Απαρτχάιντ

Τρίτη 23 Ιούνη. Καθώς πλησιάζει η μέρα που ο “Bibi” έχει αναγγείλει ότι θα αρχίσει την προσάρτηση της δυτικής Όχθης (1η Ιούλη), οι παλαιστίνιοι αναζητούν το δίκιο τους κατ’ αρχήν με ειρηνικό τρόπο.

Χτες έκαναν μεγάλη συγκέντρωση στην Ιεριχώ. Συμμετείχαν και εκλεκτοί εκπρόσωποι του «διεθνούς δικαίου»: ο εκπρόσωπος του οηε για την ειρήνη στη μέση Ανατολή (την ποιά;) Nickolay Mladenov, ένας αντίστοιχος της ε.ε. ονόματι Sven Kuehn von Burgsdorff, καθώς και διπλωματικοί υπάλληλοι της ρωσίας, της κίνας, της ιαπωνίας, της ιορδανίας – και της αγγλίας (!!!).

Όλοι αυτοί (και άλλοι) θέλουν να καταγγείλουν το Τελ Αβίβ: η προσάρτηση κατεχόμενων εδαφών είναι λένε παράνομη. Οι μαζικές δολοφονίες διαδηλωτών, οι καταστροφές σπιτιών, οι εξανδραποδισμοί, ο αποκλεισμός της λωρίδας της Γάζα, οι χιλιάδες κρατούμενοι / αιχμάλωτοι χωρίς καν δίκες, όλο το οπλοστάσιο του απαρτχάιντ τους διαφεύγει… Τώρα που εξαπλώνεται ανησυχούν…

Ένα απ’ τα κακά αυτής της “διεθνούς συμπαράστασης” στους παλαιστίνιους είναι η άθλια υποκρισία της. Ένα άλλο κακό είναι ότι γίνεται στο όνομα της “λύσης των δύο κρατών” – της πρόφασης, δηλαδή, που έχει επιτρέψει στο ισραηλινό καθεστώς εδώ και 30 χρόνια να σκοτώνει, να σακατεύτει, να δοκιμάζει πάνω στους παλαιστίνιους την τεχνολογία θανάτου που πουλάει στους πρωτοκοσμικούς… Τελικά τέτοιοι ύπουλοι συμπαραστάτες εξυπηρετούν την συμμορία του Abbas, που παριστάνει το πρόπλασμα της παλαιστινιακής διοίκησης όταν και αν φτιαχτεί «παλαιστινιακό κράτος».

Ευτυχώς το ελλαδιστάν δεν συμμετέχει καν και καν σε τέτοιες συμβολικές ενέργειες. Είναι στο πλευρό του “Bibi” του Ασύλληπτου και του στρατηγού Gratz. Αλλιώς δεν γίνονται οι δουλειές που θάλεγε κι ένας κοτζάμ “αντ’ αυτού”. Έχει πια κι έναν λόγο παραπάνω το ελλαδιστάν: οι παλαιστίνιοι (λέει) θέλουν να υπογράψουν με την Άγκυρα συμφωνία για την οριοθέτηση των μεταξύ τους αοζ! Σαν αυτή που υπέγραψε το τουρκικό καθεστώς με τον Saraj – λένε!!!

Αυτό μας έλειπε τώρα!!!! Να φτάνει η τουρκική αοζ μέχρι εκεί κάτω!

(Παλαιστινιακή αοζ; Τραγικές πλευρές μιας εποχής αναδιαρθρώσεων και φαντασμάτων…)

Ένας μαύρος πάνθηρας είναι πάντα μαύρος πάνθηρας

Δευτέρα 22 Ιούνη. Ο Aaron Dixon ήταν απ’ τους συνιδρυτές του κόμματος των Μαύρων Πανθήρων στο Seattle, το 1968 – ήταν 19 χρονών τότε.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του (δημοσιεύτηκε στο counterpunch), παραμένοντας ριζοσπάστης, θυμάται περιστατικά απ’ το παρελθόν, και ελπίζει για το παρόν και το μέλλον του κινήματος στις ηπα.

Για την ασταμάτητη μηχανή κρατήσαμε την τελευταία ερώτηση / απάντηση:

Ερώτηση: Πες μερικές απ’ τις παγκόσμιες συγκρούσεις που σε αφορούν.

Απάντηση: Νομίζω ότι η σύγκρουση μεταξύ των σιωνιστών και των παλαιστίνιων είναι ένας κρίσιμος αντιαποικιακός αγώνας, το αποτέλεσμα του οποίου θα επηρεάσει τον κόσμο. Πρέπει να συνδέσουμε αυτά που συμβαίνουν εδώ με αυτά που συμβαίνουν στο Ισραήλ/Παλαιστίνη και σε άλλα αποικιακά σχέδια των λευκών ρατσιστών. Καθένας που πληρώνει φόρους εδώ πρέπει να αναρωτηθεί για το πως μπορούμε να επιτρέπουμε την συνέχιση της γενοκτονίας και του απαρτχάιντ κατά των παλαιστινίων. Αυτή είναι η καρδιά, το κέντρο της σύγκρουσης σ’ όλο τον κόσμο. Πρέπει να τελειώσουμε την κατοχή της Παλαιστίνης και την εκμετάλλευση των μαύρων και όλων των άλλων υποτελών απ’ τις καπιταλιστικές δυνάμεις σ’ όλο τον κόσμο.

(Το video είναι trailer για την έκδοση του βιβλίου του Dixon, My People Are Rising, το 2012.).

Μην ξεχνάτε την Παλαιστίνη!

Κυριακή 14 Ιούνη. Ο Ασύλληπτος (: Netanyahu), φίλος, αδελφός και απ’ τους λίγους συμμάχους του ελλαδιστάν στην ανατολική Μεσόγειο το έχει υποσχεθεί: την 1 Ιούλη θα προσαρτήσει την κοιλάδα του Ιορδάνη, δηλαδή το 1/3 της Δυτικής Όχθης. Έχει την υποστήριξη του ψόφιου κουναβιού, και δεν είναι βέβαιος ότι θα εξακολουθεί να είναι πρόεδρος των ηπα και του χρόνου. Αν οι συστηματικές δολοφονίες των παλαιστινίων και οι καταστροφές σε βάρος τους δεν είναι αρκετές· αν η μετατροπή της λωρίδας της Γάζα στη μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο εδώ και χρόνια δεν είναι αρκετή· αν η διαμόρφωση ενός όλο και πιο σκληροπυρηνικού απαρτχάιντ καθεστώτος δεν είναι αρκετή· τότε (λένε διάφορα διεθνή αφεντικά) η προσάρτηση της δυτικής Όχθης, σαν «παράνομη πράξη» θα επισύρει …κυρώσεις! Σε βάρος του Τελ Αβίβ…

Ανατριχιαστικό!! Ο πρωτοκοσμικός ιμπεριαλισμός στηρίζει εδώ και δεκαετίες τον ισραηλινό ακόμα κι όταν αυτός ο τελευταίος μοιάζει να «παραφέρεται». Και οι πρωτοκοσμικές κοινωνίες, φανερά ή κρυφά ρατσιστικές στο μεγαλύτερο μέρος τους εναντίον των αράβων, των μουσουλμάνων, των «τριτοκοσμικών», υποστηρίζουν επίσης. Έστω παθητικά.

Είναι διάφοροι, απ’ την άλλη μεριά, που δηλώνουν αντιρατσιστές… Και υποστηρίζουν ότι δεν είναι τώρα η ώρα «να ασχοληθούμε με την Παλαιστίνη», επειδή τώρα προέχει η εστίαση στις αφροαμερικάνικες κοινότητες (κατά κύριο λόγο). Δεν είναι θέμα τακτικής – δεν θα μπορούσε να είναι. Αυτή είναι η απολίτικη «δεξιά» του ρεύματος που έχει δημιουργηθεί μετά την δολοφονία του Floyd· κι ίσως να μην είναι απλά στενόμυαλη αλλά κάτι χειρότερο. Γιατί όποιος δεν θεωρεί σημαντική προτεραιότητα το να αναμετρηθεί με τον ιμπεριαλισμό και τον ρατσισμό (του κράτους του κατ’ αρχήν) εκτός συνόρων δεν καταλαβαίνει τίποτα απ’ τον ιμπεριαλισμό και τον ρατσισμό εντός συνόρων.

Το αμερικανικό κράτος είναι ένα απ’ τα πετυχημένα παραδείγματα της (καπιταλιστικής) εποικιστικής αποικιοκρατίας· το ισραηλινό είναι ένα απ’ τα πιο πρόσφατα αντίγραφά του. Από πολιτική άποψη το χρώμα του δέρματος είναι μόνο ένα στοιχείο του ρατσιστικού εγκλήματος στις διάφορες εκφάνσεις του.

Πρακτικά, πολλά μέλη του κινήματος Black Life Matters έχουν κάνει την σύνδεση· μια σύνδεση που πέρα απ’ τα υπόλοιπα είναι κληρονομιά των Μαύρων Πανθήρων. Το να θυμίσει κανείς ότι η αμερικανική μπατσαρία αυξάνει την φονικότητά της εκπαιδευόμενη απ’ την πιο «έμπειρη» ισραηλινή είναι απλά η υπενθύμιση του κοινότοπου πως οι πληβειακοί, εργατικοί αγώνες δεν έχουν σύνορα…

(φωτογραφίες στη μέση και κάτω: την Παρασκευή 6 Ιούνη περισσότεροι από 6.000 παλαιστίνιοι και ισραηλινοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Rabin, στο κέντρο του Τελ Αβίβ, διαδηλώνοντας εναντίον της προσάρτησης της δυτικής Όχθης…)

Wellcome to the era of Coronialism

Δευτέρα 8 Ιούνη. Πώς ήταν/είναι οι covid μήνες στην κατεχόμενη Παλαιστίνη; Όπως οι υπόλοιποι, συν την ακόμα μεγαλύτερη επιθετικότητα των εποίκων στη Δ. Όχθη, που επωφελήθηκαν απ’ τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας που επέβαλε η «παλαιστινιακή αρχή» (στις απαγορεύσεις ακόμα και οι εικονικές εξουσίες τα καταφέρνουν!) για να καταστρέψουν τις καλλιέργειες των παλαιστινίων ή/και να καταλάβουν γη. Πάντα υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού, εννοείται.

Κάποιος έγραψε στην αρχή των πραξικοπημάτων στην ευρώπη «τώρα είμαστε όλοι παλαιστίνιοι, αλλά οι παλαιστίνιοι θα συνεχίσουν να είναι τέτοιοι και μετά». Είναι σίγουρο ότι οι πρωτοκοσμικοί δεν ανακάλυψαν στην κλεισούρα τους κάποια έστω και μακρινή συγγένεια με το απαρτχάιντ καθεστώς στην Παλαιστίνη. Η παγκόσμια Παλαιστίνη, ο ενιαίος δηλαδή χαρακτήρας της βίας κατά των κατά τόπους πληβείων αποκλεισμένων, απέχει πολύ απ’ το να γίνει συνείδηση….

Ο αντι-απαρτχάιντ ισραηλινός ακαδημαϊκός Oren Yiftachel, καθηγητής πολιτικής γεωγραφίας και urban σπουδών στο πανεπιστήμιο Ben-Gurion, γράφοντας στις 30 Απρίλη 2020 στο ηλεκτρονικό περιοδικό αράβων/παλαιστίνιων και ισραηλινών αντικαθεστωτικών +972, προσπάθησε να κάνει μια συσχέτιση ανάμεσα στην αποικιοκρατία σε βάρος των παλαιστίνιων και την παγκόσμια κορωνοκρατία. Όχι αυθαίρετη η σύγκριση: η βιοπολιτική είναι ιμπεριαλιστική σ’ όλες τις εκδοχές της… Αλλά «τρέχα γύρευε» – ε;

Τιμής ένεκεν να μερικά αποσπάσματα:

Η εξάπλωση του covid-19 έχει φέρει μαζικές αλλαγές τους δύο τελευταίους μήνες στην πολιτική, την οικονομία και την γεωγραφία σ’ όλο τον κόσμο. Βασικοί κανόνες άλλαξαν, νομοθεσίες έκτακτης ανάγκης επιβλήθηκαν, μεγάλες οικονομίες σταμάτησαν και η απλή καθημερινή ανθρώπινη επαφή έπεσε στο ελάχιστο.

Αν και η διαχείριση της κρίσης αναμφίβολα θα χαλαρώσει, είναι απίθανο ότι τα πράγματα θα γυρίσουν «στα παλιά». Σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές βρίσκονται σε εξέλιξη, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας καινούργιας εποχής που μπορούμε τώρα να ονομάσουμε «coronialism»…

Ο όρος coronialism ακούγεται, φυσικά, όπως το «colonialism» [«αποικιοκρατία» > «κορωνοκρατία»], αλλά λειτουργεί σε διαφορετικές συνθήκες. Στην κορωνοκρατία, το σχετικά σταθερό πλέγμα των σχέσεων της καθημερινής ζωής υπονομεύεται από μια επικίνδυνη εισβολή από μια εξωτερική δύναμη. Η εισβολή μετασχηματίζει την κοινωνία με τρόπους που δεν τους έχει δημιουργήσει ο κάθε φορά ντόπιος πληθυσμός, με δομικές αλλαγές και κοντοπρόθεσμους και μεσοπρόθεσμους μετασχηματισμούς. Η κρίση υγείας του κορωνοϊού μπορεί να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου της κορωνοκρατίας, και οι συνέπειες θα είναι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές.

Η κορωνοκρατία, όπως και η αποικιοκρατία, προσπαθεί να κατακτήσει τα μυαλά όσων βάζει κάτω απ’ την εξουσία της. Μοιάζει αδύνατο να καταλάβουμε πως, σε σχέση με την εξάπλωση μιας αρρώστιας μέτριας σοβαρότητας, δισεκατομμύρια ανθρώπων έφτασαν στο σημείο να δεχτούν δρακόντιες απαγορεύσεις, πολιτική αποδυνάμωση και οικονομική καταστροφή, με ελάχιστη διαμαρτυρία ή ανυπακοή. Αυτό έγινε εφικτό μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου, που έδωσε στα κράτη και στα μήντια την κάλυψη να μας βομβαρδίσουν με μια χιονοστοιβάδα λεπτομερειών για την επερχόμενη «καταστροφή».

… Είναι σίγουρο ότι η παγκόσμια τάξη της κορωνοκρατίας είναι ακόμα υπό κατασκευή. Άμεσα και μεσοπρόθεσμα τα κράτη δημιουργούν τα θεμέλια μιας καινούργιας «έκτακτης ρουτίνας», στηριγμένης σε νέες πραγματικότητες…. Μακροπρόθεσμα τα πράγματα είναι λιγότερο ξεκάθαρα, κι αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κορωνοκρατία σαν στόχο για αγώνα. Εξάλλου, όλες οι ηγεμονικές δυνάμεις έχουν ήδη αλλάξει υπέρ τους πολύ γρήγορα τους κανόνες του παιχνιδιού…

(φωτογραφία: Ο ισραηλινός στρατός κατοχής, όπως συνήθως. Εδώ στις αρχές Φλεβάρη στην κατεχόμενη Jenin. Στις 6 του μήνα σκότωσε δύο διαδηλωτές εκεί· κι έναν ακόμα στην Ιερουσαλήμ / al Quds.

Στην κατεχόμενη Παλαιστίνη δεν χρειάζεται «κοινή δεξαμενή». Τα νεκροταφεία γεμίζουν όπως πάντα.)

No future

Τρίτη 2 Ιούνη. Ορισμένοι αποδίδουν την γενικευμένη πληβειακή εξέγερση στο ψοφιοκουναβιστάν σε οικονομικούς παράγοντες. Κυρίως στο γεγονός ότι πρώτα η φτώχια και ο ουσιαστικός αποκλεισμός των μειονοτήτων απ’ τις όποιες δομές δημόσιας υγείας, ύστερα οι γενικευμένες απαγορεύσεις και η ανεργία και, στο τέλος, η post covid-19 «νέα κανονικότητα» κτυπάει ακόμα πιο έντονα εκείνους που έχουν τα λιγότερα μέσα να επιβιώσουν.

Ισχύουν αυτά. Όπως ισχύει ότι το παρακμιακό ψοφιοκουναβιστάν έχει τον πιο φασίστα πρόεδρο (και τους ανάλογους σωματοφύλακες, βουλευτές, γερουσιαστές, μήντια) που είχε το 2016 στη διάθεσή του το καθεστώς. Και, σε προεκλογική περίοδο, ο αντίπαλός του (ο Beiden) είναι τόσο βαθυκρατικός με την σειρά του, ώστε ούτε κατά φαντασίαν δεν θα μπορούσε να εικονογραφεί μια κάποια «ελπίδα» – όπως άλλοτε ο Obama.

Μ’ άλλα λόγια, σε μια άλλοτε υπερδύναμη που καταρρέει (και εξοπλίζεται) το no future δεν είναι καν μια πάγια κατάσταση για τους περιθωριοποιημένους. Είναι ένας διαρκής κατήφορος. Το ψοφιοκουναβιστάν δεν είναι πια ένα καπιταλιστικό σύστημα επιδεκτικό σε βελτιώσεις· αν υπάρχει τέτοιο πράγμα σήμερα. Οι διαδηλωτές δεν το αναλύουν· απλά το μισούν, με τον τυφλό τρόπο που τους επιτρέπει να ανταποδώσουν έστω συμβολικά τον τρόπο που τους μισεί. Κι ούτε λόγος ότι οι διαδηλωτές δεν έχουν βγάλει όπλα. Πράγμα που σημαίνει ότι στην πιο οπλοκρατούμενη κοινωνία του πλανήτη κρατιούνται ακόμα πολύ κοντά στα όρια της νομιμότητας.

Πρέπει να θυμόμαστε πάντως ότι αυτή δεν είναι η πρώτη εξέγερση της «covid φάσης» του 2020. Είναι η δεύτερη. Είχε προηγηθεί μια ανάλογη στη γαλλία. Επί πολλές ημέρες, ξεκινώντας στις 18 Απρίλη, όταν ένα ασφαλίτικο κτύπησε έναν 30χρονο με μηχανάκι που προσπάθησε να αποφύγει ένα κορονο-μπλόκο στη Villeneuve-la-Garenne. Δεν σκοτώθηκε – θα έπρεπε; Ωστόσο ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης Macron είπε για εκείνη την εξέγερση (σε διάφορες πόλεις) περίπου αυτά που λέει το ψόφιο κουνάβι· στο πιο εκλεπτυσμένο…

Η πρόσφατη αντιlockdown εξέγερση στα Παρισινά προάστια αλλά και σε μερικές πόλεις ακόμα παρά την διάρκειά της δεν προκάλεσε συμπάθεια, συγκεντρώσεις συμπαράστασης, έστω ιντερνετικούς επαίνους απ’ τας ευρώπας (και απ’ τα μέρη μας). Φταίει που ήταν αντι-καραντίνα; Ή που δεν υπήρξε νεκρός;

Τότε που να οφείλεται άραγε η απόλυτη πρωτοκοσμική αδιαφορία για την δολοφονία πάνω από 220 διαδηλωτών, το σακάτεμα πολύ περισσότερων, τον τραυματισμό πάνω από 15.000, επί 1,5 χρόνο (απ’ τις 30 Μάρτη του 2018 ως τις 27 Δεκέμβρη του 2019); Μήπως επειδή δεν υπήρχαν video απ’ τις δολοφονίες; Υπήρχαν και παραϋπήρχαν… Μήπως στο ότι ήταν Παλαιστίνιοι, άραβες, στη λωρίδα της Γάζα; Ίσως αυτό: τα απαρτχάιντ δεν θεωρούνται όλα εχθρικά· υπάρχουν κάποια που βολεύουν…

Υπάρχουν πολλά no future. Οι πρωτοκοσμικοί με τις επιλεκτικές αντιρατσιστικές ευαισθησίες, έχουν τα δικά τους…

(φωτογραφία επάνω: Κοντά στο άσπρο σπίτι, στην Ουάσιγκτον, πριν 3 ημέρες.

Στη μέση: οι κροτίδες είχαν την τιμητική τους στην πρόσφατη εαρινή εξέγερση στη γαλλία.

Κάτω: Εκτός απ’ τα όπλα και την τεχνολογία δολοφονίας αμάχων, το φασιστικό καθεστώς του Τελ Αβίβ εξάγει και τις μπατσικές τακτικές του. Μία απ’ αυτές είναι το «γονάτισμα πάνω στο κεφάλι ή στο λαιμό», που σκότωσε τον Floyd. Πάνω ισραηλινοί στρατόμπατσοι «ακινητοποιούν» και ξυλοκοπούν έναν παλαιστίνιο διαδηλωτή έξω απ’ το al Aqsa, στις 12 Μάρτη του 2019. Κάτω η ειρωνική έκπληξη ενός άραβα για την πρωτοκοσμική δήθεν μυωπία…

Είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα ιδρώσει κανενός το αυτί για την προέλευση των αμερικανικών μπατσοφονικών μεθόδων… Ειδικά στα μέρη μας… Είναι όμως απόλυτη αλήθεια ότι και οι αμερικάνοι και οι έλληνες μπάτσοι εκπαιδεύονται από ισραηλινούς…

Όπως το είπαμε: Μερικά φασιστικά καθεστώτα είναι χρήσιμα. Είναι σύμμαχα…).

Μέση Ανατολή

Κυριακή 17 Μάη. Το ρημαδογκουβέρνο διαπραγματεύεται, σαν κράτος προς κράτη, την μαζική εισαγωγή τουριστών· μπας και κουτσοβγεί η φετεινή σαιζόν σε κάποιες πιάτσες. Είναι μάλλον ασυνήθιστα τέτοια διακρατικά deal σε μια βιομηχανία τόσο αναπτυγμένη σαν την τουριστική. Αλλά όταν υπάρχουν ζόρια εμφανίζεται ο σωτήρας… Ευτυχώς που υπάρχει εθνική ενότητα και σ’ αυτό το φλέγον ζήτημα…

Με ποιούς γίνονται οι διαπραγματεύσεις; Μα με τους συμμάχους και συνεταίρους του στον ιμπεριαλιστικό άξονα. Όχι με τον τζενεράλ (Haftar), γιατί αυτός έχει κάτι προβληματάκια στο λιβυκό πεδίο μάχης. Ούτε με τον στρατηγό Sisi – η ειδικότητά του είναι η μαζική καταστολή, οι μαζικές φυλακίσεις, τα μαζικά βασανιστήρια, οι μαζικές δολοφονίες· όχι ο μαζικός τουρισμός. Άρα ποιοί μένουν; Ο Αναστασιάδης και ο Ασύλληπτος Netanyahu.

Οι δημαγωγικές ανακοινώσεις (που είναι απλά εκφωνήσεις των κυβερνητικών non papers) στην αρχή μιλούσαν για εισαγωγή 700.000 τουριστών απ’ το απαρτχάιντ καθεστώς του Τελ Αβίβ. Μετά ανέβασαν την ποσότητα στο 1 μύριο. Mε πληθυσμό γύρω στα 8,5 μύρια, η εξαγωγή 1 μυρίου (φασιστών στην μεγάλη πλειοψηφία τους) στο ελλαδιστάν είναι οπωσδήποτε μεγάλη μπίζνα.

Όμως… Όμως ίσως χρειαστεί να μείνουν στην πατρίδα τους επόμενους μήνες. Ο Ασύλληπτος ανακοίνωσε την απόφασή του να προχωρήσει, το επόμενο δίμηνο, στην προσάρτηση της (παλαιστινιακής) Δυτικής Όχθης, την οποία ως γνωστόν του χάρισαν οι φίλοι του στην Ουάσιγκτον. Είναι αυτονόητο πως αυτό θα προκαλέσει ισχυρές αντιδράσεις, και όχι μόνο απ’ τους Παλαιστίνιους. Αν και δεν υπάρχει κάποιος με δυνατότητες να προχωρήσει σ’ έναν all out εναντίον του ρατσιστικού καθεστώτος, η προσάρτηση θα αυξήσει τις έστω λεκτικές συγκρούσεις. Θα είναι μια στρατιωτική και όχι μια light αστυνομική εκστρατεία. Ε, να γίνονται τέτοια πράγματα και οι υποστηρικτές τους να λιάζονται σε ελληνικές παραλίες;

(φωτογραφία κάτω: Αν όχι όλες σίγουρα κάποιες «μάσκες έχουν φωνή». Ο Πομπηίας φτάνοντας στο Τελ Αβίβ λάνσαρε ένα καινούργιο σύμβολο, ένα κράμα της αμερικανικής και της ισραηλινής σημαίας, στη φάτσα του. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει ο καθένας τι θέλει να πει…)

Ένας καινούργιο φόβος στη λωρίδα

Πέμπτη 26 Μάρτη. Έκαναν πλάκα: είμαστε τόσο αποκλεισμένοι ώστε εδώ θα είναι το μόνο conovarius free μέρος του πλανήτη… Αλλά η λωρίδα της Γάζας και οι κάτοικοί της, μέσα στην βία της φυλάκισής τους απ’ το απαρτχάιντ καθεστώς, δεν ήταν τόσο «τυχεροί» απέναντι στον φημισμένο φονιά. Την περασμένη Κυριακή διαγνώστηκαν τα δύο πρώτα κρούσματα στη λωρίδα – με κάποιον τρόπο ο τσαχπίνης φαίνεται πως αναζήτησε την τύχη του και εκεί.

Κι έτσι η λωρίδα της Γάζας ξαναμπήκε στον παγκόσμιο χάρτη – για τους πιο λάθος λόγους του κόσμου. 2.071 άτομα βρίσκονται ήδη σε κατ’ οίκον καραντίνα, και 1.271 σε «ειδικούς χώρους καραντίνας» – βασικά ένα παλιό προσφυγικό στρατόπεδο και δύο ξενοδοχεία. Ο κόσμος έχει αραιώσει τις βόλτες του, και η αστυνομία της Χαμάς απαγόρευσε τις συναθροίσεις. Το νοσοκομείο στη Γάζα έχει 70 κρεβάτια εντατικής, εξοπλισμένα όχι με τον καλύτερο τρόπο.

Η διοίκηση της Χαμάς ζητάει απ’ τον φασιστικό ισραηλινό καθεστώς να σταματήσει τον αποκλεισμό (ή, τουλάχιστον, κάποιες πλευρές του) για να αντιμετωπίσει την όποια «κλιμάκωση της επιδημίας». Την ώρα που οι υγιεινομικοί αποκλεισμοί είναι η γενική μόδα, η Χαμάς ελπίζει ότι η διεθνής κοινότητα θα πείσει το Τελ Αβίβ να κάνει το αντίθετο…. Πού; Στη Γάζα… (Στη δυτική Όχθη απλά συλλαμβάνει παλαιστίνιους γιατρούς· είναι ευκολότερο…)

Δεν φαίνεται να πλησιάζει η στιγμή της συναδέλφωσης των λαών λόγω covid 19Αλλά και να πλησίαζε το ισραηλινό φασισταριό δεν θα συμμετείχε: ένα κράτος δεσμοφύλακας που επιτρέπει να μπαίνει στη φυλακή της λωρίδας το minimum των θερμίδων (σε τρόφιμα), ίσια ίσια για να μην πεθάνουν από πείνα οι αιχμάλωτοι, δεν νοιάζεται για την καλή τους υγεία – έτσι δεν είναι;

Άλλωστε μέχρι πριν 3 μήνες τους σκότωνε στο σωρό. Αν μπορούν να βοηθήσουν και ιοί, ακόμα καλύτερα… Θα τους βελτιώσει, θα τους πατεντάρει, και θα τους πουλήσει σαν made in- / tested on the ground όπλα στη διεθνή αγορά.

(φωτογραφία: Χαρτιά στην άκρη της θάλασσας, πριν…)

… και η «εργαλειοποίηση», φανερή και κρυφή

Δευτέρα 9 Μάρτη. Όπως με την σύνδεση των μεταναστών / προσφύγων στην τουρκική πλευρά του Έβρου με το Idlib η ντόπια εθνικιστική δημαγωγία προσπάθησε να θολώσει τα νερά παρακάμπτωντας οποιαδήποτε πραγματική εξήγηση για τα κίνητρα του τουρκικού καθεστώτος, το ίδιο επεδίωξε και πέτυχε παραλείποντας οποιαδήποτε εξήγηση του γιατί αυτός ο άθλιος εθνικός εχθρός δεν «βομβάρδισε» με γυναίκες και παιδιά τη Σάμο ή το Καστελόριζο· τη νότια κύπρο ή την βουλγαρική επικράτεια… Κάτι σοβαρό έπρεπε να κρυφτεί – κι αυτό δεν μπορεί παρά να αφορά το «ειδικό» παρόν (και ακόμα περισσότερο το «ειδικό» μέλλον) αυτής της περιοχής. Στον εξελισσόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο.

Παραμένει όμως ακόμα ένα κενό. Με ποιόν τρόπο αφενός το τουρκικό καθεστώς και αφετέρου το ελληνικό χρησιμοποίησαν τους μετανάστες / πρόσφυγες σε μια τέτοια light και έμμεση σύγκρουση σχετικά με τον ενεργειακό και στρατιωτικό έλεγχο αυτής της μικρής μεν αλλά κρίσιμης ζώνης;

Εδώ η ασταμάτητη μηχανή δεν έχει ακόμα κάτι ακλόνητο να καταθέσει! Μόνο μια υπόθεση εργασίας που, το παραδέχεται, δεν έχει αυτήν την στιγμή ατσάλινα επιχειρήματα υπέρ της. Σπρώχνοντας το τουρκικό καθεστώς μερικές εκατοντάδες πρόσφυγες / μετανάστες πάνω στο φράχτη του Έβρου (το επαναλαμβάνουμε: το πιο οχυρωμένο σημείο του συνοριακού ποταμού) πέρα απ’ το να τραβήξει το Βερολίνο (και όποιον άλλον) στο ζήτημα της αποκατάστασης / ανοικοδόμησης της συρίας, προσπάθησε να κάνει την ζώνη του νομού Έβρου «περισσότερο ευρωπαϊκή υπόθεση» – κόντρα στην (ελληνο)αμερικανοποίησή της. Και, αντίστροφα, το ελληνικό καθεστώς, ακολουθώντας υποδειγματικά την πιο σκληρή απ’ τις παραλλαγές της αντιμεταναστευτικής πολιτικής των ευρωπαϊκών κρατών, κατασκεύασε μια προσομοίωση του «τραμπισμού» (: της λογικής του τείχους στα σύνορα με το μεξικό και της στρατιωτικής διαχείρισης των λατίνων μεταναστών) σε τυπικά «ευρωπαϊκό έδαφος». Μ’ άλλα λόγια «αμερικανοποίησε» το ζήτημα – παρόλες τις «εκκλήσεις» για «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», που απαιτούν πάντως την ενίσχυση αυτής ακριβώς της στρατιωτικοποίησης ολόκληρης της χερσαίας ζώνης στα δυτικά του ποταμού.

Η στρατιωτικοποίηση της «διαχείρισης των ροών» δεν είναι άγνωστη στα «ήθη» της «ευρώπης κάστρου»! Είναι γνωστή τόσο στα βουλγαροτουρκικά σύνορα· όσο και στους ισπανικούς θύλακες στο μαρόκο· με έναν διαφορετικό τρόπο είναι γνωστή και στην τακτική της Ρώμης που ενισχύει τις λιβυκές ένοπλες συμμορίες για να κάνουν την δουλειά της «αποτροπής» για λογαριασμό της. Είναι γνωστή επίσης και στο κυνήγι των διεθνών μκο στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Αιγαίο – που τώρα μοιάζει να έχει κοπάσει, αλλά έφτασε σε ακραίες καταστάσεις μέχρι και πριν λίγους μήνες.

Ωστόσο είναι ψέμα ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορούσε παρά να ρίχνει διακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες εναντίον άοπλων μεταναστών / προσφύγων – προκειμένου να «προστατέψει τα σύνορα της ευρώπης»!!! Αν ήθελε κάτι τέτοιο απλά θα χρειάζονταν άμεσες επαφές και συνεννοήσεις με το τουρκικό καθεστώς! Ακόμα και μια έκτακτη και ακαριαία επείγουσα συνάντηση ευρωπαίων και τούρκων αξιωματούχων, ήδη απ’ το Σάββατο 29 Φλεβάρη, θα μπορούσε να έχει απαιτήσει. Οι ανοικτές «πολιτικές διαβουλεύσεις» με την Άγκυρα θα αφαιρούσαν απ’ την ιστορία (και την όποια «κακόβουλη» τουρκική μεθόδευση) το στοιχείο του συζητήσιμου αυθορμητισμού των προσφύγων / μεταναστών – στην προκειμένη περίπτωση. Και θα έβαζαν το ζήτημα εξ αρχής σε πολιτική (με όρους κρατών) και όχι σε στρατιωτική βάση.

Δεν έκανε όμως αυτό το ρημαδογκουβέρνο! Δεν «πολιτικοποίησε», αλλά αντίθετα στρατιωτικοποίησε ακαριαία την εμφάνιση μερικών εκατοντάδων ανθρώπων στο συνοριακό πέρασμα. Κι εκεί βρίσκεται το “μυστικό”, αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Αν το τουρκικό καθεστώς «εργαλειοποίησε ανθρωπιστικά» μερικές εκατοντάδες φυγάδων απ’ την μια μεριά του ποταμού υποδεικνύοντάς τους σχεδόν το «αδύνατο», την επίθεση σ’ ένα φράχτη που από πίσω είχε στρατοαστυνομία, το ελληνικό καθεστώς έκανε το ίδιο σε πολύ χειρότερη version απ’ την άλλη μεριά του ποταμού, χαρακτηρίζοντάς τους «εισβολείς» και αντιμετωπίζοντάς του ανάλογα. «Άοπλη εμπροσθοφυλακή του εχθρού»! Πρόκειται για πλήρη και ακριβέστατη αντιγραφή της ρητορικής του ψόφιου κουναβιού!

Και ασφαλώς ένας Pyatt και ένας Palmer εκτίμησαν αυτή τη στάση, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Όχι μόνο για την ρατσιστική έκφανση της ελληνικής «εργαλειοποίησης» των μεταναστών και των προσφύγων. Όχι μόνο για την επιστράτευση κάθε λαϊκοφασιστικού κατακαθιού, απ’ αυτά που πάντα είναι πρόθυμα να δουλέψουν για κάποιο project «stay behind»… Αλλά και επειδή κυρίως – το λένε με κάθε τρόπο πια – η ζώνη στα δυτικά του Έβρου είναι «ζωτικός χώρος» του αμερικανικού ιμπεριαλισμού· και ο «σουλτάνος» δεν είναι σύμμαχός του…

Υποθέτουμε ότι θα θεωρήσετε τολμηρή την προσέγγισή μας. Εμείς την θεωρούμε κοινότοπη. Κι αυτό επειδή όταν το ελληνικό κράτος καλούσε την frontex και, κυρίως, το νατο (το νατο!!!) να αναλάβουν να εμποδίζουν τις «ροές» μεταναστών και προσφύγων απ’ τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά (θυμάστε πόσα χρόνια τώρα;) αυτό ακριβώς έκανε: εργαλειοποιούσε τους πρόσφυγες / μετανάστες με σκοπό την άτυπη και στρατιωτική κατοχύρωση όχι απλά των θαλάσσιων συνόρων του προς τα ανατολικά· αλλά, κυρίως, την κατοχύρωση του ότι υπάρχει μια συνεχής (θαλάσσια) συνοριακή γραμμή στο ανατολικό Αιγαίο, απ’ την Αλεξανδρούπολη ως το Καστελόριζο· έμμεσα, δηλαδή, την άτυπη μεν αλλά ισχυρή συμβολικά «επιβεβαίωση» του ότι το τουρκικό κράτος δεν έχει αοζ στο Αιγαίο… Αυτήν την εργαλειοποίηση την έκανε το ελλαδιστάν με «δικαιολογία» ότι και η τουρκία, «αφήνοντας ροές», θέλει το ελληνικό κακό. Το κόλπο δεν έπιασε, απλά κανείς δεν είναι τόσο ηλίθιος ώστε να μπλέκει σε τέτοια κόλπα. Προσπαθήθηκε όμως!

Το να υπάγει τους μετανάστες / πρόσφυγες σε γεωπολιτικές επιθετικές αξιώσεις δεν είναι καθόλου άγνωστο ή ξένο για την ελληνική αντι-μεταναστευτική πολιτική. Από τότε που οι «σκούπες» κατά των μεταναστών απ’ την αλβανία και το «ξαπόστελμά τους πίσω» παρακολουθούσε την όποια «ανυπακοή» των Τιράνων απέναντι στην Αθήνα – θυμάστε τα ‘90s; Όσες / όσοι έχετε την ηλικία δεν θα πρέπει να τα ξεχνάτε: αν το ένα μάτι του ντόπιου ρατσισμού / κανιβαλισμού γυάλιζε πάντα απ’ την εκμετάλλευση της φτηνής δουλειάς των βαλκάνιων προλετάριων, το άλλο γυάλιζε απ’ τις δυνατότητες να χρησιμοποιηθούν σαν «μάζα κρέατος» για να αποσπαστούν νταβατζιλίδικα πρόσοδοι απ’ τα κράτη καταγωγής τους. Κι αυτό γινόταν συστηματικά επί χρόνια με το αλβανικό κράτος…

Όχι λοιπόν. Παρότι παραδεχόμαστε ότι δεν έχουμε αυτή τη στιγμή ακλόνητα στοιχεία για την θέση μας, μόνο τολμηρή δεν είναι… Το μόνο τολμηρό σ’ αυτήν είναι η συνολική απόρριψη των «αληθειών» του ντόπιου κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου.

Αυτό; Ναι… Το εννοούμε! Μοναχικά ξεμοναχικά δεν το διαπραγματευόμαστε!

(φωτογραφία: Ο ορισμός του “οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται”… Απ’ την Παλαιστίνη στον Έβρο και πάλι πίσω. Οι εγκάθετοι πίσω απ’ την ανάρτηση λένε πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουν…)

Αν αυτοί λογαριάζονται για άνθρωποι…

Τρίτη 25 Φλεβάρη. Θα το υπενθυμίσουμε ξανά… Μια μπουλντόζα του ισραηλινού φασιστικού στρατού προσπαθεί να αποτελειώσει κάποιον παλαιστίνιο που έχει ήδη πυροβοληθεί, και που μπορεί να είναι τραυματίας· κι ένα τανκ προστατεύει τον κανιβαλισμό…

Αν αυτοί λογαριάζονται για άνθρωποι…

Δευτέρα 24 Φλεβάρη. Σήμερα αυτό… Και μόνον αυτό. Δεν σηκώνει τίποτα άλλο…. Στη λωρίδα της Γάζας χτες. Κοντά στον «φράχτη»… Δείτε τα video στη μέση του δημοσιεύματος, δείτε ειδικά το δεύτερο. Δείτε το, για όνομα των ανθρώπων, for humans sake, όσο και αν έχετε ευαίσθητα στομάχια και συμβιβασμένες καθημερινότητες. Δείτε το επιτέλους! Σταματείστε να αποστρέφετε το βλέμμα και τις συνειδήσεις σας!!! Σταματείσε την τύφλα!

Για να ξέρουν όλοι όσοι βγάζουν τον σκασμό (και είναι πολλοί) τι ακριβώς υποστηρίζουν…

(Κάπου μεγάλωσαν αυτοί… Σε κάποια κοινωνία… Κάπου τα μαθαίνουν αυτά…)

Ακούστε: η ασταμάτητη μηχανή μεγάλωσε μ’ ένα, ανάμεσα στα άλλα, αντιφασιστικό σύνθημα, τότε που οι λέξεις είχαν νόημα: θάνατος στους εχθρούς του ανθρώπινου είδους!

Πρέπει να το έχουν φωνάξει χιλιάδες αυτό το σύνθημα – αλλά η ασταμάτητη μηχανή δεν τους βλέπει πουθενά· και ξέρει σε γενικές γραμμές που πήγαν. Και που συνεχίζουν να πηγαίνουν, οι επόμενοι και οι μεθεπόμενοι. Αλλά δεν διαπραγματεύεται τις αρχές της, ακόμα κι αν βρισκόμαστε στο παρά ένα του τέλους του κόσμου.

Οι εχθροί του ανθρώπινου είδους είναι “σύμμαχοι” του ελληνικού κράτους, των αφεντικών και των λακέδων τους. Τους πληρώνουμε δηλαδή… Είναι εδώ… Λοιπόν ένα σας απομένει. Καθήστε κοιτώντας το ταβάνι, ανάψτε τσιγάρο αν το αγαπάτε, δείτε τους λακέδες και τους τσατσορούφιανους να τρέφονται με ανθρώπινη σάρκα χωρίς να σας κάνουν την χάρη να σώσουν την ψυχή σας, και αποφασίστε τι θα πράξετε. Μια και για πάντα απο ‘δω και πέρα.

Αν αποφασίσετε ότι πρέπει να κάνετε το σωστό, ίσως (ίσως λέμε…) αυτή εδώ η φλυαρία να είναι μια μικρή, πολύ μικρή βοήθεια. Που μακάρι να μην την χρειάζεσθε…

Αλλιώς… (Προφανώς: έχετε τις δουλειές σας… Τα παιδιά, τα σκυλιά, τα αρθριτικά, τα δάνεια…)