Ο υποκειμενικός παράγοντας (το ford που γύρισε στο κρύο και άλλες ιστορίες…)

Ο διοικητής των αμερικάνων marines που προορίζονται να πέσουν πάνω στα πυρά των φρουρών της επανάστασης (αλλά και του τακτικού ιρανικού στρατού) τους ρωτάει γραπτά στις 26 Μάρτη «αν είναι έτοιμοι»… Πόσο έτοιμοι δηλαδή; Εκείνο στο «are your familys affairs in order?» θα μπορούσε να σημαίνει από «έχετε γεια βρυσούλες, κάμποι, βουνά, ραχούλες…» μέχρι «την διαθήκη σας την κάνατε»;

Δευτέρα 30 Μάρτη >> Βούλωσαν τις τουαλέτες: ήταν μια πρώτη ριπή στην ανταρσία, μόλις η ρημάδα / αρμάδα του αεροπλανοφόρου ford πέρασε το Γιβλαρτάρ… Τις ξεβούλωσαν (στην πάντα φιλόξενη Σούδα, αδειάζοντας τα υπερδυνατά aqua forte που αλλού; στη θάλασσα…).

Συνέχισαν προς τα ανατολικά. Πέρασαν το Σουέζ, ανασυγκροτήθηκαν, και πήραν την κατηφόρα της Ερυθράς Θάλασσας, προς το άλλο στενό, το Bab-al-Mandeb… Που μας πάνε 4.500 άντρες (και γυναίκες) μόνους μας;;;;

Κάτω απ’ το άγρυπνο βλέμμα των κινέζικων δορυφόρων του συμπλέγματος Baidu 3…

Κάπου εκεί στη μέση της διαδρομής, στις 12 του Μάρτη, άλλο κακό βρήκε την ρημάδα / αρμάδα: φωτιά που ξεκίνησε απ’ τα πλυντήρια του αεροπλανοφόρου ford!!!

Οι καχύποπτοι και χωρίς φαντασία σκέφτηκαν: Φωτιά στα πλυντήρια; Αποκλείεται! Εκεί έχει παντού νερά! Μάλλον τους κτύπησαν οι Huthis και δεν το λένε!!!

Λάθος!! (Αν είχε κτυπήσει η Ansar Allah θα το έλεγε η ίδια!!!). Στα πλυντήρια εκτός από νερό υπάρχουν και ντάνες με τα άπλυτα! Πετσέτες, σεντόνια… Εύφλεκτο υλικό!!! Πάνω σε καρότσια… Που κυλάνε μια χαρά στους διαδρόμους των κοιτώνων…

Η centcom είπε ότι η φωτιά επεκτάθηκε κατακαίγοντας πολλές δεκάδες δωμάτια και κρεβάτια∙ και ότι χρειάστηκαν 30 ώρες για να σβήσει: Η ανταρσία δεν κτύπησε απλά κόκκινο! Αχρήστεψε την μισή αεροναυτική δύναμη της αμερικανικής επίθεσης στο ιράν!!! Πάνω από 75 πολεμικά αεροπλάνα, αεροπλάνα ηλεκτρονικού πολέμου και ιπτάμενα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης πήραν τον δρόμο του γυρισμού (προς μεγάλη χαρά του πληρώματος!)

Ήταν το ιδανικό σαμποτάζ, που φυσικά δεν διέφυγε της προσοχής της «ηγεσίας» (όπως, ας πούμε, οι βουλωμένες τουαλέτες…). Διέφυγε όμως την προσοχής των υποτιθέμενων «κατά του πολέμου»: πίσω στη Σούδα (και στη συνέχεια στο Σπλιτ) ξεκίνησαν ανακρίσεις:

«Μήπως η φωτιά μπήκε εσκεμμένα;» (Λέτε; Χέζουν οι φάλαινες στη θάλασσα;)

Για να τους εκβιάσουν όλους απ’ το πλήρωμα να υποδείξουν ύποπτους δράστες ή και ενόχους, ΔΕΝ τους άφησαν να γυρίσουν στα σπίτια τους απ’ την Σούδα (ή, τώρα το Σπλιτ) αφού έτσι κι αλλιώς η ρημάδα / αρμάδα θα γυρίσει στη βάση της. Τους κρατούν ομήρους παρατείνοντας την θητεία τους.

Γίνονται τέτοια πράγματα; Γίνονται και παραγίνονται! Το πρόβλημα της «άρνησης εκτέλεσης καθήκοντος» είναι μεγαλύτερο!

Στο παρακάτω πολύ πρόσφατο video (27 Μάρτη) ο Mike Prysner, εκπρόσωπος του αμερικανικού «κέντρου για τους αντιρρησίες συνείδησης» (δημιουργήθηκε το 1940, επί υποχρεωτικής θητείας…) περιγράφει την τωρινή κατάσταση του us army:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Comments are closed.