Δευτέρα 4 Μάη (01.41) >> Μεταφέρουμε στη συνέχεια αυτούσια (και φυσικά μεταφρασμένη) την δημοσίευση του conflicts forum (: Alastair Crooke…) στις 28 Απρίλη. Πρόκειται για αποσπάσματα άποψης που εμφανίστηκε την ίδια ημέρα (28 / 4) σε ισραηλινό μέσο, με θεωρούμενες «έγκυρες» υπογραφές:
Παρακάτω παρατίθεται μια βασική ανάλυση που δημοσιεύτηκε στον εβραϊκό τύπο από δύο κορυφαίους ισραηλινούς σχολιαστές – τον Nahum Barnea και τον Ronen Bergman. Η ανάλυσή τους αποτελεί μια οριστική ισραηλινή αφήγηση των γεγονότων που οδήγησαν στον πόλεμο κατά του Ιράν:
«Στο τέλος 40 ημερών μαχών, η επιχείρηση που υποτίθεται ότι θα έκρινε την έκβαση του πολέμου με το Ιράν δεν πραγματοποιήθηκε. Όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτήν στο Ισραήλ έχουν την αίσθηση ότι χάθηκε η ευκαιρία. Το ερώτημα είναι γιατί δεν συνέβη…».
«Το σχέδιο ανατροπής του [ιρανικού] καθεστώτος ήταν κεντρικό στοιχείο του συνολικού πολεμικού σχεδίου, η καρδιά του σχεδίου».
«Τόσο η πολιτική ηγεσία – [ο Νετανιάχου] – όσο και ανώτερα στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας απελευθερώθηκαν από τους φόβους για την εκτέλεση αυτού του σχεδίου. Όποιος είναι ικανός να ανατινάξει χιλιάδες μπήπερς με ένα μόνο χτύπημα αισθάνεται ότι μπορεί να κάνει τα πάντα».
«Μετά από 100 ώρες αεροπορικών επιχειρήσεων, επρόκειτο να ξεκινήσει η δεύτερη φάση του σχεδίου ανατροπής του ιρανικού καθεστώτος – πρώτα μια χερσαία εισβολή από το Ιράκ από κουρδική πολιτοφυλακή. Οι διοικητές δήλωσαν ότι σκόπευαν να φτάσουν στην κουρδική περιοχή του Ιράν και στη συνέχεια, μόλις οι Ιρανοί Κούρδοι ενωθούν μαζί τους, να ξεκινήσουν μια μαζική πορεία προς την πρωτεύουσα, Τεχεράνη».
«Στη συνέχεια ήρθε το τηλεφώνημα από την Άγκυρα… Ο Τραμπ διέταξε να σταματήσει η εισβολή ώρες πριν οι κουρδικές δυνάμεις προλάβουν να διασχίσουν τα σύνορα… Το Ισραήλ συμμορφώθηκε».
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εισήλθαν στη σύγκρουση χωρίς να αξιολογήσουν σωστά την ανθεκτικότητα του [ιρανικού] καθεστώτος… Αυτό που ξεκίνησε ως μια μακροπρόθεσμη, ευφάνταστη ισραηλινή πρωτοβουλία, οριστική στη λύση της, καταλήγει σε απογοήτευση».
«Μια λογική εκτίμηση υποδηλώνει ότι 7.000-8.000 [άτομα] σκοτώθηκαν [στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του Ιανουαρίου 2026 στο Ιράν]».
Αυτή η εκ των έσω εξομολόγηση τόσο του θεοναζί / ψοφιοκουναβικού σχεδίου κατά της Τεχεράνης όσο και της αποτυχίας του ταιριάζει με τα γεγονότα∙ είτε όσα είναι ευρύτερα γνωστά είτε όσα έχει υπόψη της η «ασταμάτητη μηχανή».
Πράγματι η εισβολή πληρωμένων συμμοριών απ’ το βόρειο ιράκ ήταν στην ημερήσια διάταξη, και πράγματι δεν θα έμπαιναν «μόνοι» τους. Τμήματα του θεοναζί στρατού θα «μασκαρεύονταν κούρδοι πατριώτες» (που θέλουν να απελευθερώσουν τα ‘εδάφη τους’ στο βορειοδυτικό ιράν…), ενώ θα υπήρχε κάλυψη της εισβολής (και της προέλασης) από θεοναζί επιθετικά ελικόπτερα. Ίνα εκπληρωθεί το θέλημα του θεού…
Είχαμε σημειώσει τότε ότι είναι αυτοκτονικά γελοίο το να γίνεται κάποιος πράκτορας των θεοναζί και των δυτικών υπηρεσιών: οι «φιλόδοξοι» απελευθερωτές και οι θεοναζί σύμμαχοί τους θα κτυπιούνταν από τρεις μεριές (τουρκικός στρατός απ’ τον βορρά∙ ιρακινές PMU απ’ το νότο, και «φρουροί της επανάστασης» απ’ τα ανατολικά). Απ’ την πιο πάνω εξομολόγηση προκύπτει ότι οι ισλαμοδημοκράτες της τουρκίας προειδοποίησαν έγκαιρα και πειστικά την Ουάσιγκτον – και η Άγκυρα είναι αυστηρή όταν λέει ότι δεν τις αρέσουν τέτοια διαλυτικά σχέδια…
Έτσι το φιλόδοξο σχέδιο πνίγηκε στην κούνια του, εξαγριώνοντας ακόμα περισσότερο τους θεοναζί κατά της Άγκυρας. Εν τέλει το ψόφιο κουνάβι έριξε την αποτυχία στους «άπιστους» κούρδους, που πήραν (είπε) τα όπλα και … τα πούλησαν… Συγκινητικό!
(Μπορεί να σκέφτηκαν έγκαιρα τα κεφάλια τους, ποιος ξέρει;)
