Tag: μετανάστες

Κυριακή 5 Νοέμβρη. >…Ο Κούκος είναι πτηνό της οικογενείας των Κοκκυγιδών, γνωστός για το φαινόμενο του παρασιτισμού, ο οποίος, ονομάζεται αναπαραγωγικός παρασιτισμός. Ο κούκος γεννάει τα αυγά του στις φωλιές άλλων πουλιών, βρίσκοντας την κατάλληλη στιγμή και απορρίπτοντας από την εκάστοτε φωλιά αντίστοιχο αριθμό αυγών του ιδιοκτήτη. Τα παρασιτούμενα πτηνά ονομάζονται ξενιστές. Οι ξενιστές σιτίζουν τους νεοσσούς του Κούκου και, σε 14 ημέρες, ο νεοσσός έχει περίπου το τριπλάσιο μέγεθος ενός ενήλικου ξενιστή. Το ιδιαίτερο αυτό φαινόμενο παρατηρείται ενίοτε και στην πολιτική… (Βικιπαίδεια)

Η περίπτωση του κ. Μουζάλα αποτελεί ένα διδακτικό παράδειγμα της τακτικής του Κούκου εφαρμοσμένη στην πολιτική. Ευθύς μόλις ανέλαβε Υπουργός το Σεπτέμβρη 2015 άδειασε το Υπουργείο από κάθε θεσμική αρμοδιότητα και εγκατέστησε στην «φωλιά» αυτή… τα δικά του αυγά.

Ο Υπουργός φώλιασε στις δομές, αντί τους νόμιμους διοικητές, όπως όριζε ο νόμος, τα δικά του «παιδιά» (κάποιοι τα αποκαλούν «τα μουζαλόπαιδα»). Τα οποία, ελλείψει άλλων προσόντων, ήταν γνήσια Μουζαλικά. Τα αποτελέσματα εκδηλώνονται πλέον καθημερινά, με τις δομές να βουλιάζουν στην ανοργανωσιά. Και αυτό είναι μόνο η ορατή κορυφή του παγόβουνου. Άλλα τόσα «σκανδαλάκια» παραμένουν ακόμα… κάτω από το χαλί…

Με τις δομές να καίγονται, τον υπουργό να τριπλασιάζει λογαριασμούς που μαγειρεύει η παρέα του, βιώνουμε τώρα και τις πρώτες αυθαίρετες απολύσεις υποκινούμενες από Υπουργό της Αριστεράς. Τι άλλο μας περιμένει;

(“Ο κ. Μουζάλας, τα αυγά του Κούκου, και οι απολύσεις των μη αρεστών – 14/10/2016)

> Ο Γιάννης Μουζάλας είναι ένας Υπουργός που «ξέμεινε» από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του 2015 και χειρίζεται το κρίσιμο χαρτοφυλάκιο του προσφυγικού. Έχει κατηγορηθεί για συντηρητική αντίληψη, απόλυτα προσωπική ατζέντα και ανεπάρκεια στη διαχείριση ενός από τα βασικά προβλήματα που απασχολούν τη χώρα.

Αυτό που είναι γεγονός είναι ότι στη διάρκεια της θητείας του δεν βελτιώθηκαν ουσιαστικά οι απαράδεκτες συνθήκες για πρόσφυγες και μετανάστες. Στις κατηγορίες για ένα παράλληλο σύστημα διοίκησης, παρεμβάσεις στις ανεξάρτητες επιτροπές ασύλου,  αδυναμία αξιοποίησης των πόρων,  οικογενειοκρατία, ο κ. Μουζάλας θα έπρεπε να είχε απαντήσει. Αλλά δεν το έκανε ποτέ. Ούτε έδωσε εξηγήσεις για τις συνεχείς  παραιτήσεις τριών Γενικών Γραμματέων και δύο διευθυντών (!) του υπουργείου του, που συχνά συνοδεύτηκαν με καταγγελίες για το ύφος και την αντίληψη της διοίκησης αλλά άφησαν και υπονοούμενα για οικονομικές ατασθαλίες…

(“Το μυστήριο Μουζάλα”, 1/11/2017)

Ποιός τα λέει αυτά; Οι διαχειριστές του site tvxs.gr, του συριζαίου ευρωβουλευτή Κούλογλου. Υποκρίπτεται, άραγε, κάποια «ενδοκοματική κόντρα»; Όχι. Ο Μουζάλας έχει φέρει τόσο καλά σε πέρας την πραγματική εθνική (άρα και φαιορόζ) «γραμμή» εναντίον των προσφύγων / μεταναστών ώστε τα ντόπια αφεντικά του τον προορίζουν για προαγωγή. Σε κάποια ακόμα πιο καλοπληρωμένη καρέκλα, κάπου στην ευρώπη. Δύσκολο με τέτοιες «επιτυχίες», αλλά τι σημασία έχει; Εδώ πριν 2 χρόνια ο ψόφιος κοριός νόμιζε ότι είναι μετεμψύχωση του Λένιν· στον Μουζάλα θα τσιγγουνευτούν οι φαιορόζ τα όνειρα για ευρωμεγαλεία;

Κυριακή 5 Νοέμβρη. Απ’ τον αγγλικό καθεστωτικό guardian μαθαίνουμε ότι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σάμου (μόνο εκεί;) είναι πιθανό να ξαναπεθάνει κόσμος τον χειμώνα που έρχεται. Πως θα καταφέρουν να επιβιώσουν οι αιχμάλωτοι των ελληνικών «hot spots» σε καλοκαιρινές σκηνές μέσα στα δέντρα; Η μόνη ελπίδα που τους έχει απομείνει είναι να αρρωστήσουν, για να περάσουν κάποιες μέρες σε κάποιον προφυλαγμένο από καιρούς και δαίμονες νοσοκομειακό θάλαμο.

Αυτός ήταν και παραμένει ο στόχος (και) των φαιορόζ: η απο-ανθρωποποίηση των φυγάδων. Αυτόν τον σκοπό έχει υπηρετήσει πιστά τόσο ο Μουζάλας όσο και ο ψεκασμένος· με τους μηχανισμούς τους, τις παρέες τους, τα κυκλώματά τους. Με το αζημίωτο φυσικά: είναι απλό να είναι οι αξιωματούχοι καθάρματα, αλλά θεωρούν δικαίωμά τους να πληρώνονται καλά γι’ αυτό. Πάνω απ’ το τραπέζι· και από κάτω.

Να γίνεται η αρρώστια η μόνη ελπίδα σου να ζεσταθείς μέσα στο χειμώνα: αυτή η «ελπίδα που ερχόταν» το 2015 ήταν φονική.

Κάτι καταλάβαιναν οι φασίστες που «στέκονταν προσοχή» στο δρόμο της…

Σάββατο 24 Ιούνη. Η προχθεσινή είδηση, απ’ την καθεστωτική «καθημερινή», πάει ως εξής:

Στην ανακοίνωση της απόφασης ο 23χρονος Σύρος Κ.Η. δεν άντεξε, ξέσπασε σε κλάματα. Γρήγορα, όμως, συνήλθε και σε πολύ καλά ελληνικά ευχαρίστησε από καρδιάς το δικαστήριο. Στα τρία χρόνια που βρίσκεται στη χώρα μας, αν και μέσα στη φυλακή, κατάφερε να μάθει τη γλώσσα, να μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του όταν θα έφτανε η ώρα. Πρόκειται για τον νεαρό Σύρο που είχε επωμιστεί εξ ολοκλήρου την τραγωδία του Φαρμακονησίου και τον θάνατο 12 προσφύγων στις 20 Ιανουαρίου 2014. Πρωτοδίκως είχε κριθεί ότι ως κυβερνήτης του μοιραίου σκάφους ήταν ένοχος για το σύνολο των αδικημάτων που αντιμετώπιζε, με το δικαστήριο να τον καταδικάζει στην υπερβολική ποινή των 145 ετών (εκτιτέα τα 25) και σε χρηματικό πρόστιμο 570.500 ευρώ. Ο Κ.Η. από την πρώτη στιγμή υποστήριζε ότι κυβερνήτης του σκάφους που μετέφερε συνολικά 27 παράτυπους μετανάστες από τη Συρία και το Αφγανιστάν δεν ήταν ο ίδιος, αλλά ένας Αφγανός, καθώς και ότι οι θάνατοι προήλθαν από λάθος χειρισμούς του Λιμενικού.

Το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, προχτές, ανέτρεψε εκείνη την απόφαση. Κρίνοντας ότι δεν ευθύνεται εκείνος για το ναυάγιο και ότι ο θάνατος των μεταναστών επήλθε κατά τη διάρκεια ρυμούλκησης του σκάφους από το Λιμενικό, το δικαστήριο του επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 29 ετών, από τα οποία θα εκτίσει τα 10 έτη, και συνολικό χρηματικό πρόστιμο 14.000 ευρώ για το αδίκημα της απλής μεταφοράς. Ο 23χρονος Σύρος αναμένεται σύντομα να είναι ελεύθερος.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, οι θάνατοι επήλθαν λόγω λανθασμένων χειρισμών στη ρυμούλκηση του σκάφους από την Ακτοφυλακή και κανένας επιβαίνων στο σκάφος δεν θα μπορούσε να τους αποτρέψει. Στην τραγωδία του Φαρμακονησίου είχαν βρει τον θάνατο κυρίως παιδιά και γυναίκες από το Αφγανιστάν. Οι 16 επιζήσαντες υποστήριξαν ότι είχαν ρυμουλκηθεί με μεγάλη ταχύτητα προς την Τουρκία, όταν το σκάφος τους ανατράπηκε. Οι διασωθέντες έχουν καταθέσει καταγγελία εναντίον των ελληνικών αρχών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπόθεση που εκκρεμεί.

Στο πλευρό τους έχει βρεθεί η γερμανική οργάνωση για τα δικαιώματα των προσφύγων Pro Asyl, καλύπτοντας και τα δικαστικά έξοδα, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, η Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη και το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών.

Σάββατο 24 Ιούνη. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία. Προσπαθείστε απλά να το σκεφτείτε: δέστε πίσω από ένα γρήγορο αυτοκίνητο ένα καρότσι του σούπερ μάρκετ. Ρόδες έχει και το αμάξι, ρόδες έχει και το καροτσάκι. Ο οδηγός πατάει γκάζι και «απογειώνεται». Τι θα γίνει με το καρότσι; Θα παίρνει συνέχεια τούμπες καθώς θα σέρνεται, μέχρι να διαλυθεί εντελώς. Αυτό ακριβώς έγινε εκείνη την μέρα με την φουσκωτή βάρκα των προσφύγων: οι συγκεκριμένοι φονιάδες του λιμενικού την έδεσαν πίσω απ’ το σκάφος τους, δήθεν για να την «ρυμουλκήσουν», έδωσαν «δύναμη» στις διπλές 500άρες μηχανές τους, και διασκέδαζαν με τον θάνατο των άλλων. Αυτό έγινε εκείνη την ημέρα. Και όχι μόνο εκείνην. Ούτε χρησιμοποιούσαν μόνο αυτό το «κόλπο». Έγιναν πολλά, πολλές φορές… Με την εντολή, την άδεια και την κάλυψη των «υψηλών κλιμακίων» του ελληνικού κράτους / παρακράτους. Η συγκεκριμένη «πρακτική» είναι γνωστή διεθνώς: την χρησιμοποιούσαν και οι ιταλοί λιμενόμπατσοι…

Ο νεαρός σύρος που επέζησε, διαλεγμένος στην «τύχη», δεν «επωμίστηκε» τίποτα – όπως θέλει το κρυφορατσιστικό («παίζω με τις λέξεις») ρεπορτάζ. Χρεώθηκε τις δολοφονίες απ’ τους ίδιους τους λιμενόμπατσους και τους συνεργάτες τους δικαστές. Γιατί έτσι θα «καθάριζαν» οι πραγματικοί εγκληματίες.

Έχει, οπωσδήποτε, κάθε δίκιο να χαίρεται που θα ξαναδεί τον κόσμο έξω απ’ τα κάγκελα. Αλλά οι δολοφόνοι έχουν καθαρίσει οριστικά· και άρα η ελληνική δικαιοσύνη μπορεί να δείξει πια την μεγαλοθυμία της. Εκτός αν ο / η εισαγγελέας που αναγνώρισε τους «λανθασμένους χειρισμούς της ελληνικής ακτοφυλακής» σκοπεύει να μάθει ότι οι χειρισμοί ήταν απόλυτα σωστοί – για να πνίξεις κόσμο…

Η δικαστική μεγαλοθυμία είναι το ίδιο διορατική όσο και η ελληνική δικαιοσύνη γενικά. Γιατί δεν αθώωθηκε ο νεαρός πρόσφυγας; Για να μην ζητήσει αποζημίωση για την φυλάκισή του. Γιατί καταδικάστηκε σε φυλάκιση 29 χρόνων; Επειδή είναι εμφανώς λιγότερα απ’ τα αρχικά 145, και με τα 2/5 συν τίποτα μεροκάματα, θα βγει όπου νάναι – κι ευχαριστημένος νάναι! Και τα 14.000; Θα τα πληρώσουν οι συμπαραστάτες. Για ποιο ακριβώς «αδίκημα» όλα αυτά; Της «απλής μεταφοράς» είπε το δικαστήριο. Δηλαδή; Τι πάει να πει «απλή μεταφορά» σε ένα φουσκωτό που το βούλιαξε το λιμενικό;

Τι πάει να πει «επήλθε θάνατος»; Έπνιξαν όσους / όσες μπορούσαν, γυναίκες, άντες και παιδιά. Το είχαν ξανακάνει πολλές φορές. Ή πήγαιναν και τους έπαιρναν τις μηχανές μαχαιρώνοντας τις φουσκωτές βάρκες. Ή έκαναν κύκλους με μεγάλη ταχύτητα γύρω απ’ τα φουσκωτά για να αναποδογυρίζουν απ’ τα κύματα που σήκωναν…

Αυτά όλα είναι εγκληματική μικρογραφία αλλά και ανατομία ενός κράτους / παρακράτους βαθιά και οριστικά μεγα-εγκληματικού. Είναι αυτά που κάνουν τον Μουζάλα , τον ψεκασμένο, και την φαιορόζ «απώθηση των προσφύγων / μεταναστών» να μοιάζουν με ανθρωπισμό· ενώ είναι βλαστάρια του ίδιου δέντρου. Με τους ίδιους φονικούς σκοπούς και καρπούς.

Σάββατο 3 Ιούνη. Η θάλασσα είναι η Μεσόγειος. Το πλοίο στο βάθος είναι διάσωσης.

Ο κόσμος είναι επίπεδος και ρηχός. Flat. Ο θάνατος έξω απ’ το κάστρο όχι.

(Υπάρχουν και χειρότερες “αποθανατίσεις”. Δεν θα τις βάλουμε…)

Τρίτη 28 Μάρτη. Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη για τον ανθελληνισμό της ευρωπαϊκής ένωσης απ’ αυτήν; Υπάρχει πιο τρανταχτή απόδειξη ότι αυτοί εκεί μεθοδεύουν των αφανισμό των ελλήνων; Υπάρχει καλύτερη επιχείρημα για το γιατί ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ Ε.Ε.; Ω θεέ, όχι! Δείτε (την αναπαραγωγή της είδησης):

Στην αίθουσα του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εδώ στο Στρασβούργο, πρόκειται την ερχόμενη Πέμπτη να… ξαναζωντανέψουν οι σκηνές «Άγριας Δύσης», που εκτυλίχτηκαν στις 18 Απριλίου 2013 στη Μανωλάδα της Ηλείας, όταν οπλισμένοι με καραμπίνες επιστάτες φραουλοπαραγωγών άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως κατά αλλοδαπών εργατών γης που διεκδικούσαν τα πενιχρά δεδουλευμένα τους.

Στην προσφυγή τους αναφέρονται στα βίαια επεισόδια που έγιναν στις 17 Απριλίου 2013, όπου ένοπλοι φρουροί άνοιξαν πυρ εναντίον τους, όταν συγκεντρώθηκαν διαμαρτυρόμενοι, αλλά αποκαλύπτουν και τη δικαστική εξέλιξη που είχε αυτή η υπόθεση στην Ελλάδα, όπου οι αλλοδαποί εργάτες γης εξάντλησαν όλα τα ένδικα μέσα για να βρουν το δίκιο τους!

Κατ’ αρχάς, αναφέρουν, οι δύο εργοδότες τους και οι φρουροί που είχαν ανοίξει πυρ εναντίον τους δικάστηκαν για απόπειρα φόνου και στη συνέχεια η κατηγορία άλλαξε σε «πρόκληση σωματικών βλαβών» και «παράνομη εμπορία ανθρώπων».

Από τους φερόμενους ως υπευθύνους για τα άγρια επεισόδια στη Μανωλάδα καταδικάστηκαν μόνον ένας από τους εργοδότες κι ένας από τους φρουρούς για βαριά σωματική βλάβη, παράνομη χρήση πυροβόλων όπλων και για εμπορία ανθρώπων.

Με απόφαση του Κακουργιοδικείου, στις 30 Ιουλίου 2014, οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν από την κατηγορία για εμπορία ανθρώπων, οι ποινές φυλάκισής τους μετατράπηκαν σε χρηματικές ποινές και υποχρεώθηκαν να δώσουν ως αποζημίωση στα 35 θύματα αυτής της ένοπλης βίας από… 43 ευρώ στον καθένα!

Οι δύο καταδικασθέντες άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία και σέρνεται ακόμη στα ελληνικά δικαστήρια, ενώ έχει και ανασταλτικό χαρακτήρα.

Στις 21 Οκτωβρίου 2014, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων ζήτησαν από τον εισαγγελέα στο Ακυρωτικό Δικαστήριο να ασκήσει έφεση στην απόφαση του Κακουργιοδικείου, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε εξετασθεί σωστά και αντικειμενικά το βάσιμο της κατηγορίας για «εμπορία ανθρώπων».

Το αίτημα απορρίφθηκε και οι 42 υπήκοοι Μπανγκλαντές, έχοντας εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα στην Ελλάδα, για να βρουν το δίκιο τους χωρίς αποτέλεσμα, κατέφυγαν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που την ερχόμενη Πέμπτη θα εξετάσει το κατά πόσον στην περίπτωσή τους η Ελλάδα θεωρείται υπεύθυνη για το καθεστώς καταναγκαστικής εργασίας που υπέστησαν καθώς και το κατά πόσο η εκμετάλλευσή τους εμπίπτει σε άρθρα της Σύμβασης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που απαγορεύουν την εμπορία ανθρώπων για εργασιακή εκμετάλλευση.

Ώρα ειναι να βγάλουν οι παλιάνθρωποι ανθέλληνες καμιά καταδικαστική απόφαση.. Ώρα είναι!!!

Ενώ; Ενώ, αν επιτέλους οι έλληνες απελευθερωθούν εθνικά απ’ αυτήν την ευρωτυραννία, τα αφεντικά, οι μπράβοι και τα δικαστήριά τους θα έχουν την πρώτη και την τελευταία κουβέντα! Και να πάνε να ψοφήσουν όσοι πηγαίνουν κόντρα. Μετανάστες εργάτες; Αρνητές στράτευσης; Γυναίκες; Ομοφυλόφιλοι; Οικολόγοι; Φυλακισμένοι; Άτομα με ειδικές ανάγκες; Α χα! Λίγο ακόμα και θα έχετε να κάνετε μόνο με τους έλληνες ρεεεε!!!

Έτσι δεν είναι το εθνικά σωστό;

Δευτέρα 13 Μάρτη. To άρθρο με τίτλο «η κακοδιαχείριση έφερε το χάος και τη σύγχυση» στην χθεσινή έκδοση της καθεστωτικής «καθημερινής» μπορεί να προσπεραστεί (κι έτσι θα συμβεί)· ακόμα ακόμα και σαν έκφραση του «ανθελληνισμού» διάφορων «ξένων». Έτσι κι αλλιώς η κάτι σαν «μη κυβερνητική δημοσιογραφική οργάνωση» Refugees Deeply που το υπογράφει κάποιο δόλιο σκοπό θα υπηρετεί (λέει η εθνικόφρων ψυχή). Όμως πρόκειται ένα μόνο από μια μεγάλη σειρά άρθρων και ρεπορτάζ για την κατάσταση και την μεταχείριση των αιχμάλωτων προσφύγων και μεταναστών στην ελλάδα· όλα, τι παράξενο, από ξένους δημοσιογράφους.

Όπως ίσως είναι γνωστό (;) το ελληνικό κράτος απαγορεύει στους δημοσιογράφους να μπαίνουν στα στρατόπεδα / κάτεργα – και οι προηγούμενες αλλά και η φαιορόζ κυβέρνηση, προς τιμήν της «δημοκρατικότητας» και του «ανθρωπισμού» της. «Συσκότιση» σχεδιασμένη, για προφανείς λόγους. Οι ντόπιοι αλήτες – ρουφιάνοι τηρούν την επιθυμία του ελληνικού κράτους / παρακράτους, όχι επειδή υπάρχουν κορδόνια μπάτσων που τους εμποδίζουν, αλλά επειδή είναι «εθνικά υπεύθυνοι» – δηλαδή συνεργοί στο έγκλημα. Οι ξένοι, απ’ την άλλη, δεν δεσμεύονται απ’ τα ελληνικά λευκά και μαύρα συμφέροντα. Είτε καταφέρνουν να μπουν σ’ αυτά τα κάτεργα, είτε παίρνουν συνεντεύξεις από πρόσφυγες έξω απ’ αυτά. Να γιατί, λοιπόν, η μία πηγή γνώσης για το τι συμβαίνει με την ελληνική (και «αριστερή» εδώ και δύο χρόνια) «φιλοξενία» είναι ξένοι δημοσιογράφοι…

Η δεύτερη πηγή (τουλάχιστον για εμάς) είναι είτε κάποιοι συμπαραστάτες με αξιοπρέπεια και μαχητικότητα, είτε εργαζόμενοι / ες στις «δομές φιλοξενίας» – συνήθως από μκο. Αυτοί μαθαίνουν, ξέρουν, πολύ περισσότερα. Απ’ αυτά τα «μικρά» που είναι τεράστια όταν πρόκειται για τις ζωές ανθρώπων που βρίσκονται σε απαγόρευση.

Όταν, λοιπόν, το πιο πάνω άρθρο της R.D. λέει ότι «κατασπαταλήθηκαν τα 70 από κάθε 100 δολάρια» που ήρθαν στην ελλάδα από διάφορους διεθνείς οργανισμούς για την υποστήριξη των προφύγων, ξέρουμε καλά πως και γιατί έγινε αυτό! Όπως ξέρουμε και πως κουκουλώνεται για να συνεχίζει να συμβαίνει: κάθε φορά που κάποιο κυβερνητικό κάθαρμα, απ’ τον πρωθυπουργό μέχρι οποιονδήποτε κατώτερο (όλοι τους καλοπληρωμένοι φυσικά…), ανοίγει το στόμα του για να πει «εεε, δεν μας δίνουν και λεφτά, τι να κάνουμε;» (οι ευρωπαίοι, ο οηε, κλπ) βάζει την υπογραφή του σ’ αυτήν την λοβιτούρα. Απ’ την σκοπιά των ελληνικών προσοδικών ηθών, είναι μια λοβιτούρα ανάμεσα σε πολλές άλλες. Απ’ την σκοπιά, όμως, της απάνθρωπης αντιμετώπισης των προσφύγων είναι σχεδιασμένο έγκλημα. Που έχει και νεκρούς / δολοφονημένους, και συναισθηματικά τσακισμένους, και, και, και….

Λεφτά, λεφτά, λεφτά: «να βγάλουμε λεφτά». Αυτό είναι το δόγμα, μαζί μ’ αυτό που παραδέχεται ο αρθρογράφος: …Άλλωστε, όσο πιο χαοτική είναι η κατάσταση στην Ελλάδα, τόσο πιο ισχυρό το αποτρεπτικό μήνυμα προς μέλλοντες αιτούντες άσυλο…. Αντικαταστείστε στο «χαοτική» με το «φονική», και έχετε τον πυρήνα της «ελληνικής φιλοξενίας». Σε τελευταία ανάλυση: και των εκδουλεύσεων που προσφέρει στους ευρωπαίους φασίστες, κυβερνητικούς και μη.