Month: May 2026

Ένα ψόφιο κουνάβι σ’ έναν κήπο…

Μια καρφίτσα… χίλια τσιμπίματα…

Δευτέρα 18 Μάη (00.26) >> Απ’ το διήμερο ταξίδι του ψόφιου κουναβιού και της κουστωδίας του στον αυτοκράτορα Xi δεν θα μείνει τίποτα στην ιστορία∙ γιατί δεν επρόκειτο να μείνει κάτι. Και μόνο το γεγονός ότι το κινεζικό κράτος απαίτησε να αφήσουν οι αμερικάνοι επισκέπτες τα κινητά τους στο αεροπλάνο (τους έδωσε άλλα, κινέζικα…) – για λόγους ασφαλείας… – δείχνει συμβολικά την κατάσταση των πραγμάτων. Αρκεί να θυμηθούμε πόσο «κόπο» έκανε πριν λίγα χρόνια η Ουάσιγκτον για να φρενάρει την παγκόσμια επέκταση της νεαρής ακόμα τότε Huawei και της 5G τεχνολογίας της…

Θα κρατήσουμε όμως την ξενάγηση του ψόφιου κουναβιού στους άλλοτε αυτοκρατορικούς κήπους Zhonganhai. Δεν ήταν πρωτότυπη, όλοι οι αμερικάνοι πρόεδροι που έχουν πάει στο Πεκίνο, έχουν ξεναγηθεί εκεί. Και κανένας τους δεν κατάλαβε το νόημα της βόλτας…

Το «μάθημα» επαναλήφθηκε και τώρα: ο Xi παρότρυνε το ψόφιο κουνάβι να αγγίξει ένα απ’ τα πιο νεαρά δέντρα αυτής της βοτανικής συλλογής, ηλικίας μόλις 280 χρόνων. Αν μπορούσε μια αμερικανική πολιτική βιτρίνα να πιάσει το υπονοούμενο, θα καταλάβαινε το «μάθημα» της παρότρυνσης: αυτό το δέντρο είναι παλιότερο απ’ το κράτος σας∙ έχουμε κι άλλα, που είναι 500, 1000 ή και παραπάνω χρόνων. Όπως τα δέντρα έτσι κι εμείς θα είμαστε εδώ, ακόμα κι όταν εσείς θα έχετε σβήσει…

Στην κινεζική θεσμική κουλτούρα ο ιστορικός χρόνος δεν μετριέται με βδομάδες, μήνες ή έστω χρόνια. Μετριέται με αιώνες και χιλιετίες. Αυτός είναι ο τρόπος

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η κατάρρευση της ηγεμονίας: πώς έξι χρόνια σύγκρουσης αναδιαμόρφωσαν τον χάρτη της Μέσης Ανατολής

Δευτέρα 18 Μάη (00.22) >> Ένα απόσπασμα άρθρου με τον πιο πάνω τίτλο απ’ το λιβανέζικο site almayadeen – στις 17 Μάη 2026:

Τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 13ης Μάρτη 2026 ο Περσικός Κόλπος έζησε μια σκηνή που θα θεωρούνταν αδιανόητη λίγα χρόνια πριν. Οι πυκνές στήλες καπνού που ανέβαιναν απ’ την έδρα του 5ου στόλου του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ στη Μανάμα ήταν κάτι περισσότερο από απλά τα επακόλουθα μιας πυραυλικής επίθεσης. Σηματοδότησαν το επίσημο τέλος μιας εποχής όπου η Ουάσιγκτον θεωρούσε τον εαυτό της αδιαμφισβήτητο ηγεμόνα της περιοχής. Το 44ο κύμα της «επιχειρήσης True Promise 4», που στόχευε στην καρδιά της αμερικανικής επιμελητείας στο Μπαχρέιν, αποτελεί την κορύφωση μιας εξαετούς στρατηγικής μεταμόρφωσης – μιας διαδρομής που ξεκίνησε με τη δολοφονία του στρατηγού Qassem Soleimani, και ολοκληρώθηκε με την πλήρη ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων.

Όταν η κυβέρνηση Trump διέταξε την επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης τον Ιανουάριο του 2020, ο υπολογισμός της Ουάσιγκτον βασιζόταν σε μια κλασσική «Επίδειξη Δύναμης» που αποσκοπούσε στην παράλυση του δικτύου αντίστασης και στην αποκατάσταση της αμερικανικής αποτροπής. Ωστόσο έξι χρόνια αργότερα οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι αντί να ενσταλλάξει φόβο, ο δολοφονία εκείνη χρησίμευσε ως η κύρια κινητήρια δύναμη για μια θεμελιώδη μετατόπιση στο στρατιωτικό δόγμα της Τεχεράνης. Αντί να υποχωρήσει, το Ιράν μεταπήδησε από την «Ισορροπημένη Απάντηση» σ’ ένα δόγμα «Κλιμακούμενης Αποτροπής». Σύμφωνα μ’ αυτό το νέο δόγμα, οποιαδήποτε τακτική πρόκληση από έναν αντίπαλο πυροδοτεί μια εκθετική και μη γραμμική απάντηση, που έχει σχεδιαστεί για να οδηγήσει το κόστος της σύγκρουσης πέρα απ’ τα όρια ελέγχου του εχθρού.

Το τρέχον γεωπολιτικό τοπίο δεν μπορεί να κατανοηθεί χωρίς το πλαίσιο του «Πολέμου των 12 ημερών» τον Ιούνιο του 2025. Κατά την διάρκεια αυτής της σύγκρουσης το «Ισραήλ», με σημαντική βοήθεια από τις ΗΠΑ, ξεκίνησε μια χωρίς προηγούμενο εκστρατεία για την αποσυναρμολόγηση της πυρηνικής και στρατιωτικής υποδομής του Ιράν.

… Τα αντίποινα του Ιράν (εκτόξευση πάνω από 550 βαλλιστικών πυραύλων και 1.000 drones) απέδειξαν ότι ακόμη και υπό ακραία συστημική πίεση η Τεχεράνη μπορούσε να παραλύσει το στρατηγικό βάθος των αντιπάλων της. Αυτός ο πόλεμος απέδειξε ότι η εποχή των επιχειρήσεων «hit–and–run» εναντίον του Ιράν είχε τελειώσει. Μετά τον πόλεμο η Τεχεράνη κάλυψε γρήγορα τα αμυντικά της κενά με προηγμένη τεχνολογία ανατολικής προέλευσης, βάζοντας τις βάσεις για την οριστική αντιπαράθεση του 2026.

… Το 2026 η Μέση Ανατολή δεν είναι πια μια περιοχή του κόσμου όπου ένα μόνο τηλεφώνημα απ’ τον Λευκό Οίκο μπορεί να υπαγορεύσει την πορεία της ιστορίας.

Η δολοφονία του στρατηγού Soleimani, που είχε στόχο να σημάνει το «τέλος της αντίστασης», έγινε αντ’ αυτού το σημείο εκκίνησης για την κατάρρευση του αμερικανικού κύρους στη Δυτική Ασία. Απ’ το αρχηγείο του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν ως τις βάσεις στο al–Asad και στο Erbil, η “Indispensable Power” του παρελθόντος αποκαλύφθηκε ως ένας ευάλωτος και στοχοποιημένος παράγοντας.

Το μήνυμα της Τεχεράνης είναι αδιαμφισβήτητο: οποιαδήποτε προσπάθεια μετατόπισης της ισορροπίας δια της βίας θα αντιμετωπιστεί με μια απάντηση που θα επεκτείνει το θέατρο του πολέμου στα πιο ζωτικά συμφέροντα του εχθρού. Η Μέση Ανατολή ξεπερνά την εποχή της μονομερούς προσέγγισης, δίνοντας τη θέση της σε μια νέα τάξη πραγμάτων που ορίζεται απ’ την βούληση των περιφερειακών κρατών και λαών, και την πραγματικότητα μιας εγχώριας κλιμακούμενης αποτρεπτικής δυνατότητας.

Παγίδες; Ο Θουκυδίδης σε αδιέξοδο…

Δευτέρα 18 Μάη (00.18) >> “History has shown that Empires in decline will stop at nothing to arrest their inevitable fates. A wounded animal will desperately claw and roar on its way down”

Η Ιστορία έχει δείξει ότι οι Αυτοκρατορίες που παρακμάζουν δεν θα σταματήσουν πουθενά προκειμένου να εμποδίσουν το αναπόφευκτο τέλος τους. Σα πληγωμένο ζώο θα δαγκώνουν και θα βρυχώνται καθώς κατρακυλούν.

Αυτό είπε ανάμεσα σ’ άλλα ο ιρανός υπ.εξ. Araghchi (ξέροντας από πρώτο χέρι για τι μιλάει…) στην πρόσφατη σύνοδο των brics+ στο Ν. Δελχί στις 14 Μάη, τις ίδιες μέρες που ο εκπρόσωπος της δαγκώνω-και-βρυχώμαι-καθώς-κατρακυλάμε πρώην υπερδύναμης βρισκόταν στο Πεκίνο «νομίζοντας ότι…». Κι αυτό είναι, δυστυχώς, η παγκόσμια καπιταλιστική πραγματικότητα απ’ την οποία δεν πρόκειται να ξεφύγουμε ούτε μ’ ευχές, ούτε με προσευχές: κανένας ηγεμόνας στην ιστορία του είδους μας δεν «παραχώρησε τη θέση του» χωρίς αίμα – συνήθως των Άλλων.

Τα περί «παγίδας του Θουκυδίδη» και «μην πέσουμε μέσα» που λέγονται κατά καιρούς είναι … ανιστόρητα! Κατά την ταπεινή μας άποψη ο Θουκυδίδης έχει υπάρξει ο μόνος γνωστός ιστορικός με τίμιο, συγκεκριμένο αλλά και μοναχικό πολιτικοηθικό στόχο. Ίσως είναι ο μόνος που έδωσε στο «Ιστορώ» ένα συνεπές, συγκροτημένο, όχι υστερόβουλο, όχι ιδιοτελές νόημα∙ πέρα και ενάντια στο γνωστό κλισέ ότι «την Ιστορία την γράφουν οι νικητές».

Ωστόσο δεν έζησε για να διαπιστώσει ότι στην Ιστορία δεν υπάρχει «κενό»∙ και πως αν δύο αντίπαλοι (η εδραιωμένη και η αναθεωρητική «δύναμη») αλληλοκαταστραφούν στη μεταξύ τους αναμέτρηση, απλά θα ανοίξουν τον δρόμο για την ανάδυση μιας «τρίτης» ηγεμονικής κατάστασης. (Στην περίπτωση των Σπαρτιατών και των Αθηναίων αυτοί οι «τρίτοι» ήταν οι Μακεδόνες…)

Θα υπήρχε, άραγε, περίπτωση το ιμπεριαλιστικό Λονδίνο και το ιμπεριαλιστικό Παρίσι να «μην πέσουν στην παγίδα του Θουκυδίδη» κατά του αναθεωρητικού, ιμπεριαλιστικού Βερολίνου στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα; Όχι!!! Ο Keynes προειδοποίησε τους πρώτους για το ποιο θα ήταν το πραγματικό αποτέλεσμα της «Συνθήκης των Βερσαλλιών» που με τόση χαρά μαστόρεψαν μετά το τέλος του 1ου παγκόσμιου – δεν τον άκουσαν. Δεν υπήρχε περίπτωση να τον ακούσουν: η καπιταλιστική τάση ήταν πολύ ισχυρότερη απ’ την διορατικότητα ενός εκλεκτού τέκνου της βρετανικής διανόησης…

Τελικά χρειάστηκαν όχι ένας αλλά δύο παγκόσμιοι πόλεμοι «μέσα στην ‘παγίδα’….», πάνω από 100 εκατομμύρια νεκροί / δολοφονημένοι και στους δύο μαζί, καταστροφές πέρα από κάθε «φαντασία» του 19ου αιώνα (αλλά απόλυτα ταιριαστές με τις ‘επιστημονικές’ δυνατότητες του κεφάλαιου στο πρώτο μισό του 20ου) για να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις υπέρ ενός «τρίτου» ιμπεριαλισμού, του αμερικανικού…

Έχουμε υποστηρίξει (και υποστηρίζουμε σταθερά…) ότι το γεγονός πως (σα δυτικοί / πρωτοκοσμικοί, στην κοιλιά του κήτους-που-κατρακυλάει-δαγκώνοντας-και-γαυγίζοντας-προσπαθώντας-να-εμποδίσει-το-αναπόφευκτο-τέλος-της-ηγεμονίας-του) είμαστε ακόμα ζωντανοί, αυτό το οφείλουμε στους «αναθεωρητές», στους καινούργιους, ήδη παρόντες ηγεμόνες: αυτοί ΔΕΝ θέλουν την κορύφωση του 4ου παγκόσμιου (δεν θα ήθελαν καν την τωρινή φάση του!), όχι από καλοσύνη ή αβρότητα αλλά εξαιτίας της αντικειμενικής βεβαιότητας για την υπεροχή τους. Ειδικά το Πεκίνο.

Δεν έχουμε αυτήν την άποψη από … συμπάθεια στα καινούργια αφεντικά του πλανήτη!!! Την έχουμε καθαρά και μόνο από γνώση και επίγνωση της Ιστορίας: η πλευρά που επιλέγει την καταστροφή, την «καμένη γη» σε μια τέτοιας κλίμακας ενδοκαπιταλιστική αναμέτρηση, είναι εκείνη που δεν μπορεί να επιβληθεί, δεν μπορεί να «νικήσει» εντός ή εκτός εισαγωγικών ή ακόμα και να «σταθεί» με άλλον τρόπο!!! Όσο πιο αδύναμη είναι πραγματικά, τόσο περισσότερο «επενδύει» στη βίαιη, αιματηρή, ολική καταστροφή του αντιπάλου της∙ μήπως και μ’ αυτόν τον τρόπο καταφέρει να ρεφάρει.

Διακινείται ως «αυτονόητη» η ιδέα ότι αφού η κορύφωση του 4ου παγκόσμιου πολέμου θα είναι αναπόφευκτα πυρηνική, όλες οι πλευρές έχουν συμφέρον (για το «καλό της ανθρωπότητας»…) να την αποφύγουν. Αυτό το θεώρημα στηρίζεται στην αυταπάτη ότι υπάρχει καθολικά αποδεκτό «καλό της ανθρωπότητας» (υπήρχε άραγε και όταν βομβαρδίζονταν η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι;). Στηρίζεται επίσης στην εξέλιξη του 3ου παγκόσμιου πολέμου ο οποίος πλαστογραφημένος ως «ψυχρός» παραγράφει το γεγονός ότι ναι μεν δεν κορυφώθηκε πυρηνικά, αλλά αυτό μόνο στο βαθμό που μπορούσε να εκτονώνεται και να γίνεται σ’ όλο τον υπόλοιπο πλανήτη εκτός από ένα μικρό (γεωγραφικά και πληθυσμιακά) τμήμα του. Ουσιαστικά ο 3ος παγκόσμιος, με όλες τις παραδοσιακές αλλά και «καινοτόμες» μορφές του, ήταν το ίδιο θανατηφόρος και καταστροφικός με τον 2ο. Η διαφορά του ήταν πως δεν έγιναν ερείπια η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, το Τόκιο ή το Πεκίνο…  Η Nakba (κι όλες οι υπόλοιπες σ’ αυτόν τον κόσμο) ήταν των Άλλων.

Αν στον 3ο παγκόσμιο είχε αποδοθεί ο πραγματικός χαρακτήρας του, τότε θα ήταν περισσότερο κατανοήτο το πως και γιατί ο 4ος ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά την λήξη του προηγούμενου! Και θα ήταν επίσης κατανοητό το γεγονός ότι αυτός ο 4ος που άρχισε να γενικεύεται ως «διαρκής πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», άρχισε να κλιμακώνεται και να εμπλουτίζεται σταθερά έκτοτε με όλα τα διαθέσιμα μέσα (στρατιωτικά, οικονομικά, νομισματικά, εμπορικά, ιδεολογικά…) χωρίς να φτάνει, χωρίς να πλησιάζει καν ακόμα σε κάποια οριστική, τελική έκβαση: τα παρακμιακά κτήνη συνεχίζουν να δαγκώνουν και να βρυχώνται κατρακυλώντας∙ κι εμείς πάντα κλεισμένοι στα στομάχια τους…

Θα ήταν επίσης δυσάρεστα κατανοητό το ότι απ’ τις αρχές των ‘90s (τέλος του 3ου παγκόσμιου…) η καπιταλιστική «ανάπτυξη» (που σημαίνει: η «ανάπτυξη» και της παραγωγικότητας και της καταστροφικότητας τόσο της εργασίας όσο και του κεφάλαιου) έχει εκτιναχτεί, «καταπίνοντας» κυριολεκτικά εδάφη, ιδιότητες, δυνατότητες, σχέσεις, ποιότητες, ακόμα και μικροκλίμακες της ζωής και της ύλης σ’ αυτόν τον πλανήτη που ως και τα ‘80s μπορούσαν να βρίσκονται στην άκρη, στο «περιθώριο» της αξιοποίησης του κεφάλαιου, και άρα των  ενδοκαπιταλιστικών διεκδικήσεων, εντάσεων, συγκρούσεων.  

Δεν υπάρχει πια, εξαιτίας αυτής της «ανάπτυξης», ζώνη εκτόνωσης της ενδοκαπιταλιστικής σύγκρουσης βολική για τους πρωτοκοσμικούς! Ξαφνικά (καθόλου έτσι!) η σφαγή στην Παλαιστίνη έχει ανοικτά τόσους πολλούς πρωτοκοσμικούς χασάπηδες ώστε μόνο σαν προοίμιο εκείνου που ετοιμάζουν γενικά μπορεί να εννοηθεί… Ξαφνικά (καθόλου έτσι!) οι πάγοι της Γροιλανδίας είναι επίδικοι… Ξαφνικά (καθόλου έτσι!) τα βάθη των ωκεανών είναι επίδικα, όχι μόνο για ρομποτικό σκάψιμο αλλά και για τους μυστηριώδεις οργανισμούς που έμειναν για χιλιάδες χρόνια άγνωστοι κι ανεκμετάλλευτοι… Ξαφνικά (καθόλου έτσι!) το εγγύς διάστημα είναι όχι απλά επίδικο αλλά «επιστρατευμένο»… Ξαφνικά (καθόλου έτσι!) τα κύτταρα κάθε έμβιου οργανισμού (και ψηλά στη λίστα τα κύτταρα του είδους μας) είναι πεδίο ενδοκαπιταλιστικής πολεμικής αναμέτρησης… Ξαφνικά (καθόλου έτσι!) τα νευρικά και εγκεφαλικά μας κύτταρα είναι επίσης πεδίο συστηματικού πολέμου…

Κι ακόμα αυτό: ξαφνικά (καθόλου έτσι!) ο εργατικός μισθός, άμεσος και έμμεσος, μέσα απ’ την «ψηφιοποίησή» του και το υποχρεωτικό πέρασμά του από τα κανάλια του κεφάλαιου (: τράπεζες…) παύει να είναι η (πετσοκομμένη…) «αμοιβή της αυτό-νομης ζωντανής εργασίας» και γίνεται ελεγχόμενη «παραχώρηση» του ατομικού και συλλογικού αφεντικού, πάντα υπό την απειλή διακράτισης∙ μέσο για μια ιστορικά πρωτοφανή πολιτικοτεχνική ομηρία / αιχμαλωσία της σύγχρονης εργατικής τάξης ώστε να εξασφαλιστεί η υπακοή και η πειθάρχησή της… 

Δεν τα γράφουμε αυτά για να σας μαυρίσουμε τις μέρες και τις νύχτες∙ κι άλλωστε είναι αμφίβολο αν ζείτε στις πιο αισιόδοξες εποχές ever… Τα γράφουμε επειδή η ανάκτηση όλων όσων μας κλέβουν, δύσκολη πια έτσι κι αλλιώς, θα αρχίσει απ’ το πιο πρόσφατο δικό μας χαμένο πεδίο μάχης: την συνείδηση, την εργατική συνειδητοποίηση της πραγματικότητας.

Ναι, είναι ζόρικη, συχνά βασανιστική αυτή η συνειδητοποίηση. Αλλά έχουμε χάσει τουλάχιστον 3 δεκαετίες αν όχι περισσότερο. Κι αυτή η απώλεια πληρώνεται: ακόμα και με τα πιο σφικτά κλεισμένα μάτια, ακόμα και με το κεφάλι όσο πιο βαθιά γίνεται μέσα στην άμμο, ακόμα και υπό την επήρεια του πιο παραλυτικού μιθριδατισμού, ακόμα και στη δίνη του πιο καταθλιπτικού μικροαστισμού, σε καπιταλισμό ζούμε.

Ο καπιταλισμός ούτε συγχωρεί ούτε (μας) λυπάται.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 18 Μάη (00.11) >> Ύστερα από 4+ χρόνια πολέμου μοιάζει να αποδεικνύεται κάτι που είχαμε προβλέψει – δεν ήταν δα δύσκολο! Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί, συμπεριλαμβανόμενου και του αμερικανικού ακόμα κι αν αυτός ο τελευταίος δρα «μόνο» μέσω φραξιών των μυστικών υπηρεσιών του (αυτό το «μόνο» είναι συζητήσιμο), δεν είναι διατεθειμένοι να σταματήσουν τις επιθέσεις κατά της Μόσχας∙ επιθέσεις που, βέβαια, εμφανίζονται ως «ουκρανικές».

Το νατο είχε κάνει την ουκρανική επικράτεια (και κυρίως τους εκεί φασίστες με όλους τους μηχανισμούς τους) πολιορκητικό κριό κατά της Μόσχας ήδη απ’ την δεκαετία του 2010. Με την εισβολή στις 24 Φλεβάρη του 2022 η Μόσχα επιχείρησε (και κατάφερε) να «αντιστρέψει την κατεύθυνση» και να μετατρέψει την ουκρανική επικράτεια σε πολιορκητικό κριό κατά του νατο.

Αλλά αυτή η αντιστροφή δεν θα ήταν δυνατό

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Μήπως θυμάστε…

Δευτέρα 18 Μάη (00.09) >> … εκείνον τον «σατανά», τον SarsCoV-2, που (οι σοφοί και οι ειδικοί) έλεγαν ότι ήθελε να εξολοθρεύσει όλο τον πλανήτη, αλλά σιγά να μην τον άφηναν να κάνει αυτό που μπορούσαν να κάνουν οι ίδιοι (οι σοφοί και οι ειδικοί), ε; Λοιπόν, ο (κατ’ εμάς) «τσαχπίνης» ζει, μεταλλάσσεται, κυκλοφορεί παντού και βασιλεύει!!! Η τωρινή του «παραλλαγή» έχει βαφτιστεί BA. 3.2. (εργοστασιακή ορολογία!) και έχει εντοπιστεί σε τουλάχιστον 23 κράτη…

Και λοιπόν; Τι έγινε; Ασχολείται κανείς στη δημόσια σφαίρα; Όχι βέβαια! Το διάσημο coronavirus tracker που κατέγραφε αναλυτικά και σε πραγματικό χρόνο τα «θύματα» που αποδίδονταν σ’ αυτόν τον ιό σ’ όλο τον πλανήτη, κράτος κράτος, σταμάτησε τις αναρτήσεις και τις στατιστικές πριν πάνω από 2 χρόνια∙ στις 13 Απρίλη του 2024 για την ακρίβεια… Κι ωστόσο ο SarsCoV-2 συνέχισε να υπάρχει, «τσαχπίνης» όπως πάντα: η μη-φονικότητά του ήταν εξαρχής το βασικό του χαρακτηριστικό!!! Το είχαν πει και ξαναπεί σε κάθε τόνο σ’ όλον τον πλανήτη οι κινέζοι επιδημιολόγοι ήδη απ’ τον Απρίλη του 2020, μόλις τέλειωσε η «άσκηση βιολογικού πολέμου» που έκαναν προληπτικά στη Wuhan: είναι ακίνδυνος, δώστε προσοχή μόνο στους ηλικιωμένους με σοβαρά προβλήματα. Όπως στις γρίπες…

Θυμάστε άραγε το water party στη Wuhan, τον Αύγουστο του 2020, που με αυτοπεποίθηση πρόβαλε το Πεκίνο – χωρίς να έχει χρησιμοποιηθεί ούτε μισή σύριγγα για την «ανοσοποίηση» οποιουδήποτε με οποιονδήποτε τρόπο; Ήταν κάτι παραπάνω από απόδειξη του τι βρισκόταν σε εξέλιξη υπό την καθοδήγηση του δυτικού βιο-πληροφορικο-μιλιταριστικού συμπλέγματος!

(Πόσο μπορεί άραγε να ζήσει κάποιος όταν τον φτύνουν κατάμουτρα και λέει ‘μπα, ψιχαλίζει’; Μια ζωή; Μήπως δύο, για να διορθώνει η δεύτερη τα λάθη της πρώτης;)

Γιατί θα έπρεπε να «θυμόμαστε» ότι η ιδεολογία, η προπαγάνδα, τα συμφέροντα των φαρμακομαφιών, των digital business και των στρατών σκότωσαν εκατομμύρια, είτε με τους αχρείαστους έως επικίνδυνους μηχανικούς αναπνευστήρες στις εντατικές είτε με την γενετική μηχανική και τις mRNA πλατφόρμες∙ φυλάκισαν κατ’ οίκον ακόμα περισσότερους/ες∙ κατέστρεψαν ζωές, σχέσεις, ηθικές∙ χρησιμοποιώντας σαν μπαμπούλα έναν ιό του οποίου η πραγματική «απειλή» συνεχίζει να κυκλοφορεί ανάμεσά μας, και είναι ίση με το μηδέν;

Θα έπρεπε να τα «θυμόμαστε» (χλιάρα και άνευρα δυστυχώς) όλα αυτά επειδή «έσκασε» ένας … hantavirus;

Όχι τίποτα άλλο, αλλά κομμάτια των δυτικών μεγαλουπόλεων, στην εγκατάλειψή των υποδομών τους, αρχίζουν και γεμίζουν ποντίκια…

Ναι και όχι. Πριν τον hantavirus είχε σκάσει ο monkeypox… Από καιρό σε καιρό η εταιρική / δημαγωγική / πειθαρχική μηχανή της υγιεινιστικής κατοχής / απαλλοτρίωσης των σωμάτων βγαίνει απ’ την κατάσταση pause, για να θυμίσει ότι υπάρχει. Καταλαβαίνουμε ότι πια πολλοί, και ειδικά πολλοί ανάμεσα σ’ όσους έφαγαν το παραμύθι της covid-19, είναι επιφυλακτικοί απέναντι σ’ αυτά τα «σκιρτήματα». «Δεν πιστεύουν» – ή, «δεν πιστεύουν» αυτόματα… Όμως τα θεμέλια αυτής της κατασκευής, που ετοιμάζονταν για χρόνια και το 2020 εξελίχτηκαν σε ουρανοξύστη, είναι στη θέση τους. Ανέγγιχτα. Κι αυτή είναι μια απ’ τις πιο σοβαρές απειλές εναντίον μας που συνεχίζει να κυκλοφορεί στο σάπιο σώμα του καπιταλιστικού κανιβαλισμού.

Για παράδειγμα οι gain-of-function «βιολογικές» έρευνες, οι έρευνες δηλαδή για δημιουργία όπλων βιολογικού πολέμου, όχι μόνο συνεχίζονται εδώ κι εκεί αλλά έχουν σχεδόν νομιμοποιηθεί απ’ τον βρώμικο ΠΟΥ… Οι φαρμακομαφίες απ’ την μεριά τους είναι πάντα με το δάκτυλο στη σκανδάλη, για ένα επόμενο κύμα κερδοφόρου «σωτηρίας μέσω γενετικής μηχανικής». Ούτε καν «σωτηρίας»: στη δική του αργκώ μιλούν για αντίμετρα, χρησιμοποιώντας καθαρά και παστρικά στρατιωτική ορολογία…

Ειπωμένο αλλιώς: μπορεί να «έσβησε» κάποια στιγμή η υγιεινιστική τρομοκρατία / θανατοπολιτική νο 1 όταν εξάντλησε τα «πυρομαχικά» της, αλλά η βιομηχανία της νοσηρότητας, της υγιειονομικής πειθάρχησης, και του γενετικού ελέγχου όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε (όπως θα έπρεπε) αλλά είναι πάντα στη θέση της. Μπορεί να κατέβηκε-η-σημαία-SarsCoV-2 απ’ την ταράτσα, μπορεί πότε πότε να εμφανίζεται εκεί για λίγο μια καινούργια, αλλά τα θεμέλια και οι προθέσεις είναι στη θέση τους. Αν μια πάνοπλη συμμορία καθάριζε κόσμο στα τυφλά, στους δρόμους και μέσα στα σπίτια, θα έμενε κανείς ήσυχος επειδή απλά «ανέστειλε την δράση της»;

Εκείνο που κρατάει σταθερά λαδωμένα τα γρανάζια (και) αυτής της φονικής μηχανής που λέγεται «βιοτεχνολογίες» είναι η εν τέλει μουδιασμένη, μοιρολατρική στάση απέναντι της απ’ την μεριά των αιχμαλώτων υπηκόων όταν έγινε σαφής η φονική δράση της. Ενώ είναι κοινοτοπία εδώ και 2 τουλάχιστον χρόνια να ακούγεται παντού (αλλά ψιθυριστά…) μετά από «ξαφνικούς» θανάτους (από μυοκαρδίτιδα), επιθετικούς καρκίνους, πλημμύρα αυτοάνοσων, η κουβέντα εεε… είχε κάνει το εμβόλιο…, ενώ δηλαδή υπάρχει ήδη εκτεταμένη κοινωνική γνώση και εμπειρία (ειδικά ανάμεσα στις χιλιάδες που έδωσαν μπράτσο), αυτή η εκτεταμένη γνώση και εμπειρία παραμένει μουγγή∙ σαν μια ενοχλητική πίκρα που καταπίνει ο καθένας και η καθεμιά μαζί με το σάλιο…

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, πολύ απλά, ότι τα αφεντικά της καπιταλιστικής μαζικής πειθάρχησης έως θανατοπολιτικής θα ξανα-έρθουν! Θα ξανακτυπήσουν – ο δρόμος είναι ανοικτός μπροστά τους, και καμία ιδιωτική επιφύλαξη, καμιά ξεμοναχιασμένη άρνηση δεν πρόκειται να τους εμποδίσει.

Δεν θα το κάνουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το έκαναν την πρώτη φορά, με την covid-19. Κάτι monkeypox; Κάτι hantavirus; Ξέρουν ότι μοιάζουν τόσο πολύ με το 2020, το 2021 και το 2022 ώστε να ενεργοποιούν ανακλαστικά ακόμα και τις πιο δειλές αναμνήσεις. Ξέρουν καλά από μπηχεβιορισμό!

Θα το κάνουν αλλιώς. Αναβαθμισμένα. Ίσως πουν ότι ο «αόρατος εχθρός» είναι πια όπλο ενός ορατού εχθρού… Ίσως εφεύρουν κάτι άλλο…

Αν ήταν μια φορά αυτοκτονικό λάθος, ατομικά και συλλογικά, το ότι τόσοι πολλοί «πίστεψαν» στις εκροές του fear factory το 2020 και το 2021, είναι δέκα φορές αυτοκτονικό λάθος το ότι αυτό το fear factory και όλες οι «θυγατρικές» του αφού αποκαλύφθηκε δεν αμφισβητήθηκε μαζικά και ριζικά, δεν περικυκλώθηκε μαζικά και αποτελεσματικά, δεν εξουδετερώθηκε οριστικά.

Αφέθηκε να εδραιωθεί.

Και δεν θα μείνει αδρανές. Δεν έχει λόγο να μείνει αδρανές.

Straight Ahead

Δευτέρα 11 Μάη >> Post punk ή grunge, η «σκηνή του Seattle» χαρακτήρισε μεν μουσικά με ένταση τα early ‘90s… επηρέασε… επένδυσε μια (μάλλον σύντομη) «rock αναβίωση» στη δυτική ακτή των ηπα∙ αλλά ήδη το εμπόριο ήταν πολύ, πάρα πολύ, και καλά οργανωμένο…

Εδώ οι Wipers (ειδικά ο Greg Sage):

Έκτακτο συμπυκνωμένο ρεπορτάζ

Δευτέρα 11 Μάη (01.01)>>

Το ιρανικό ναυτικό που έχει καταστραφεί οκτώ φορές, έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ και πάλι, επειδή οι ΗΠΑ για έβδομη φορά νίκησαν στον πόλεμο που δεν είναι πόλεμος, έτσι ώστε οι ΗΠΑ μπορούν να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ που ήταν ανοικτά πριν τον πόλεμο που δεν είναι.

Ο πόλεμος που δεν είναι ξεκίνησε για να αφαιρεθεί το ουράνιο που είχε καταστραφεί εντελώς, έτσι ώστε οι Ιρανοί να μην μπορούν φτιάξουν την ατομική βόμβα που δεν έφτιαχναν για τον πόλεμο που δεν είναι και τον ξεκίνησαν οι ΗΠΑ.

Ύστερα οι ΗΠΑ που έχουν ατομικά όπλα απειλούν να χρησιμοποιήσουν ατομικά όπλα για να εμποδίσουν το Ιράν απ’ το να έχει ατομικά όπλα επειδή το να κατέχεις ατομικά όπλα είναι επικίνδυνο.

Αν οι ΗΠΑ έβλεπαν το τι κάνουν οι ΗΠΑ στις ΗΠΑ, τότε οι ΗΠΑ θα έπρεπε να εισβάλουν στις ΗΠΑ για να απελευθερώσουν τις ΗΠΑ απ’ την τυραννία των ΗΠΑ.

(δια χειρός και πληκτρολογίου κάποιου ονόματι Mohamad Safa τον οποίο αγνοούμε αλλά δείχνει να έχει καλή αίσθηση της πραγματικότητας!)

(05052026)

Με γειά το ταχύπλοο…

Δευτέρα 11 Μάη (00.57) >> Δεν έχει κηρύξει το ελλαδιστάν πόλεμο στη Μόσχα; Έχει!!! Δεν υπέγραψε συμφωνία με τον τοξικό του Κιέβου για «συμπαραγωγή θαλάσσιων drones»; Υπέγραψε, τον περασμένο Νοέμβρη!!!

Προς τι, λοιπόν, ο δήθεν νταλκάς για την “μαγκούρα”, το ουκρανικό θαλάσσιο drone που είχε φωλιάσει στη Λευκάδα; Δεν ήταν φιλικό «δείγμα-για-δοκιμή» που αποκαλύφθηκε κατά λάθος;

Ή μήπως, μήπως λέμε, «κλάπηκε» κάπως, από κάποιους, και σπρώχτηκε με το αζημίωτο στο ελλαδιστάν, ώστε να μην χρειάζεται το deal με τον τοξικό, που βάζει περιορισμούς στη χρήση τους αν υπάρξει συμπαραγωγή (να μην χρησιμοποιηθούν κατά της τουρκίας)… Εεε;

(Και μήπως, μήπως ξαναλέμε, αυτά τα γκάτζετς είναι αγγλικής τεχνολογίας σε μεγάλο βαθμό; Για να μην ρωτήσουμε για το ποιοί θα είναι οι δορυφόροι οι απαραίτητοι για την πλοήγησή τους…)

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 11 Μάη (00.50) >> Στη σκιά του πολέμου κατά του ιράν (και της γενικής δυτικής ήττας εκεί, όχι μόνο του ψοφιοκουναβιστάν και των θεοναζί), με την απελπισία τους υψωμένη στον κύβο, οι δυτικοί δημαγωγοί και τα αφεντικά τους ξέθαψαν τα ήδη λιωμένα «θεωρήματά» τους απ’ το 2022 και το 2023: η ρωσία είναι υπό κατάρρευση …. ετοιμάζεται πραξικόπημα κατά του Putin …. ο Shoigu θα σκοτώσει τον Putin (ή, μήπως, το ανάποδο;) … ο Putin φοβάται και κρύβεται… Κλπ κλπ.

Στο στενά εννοημένο ουκρανικό πεδίο μάχης συμβαίνει το ίδιο όπως εδώ και πολλούς μήνες: η (σαδιστικά) αργή προέλαση του ρωσικού στρατού. Μιας και δεν υπάρχει καμιά (στρατιωτική) ελπίδα να κρατηθεί οτιδήποτε στο μέτωπο αν η Μόσχα αποφασίσει να επιταχύνει, η κύρια πολεμική δραστηριότητα του φασιστοΚιέβου είναι του είδους που είχαμε προβλέψει στο παρελθόν: προβοκατόρικη. Με ιπτάμενα drones που είτε πετούν πάνω από γειτονικά στη ρωσία κράτη, βόρεια και νότια, είτε ενεργοποιούνται μέσα απ’ αυτά τα κράτη (δεν είναι δύσκολο), κτυπώντας βαθύτερα μέσα στη ρωσία, στόχους αφύλακτους, κυρίως στόχους πολιτικούς. Σκοπός; Η θρυλική αποσταθεροποίηση…

Η Μόσχα έχει στείλει αυστηρές προειδοποιήσεις

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 11 Μάη (00.43) >> Πως, άραγε, αποδεικνύεται ότι η ήττα απ’ την Τεχεράνη (και τους συμμάχους της) είναι ήττα συνολικά των δυτικών ιμπεριαλισμών (αν και με διαφορετικό βάρος ανά περίπτωση); Απ’ το γεγονός ότι το Παρίσι και το Λονδίνο αποφάσισαν να στείλουν πολεμικά τους «εκεί κοντά»:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.