Δευτέρα 6 Απρίλη (00.33) >> Όπως είναι αναμενόμενο η προσοχή των υποτελών αιχμαλώτων για την ευστάθεια του γκουβέρνου don Rico & Co στρέφεται στους κυματισμούς εσωτερικού. Στα όχι λίγα «σκάνδαλα». Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι πριν από … χμμμμ, 40 χρόνια το όποιο γκουβέρνο θα είχε καταφύγει στη γνωστή «λαϊκή ετυμηγορία» με το 1/10 απ’ την τωρινή σκανδαλιάρικη συγκέντρωση. Ή, πράγμα που έχει επιπλέον ενδιαφέρον, η όποια αντιπολίτευση είχε κυβερνητικές βλέψεις θα είχε κηρύξει «ανένδοτο» για να αναγκάσει το γκουβέρνο να καταφύγει στην …λαϊκή εντολή… Αλλά φευ: αφενός μεν η don Rico & Co δείχνει παροιμιώδη σταθερότητα, στα όρια της φυσικής αναισθησίας. Η δε αντιπολίτευση (συμπεριλαμβανομένου του Ανακαινισμένου…) της δίνει πρακτικά απεριόριστο χρόνο για να ολοκληρώσει το έργο και την αποστολή της… Τι να συμβαίνει άραγε;
Πέρα απ’ τον σκανδαλιάρικο θόρυβο υπάρχει μια άλλη διάσταση, εξαιρετικά σημαντική, που θα μπορούσε αυτή, «από μόνη της», να έχει σφυρίξει (ή όχι) το τέλος της θητείας των don Rico & Co: αν τα «μεγάλα αφεντικά» τους («μεγάλα αφεντικά» και σχεδόν του συνόλου της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης) τους είχαν θεωρήσει αποτυχημένους. Με συμμετοχή σε 2 πεδία μάχης του 4ου παγκόσμιου και 2 καραμπινάτες ήττες∙ με τους δυο βασικούς έως και κύριους συμμάχους τον έναν σε χειρότερη παρακμή απ’ τον άλλον∙ με μετατροπή της επικράτειας σε συνοριακό φυλάκιο για τον έναν και ενδοχώρα για τον άλλον∙ υπηρετούνται άραγε τα συμφέροντα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου; Κι ακόμα: προκύπτει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς η τόσο πολύτιμη γεωπολιτική πρόσοδος που είναι η raison d‘être της ύπαρξης του ελλαδιστάν απ’ την εποχή που συστάθηκε ως κράτος ως σήμερα;
Εν τέλει: που οφείλεται αυτή η παροιμιώδης αδιάφορη «σταθερότητα» του γκουβέρνου και η εξίσου παροιμιώδης πρακτική αδιαφορία της λεγόμενης «αντιπολίτευσης», μείζονος και ελάσσονος, να το ρίξει-απ’-το-πεζοδρόμιο;
Θα πρέπει να αποφύγουμε τον εύκολο πειρασμό της απόδοσης των ευθυνών στα χαρακτηριστικά των πολιτικών βιτρινών. Καλοπληρωμένοι υπάλληλοι είναι οι άνθρωποι. Θα πρέπει να στραφούμε στα αφεντικά τους, στο νο 1 εθνικό κεφάλαιο. Γιατί αυτό πράγματι αδιαφορεί για το αν υπουργοί ή βουλευτές δωροδοκούνται και τσεπώνουν για να πηγαίνουν τα «ευρωπαϊκά κονδύλια» στους ψηφοφόρους τους∙ αδιαφορεί για το αν τα κτελ και οι ιδιωτικές μεταφορικές εκτροχίασαν τα ντόπια τραίνα ως το σημείο μαζικής δολοφονίας∙ αδιαφορεί για το αν ο don Rico αγοράζει απ’ την mossad για να παρακολουθεί (και να έχει στο χέρι) τα στελέχη του κόμματός του με αντάλλαγμα να τους έχει όλους στο χέρι η mossad. Εκείνο που ενδιαφέρει το νο 1 εθνικό κεφάλαιο είναι αν η Αθήνα παραμένει «σημαία ευκαιρίας»∙ αν, μαζί με τις άλλες δύο ευρωπαϊκές «σημαίες ευκαιρίας», την μάλτα και τη νότια κύπρο, κάνει-το-σωστό σ’ αυτό που λέγεται «εξωτερική πολιτική»∙ κι αν φροντίζει η ταξική διάρθρωση της εντόπιας κοινωνίας να κυριαρχείται απ’ τον εύκολα χειραγωγήσιμο μικροαστισμό με τον θαυμασμό του για τους «πετυχημένους».
Εκεί θα πρέπει να ψάξουμε για να βρούμε τις εξηγήσεις για το …. «πολιτικό γίγνεσθαι εσωτερικού»…
Στις 11 Μάρτη του 2026 η (εφοπλιστική…) «ναυτεμπορική» είχε μια σύντομη παρουσίαση 24 ελλήνων «ημίθεων», των 24 πρώτων στη λίστα / «πάνθεον» του forbes βαθύπλουτων, δισεκατομμυριούχων με ελληνικά ονόματα και διαβατήρια, τους οποίους εύκολα θα χαρακτήριζε κάποιος την «εθνική ελλάδας» στον διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό∙ ακόμα κι αν τα ονόματα των περισσότερων είναι άγνωστα τους υποτελείς.
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.