Cyborg
Cyborg #24 - 06/2022

#24 - 06/2022

Πανδημίες και βιολογικός πόλεμος: η Σκύλλα και η Χάρυβδη της 4ης βιομηχανικής επανάστασης

Η γεωγραφική απόσταση ανάμεσα στην Wuhan και την ανατολική Ουκρανία και η χρονική απόσταση ανάμεσα στον Μάρτιο του 2020 όταν κηρύχτηκε η πανδημία και τον Φεβρουάριο του 2022 όταν ξεκίνησε η ρωσική εισβολή, μπορεί να μοιάζουν μεγάλες, αλλά ο κόσμος μας έχει γίνει πλέον επικίνδυνα ρευστός. Σχέσεις και συνάφειες που σε κανονικές συνθήκες θα έμεναν αδιόρατες, αποκτούν τέτοιο ειδικό βάρος κι εκτινάσσονται στο κέντρο, αδειάζοντας από περιεχόμενο τις αφελείς βεβαιότητες και τις καθησυχαστικές «αλήθειες» του πρόσφατου παρελθόντος. Πράγματι, πόσοι και πόσες είχαμε πριν δύο χρόνια την επίγνωση ότι ο βιολογικός πόλεμος - ή ακόμη χειρότερα, ο ακήρυχτος και αόρατος βιολογικός πόλεμος - είναι μια απολύτως υπαρκτή απειλή; Η πιο κοντινή αντιστοιχία ήταν αυτή του πυρηνικού πολέμου, αλλά no worries! Τα πυρηνικά είναι «παλιά ιστορία», του ψυχρού πολέμου και του προηγούμενου αιώνα. Όμως υπάρχει το ερώτημα: η μηχανή του πολέμου έχει μείνει καθηλωμένη στην τεχνολογία του doom’s day scenario και οι εργολάβοι του ολέθρου κάθονται εδώ και τρεις δεκαετίες άπραγοι;
Δύο σημεία από αυτά που ανέδειξε η πανδημία μας ενδιαφέρουν για τις ανάγκες αυτού του κειμένου. Το πρώτο είναι ότι η νοσηρότητα απαλλοτρίωσε την φυσική ανθρώπινη κατάσταση και τα σώματά μας έχουν μετατραπεί σε πεδίο μάχης της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, με επίδικο την τεχνολογική επικράτηση του ενός ή του άλλου στρατοπέδου. Υγεία δεν υπάρχει πλέον, μόνο νοσηρότητα σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, ανάλογα με το είδος της κάθε φορά υγειονομικής απειλής και την κατασκευασμένη ανικανότητα φυσικής ανταπόκρισης σε αυτή. Το σώμα μας δεν μας ανήκει πλέον, το βιοτεχνολογικό apparatus έχει ξεκινήσει ήδη την ταχεία διαδικασία αποικιοποίησης του.

Για το δεύτερο σημείο θα πρέπει να πάμε πίσω, πριν την κήρυξη της πανδημίας, όταν ο Sars-Cov-2 ήταν ακόμη «κινεζική υπόθεση». Οι πρώτες αντιδράσεις του δυτικού κόσμου απέναντι στις ειδήσεις για έναν νέο ιό και μια πρωτόγνωρη επιδημία που χτυπάει την Κίνα, ήταν αυτές της χλεύης, του επιτηδευμένου αποτροπιασμού και του υπόρρητου ή και ανοιχτού αντισινικού ρατσισμού. Η Κίνα έχει χάσει τον έλεγχο, ανοίγει κρεματόρια και επιβάλλει συνθήκες οργουελιανού ελέγχου· αυτές ήταν οι στάσεις μέχρι ο ιός να προσγειωθεί στο Μιλάνο. Η συνέχεια όμως απέδειξε ότι οι αντιδράσεις αυτές έκρυβαν πίσω τους ένα γενικευμένο άγχος, αλλά και φθόνο της Δύσης ότι δεν θα μπορούσε ούτε κατά διάνοια να πλησιάσει το κινεζικό παράδειγμα. Την ώρα που η Δύση έκανε υπολογισμούς του αέρα ότι θα είναι μία ακόμη «ανθρωπιστική τραγωδία» που θα χτυπήσει την περιφέρεια και τον τρίτο κόσμο κι έραβε κοστούμι σωτήρα σχεδιάζοντας «ανθρωπιστικές παρεμβάσεις», η Κίνα ξεδίπλωνε το οπλοστάσιο της κι έκανε επίδειξη τεχνολογιών, οργάνωσης, ικανοτήτων και αποτελεσματικότητας. Όταν πλέον η Δύση υιοθέτησε το δόγμα του «πολέμου ενάντια στον κορωνοϊό», θα έπρεπε να καταφέρει σε ελάχιστο χρόνο αυτά για τα οποία η Κίνα προετοιμαζόταν τεχνολογικά και κοινωνικά εδώ και χρόνια. Αυτό εξάλλου εξηγεί σε ένα βαθμό και τα δρακόντεια μέτρα τον πρώτο καιρό της πανδημία, όταν η μία δυτική χώρα μετά την άλλη άρχισαν να επιδίδονται σε πλειοδοσία σκληρότητας.

Αλλά η πανδημία και η κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν θα μπορούσαν να αποκρύψουν το αδιαμφισβήτητο γεγονός. Ότι η βιοτεχνολογική αναδιάρθρωση μπορεί να έτρεχε πλέον με ταχύτητα εξπρές αλλά δεν συμπαρέσυρε όλους το ίδιο με ομοιόμορφο τρόπο· κάποιοι έμεναν πίσω και με αγκομαχητά έτρεχαν να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Σε συνθήκες οξυμένου ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού, που αποκτάει όλο και πιο ξεκάθαρα τον χαρακτήρα παγκοσμίου πολέμου, η έμπρακτη απόδειξη ότι το ένα στρατόπεδο έχει υποσκελιστεί και μάλιστα σε ένα πεδίο, αυτό της βιοπληροφορικής αναδιάρθρωσης, που το θεωρούσε προνομιακά δικό του, είναι το κλειδί που μπορεί να ανοίξει τις πύλες της κόλασης. Επειδή το στρατόπεδο που χάνει έδαφος δεν θα διστάσει να καταφύγει στα πλέον ολέθρια μέσα και το παράδειγμα της πανδημίας μπορεί να ασκεί μια αρρωστημένη γοητεία για το είδος που μπορεί να είναι αυτά τα μέσα.

Τα βιολογικά όπλα δεν είναι κάτι καινούριο· έχουν συστηματική ιστορία ήδη από την εποχή του Α’ ΠΠ. Αλλά η βιοτεχνολογική αναδιάρθρωση έχει αλλάξει εντελώς το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να γίνει η χρήση τους. Το παράδειγμα δεν είναι πλέον τα χαρακώματα πνιγμένα στο αέριο της μουστάρδας ή η ανεξέλεγκτη διασπορά της πανώλης, αλλά η γενετική μηχανική και ο βιολογικός σχεδιασμός. Αν στο παρελθόν, η χρήση βιολογικών όπλων εγκυμονούσε τον κίνδυνο ανεξέλεγκτων συνεπειών που θα χτυπούσαν εξίσου και τον επιτιθέμενο, σήμερα, χάρη στις βιοτεχνολογίες ο κίνδυνος αυτός έχει περιοριστεί. Για ένα στρατόπεδο που σχεδιάζει κι αναπτύσσει τέτοια όπλα, σχεδιασμένους παθογόνους παράγοντες, δύο είναι τα πλεονεκτήματά τους. Πρώτον, δρουν αόρατα και σιωπηλά, εν αγνοία του εχθρού και χωρίς τον θόρυβο του κλασσικού πολέμου. Και δεύτερον δρουν στοχευμένα και κλιμακωτά, μειώνοντας τον κίνδυνο να γυρίσουν μπούμερανγκ κι επιτρέποντας σχέδια σε βάθος χρόνου.
Ποιο είναι όμως το στρατόπεδο σήμερα που υποσκελίζεται στο ένα πεδίο μετά το άλλο και επείγεται να καλύψει το χαμένο έδαφος και να εγγυηθεί την συνέχιση της ιστορικής του ηγεμονίας;

Cyborg #24

Η πρώτη αναφορά στον δυτικό κυβερνοχώρο για τα αμερικανικά εργαστήρια βιολογικού πολέμου στην Ουκρανία έγινε την πρώτη κιόλας μέρα της ρωσικής εισβολής, στις 24 Φλεβάρη, από τον @ClandestineNot. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι ο λογαριασμός του στο twitter, μέσα σε συνθήκες ασφυκτικού ελέγχου και λογοκρισίας, άντεξε μόλις μία μέρα πριν εξαφανιστεί, ευτυχώς όχι πριν προλάβουν αρκετοί να διασώσουν φωτογραφικά την δημοσίευση.
«Holy shit! Νομίζω ότι έχω βρει κάτι σχετικό με την Ουκρανία. Ο Ζελένσκι είπε ότι οι ρώσοι χτυπούν “στρατιωτικές εγκαταστάσεις”. Πόσο ευρύς είναι αυτός ο όρος; Βλέπω εικασίες ότι μπορεί να περιλαμβάνουν αμερικανικά βιοεργαστήρια. Στην αρχή σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει περίπτωση. Μετά άρχισα να ψάχνω…»

Cyborg #24

Το thread του/της @ClandestineNot συνέχισε παραθέτοντας σειρά στοιχείων κι έκλεινε με δύο χάρτες στους οποίους ήταν σημειωμένα τα εργαστήρια σε συνδυασμό με τα ρωσικά χτυπήματα. Η σύμπτωση ήταν παραπάνω από εύλογη. «Να η επικάλυψη των αναφερόμενων πυραυλικών χτυπημάτων και των τοποθεσιών των βιοεργαστηρίων… Φαίνεται σίγουρο ότι ο Πούτιν στοχεύει τις πόλεις και τις τοποθεσίες με αμερικανικά βιοεργαστήρια. Κυνηγάει 100% τα πιθανά βιολογικά όπλα».

[...]

...η συνέχεια στο έντυπο τεύχος του Cyborg.
[ σημεία διακίνησης ]

Hurry Tuttle

κορυφή