Δευτέρα 23 Μάρτη (00.16) >>
– Τα στενά του Ορμούζ είναι ανοικτά λέει η ιρανική κυβέρνηση.
– Όχι, τα έχετε κλειδαμπαρώσει, υποφέρει η υψήλιος εξαιτίας σας, κι αν δεν τα ανοίξετε αμέσως θα ‘ρθω και θα σας σπάσω τα μούτρα λέει το ψόφιο κουνάβι.
Παραλείπουμε το γεγονός ότι αυτό το «θα σας σπάσω τα μούτρα» ως στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης κάποιου ιρανικού νησιού μέσα στο Ορμούζ ακόμα και σαν χολυγουντιανή παραγωγή θα είχε πολύ αίμα – αμερικανικό. Πάμε λίγο πιο πριν: ποιος απ’ τους δυο λέει αλήθεια; Κι εκείνος που λέει ψέμματα γιατί τα λέει;
Είναι ενδιαφέρον και καθόλου φιλοσοφικό ζήτημα! Σε ότι αφορά τις θαλάσσιες μετακινήσεις, είτε για το εμπόριο είτε για τον πόλεμο, αυτός ο ρημαδοπλανήτης έχει 9 «στενά» ιδιαίτερα κρίσιμα. Τα θυμίζουμε (χωρίς αξιολόγηση) επειδή η γεωγραφία έχει (ξανά) σημασία:
> Στενά της Malacca στη νοτιοανατολική ασία, ανάμεσα στη μαλαισία και στην ινδονησία,
> Στενά του Ορμούζ,
> Σουέζ,
> Στενά Bab el-Mandeb, μεταξύ υεμένης και αφρικής,
> Διώρυγα του Παναμά,
> Γιβλαρτάρ,
> Τουρκικά στενά: Βόσπορος και Δαρδανέλια,
> Στενά της Ταϊβάν,
> Δανέζικα στενά, μεταξύ βαλτικής και βόρειας θάλασσας.
Κρατείστε κι αυτόν τον χάρτη κάπου στην άκρη. Μπορεί να χρειαστεί…
Μπορεί κάποιο ιμπεριαλιστικό κράτος να θεωρείται (και να θεωρεί εαυτόν) «κυρίαρχο στις θάλασσες» αφήνοντας αυτά τα περάσματα στην τύχη τους; Όχι, δεν μπορεί! Είναι θέμα αρχής – και κύρους.
Θα υπέθετε τώρα κάποιος πως αν ο όποιος «κυρίαρχος στις θάλασσες» θέλει να είναι τέτοιος δεν πηγαίνει να κάνει πόλεμο πάνω ή δίπλα από κάποιο τέτοιο στρατηγικής σημασίας πέρασμα. Εκτός αν είναι απόλυτα βέβαιος ότι θα νικήσει μέσα σε λίγες ώρες. Αποδείχθηκε ότι δεν είναι αυτή η περίπτωση της επίθεσης στο ιράν. Συνεπώς η ιδέα ότι «το ιράν έκλεισε τα στενά του Ορμούζ» και ότι, αν ήταν ανοικτά, στις δύο όχθες τους και στον αέρα από πάνω θα γινόταν πόλεμος αλλά τα τάνκερ θα περνούσαν όλο χαρούλα από κάτω βγάζοντας selfie με πυραύλους και ανασχέσεις πυραύλων, αυτή η ιδέα είναι υπερ-σουρεαλιστική. Πράγμα που δεν εμποδίζει τους δημαγωγούς να την πουλάνε.
Πρώτα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος. Μετά τα πυρηνικά του. Μετά οι πύραυλοί του. Μετά η δημοκρατία του. Μετά οι γυναίκες του. Μετά ο αντίχριστος και η δευτέρα παρουσία. Μετά οι proxies: ψάχνοντας να βρει (επιτέλους!!!) μια δικαιολογία που είναι πιασάρικη, εμπορική (και να επιτρέπει στοιχήματα, ασφαλώς ο υιός και οι φίλοι του θα φροντίσουν να βγάλουν τίποτα ντάλαρς και απ’ αυτό) το ψόφιο κουνάβι κατέληξε ότι η θεϊκή αποστολή του, τελικά, είναι να απελευθερώσει τα στενά του Ορμούζ∙ αυτά που η δική του επίθεση (και του χωροφύλακά του) έκανε πεδίο μάχης.
Μόνο που τα στενά δεν είναι κλειστά! Τότε γιατί λυσσάει; Επειδή είναι ανοικτά υπό όρους!!! Υπό όρους που αμφισβητούν την us κυριαρχία… Όχι απλά στις θάλασσες…
Αλλά:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.