθεί αν είναι ανοικτό στη συμμετοχή και κρατών που δεν είναι μέλη της ε.ε…

Η Mogherini τον είχε προλάβει: …Ο μηχανισμός είναι πάντα ανοικτός σε τρίτες χώρες… και βλέπουμε ήδη το ενδιαφέρον κάποιων να συμμετάσχουν…

Η Μόσχα προφανώς και ενδιαφέρεται: πουλάει φυσικό αέριο σε ευρωπαϊκά κράτη, κάτι που κατά την Ουάσιγκτον είναι «παράνομο» (δηλαδή δεν ταιριάζει με τα αμερικανικά συμφέροντα) και πρέπει να εμποδιστεί με τιμωρίες: σε εταιρείες, σε τράπεζες που μεσολαβούν τις πληρωμές, κλπ. Αυτό ενδιαφέρει και μια σειρά ευρωπαϊκά κράτη, για τους ίδιους ακριβώς λόγους.

Αλλά η Μόσχα είναι επίσης ο γεωγραφικός ενδιάμεσος μέσω του οποίου το ιρανικό πετρέλαιο μπορεί να φτάνει στην ευρώπη όχι μέσα απ’ τους ελεγχόμενους απ’ το αμερικανικό ναυτικό θαλάσσιους δρόμους. Το έχει δηλώσει ήδη ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να διευκολύνει την κατάσταση. Μεταφορά με τραίνα; Γιατί όχι;

Είναι θέμα χρόνου λοιπόν…

Ανομολόγητο σοκ και δέος

Παρασκευή 19 Ιούλη. Με το «χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος» (την κύπρο και ειδικά το νότιο τμήμα της…) να μετράει τρυπάνια γύρω γύρω, και την Άγκυρα να βγάζει γλώσσα (και s 400), η ελληνική και ελληνοκυπριακή ιμπεριαλιστική πολιτική για «περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου» μοιάζει σε (ανομολόγητη) κατάρρευση. Για την ακρίβεια: στη νότια κύπρο αρκετοί είναι αναγκασμένοι να αναγνωρίσουν την αποτυχία και την ήττα των μεγαλοφυών κινήσεων του ογκόλιθου Nick the greek Κοτζιά και του άλλου Νίκου (του Αναστασιάδη) στο Crans Montana πριν κάτι καιρούς. Άλλοι την αναγνωρίζουν άμεσα, και άλλοι έμμεσα, προσπαθώντας να δρουν τι θα επικαλεστούν για να απαντήσουν γραπτά στην πρόταση του Akinci για ισότιμη μοιρασιά των κερδών απ’ τα γκάζια, υπό την αιγίδα του οηε.

Στα μέρη μας όχι, κανείς δεν μιλάει απρεπώς. Ο ογκόλιθος θα ζήσει πάνω στις δάφνες της «συμφωνίας των Πρεσπών» – όχι στα αγκάθια της προηγούμενης ελβετικής του τουρνέ. Ο λόγος είναι απλός: επρόκειτο για εθνική γραμμή (για την οποία δεν υπήρχε καμμία αντίρρηση).

Αν η βαθιά ελληνική ψυχή, ας πούμε με την μορφή της θείας Λίτσας (που παραμένει ιπτάμενη / αιωρούμενη, σας προειδοποιούμε), μπορούσε να εκφράσει τις επιθυμίες της, θα έλεγε αυτό: αχ και να ισοπέδωνε η αμερικανική αεροπορία την Izmir, την Istanbul, την Ankara και καμμιά δεκαριά πόλεις ακόμα σαν «τιμωρία» για τους ρωσικούς πυραύλους – πριν αυτοί αρχίσουν να δουλεύουν. Αλλά που; Το μόνο δημόσιο και εξουσιαστικό ήταν η έκκληση του νέου ρημαδο-υπεξ, του Γου(α)δοΝικόλα, απ’ το αμέρικα, προς το ψοφιοκουναβιστάν: ζήτησε «προστασία», αν χρειαστεί, απέναντι στην τουρκία. Δεν ξέρουμε τι θα πάρει. Ξέρουμε ότι αν θες «προστασία» πληρώνεις· δεν σε πληρώνουν.

Θα πρέπει (το ελληνικό βαθύ κράτος και όλα τα κάθε είδους τσιράκια του) να παρακαλάνε να μην βρουν τα τουρκικά γεωτρύπανα κάποιο κοίτασμα… Γιατί τότε (δεν είναι καθόλου απίθανο) θα κατέβει και η gazprom στη θαλάσσια γειτονιά που ήθελαν να απαλλοτριώσουν…

Εν τω μεταξύ ο Γου(α)δοΝικόλας κάλεσε τον special one, τον Pompeo, να επισκεφτεί τα μέρη μας. Νομίζει ο έρμος ότι οι γκάγκστερ της εθνικής στρατηγικής συμμαχίας φοβίζουν ακόμα…

(φωτογραφία: Σκέτη ανατριχίλα!..)

Ρεφορμιστικές λύσεις

Παρασκευή 19 Ιούλη. Υπάρχει σεξιστικός τρόπος να κάθεται κάποιος άντρας στο λεωφορείο; Έτσι λέγεται: αν έχει τα πόδια του ανοικτά… (Συμβαίνει και στην οδήγηση δικύκλου, οπότε το αίσχος του σεξισμού είναι γενικότερο, ε;).

Εν πάσει περιπτώσει τέτοιες ιδέες κυκλοφορούν· οπότε υπάρχει ζήτηση για αντίστοιχες λύσεις. Μια φοιτήτρια στο τμήμα 3D σχεδιασμού του πανεπιστημίου του Brighton έκανε την διπλωματική της σχεδιάζοντας μία τέτοια. Ένα τριγωνικό κάθισμα όπως αυτό της φωτογραφίας, που υποχρεώνει τα πόδια να είναι κλειστά. Σχεδίασε άλλο ένα, μ’ ένα ξύλινο εμπόδιο στη μέση, για γυναίκες, ώστε να κάθονται με τα πόδια ανοικτά. «Με την άνεσή τους» είπε (έστω και με το ζόρι…)

Έχουμε την εντύπωση ότι η φιλόδοξη σχεδιάστρια προσπαθώντας να λύσει ένα σεξιστικό πρόβλημα δημιούργησε ένα άλλο: καρέκλες αποκλειστικά για το ένα ή το άλλο φύλο. Αλλά αυτό είναι η συνέπεια του ρεφορμισμού στην προσέγγισή της.

Υπάρχει πρόβλημα με τα ανοικτά αντρικά καθισμένα πόδια; Υποχρεωτικά μόνο όρθιοι οι παλιοσεξιστές! Και στο ένα πόδι – για να μάθουν! Ή, ακόμα καλύτερα: να τους απαγορευτεί η χρήση των μμμ!

Πάλι θα υπάρχει σεξισμός, αλλά τουλάχιστον θα είναι ριζοσπαστικός! (Τα εισαγωγικά περιττεύουν… Ως γνωστόν είναι πολλοί και δυνατοί εκείνοι που δουλεύουν για να χάσουν οι λέξεις το νόημά τους…)

Οι καλοί δεν πάνε χαμένοι

Παρασκευή 19 Ιούλη. Την φωτογραφία την έχουμε ξαναδημοσιεύσει: είναι οι γυιοί του φασίστα προέδρου της βραζιλίας Jair Bolsonaro.

Προκομμένοι νέοι, ποιός αμφιβάλει; Και με ευαισθησίες. Και μέσα στη μόδα… Τώρα ο μπαμπάς πρόκειται να διορίσει τον δεξιά στη φωτο γυιό (με την μπλούζα του ισραηλινού στρατού), τον Eduardo, για πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον. Εύγε! Αλλά μήπως ο αριστερά (με την μπλούζα της mossad) θα ήταν προτιμότερος;

Εκτός να προορίζεται για κάπου στην ευρώπη.

Με πόνο ψυχής «για να μείνουμε αόρατοι»…

Πέμπτη 18 Ιούλη. «Οι ηπα εξακολουθούν να εκτιμούν ιδιαίτερα την στρατηγική σχέση με την τουρκία. Σαν σύμμαχοι στο νατο, η σχέση μας είναι πολυεπίπεδη, και δεν εστιάζει αποκλειστικά στα f 35».

Μ’ αυτό το δακρύβρεκτο «παρ’ όλα αυτά σ’ αγαπώ» η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε επίσημα ότι βγάζει την Άγκυρα απ’ το πρόγραμμα των f 35, στο οποίο περιλαμβανόταν και μέρος της κατασκευής τους: πάνω από 900 τμήματα των θρυλικών (και πιθανότατα υπερτιμημένων) αμερικανικών πολεμικών 4ης γενιάς επρόκειτο να κατασκευάζονται σε εργοστάσια στην τουρκία σ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος· τώρα η παραγωγή τους θα προωθηθεί σε άλλα εργοστάσια, άλλων συνεταίρων της Ουάσιγκτον. Όλοι οι τούρκοι εκπαιδευόμενοι στα f 35, πιλότοι και μηχανικοί, θα φύγουν απ’ τις ηπα· και το 20μελές γραφείο συντονισμού της παραγωγής θα αποκλειστεί από οποιαδήποτε πρόσβαση στις εγκαταστάσεις. Η “εκκαθάριση” της συνεργασίας (κατά τους αμερικάνους) θα έχει ολοκληρωθεί ως τον Μάρτη του 2020. Αυτά επιπλέον της απαγόρευσης αγοράς των 100 και βάλε αεροπλάνων.

Πολλή απ’ την δύναμη των f 35 οφείλεται στις ικανότητές τους να είναι αόρατα. Συνεπώς η δυνατότητα να ελεγχθούν αυτές οι δυνατότητες [σ.σ.: εννοεί απ’ τους ρώσους μηχανικούς των s 400] θα απειλούσε την μακροπρόθεσμη ασφάλεια του προγράμματος των f 35. Αυτά δήλωσε χτες η Ellen Lord, στέλεχος του αμερικανικού υπ.αμ.

Το ψοφιοκουναβιστάν επιμένει να υποστηρίζει ότι έχει θυμώσει με την Άγκυρα για λόγους «τεχνικούς»: για να μην βρούν οι ρώσοι τρόπους να ξεπεράσουν τα ραντάρ τους το «αόρατο» των μονάκριβων και πανάκριβων πολεμικών. Μοιάζει λογικό – εκτός εάν οι κινέζοι έχουν βρει ήδη (κατ’ αρχήν) τρόπο γι’ αυτό το ξεπέρασμα, τον οποίο ασφαλώς μελετούν και οι ρώσοι τεχνικοί! Άλλωστε και τα δύο αυτά κράτη (ρωσία και κίνα) φτιάχνουν επίσης stealth πολεμικά 4ης γενιάς – με τους ρώσους να θεωρούνται στο ίδιο τεχνολογικό επίπεδο με τους αμερικάνους.

Η ασταμάτητη μηχανή έχει την άποψη ότι το ζήτημα δεν είναι τεχνικό· και λίγο αφορά το πόσο αόρατα είναι (ή δεν είναι) τα «αόρατα» πολεμικά. Το ζήτημα είναι πολιτικό: το τουρκικό καθεστώς (μπορούμε να πούμε: ο τουρκικός μιλιταρισμός) «αμάρτησε» επειδή δεν υπάκουσε σε μια παρατεταμένη διαταγή του «μεγάλου συμμάχου». «Αμάρτησε» παρατεταμένα, επί πάνω από 1,5 χρόνο, όταν η Ουάσιγκτον απαιτούσε “stop s 400”. Kαι, ακόμα χειρότερα, διαφήμισε αυτήν την ανυπακοή… Δεν είναι καιρός για τέτοια!

Πριν είχε ξανα-αμαρτήσει. Στην πράξη, απ’ το 2001 – 2002, υπό το AKP, κυλιέται σταθερά στον βούρκο μιας σχετικής (ιμπεριαλιστικής) «χειραφέτησης» απ’ τους αμερικανικούς σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή…

Δεν είναι αυτό ένα πολύ κακό διεθνές παράδειγμα;

Με πόνο ψυχής «είσαι καθίκι»!

Πέμπτη 18 Ιούλη. Από οικονομική άποψη θα έχει ζημιά και ο τούρκικος καπιταλισμός· μικρότερη απ’ την lockheed, αλλά αισθητή. Ωστόσο αν η Ουάσιγκτον επιμείνει, θα πρέπει να επιστρέψει τα σχεδόν 1,4 δις δολάρια που η Άγκυρα έχει ήδη πληρώσει για την αγορά.

Γεωπολιτικά ωστόσο η Άγκυρα είναι μακράν η κερδισμένη. Πρώτον επειδή μπορεί να πουλήσει ένα παράδειγμα ισλαμικής «εθνικής ανεξαρτησίας» (πέραν του ιρανικού) απέναντι σε μια απειλητική πρώην υπερδύναμη που βρίσκεται σε παρακμή αλλά επιμένει να κρατήσει την ηγεμονία της με νύχια και με δόντια. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι στον σουνιτικό ριζοσπαστισμό (και δεν αναφερόμαστε στους ουαχαβίτες) απ’ το μαρόκο ως το ιράκ (αλλά και στον μουσουλμανικό ριζοσπαστισμό ως τις φιλιππίνες) ο Erdogan προσωπικά και το κόμμα του είναι ήδη «ήρωες». Και δεύτερον, επειδή ο τουρκικός μιλιταρισμός μπορεί να βρει αλλού ισοδύναμα (και πιο φτηνά) πολεμικά 4ης γενιάς, αν τα θέλει τόσο πολύ· ο αμερικανικός όμως δεν μπορεί να βρει αλλού «τουρκία». Όσο κι αν ψάξει.

Φυσικά η Άγκυρα δεν δείχνει να σκοπεύει (τουλάχιστον ως τώρα) να περάσει μονοδιάστατα στο ευρασιατικό μπλοκ, εγκαταλείποντας οποιαδήποτε σχέση με τις ηπα. Μ’ αυτήν την έννοια, για παράδειγμα, δεν έχει απειλήσει (ως τώρα) ότι θα διώξει τον αμερικανικό στρατό απ’ την στρατηγικής σημασίας βάση του στο Incirlik. Ή, έστω, τα πυρηνικά του απο εκεί… Η πολιτική τακτική ωστόσο του τουρκικού καθεστώτος δείχνει πολύ πιο επεξεργασμένη απ’ αυτήν του αμερικανικού: στην Ουάσιγκτον οι σωματοφύλακες, έχοντας ήδη μια καλή συλλογή αποτυχιών (συρία, βενεζουέλα, υεμένη…) αντιδρούν λίγο πολύ παβλωφικά. Για να το πούμε διαφορετικά: «γραμμικά», χωρίς εναλλακτικές.

Για τα δεδομένα του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου, εκείνος με τα μικρά περιθώρια στη μέση Ανατολή δεν είναι η Άγκυρα. Είναι η Ουάσιγκτον.

Και οι σύμμαχοί της.

Πού πήγε η θεία Λίτσα;

Πέμπτη 18 Ιούλη. Το ότι η θρυλική «συμφωνία των Πρεσπών» ήταν, τελικά, «εθνικά επωφελής» για το ελλαδιστάν (με βάση τους διεθνείς συσχετισμούς πάντα…) το είχατε διαβάσει εδώ έγκαιρα. Το ότι και η περί τον ρημαδοΚούλη νέα δημοκρατία συμφωνούσε μ’ αυτήν (όπως και το μικρό πασοκ / κινάλ) επίσης το είχατε διαβάσει εδώ έγκαιρα. Οπωσδήποτε διαβάσατε έγκαιρα το γιατί έτσι ήταν τα πράγματα… (Ήταν επίσης αυτή η συμφωνία, κατ’ αρχήν, χρήσιμη για το βορειομακεδονικό κράτος. Ωστόσο ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Κι αυτές μένει να φανούν μελλοντικά…)

Τα υπόλοιπα, είτε τα παλιότερα είτε τα χθεσινά είναι γελοία μεν – αλλά όχι και αδιάφορα. Ειδικά όταν η μικροαστική μάζα προτιμάει να μην καταλαβαίνει.

Εν τω μεταξύ, τα τελευταία νέα απ’ την θεία Λίτσα είναι απ’ τις πρόσφατες εκλογές. Ψήφισε (φυσικά!) τον γραμματοκομμιστή του γυιού του αφεντικού. Είπε ότι έψαχνε στο ψηφοδέλτιο το όνομα «ιησούς χριστός» για να το σταυρώσει. Κάποιος την ρώτησε με ειρωνική αυστηρότητα: Θεία; Θα έκανες τέτοιο πράγμα; Θα ξανασταύρωνες τον Χριστούλη;

Εκείνη την στιγμή η θεία Λίτσα εκτοξεύτηκε! Αν την δείτε πουθενά πάνω απ’ το κεφάλι σας φυλαχτείτε: ο νόμος της βαρύτητας ισχύει και γι’ αυτήν.

(φωτογραφία: Μαζί με τη θεία Λίτσα χάσαμε και το καθιστό εθνικό κεφάλαιο. Όχι όμως το μαυροφορεμένο σκυφτό – αλλοίμονο! – και το άλλο, το όρθιο, αριστερά, με το σακάκι και τα σταυρωμένα χέρια.

Κάπου τον έχουμε δει αυτόν τον τύπο… Μωρέ κάπου τον έχουμε δει…)

“Trumputin”

Τετάρτη 17 Ιούλη. Αν αναπαράγουμε το πιο κάτω video δεν είναι για το θέμα του αλλά για την τεχνολογική του αρτιότητα: η δυνατότητα να «διασκευάσει» κανείς ένα πρόσωπο σε video αλλάζοντας τα χαρακτηριστικά του επιδεικνύεται εδώ πανηγυρικά. (Εδώ έγινε διασταύρωση της φάτσα του ψόφιου κουναβιού με την φάτσα του Putin…)

Το τι ρόλο θα παίξουν αυτές οι τεχνικές στην πλαστογράφηση της πραγματικότητας, το αφήνουμε στην αντίληψή σας για τον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο…

Νοτιοκυπριακή εθνική ενότητα

Τετάρτη 17 Ιούλη. Όπως ήταν αναμενόμενο, εν χορώ οι πολιτικές βιτρίνες της νότιας κύπρου απέρριψαν ομόφωνα την πρόταση Akinci για ισότιμη συνεκμετάλλευση των όποιων κοιτασμάτων γκαζιού υπό την αιγίδα του οηε.

Πριν 2 μέρες σημειώναμε: …Αυτά τα δύο, τα λεφτά και η πολιτική ισότητα («παραδειγματικά» αλλά σ’ έναν κρίσιμο τομέα) βρίσκονται τώρα μπροστά τους ελληνοκύπριους, με μια μορφή: είτε δέχεστε είτε τα γεωτρύπανα συνεχίζουν (και όχι μόνο). Προφανώς θα ήθελαν να πουν ένα ξερό «όχι» – αλλά αυτό θα τους έβγαζε για άλλη μια φορά στην (διεθνή) σέντρα σαν ιδιοτελείς με περικεφαλαία…

Το είπαν τελικά το ξερό «όχι», που θα προσπαθήσουν να το σερβίρουν με διάφορες σάλτες. Απ’ τις δηλώσεις των εταίρων αυτής της εθνικής γραμμής προκύπτει ότι η συνέχεια του «όχι» θα είναι βλέποντας και κάνοντας. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του γ.γ. του ακελ Άντρου Κυπριανού, επειδή το «αριστερό» ακελ παριστάνει ότι «θέλει να σεβαστεί τα δικαιώματα των τουρκοκυπρίων» αλλά σε οποιαδήποτε στιγμή κρίσιμων αποφάσεων υιοθετεί την εθνικιστική στάση των υπόλοιπων.

Δήλωσε λοιπόν ο νοτιοκύπριος γ.γ. μιλώντας για το επίσημο σερβίρισμα του «όχι»:

… Θα πρέπει να συνυπολογίσουμε το πως τοποθετείται η διεθνής κοινότητα όπως είναι αυτή τη στιγμή διαμορφωμένη. Λυπούμαι να παρατηρήσω ότι ανεξάρτητα από τις απόψεις που έχουμε εμείς εδώ στη Κύπρο, είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλές επιφυλάξεις και για την ετοιμότητα της δικής μας πλευράς για την επίλυση του Κυπριακού…

Αυτό, σε απλά ελληνικά, σημαίνει «μας έχουν πάρει διεθνώς χαμπάρι ότι δεν θέλουμε λύση»… Ισχύει.

Ο Akinci απάντησε με τον τρόπο που του επιτρέπει το ξερό «όχι». Τους προτείνουμε συνεργασία και την απορρίπτουν στο όνομα της λύσης… είπε χοντρικά … πράγμα που κάνει ξεκάθαρο ότι δεν υπηρετούν την ειρήνη και την σταθερότητα στην κύπρο και στην περιοχή.

Ο τουρκοκύπριος υπ.εξ. Οζερσάι ήταν πιο καυστικός. … Αυτό το καλοκαίρι θα χαιρετάμε ο ένας τον άλλο απ’ της γεωτρητικές πλατφόρμες που είναι πλάι πλάι είπε.

Στην ανάγκη βάλτε ξαπλώστες και ομπρέλες – θα προσθέταμε…