Γιατί η Ιερουσαλήμ / al Quds δεν έχει απελευθερωθεί ακόμα;

Δευτέρα 7 Απρίλη (00.21) >> Όσοι καταναλώνουν ειδήσεις, και μάλιστα άμεσα ή έμμεσα δυτικής προέλευσης (αυτή είναι η νόρμα της εποχής και των γεωγραφικών συντεταγμένων μας!) ανησυχούν: πού χάθηκε ο «άξονας της αντίστασης»; Μήπως ηττήθηκε;

Στη «δική μας» (δυτική) κουλτούρα, μια κουλτούρα διαμορφωμένη από πολεμικές ταινίες, «ντοκιμαντέρ» και την βία / βιασύνη του Θεάματος, ο «άξονας της αντίστασης» θα έπρεπε να έχει νικήσει ήδη∙ ή να βρίσκεται πολύ κοντά στην τελική νίκη…. Αυτή η χωροχρονική μυωπία / μεροληψία διαμορφώνει τα κριτήρια και τις εκτιμήσεις, ακόμα και μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν (λίγο πολύ συναισθηματικά) την απελευθέρωση της Παλαιστίνης: η εξαφάνιση της Ιστορικής Αντίληψης όχι μόνο απ’ τα κεφάλια των ειδικών των δυτικών ολιγαρχιών αλλά και των υποτελών έχει διαμορφώσει ένα μόνιμο «τώρα», που μπορεί μεν να διασταλεί λίγο αλλά δεν αντέχει στη μη-γραμμικότητα των εξελίξεων σε βάθος χρόνου. Ανάλογα συρρικνωμένη έχει γίνει και η κριτική μνήμη…

Μια ερώτηση θα μπορούσε ίσως να ταρακουνήσει τέτοιες βιαστικές και ηττοπαθείς αντιλήψεις: ήδη απ’ το περασμένο καλοκαίρι (όταν τα δεδομένα των αμερικανικών εκλογών του Νοέμβρη είχαν πια οριστικοποιηθεί…) εκείνοι που σχεδιάζουν πραγματικά, είτε στην Παλαιστινιακή αντίσταση, είτε στον «άξονα της αντίστασης», είτε στο μπλοκ της Αστάνα, είτε στο ευρασιατικό project αδιαφόρησαν άραγε για την επερχόμενη αλλαγή φρουράς στην Ουάσιγκτον – και τις συνέπειές της στην ευρύτερη Μέση Ανατολή / ανατολική Μεσόγειο;

Η δική μας, περιθωριακή αλλά καθόλου αυθαίρετη απάντηση είναι: όχι!!! Αντίθετα (εκτιμάμε…) προχώρησαν σε προσαρμογές των τακτικών τους λαμβάνοντας υπ’όψη τους ότι α) το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς μπορεί να αφηνιάσει, και β) ότι το ψοφιοκουναβιστάν είναι «απρόβλεπτο» και οπωσδήποτε χωρίς ιδιαίτερες και ουσιαστικές δυνατότητες. Κάποιες απ’ αυτές τις προσαρμογές παρανοούνται απ’ τα δυτικά μυαλά…

Πρέπει να λαμβάνει κάποιος σοβαρά υπόψη του όλα τα δεδομένα και το σύνολο του «πολιτικού / γεωπολιτικού» εδάφους πάνω στο οποίο θα κριθεί / κρίνεται η απελευθέρωση της al Quds:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι «αθάνατοι» της ε.ε.

Δευτέρα 7 Απρίλη (00.13) >> Η κυρία στην κάτω φωτογραφία λέγεται Kaja Kallas και αυτή την εποχή καλοπληρώνεται για «αντιπρόεδρος» της commission (σα να λέμε: «δεξί χέρι» της Ursula…) και, κυρίως, «υπουργός εξωτερικών» της ε.ε. Η πολιτική της εμπειρία είναι ανεκτίμητη: ως δισέγγονη αρχιασφαλίτη με γερμανικές ρίζες και κόρη τραπεζίτη και πρωθυπουργού έγινε κι αυτή πρωθυπουργός της εσθονίας το 2021, ενός κράτους με πληθυσμό 1.300.000. (Αλλού θα ήταν δήμαρχος…) Πρόλαβε να μπλέξει σε οικογενειακά σκάνδαλα, κι αν δεν την έσωζε η Ursula δίνοντάς της προαγωγή, θα ήταν ήδη μια ακόμα αποτυχημένη new model πρωθυπουργός που αναγκάστηκε σε παραίτηση…

Η νεοφιλελεύθερη κυρία Kallas πήρε την δουλειά στην ε.ε. επειδή είναι … ρωσοφάγος…. σύμφωνα με δηλώσεις της. Έχει μεγάλη όρεξη για αγάλματα και άλλα μνημεία της σοβιετικής περιόδου: δεν έχει αφήσει κανένα στην εσθονική πρώην επικράτειά της. Και επειδή οι ρώσοι είναι κάτι ελάχιστα λιγότερο απ’ το ¼ του πληθυσμού εκεί, ποιος ξέρει πόσο μακριά θα πήγαινε αν μπορούσε;

Μπορεί να φταίει η ρωσοφαγία, μπορεί να φταίνε τα παραμύθια που άκουγε μικρή… Πάντως η κυρία Kallas δείχνει ότι ήθελε να ακολουθήσει άλλη καριέρα στη ζωή της: να είναι το «κορίτσι» του James Bond∙ ή, σε κάθε περίπτωση, κάποιου απ’ τις βρετανικές υπηρεσίες. Αντιγράφει – ή, αν τα έχει καταφέρει (γιατί όχι;) απλά επιδεικνύεται:

Μην έχετε αμφιβολία: με τέτοια φλόγα μέσα της η κυρία Kallas θα αφήσει εποχή στον ρόλο της, ξεπερνώντας ακόμα και την αγαπημένη Annalena. Που κινήθηκε βέβαια σε γερμανικό πεδίο, αλλά φαίνεται ότι δημιούργησε «ευρωπαϊκή σχολή».

Θα πέσει πολύ γέλιο και πολύ κλάμα… Και το εισιτήριο γίνεται όλο και πιο πανάκριβο…

Emergency, emergency!!! (O αμερικανικός «χρυσός αιώνας» βρήκε τον δρόμο του…)

Δεν είναι κατάλογος ταβέρνας! Είναι ο “χρυσός αιώνας” για μαθητές δημοτικού!

Δευτέρα 7 Απρίλη >> Μπορεί να φαίνεται ηλίθιος ή διεστραμμένος. Ο «οικονομικός πόλεμος» που κλιμακώνει το ψόφιο κουνάβι εναντίον των πάντων είναι ωστόσο κάτι χειρότερο: πειρατικός∙ και σαν τέτοιος (προσπαθεί να) έχει μια κάποια λογική.

Το ψοφιοκουναβιστάν θέλει να σωθεί∙ βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού οικονομικά / νομισματικά (όπου ένα τέτοιο «χείλος του γκρεμού» δεν μετριέται με ημέρες ή εβδομάδες, αλλά με ελάχιστα χρόνια). Για να σωθεί το ψοφιοκουναβιστάν πρέπει να σώσει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ την διεθνή κυκλοφορία του νομίσματός του δίνοντάς του κάποιο «υλικό αντίκρυσμα». Οι προσπάθειες για την κατάκτηση τέτοιου «υλικού αντικρύσματος» φαίνονται ασύνδετες μεταξύ τους, αλλά δεν είναι εντελώς: απ’ την «κατάκτηση» της Γροιλανδίας και τον προσπορισμό νέων πρώτων υλών, ως τον έλεγχο στρατηγικών θαλάσσιων εμπορικών (και όχι μόνο) διόδων (: διώρυγα του Παναμά)∙ απ’ το τρικ με την μετατροπή του bitcoin σε «αποθεματικό asset / back up του δολαρίου» (περισσότερα στο cyborg 32) ως την συσσώρευση χρυσού, η ίδια «αγωνία» κατατρέχει το ψόφιο κουνάβι και τους υποστηρικτές του στις σπασμωδικές ή όχι κινήσεις τους. Το project των BRICS+ μπορεί σπάνια να λέγεται με το όνομά του (: απώθηση / άρνηση να πεις το όνομα των «σατανάδων»!) αλλά αφήνει ήδη την όλο και πιο τρομακτική σκιά του πάνω στη γενική δύση∙ όλο και πιο τρομακτική ειδικά μετά την στρατηγική ήττα στο ουκρανικό πεδίο μάχης.

Ένας μάλλον άγνωστος ευρύτερα αμερικάνος οικονομολόγος ονόματι Stephen Miran εξέδωσε το Νοέμβρη του 2024, μετά τις αμερικανικές εκλογές, έναν 40σέλιδο Users Guide to Restructuring the Global Trading System που είναι το manual της γενικής δασμολογικής επίθεσης του ψόφιου κουναβιού. Σ’ αυτό το εγχειρίδιο μπορεί να δει (όποιος ενδιαφέρεται) την λογική (ή την «λογική») του μόνοι μας και όλοι σας:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Αναμνήσεις απ’ το μέλλον

Δευτέρα 7 Απρίλη (00.07) >> … Έχουμε εδώ λοιπόν ένα ακραίο παράδειγμα της δυσαρμονίας μεταξύ ξενικού και ειδικού συμφέροντος. Κάθε κράτος, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει την σχετική του θέση, παίρνει μέτρα βλαβερά για την ευημερία των γειτόνων του∙ κι αφού αυτή η τακτική δεν περιορίζεται μόνο σε ένα κράτος, ο καθένας υφίσταται πολύ περισσότερες συνέπειες απ’ τις παρόμοιες λογικές που εφαρμόζουν οι γείτονές του απ’ τα οφέλη που έχει ο ίδιος απ’ αυτές τις επιλογές. Πρακτικά όλα τα λαοφιλή γιατρικά που κυκλοφορούν σήμερα είναι τέτοιου αλληλοεξοντωτικού χαρακτήρα. Ανταγωνιστικές μειώσεις μισθών, ανταγωνιστικοί δασμοί, ανταγωνιστική ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων στην αλλοδαπή, ανταγωνιστικά οικονομικά προγράμματα – η κατάσταση του θα κάνω τον γείτονα ζητιάνο. Κι αυτό γιατί το έξοδο του ενός είναι κανονικά το έσοδο κάποιου άλλου. Έτσι, καθώς προσπαθούμε να βελτιώσουμε το δικό μας περιθώριο κέρδους, μειώνουμε το περιθώριο κέρδους κάποιου άλλου∙ και εάν η ίδια πρακτική ακολουθηθεί παντού θα χειροτερέψει την κατάσταση όλων. Οποιοσδήποτε ιδιώτης οδηγούμενος από την προσωπική κατάσταση στην οποία βρίσκεται, μπορεί να περικόψει τις συνηθισμένες του δαπάνες, και κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει γι’ αυτό. Αλλά ας μη νομίζει κανείς ότι μ’ αυτόν τον τρόπο υπηρετεί κάποιο συλλογικό συμφέρον.

Ο μοντέρνος καπιταλισμός είναι πλεύση καλού καιρού. Όταν ξεσπάσει η καταιγίδα ο καπιταλιστής εγκαταλείπει τα καθήκοντα του καπετάνιου, και μπορεί να βουλιάξει ακόμα και τις βάρκες που θα τον γλύτωναν, από τη λύσσα του να σπρώξει τον κοντινό του έξω απ’ τη βάρκα για να μπει αυτός…

Σαρκαστικός έως προκλητικός τότε – το ίδιο θα ήταν και σήμερα: ο εξοχότατος John Maynard Keynes, λαμπρό τέκνο της βρετανικής ιντελιγκέντσιας, αλλά τι τέκνο! Δηλητηριώδες.

Ως όνομα διάφοροι (θα πουν ότι) τον ξέρουν. Ως κατατεθειμένες γραπτά απόψεις σιγά μην… (Το απόσπασμα είναι από την διάλεξή του Η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, το 1932.*)

Αυτά τα έγραφε ο Keynes τότε, όταν μετά την «Μεγάλη Κρίση» του 1929 τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη (οι «μεγάλες δυνάμεις» της δύσης…) άρχισαν να παίρνουν αλυσιδωτά τέτοιου είδους μέτρα για να «προστατέψουν την εσωτερική παραγωγή» τους – σε βάρος των ανταγωνιστών τους.

Ο Keynes διέβλεπε τότε (αν και απευχόταν, τουλάχιστον στα λόγια) ότι τελικά ένας μεγάλης κλίμακας πόλεμος θα έδινε την διέξοδο (στην «κρίση υπερσυσσώρευσης» λόγω τεχνολογικού άλματος τότε) – έτσι έγινε…. Όχι μόνο για την ανακατανομή των «σφαιρών επιρροής» στον πλανήτη. Αλλά και για την πρόκληση καταστροφής τέτοιας κλίμακας ώστε να «αναζωογονηθεί» η καπιταλιστική πραγματοποίηση της υπεραξίας.

Τώρα; Τώρα οι δημαγωγοί της πεντάρας μιλούν ψευτοχαρούμενα για «μιλιταριστικό Κεϋνσιανισμό»…

*Από τις κόκκινες σελίδες – περισσότερα εδώ.

Ο χρόνος δεν…

Δευτέρα 31 Μάρτη >> Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας.

Αλλά τι ώρα είναι; Είναι 12 και 7 όπως από πρώτη ματιά φαίνεται; Είναι 12 παρά 7 όπως θα ήταν η ευχή της αντιστρέψιμης εικόνας;

12 παρά ή 12 και;

Μήπως η ώρα περνάει μέσα στη γενική υπνοβασία και το όποιο «ξύπνημα» θα είναι τρομαγμένο (και τρομακτικό) hangover;

Παλαιστίνη 1

Δευτέρα 31 Μάρτη (00.35) >> «Διαδήλωση κατά της Hamas» μέσα στα ερείπια της Γάζα; Ναι, είναι γεγονός∙ προς μεγάλη ευχαρίστηση του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος και όλων των σφουγγοκωλάριών τους διεθνώς. Πώς και γιατί λοιπόν;

Πρώτα τα πρώτα.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη 2

Όταν γινόταν ΑΥΤΟ στη Γάζα (η Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής, διαρκείς διαδηλώσεις απ’ τις 30 Μάρτη του 2018 ως τις 27 Δεκέμβρη του 2019) ΚΑΝΕΙΣ δεν τραύλιζε τα «περί Hamas»: αποκεφαλισμένα μωρά ψημένα στο φούρνο, και τα λοιπά.

Όταν γινόταν ΑΥΤΟ ο θεοναζί, απαρτχάιντ στρατός δολοφονούσε άνετα κι ελεύθερα άοπλους διαδηλωτές /  διαδηλώτριες (223…) και σακάτευε ακόμα περισσότερους/ες με σφαίρες dumdum (πάνω από 15.000…)

Επί 1 χρόνο, 8 μήνες, 3 βδομάδες και 6 μέρες οι γενοκτόνοι είχαν την άνεση και την ησυχία τους να δολοφονούν και να σακατεύουν. Ανεμπόδιστα. Με τους δυτικούς φιλάνθρωπους να κοιτούν αλλού… Επί 1 χρόνο, 8 μήνες, 3 βδομάδες και 6 μέρες: «Παρασκευές για την Παλαιστίνη»…

Κι ύστερα, μετά από καιρό, μετά σχεδόν 4 χρόνια, μετά τις 7 Οκτώβρη του 2023, κάθε τσατσορούφιανος, κάθε λούμπεν του σκοινιού και του παλουκιού, βγήκε να πει: «ααααα, αυτή η Hamas είναι παλιάνθρωποι… Αξίζει και σ’ αυτούς και σ’ όλους που τους ανέχονται στη Γάζα να πεθάνουν».

Λες και πριν μπορούσαν να ζήσουν…

Δευτέρα 31 Μάρτη (00.31) >> Μέρος της πραγματικότητας είναι κι αυτό:

Το έχουν καταλάβει: ο στρατός «τους» θέλει να τους σκοτώσει…

Άλλο μέρος της πραγματικότητας είναι αυτό:

Δεκάδες έφεδροι υγειονομικοί του ισραηλινού στρατού αρνούνται να συμμετάσχουν στον πόλεμο στη Γάζα, εξαιτίας των σχεδίων για κατοχή της ζώνης και της εγκατάστασης εποίκων εκεί… Επιπλέον επειδή αυτά είναι παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας και οξύνουν την σύγκρουση…

Ένα ακόμα μέρος της πραγματικότητας είναι κι αυτό:

Μέσα στην «αρμοδιότητα της παλαιστινιακής αρχής», στη δυτική Όχθη, όπου δεν υπάρχει καμία διαδήλωση «Hamas out», ο θεοναζί στρατός και οι έποικοι αλωνίζουν. Υπό τις ευλογίες φυσικά αυτής της «αρχής», που ως γνωστόν διαθέτει στρατόμπατσους μόνο για να καταστέλλει τους απείθαρχους – όχι για να αντιμετωπίζει τον κατοχικό στρατό.

Μια χαρά κουκουλώνονται αυτά και πολλά άλλα διαλυτικά που συμβαίνουν στο εσωτερικό του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος απ’ τις «διαδηλώσεις κατά της Hamas», έτσι δεν είναι; Λύνεται έτσι και η απορία για το timing της προβοκατόρικης εργολαβίας της «παλαιστινιακής αρχής» στη Γάζα…

Εκείνο που δεν κουκουλώνεται (;) είναι αυτό:

Ο ένας, εκπροσωπώντας το καθεστώς του, είναι καταζητούμενος εγκληματίας κατά της ανθρωπότητας. Ο άλλος, εκπροσωπώντας το δικό του, το παλεύει. Και μέσω φιλιών και συμμαχιών…

Οι τρεις πρώτες μέρες θα είναι οι κρίσιμες…

Δευτέρα 31 Μάρτη (00.25) >> Το γελοιοποιούν μόνοι τους. Η κυρία που εξηγεί ποιο είναι το emergency «πακέτο» (για 72 ώρες…) που κάθε ευρωπαίος (ατομικά…) πρέπει να έχει καβατζωμένο λέγεται Hadja Lahbib και είναι βελγίδα δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιάστρια, που αυτή την εποχή βγάζει τα προς το ζην της ως «επίτροπος ανθρωπιστικής βοήθειας και διαχείρισης κρίσεων» της ε.ε. Οπότε (ως αρμόδια) κάνει την παρουσίαση του «κιτ»:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι συνέπειες της ήττας 11

Στις 24 Ιούνη του 2022, χρονιά στην οποία ήταν βέβαιο ότι η ρωσία θα διαλυθεί, ο Putin θα αυτοκτονήσει αφού πρώτα σκοτώσει τον Shoigu κλπ, ο τοξικός του Κιέβου έδωσε ένα «παγκόσμιο μήνυμα» ως ολόγραμμα, υποσχόμενος ότι «θα νικήσει την αυτοκρατορία» – του κακού φυσικά. Το project οργάνωσαν δύο εταιρείες δημοσίων σχέσεων με έδρα το Λονδίνο, και για τις ανάγκες του show σχεδίασαν και τύπωσαν το tshirt που φορούσε ο … «απελευθερωτής του πλανήτη». ΕΛΑ ΣΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ, ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ Ή ΠΕΘΑΝΕ…

Στο ίδιο project (και στο ίδιο μήνυμα) συμμετείχαν εξέχουσες προσωπικότητες, όπως π.χ. ο Boris Johnson αλλά και ο γάλλος ακροδεξιός «φιλόσοφος» BernardHenri Levy. Το σύντομο video στη συνέχεια θα φρεσκάρει όχι μόνο την μνήμη σας αλλά και την γνώση σας για το πόσοι πολλοί και διαφορετικοί δυτικοί έχουν τζογάρει στο ουκρανικό πεδίο μάχης.

Δευτέρα 31 Μάρτη (00.20) >> Η ιδέα ότι το ψοφιοκουναβιστάν θέλει «ειρήνη στην ουκρανία» έχει πείσει πολλούς. Δεν θα έπρεπε. Η Ουάσιγκτον δεν θέλει ειρήνη. Θέλει να μην χρεωθεί την ήττα (της) στο ουκρανικό πεδίο μάχης, ήττα που απλά θα μεγαλώνει αν ο πόλεμος συνεχίσει! Αλλά ακριβώς το ίδιο θέλουν και οι ευρωπαίοι σωστομερίτες (της ιστορίας). Και έτσι ξετυλίγονται μικρά-εγκλήματα-μεταξύ-συμμάχων…

Να θυμίσουμε ότι το Joνυσταλεάν (και όλοι οι ευρωπαίοι σύμμαχοί του) δοκίμασε μια διαφορετική «τακτική», αν μπορεί να βαφτίζει κάποιος έτσι την απελπισία: Κλιμάκωση-για-την-αποκλιμάκωση: χοντραίνω τις επιθέσεις στο εσωτερικό της κυρίως ρωσίας για να αναγκαστεί η Μόσχα να υπεραντιδράσει∙ να στριμωχτεί παγκόσμια∙ και να αποδεχθεί έναν κάποιο συμβιβασμό που η γενική δύση θα πουλούσε ως «νίκη» της. Η Μόσχα δεν υπεραντέδρασε∙ έστειλε μια «συμβατική αγριοφουντουκιά» προκαλώντας ναυτία στα δυτικά επιτελεία.

Η κλιμάκωση-για-την-αποκλιμάκωση σχόλασε, και μαζί της το Joνυσταλεάν. Το ψοφιοκουναβιστάν δεν έχει ουσιαστικά και πρακτικά κανένα «χαρτί» απέναντι στη Μόσχα. Επιπλέον δεν έχει έμπειρο προσωπικό για να σταθεί απέναντι σε θηρία του είδους Lavrov. Όμως από διαφορετικές αφετηρίες και για εντελώς διαφορετικούς λόγους μπορεί να συμφωνεί μαζί της σ’ αυτό: οι ευρωπαίοι (είναι που) πρέπει να πληρώσουν ακριβά. Ενώ για το ψοφιοκουναβιστάν αυτό είναι απλά θέμα λογιστηρίου, έσοδα – έξοδα, για το ρωσικό κράτος η τιμωρία σχετίζεται και με την εξαπάτηση του παρελθόντος (όσο υπήρξε τέτοια, Minsk 1, 2 κλπ) αλλά και με την αναίδεια του «κάνουμε πόλεμο με την ρωσία» απ’ το 2022 και μετά.

Σχετίζεται και με κάτι ακόμα, σοβαρό. Κι εδώ οι δρόμοι της Μόσχας και της Ουάσιγκτον χωρίζουν – ίσως για να ξανασυναντηθούν σε μια επόμενη στροφή:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.