Δευτέρα 6 Ιούλη (01.00) >> Σαν από μια σατανική ειρωνεία της Ιστορίας, τις μέρες που το ψοφιοκουναβιστάν γιορτάζει τα 250 χρόνια της κρατικής ύπαρξής του, υψηλόβαθμες αντιπροσωπείες από 70 κράτη (+ διάφορες αντιαποικιακές οργανώσεις) θα βρίσκονται στην Τεχεράνη, για την κηδεία του Hamenei.
Δεν πρόκειται για παρουσία, «τιμής ένεκεν», στην κηδεία ενός τύπου που πέθανε από γεράματα ή καρδιακό. Πρόκειται για την κηδεία μιας ηγετικής περσόνας που δολοφονήθηκε (μαζί με μεγάλο μέρος της οικογένειάς του) – ένα προφανές έγκλημα πολέμου από κάποιους που έχουν μεγάλη συλλογή από τέτοια. Δολοφονήθηκε επειδή δυο παρακμιακά μεν πυρηνικά δε κράτη έκριναν ότι με την δολοφονία του θα διέλυαν το κράτος∙ το ιράν.
Οι πάντες, παρόντες στην κηδεία ή απόντες, ξέρουν τι έγινε. Οι πάντες ξέρουν ποιος νίκησε.
Η παρουσία στην κηδεία ενός δολοφονημένου απ’ τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς και την μεσανατολική απόφυσή τους, ύστερα από έναν πόλεμο στον οποίο είναι πανθομολογούμενο ότι το ιράν νίκησε, δεν είναι απλά συγκαταβατική, διπλωματική πράξη. Είναι πολύ περισσότερο πολιτική απ’ τα συνηθισμένα. .
Δεν πρόκειται για κηδεία ιδεολογικής αλληλεγγύης: η συντριπτική πλειοψηφία των αντιπροσωπειών δεν είναι σιίτες, δεν είναι «μουλάδες». Ούτε εκπροσωπούν καθεστώτα «ιρανικού τύπου». Πρόκειται μάλλον για την έμμεση πολιτική κατάφαση στο ξήλωμα της δυτικής, μιλιταριστικής ηγεμονίας στον πλανήτη∙ αυτής της ηγεμονίας που εκτραχύνθηκε τα τελευταία 35 χρόνια: αυτό το ξήλωμα (η απελπισμένη προσπάθεια αποτροπής του) είναι που φωτίζει την κηδεία του Χαμενεϊ.
Υπάρχει μια ακόμα πιο σατανική ειρωνεία. Οι δολοφόνοι του Hamenei (εκτός των θεοναζί…) θα βρίσκονται αύριο και μεθαύριο μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ την κηδεία, στα βορειοδυτικά. Στην Άγκυρα. Για τη «σύνοδο του νατο».
Τι θέλουν τα «κράτη μέλη του νατο» τον Ιούλη του 2026; Μα φυσικά να συνεχίσουν να είναι επίφοβα για τον υπόλοιπο πλανήτη∙ να συνεχίσουν να σκοτώνουν∙ να νικούν πάντα! Μόνο που δεν μπορούν πια, μετά από τόσες και τέτοιες εμφατικές ήττες, να αποφύγουν τον πειρασμό «ο καθένας πρώτα για την πάρτη του»!!! Οι παρακμιακοί ευρωπαίοι «πρόθυμοι» θέλουν να νικήσουν / να διαλύσουν την ρωσία κάνοντας proxy όχι το Κίεβο (δεν μπορεί πια…) αλλά την Ουάσιγκτον… Η οποία «κρατάει μούτρα» επειδή αφήσατε εμάς, την μόνη υπερδύναμη του πλανήτη (;;;) μόνη της απέναντι σ’ αυτούς τους άθλιους, τους «φρουρούς της επανάστασης»…
Εν τω μεταξύ η Βαρσοβία αγριεύει όλο και περισσότερο κατά του Κιέβου (σπάζοντας την «ομοθυμία» της υποστήριξής του…) – κι όσες / όσοι διαβάζετε τακτικά αυτές εδώ τις αναφορές ξέρετε την βαθύτερη αιτία… Η Άγκυρα, η Βουδαπέστη και η Μπρατισλάβα ούτε που θέλουν να ακούσουν τους «καϋμούς» των βαλτικών κρατιδίων, που περιμένουν αν όχι την Ουάσιγκτον σίγουρα το Λονδίνο να συμμετάσχει σε μια «κατάληψη του Καλίνιγκραντ». Η Μαδρίτη και η Λισαβώνα λένε κομψά «εμείς είμαστε μακριά…». Η Ρώμη ελίσσεται, εντός / εκτός / και επί τα αυτά… Ευτυχώς που το ελλαδιστάν είναι βράχος!!!
Ο Ανακαινισμένος, ως I gonna be, προς το παρόν μια «πολλά υποσχόμενη ιδέα», έσπευσε να δώσει τα διαπιστευτήριά του στη μία απ’ τις δύο πρεσβείες που οφείλει να το κάνει – έτσι ώστε εκτός απ’ το νο 1 εθνικό κεφάλαιο να πάρει το Ο.Κ. και απ’ τους συμμάχους. Για να μην ανησυχούμε…
Με δυο λόγια: έναντι εύκολων αντιπάλων (όπως οι ταλιμπάν, αν υποθέσουμε ότι αποδείχθηκαν εύκολοι…) το νατο ήταν … «μια γροθιά». Εναντίον δύσκολων, και μάλιστα μετά από ήττες, όσοι θέλουν επικές εκστρατείες ψάχνουν τους υπόλοιπους που δεν θέλουν, για να καταλήξουν στο βολικό συμπέρασμα «αααα, υπάρχουν προβλήματα…»
Το ψόφιο κουνάβι θα είναι ο star της συνόδου. Φτάνοντας τόσο κοντά (από γεωγραφική άποψη) στην Τεχεράνη μπορεί να επαναλάβει (μπορεί και όχι) την πρόσφατη εξυπνάδα του, την ιδέα ότι «έτσι που είναι εκεί μαζεμένοι όλοι θα μπορούσα να τους σκοτώσω όλους με ένα κτύπημα…».
Είναι κι αυτό ένα «σημείο των καιρών»: η μόνη θέση στην οποία μπορούν πια να φανταστούν εαυτούς οι παρακμιακές δυτικές ολιγαρχίες είναι ως μέλη εκτελεστικού αποσπάσματος. Κι ενώ μπορούν να συνεχίσουν να σκοτώνουν ξέρουν, καταλαβαίνουν, ότι έρχεται η σειρά τους…
Όπως το έθεσαν κάποιοι για την κηδεία του Hamenei:: στα 250α γενέθλια του αμερικανικού κράτους ο κόσμος θα κηδέψει έναν απ’ αυτούς που το εξευτέλισαν…