Δευτέρα 23 Μάρτη (00.37) >> Υπάρχουν διάφοροι «επώνυμοι» συντηρητικοί αμερικάνοι, οπαδοί του made america great again, που υποστήριξαν το ψόφιο κουνάβι στις πρόσφατες εκλογές, πεπεισμένοι ότι η μοίρα και το ριζικό της again αμερικανικής μεγαλοσύνης βρίσκεται στο να σταματήσει τους πολέμους στον πλανήτη. Θα τους χαρακτηρίζαμε (το λιγότερο) ιστορικά αγράμματους: ένα κράτος / κεφάλαιο που μεγαλούργησε όσο μεγαλούργησε ιμπεριαλιστικά είναι αδύνατο να «ξαναγίνει» (ή έστω να παραμείνει) «μεγάλο» αρνούμενο τον ιμπεριαλισμό του! Τελεία και παύλα.
Σε κάθε περίπτωση αυτοί οι διάφοροι έχουν θυμώσει πολύ με την επίθεση στο ιράν. Την θεωρούν καταστροφική επιλογή (όπως και είναι…) Η πρόσφατη παραίτηση του επικεφαλής της αμερικανικής «αντιτρομοκρατικής» Joe Kent και, κυρίως, η ωμή κριτική του στην απόφαση γι’ αυτήν την επίθεση (δυο βδομάδες μετά την αφετηρία της, και αφού είχε γίνει σαφές ότι δεν πάει καθόλου καλά: αυτός είναι ο οππορτουνισμός!!!) έριξε λάδι στην φωτιά ενός σοβαρού εκνευρισμού που υποστηρίζει ότι το ψόφιο κουνάβι παρασύρθηκε (δωροδοκήθηκε ή και εκβιάστηκε λόγω Epstein) απ’ τον αρχιχασάπη ώστε να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο.
Κινούμενοι κάπου ανάμεσα στον μειωμένο καταλογισμό για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό («δεν έχουμε κανένα συμφέρον σ’ αυτόν τον πόλεμο»…) και στην γκροτέσκα ιδέα ότι η Ουάσιγκτον έχει καταντήσει «σκυλάκι» του Τελ Αβίβ (!!!) λόγω της διάβρωσης του establishment απ’ την mosant και το aipac αυτοί οι υποστηρικτές της «ξανά μεγάλης αμερικής»/peace brothers προφανώς δεν διάβασαν ή δεν έδωσαν σημασία σ’ όσα ρητά ή με υπονοούμενα αναφέρει το νέο δόγμα «εθνικής ασφάλειας» των ηπα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα. Φυσικά ανακατεύουν βρώμικα νερά: το να εμφανίζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ, το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς ως μια δόλια «υπερδύναμη» που σέρνει απ’ την μύτη ένα κοτζάμ ψόφιο κουνάβι (μαζί με τον ειρηνόφιλο us στρατό, τα μήντια, και τα λοιπά…) συνορεύει επικίνδυνα με το παλιό «για όλα φταίνε οι εβραίοι»….
Αλλά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει σχεδόν διπλάσια ηλικία απ’ τον ιμπεριαλισμό των θεοναζί! Είναι όχι πατέρας του, αλλά παππούς και προπάππους του! Και έχει πολλαπλάσια έκταση στον χάρτη. Το ότι υπάρχει αμοιβαιότητα ανάμεσα στα συμφέροντα των θεοναζί προαγωγών του απαρτχάιντ σε βάρος των Παλαιστίνιων και σ’ εκείνα όχι μόνο της Ουάσιγκτον αλλά σχεδόν του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών, αυτό είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες. Μέσα σ’ αυτήν την γενική αμοιβαιότητα είναι πολλά εκείνα που θα μπορούσε να κάνει ένας ένοικος του άσπρου σπιτιού απέναντι σ’ έναν καταζητούμενο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αν εκδηλωνόταν «στιγμιαία» αντίθεση συμφερόντων, κι αν θεωρούσε πως ο αρχιχασάπης τον εκβιάζει ή τον δωροδοκεί (μέσω των χορηγών) για να τον έχει υποτακτικό.
Βρίσκει κι αλλού λεφτά το ψόφιο κουνάβι: πουλώντας πτώματα… Για να μη νομίζετε ότι τα φέρετρα είναι μόνο για τη σημαία…
Ισχύει όμως το ότι ενώ η νίκη έχει πολλούς πατεράδες η ήττα είναι ορφανή – το γνωμικό αποδίδεται στον Τάκιτο, παλιά όσο 20 αιώνες… (Καθόλου παράδοξο: οι ρωμαίοι στρατηγοί του καιρού του που πολεμούσαν στη γερμανία επαίρονταν για κάθε νίκη τους, αλλά στις ήττες με απώλειες έριχναν την ευθύνη σε άλλους στρατηγούς ή ακόμα και στο καιρό…)
Όταν ηττάσαι (ή πορεύεσαι με βεβαιότητα σε γκρεμό) κάποιος άλλος θα φταίει! Ειδικά σε συνθήκες σαν τις σημερινές όπου η αμερικανική ήττα απέναντι στην Τεχεράνη δεν είναι (μιλώντας γενικότερα) η πρώτη τα τελευταία 25 χρόνια∙ και όπου οι rivals δεν είναι ιδεολογικοί αλλά πανίσχυροι οικονομικά και τεχνολογικά, κυριαρχώντας στο καθαυτό καπιταλιστικό τεραίν, αυτό της παραγωγής, της τεχνολογίας και του εμπορίου.
Εκείνο που θα χαρακτηριζόταν «ο ελέφαντας στο δωμάτιο» για το οποίο δεν υπάρχει κουβέντα είναι ότι
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.