Δευτέρα 26 Γενάρη >> Το ότι το ψόφιο κουνάβι κρατικοποίησε το αμερικανικό φασισταριό και του έδωσε το Ο.Κ. να εκτελεί-εν-ψυχρώ-και-κατά-βούληση-κυνηγώντας-ξένους δεν είναι ζήτημα μιας πολιτείας, έτσι δεν είναι; Ούτε το ότι η «ξανά-μεγάλη-αμερική» χρειάζεται έναν στρατό κατοχής στο εσωτερικό της. (Άλλωστε τι μπορεί να περιμένει κάποιος από κράτη που ευλογούν δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες «κάπου αλλού»;)
Ποιο είναι το σωστό υπ’ αυτές τις συνθήκες; Όχι μια σκέτη διαμαρτυρία πάντως!!! Το άοπλο πλήθος σαν τέτοιο ούτε τρομάζει ούτε αποθαρρύνει όσους έχουν την εξουσία τους στην άκρη της κάνης και το δάκτυλο στην σκανδάλη αποφασισμένοι να την πατήσουν. Ούτε, φυσικά, το «ας περιμένουμε ως τις εκλογές» είναι λύση.
(Ξεκινώντας τον Απρίλη του 1981 απ’ το Brixton και φτάνοντας σε κορύφωση τον Ιούλιο σε πολλές αγγλικές πόλεις, η εξέγερση των κατεχόμενων απ’ την αστυνομία και την βία της πολυπληθών «περιθωριακών» κοινοτήτων του αγγλικού ιμπεριαλισμού «εντός έδρας» άφησε το ανεξίτηλο σημάδι της για τις επόμενες δεκαετίες. Ειδικά το Brixton έγινε το σύμβολο της κοινωνικής βίας-στη-βία της εξουσίας).
Οι Clash, εν γνώσει του τι γινόταν επί μήνες πριν την εξέγερση στο Brixton – ακόμα και δολοφονίες νεαρών μαύρων απ’ την αστυνομία – κυκλοφόρησαν το τραγούδι στα μέσα Δεκέμβρη του 1979.
Εδώ απ’ την ιταλική μπάντα Rigenera:
Όταν κλωτσάνε την εξώπορτά σου
Πώς θα βγεις;
Με τα χέρια στο κεφάλι
ή στη σκανδάλη του όπλου σου;
Όταν κάνουν κουρέλια το νόμο
Πώς θα πας;
Πυροβολημένος στο πεζοδρόμιο
ή στην ουρά των μεολλοθάνατων;
Μπορείτε να μας καταστείλετε,
μπορείτε να μας ματώσετε.
Αλλά ωωωω…
Τα όπλα του Brixton!
Bonus: My Wolve Has Returned απ’ τους Nahko and the Medicine for the People (o lead vocals Nahko Bear κρατάει απ’ τους Απάτσι…)
Με την Leah Song, το 2017: