Cyborg
Cyborg #23 - 02/2022

#23 - 02/2022

βιολογικός πόλεμος: η αθέατη όψη της πανδημίας

Το όνομα Kees van der Pijl είναι πιθανότερο να το αγνοείτε και μάλλον δικαιολογημένα. Μολονότι επιστήμονας με σημαντικές περγαμηνές στον τομέα του, δεν ανήκει σε αυτούς που τους χαρίζεται εύκολα το προφίλ της «διασημότητας» και οπωσδήποτε δεν συγκαταλέγεται στον εσμό των «ειδικών» που τελευταία έχουν αποκτήσει το στάτους της αδιαμφισβήτητης αυθεντίας. Ο εβδομηνταπεντάχρονος Kees van der Pijl είναι ολλανδός καθηγητής διεθνών σπουδών, με μεγάλη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στην Ολλανδία και την Βρετανία, αλλά επίσης - κι αυτό τον χαρακτηρίζει κυρίως - είναι κομμουνιστής, «παλαιά κοπής» χωρίς να ανήκει σε κάποια μετα- ή νεο- τάση, και στις αναλύσεις του εστιάζει ιδιαίτερα στο ρόλο του κράτους και στους διεθνείς διακρατικούς ανταγωνισμούς. Επιπλέον, στη χώρα του είναι δραστήριος αντιφασίστας, δεν πρόκειται δηλαδή για έναν «άσφαιρο» ακαδημαϊκό. Μέχρι το 2000 ο Kees van der Pijl ήταν καθηγητής στο τμήμα διεθνών σπουδών του πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και συνδιευθυντής του ολλανδικού Research Centre for International Political Economy. Ταυτόχρονα ήταν μέλος του ολλανδικού κομμουνιστικού κόμματος. Το 2000 μετακόμισε στην Βρετανία όπου πήρε την έδρα των διεθνών σπουδών στο πανεπιστήμιο του Sussex, διετέλεσε πρόεδρος του τμήματος την περίοδο 2002-04 και από το 2001 ως το 2006 ανέλαβε διευθυντής στο πανεπιστημιακό Centre for Global Political Economy. Επιστρέφοντας στην ολλανδία πήρε μέρος στην οργάνωση Αντιφασιστική Αντίσταση (AFVN/BvA, από το όνομα της κατοχικής αντιστασιακής κομμουνιστικής οργάνωσης) κι επίσης συμμετείχε στην ίδρυση της Επιτροπής επαγρύπνησης κατά του αναδυόμενου φασισμού.

Όταν κηρύχτηκε η πανδημία και ξέσπασε το κύμα των υγειονομικών πραξικοπημάτων, ο Van der Pijl έπραξε όπως όφειλε να πράξει κάθε τίμιος αριστερός, κομμουνιστής και αντιφασίστας (κι επιπλέον στην δική του περίπτωση: ειδήμονας στις γεωπολιτικές συγκρούσεις και τους διακρατικούς ανταγωνισμούς) σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αντί να υποκύψει στον γενικευμένο φόβο ή να κολακευτεί από την ανάδειξη των «επιστημόνων» σε νέο ιερατείο, έβαλε στην άκρη τα «ιατρικά» θέσφατα  και εξέτασε τις εξελίξεις στο πεδίο της πολιτικής οικονομίας, υπό το πρίσμα του οξυμένου ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού ανάμεσα στο αμερικανικό κράτος και τους συμμάχους του από την μία και της Κίνας, Ρωσίας από την άλλη. Τον Απρίλιο του 2020, ένα μόλις μήνα μετά την ανακήρυξη της πανδημίας, ο Van der Pijl δημοσίευσε μία εκτεταμένη ανάλυση με τίτλο Υγειονομική κρίση ή κατάληψη της εξουσίας; Η πολιτική οικονομία της Covid-19, πρώτα στην προσωπική του σελίδα στο academia.edu και στην συνέχεια στο newcoldwar.org. Το πρώτο μέρος της ανάλυσης είναι αφιερωμένο στην κατάλυση του τυπικού φιλελεύθερου συντάγματος, στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στην ανάδυση σκιωδών δομών εξουσίας και στην απόπειρα της Δύσης να επιβεβαιώσει και διασφαλίσει την κλονιζόμενη παγκόσμια ηγεμονία της.

Το δεύτερο μέρος, αυτό που παραθέτουμε μεταφρασμένο, είναι αφιερωμένο ειδικά στην Covid-19 και στην καταγωγή του SARS-CoV-2. Η άποψη που υιοθετεί και υποστηρίζει με στοιχεία ο Van der Pijl είναι αυτή του γάλλου ιολόγου Luc Montagnier ότι ο ιός είναι τεχνητά κατασκευασμένος σε εργαστήριο. Ο γάλλος Montagnier είναι άλλη μία «περίπτωση Ιωαννίδη». Διαπρεπής επιστήμονας γιατρός, κορυφαίος ιολόγος παγκοσμίως, ερευνητής του γαλλικού Ινστιτούτου Παστέρ και καθηγητής του πανεπιστημίου της Σαγκάης, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ιατρικής του 2008 για την ανακάλυψη του ιού HIV (τι άλλο θα έπρεπε να είχε άραγε για να θεωρείται φερέγγυος γνώστης των ιών;) Ο Montagner έκανε το ολέθριο λάθος να υποστηρίξει με στοιχεία ότι ο ιός SARS-CoV-2 αποκλείεται να είναι φυσικός, είναι τεχνητό κατασκεύασμα εργαστηρίου (του Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan) κι επιπλέον ότι η ίδια η φύση θα εξολοθρεύσει αυτό το τερατούργημα, αφού όμως πρώτα ο τεχνητός ιός εξοντώσει χιλιάδες. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Montagner λοιδωρήθηκε, αποκηρύχτηκε, εξέπεσε από το στάτους του ειδικού και κατηγορήθηκε για συνωμοσιολόγος και κίνδυνος για την δημόσια υγεία. Ο Van der Pijl δεν είχε τέτοιο πρόβλημα· είχε κατηγορηθεί ήδη ως «συνωμοσιολόγος» επειδή είχε υποστηρίξει ότι η 11η/9ου ήταν έργο από κοινού αμερικανικών φραξιών και των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και μάλιστα είχε γίνει αντικείμενο ενδοπανεπιστημιακής έρευνας με την κατηγορία του «αντισημιτισμού» και της «διασποράς ψευδών ειδήσεων». Ο Van der Pijl υιοθετεί την άποψη Montagnier χωρίς όμως να καταλήγει αν ο ιός είναι κατασκεύασμα αμερικανικών εργαστηρίων βιολογικού πολέμου ή του ινστιτούτου ιολογίας της Wuhan, στο οποίο εξάλλου εργάζονται από χρόνια αμερικανοί ερευνητές. Καταθέτει όμως αναλυτικά στοιχεία για το μέγεθος των ερευνών του αμερικανικού στρατο-φαρμακευτικού συμπλέγματος  πάνω στον βιολογικό πόλεμο και την οπλοποίηση παθογόνων παραγόντων σε σημείο που να μπορούν να στοχεύσουν συγκεκριμένες ομάδες του παγκόσμιου πληθυσμού. Καταδεικνύει έτσι μία ακόμη πλευρά της επιταχυνόμενης βιοπληροφορικής αναδιάρθρωσης υπό το πρόσχημα της πανδημίας: της εντατικής προετοιμασίας για ενδοκαπιταλιστικές συγκρούσεις αδιανόητες σε σχέση με ότι έχει γνωρίσει ως σήμερα η ανθρωπότητα.

Η ανάλυση του Van der Pijl είναι γραμμένη εξαιρετικά νωρίς· σε καίρια στιγμή, αλλά πριν ακόμη αποκαλυφθούν σε όλες τους τις διαστάσεις τα υγειονομικά πραξικοπήματα. Πολλά στοιχεία δικαιολογημένα δεν τα γνωρίζει ακόμη, όπως την ανελέητη χειραγώγηση των στοιχείων, την διαφορετική κατεύθυνση που πήρε ο «πόλεμος κατά του ιού» στην Δύση και τον υπόλοιπο κόσμο ή την επιβολή των «εμβολιασμών» με γενετικά σκευάσματα «σαν έτοιμα από καιρό». Παρόλα αυτά, παραθέτει και τεκμηριώνει στοιχεία για τις έρευνες και τα πειράματα βιολογικού πολέμου που σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να μην αγνοήσουμε, ώστε να μην καταβληθούμε από όσα ακολουθήσουν…

Hurry Tuttle

 

Υγειονομική κρίση ή κατάληψη της εξουσίας;
Η πολιτική οικονομία της Covid-19

Στις 11 Μαρτίου 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακήρυξε επίσημα το ξέσπασμα της Covid-19 (της αναπνευστικής νόσου που προκαλείται από τον κορονοϊό SARS-CoV-2) ως παγκόσμιας πανδημίας, την πρώτη μετά τη γρίπη των χοίρων H1N1 το 2009. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου μπήκε σε κατάσταση lockdown, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να κλειστούν στα σπίτια τους, υποτίθεται για να διασφαλιστεί η προστασία τους. Σε αυτό το άρθρο αμφισβητώ αυτή την υπόθεση. Όπως και με προηγούμενα γεγονότα που σηματοδοτούν ότι η εποχή των πολιτικών του συμβιβασμού στη Δύση έφτανε στο τέλος της και στη θέση της εγκαινιάστηκε η πολιτική του φόβου, έτσι και τώρα ο τρόπος με τον οποίο το γεγονός αξιοποιείται για άλλους σκοπούς είναι πολύ πιο σημαντικός από το γεγονός το ίδιο και τις αιτίες του. Σε αυτή την περίπτωση, η ατλαντική άρχουσα τάξη που ηγήθηκε της μεταπολεμικής φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, εκμεταλλεύεται μια ευκαιρία (όχι απαραίτητα δική της δημιουργία) για να προσπαθήσει να ανακόψει την απώλεια του ελέγχου της στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Αμέσως μόλις άρχισε η επιδημία (ή καλύτερα: διακηρύχθηκε ότι εξελισσόταν σε επιδημία) λήφθηκαν δρακόντεια μέτρα εντελώς αναντίστοιχα με την πραγματική απειλή για την δημόσια υγεία. Αν και φαινομενικά πρόκειται για ένα παγκόσμιο φαινόμενο, το επίκεντρο της αντίδρασης είναι η Δύση, όπου οι κυρίαρχες τάξεις άρπαξαν την ευκαιρία να προσπαθήσουν να αντιστρέψουν ριζικά την τάση προς τον «λαϊκισμό» τόσο στους δρόμους όσο και με τη μορφή ανεξέλεγκτων ηγετών τύπου Τραμπ.

Το γεγονός ότι ο νέος κορονοϊός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στην Κίνα στα τέλη του 2019 δείχνει απλά ότι δεν έχουμε να κάνουμε απαραίτητα με ένα Μεγάλο Σχέδιο που καταστρώθηκε από τη Δύση, αλλά με μια ευκαιρία που αδράχτηκε για να προωθηθεί μια ατζέντα, της οποίας ορισμένα στοιχεία κυοφορούνταν και άλλα σχεδιάστηκαν αργότερα. Πράγματι, η αρχόμενη επιδημία στη Wuhan και την επαρχία Hubei στην οποία η κινεζική κυβέρνηση απάντησε με δρακόντεια μέτρα που σταμάτησαν αποτελεσματικά την εξάπλωση αλλά και κάθε κοινωνική δραστηριότητα, δεν επαναλήφθηκε αμέσως έξω από την Κίνα. Η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μάλιστα μεταξύ των τελευταίων που μπήκαν σε lockdown. Ωστόσο, το παγκόσμιο πάγωμα της κανονικής ζωής, το οποίο έχει καταστροφικές συνέπειες για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους και ανοίγει την προοπτική μιας απολυταρχικής κοινωνίας για πολύ περισσότερους, αποκαλύπτει πώς η μία μετά την άλλη, οι κυβερνήσεις (όχι όλες) είδαν μια ευκαιρία να επιλύσουν άλλα ζητήματα, ευθυγραμμιζόμενες με την «καταπολέμηση της πανδημίας».

[…]

Η προέλευση του ιού και το χάσμα ΗΠΑ-Κίνας

Επιτρέψτε μου τώρα να αναφερθώ στην πραγματική επιδημία του ιού και στο πώς ακολούθησε την πρώτη επιδημία SARS. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε σοβαρές εντάσεις μεταξύ της Κίνας και της Δύσης, η οποία το έμαθε μόνο με μεγάλη καθυστέρηση. Αυτό με τη σειρά του έδωσε ώθηση στη διεθνή συνεργασία για τη μελέτη του φαινομένου των κορονοϊών. Οι ιοί είναι μικροσκοπικά σταγονίδια νουκλεϊκού οξέος (DNA ή RNA) τυλιγμένα σε πρωτεΐνες. Σε σύγκριση με άλλους κορονοϊούς, όπως εκείνους που προκαλούν το Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο (SARS) ή το Αναπνευστικό Σύνδρομο της Μέσης Ανατολής (MERS), ο SARS-CoV-2/Covid-19 αποδείχθηκε πιο μεταδοτικός. Ωστόσο, για την εμφάνιση αναπνευστικών επιπλοκών, η αδυναμία των ασθενών είναι ο βασικός παράγοντας. Η προχωρημένη ηλικία και οι υπάρχουσες, υποκείμενες ασθένειες είναι οι κύριοι παράγοντες που εξηγούν το ποσοστό θανάτου των ασθενών. Στη σχετικά σκληρά πληγείσα Ιταλία, οι μισοί από τους νεκρούς είχαν τρεις άλλες ασθένειες, το ένα τέταρτο δύο και το άλλο τέταρτο μία- μόνο το 0,8% των νεκρών είχαν καλή υγεία.

Η προηγούμενη επιδημία από κορονοϊό, SARS, ξέσπασε στην Guangdong τον Νοέμβριο του 2002, πιθανώς σε μια αγορά όπου πωλούνταν ζώα που είχαν σφαγιαστεί επιτόπου. Τότε η κινεζική κυβέρνηση χρειάστηκε αρκετούς μήνες για να αναφέρει την εμφάνιση της ασθένειας στον ΠΟΥ. Εν τω μεταξύ, ένας τοπικός γιατρός της Guangdong που είχε ταξιδέψει στο Χονγκ Κονγκ είχε μολύνει αρκετές χιλιάδες άλλους. Η υποτιθέμενη αιτία αυτής της επιδημίας SARS ήταν το άλμα του ιού από τις νυχτερίδες στα ζώα της αγοράς και μέσω αυτών (ή απευθείας) στον άνθρωπο, ακολουθούμενο από μόλυνση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η καταπάτηση των δασών από τους οικισμούς, με τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή τα βοσκοτόπια και την αστικοποίηση να ακολουθούν, οι τεράστιες αγέλες οικόσιτων ζώων που διατηρούνται στη ζωή μόνο με αντιβιοτικά για να σφαγιαστούν πρόωρα ως μοσχάρια, γουρουνάκια κ.λπ. δημιούργησαν γέφυρες για το άλμα των ιών στον άνθρωπο. Η γρίπη των πτηνών, εγγενής στα υδρόβια πτηνά, μεταπήδησε στα κοτόπουλα και μεταλλάχθηκε σε H5N1, έναν ιό που μολύνει τους ανθρώπους και σκοτώνει τους μισούς ξενιστές του, αλλά μέχρι στιγμής, με περιορισμένο μόνο ποσοστό μόλυνσης από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Αυτό το άλμα ήταν ένα θέμα που ενδιέφερε τους επιστήμονες και η εμφάνισή του αναμενόταν να γίνει πιο συχνή δεδομένης της συνεχιζόμενης διαδικασίας περιορισμού των βιοτόπων. Ως αποτέλεσμα της καταστροφής των βιοτόπων της άγριας πανίδας από την αποψίλωση των δασών, τη ρύπανση, την επιταχυνόμενη κλιματική αλλαγή και άλλες μορφές καταστροφής της βιόσφαιρας, εκατοντάδες τύποι παθογόνων μικροβίων εμφανίστηκαν σε περιοχές όπου ήταν άγνωστα πριν, ιδίως τις τελευταίες δεκαετίες. Ο HIV, ο Έμπολα στη Δυτική Αφρική ή ο Ζίκα στην αμερικανική ήπειρο είναι παραδείγματα. Το 60% αυτών είναι ζωικής προέλευσης, εκ των οποίων το ένα τρίτο προέρχεται από οικόσιτα ζώα και τα δύο τρίτα από άγρια ζώα. Μικρόβια που δεν αποτελούν πρόβλημα για τα άγρια ζώα είχαν περισσότερες πιθανότητες να έρθουν σε επαφή με τον άνθρωπο.

Οι ιοί μπορούν επίσης να προκαλέσουν επιδημίες ευκολότερα λόγω της συμπίεσης του χρόνου και του χώρου ως αποτέλεσμα των αεροπορικών ταξιδιών σε όλο και μεγαλύτερους αριθμούς. Αυτό έχει δημιουργήσει μια άμεση γειτνίαση μεταξύ περιοχών που είναι επιρρεπείς σε ασθένειες με περιορισμένες ιατρικές υποδομές και καλύτερα εξοπλισμένων, πλουσιότερων περιοχών. Η ατμοσφαιρική ρύπανση επιδεινώνει τις επιπτώσεις μιας αναπνευστικής νόσου που προκαλείται από ιογενή λοίμωξη: αν οι πνεύμονες έχουν εκτεθεί σε βρώμικο αέρα για δεκαετίες, θα έχουν μεγαλύτερη δυσκολία να αντιμετωπίσουν την πνευμονία μόλις εισπνεύσουν έναν ιό. Το ίδιο ισχύει και για ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ως αποτέλεσμα της υποβαθμισμένης διατροφής, της παχυσαρκίας, ασθενειών και της ηλικίας.

Έτσι, η κρίση της βιόσφαιρας ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης της ανθρωπότητας σε συνθήκες εκβιομηχάνισης και αστικοποίησης αποτελεί το γενικό υπόβαθρο κάθε επιδημίας. Ο Έμπολα σύμφωνα με μελέτη του 2017 εμφανίστηκε σε περιοχές της Δυτικής Αφρικής όπου η αποψίλωση των δασών ήταν ανεξέλεγκτη και οι νυχτερίδες, φορείς μικροβίων στα οποία δεν θα έπρεπε να εκτίθεται ο άνθρωπος, ήρθαν σε κοντινή απόσταση από τους ανθρώπινους βιότοπους. Εκτός από τον Έμπολα, ο ιός Nipah (στη Μαλαισία και το Μπαγκλαντές) και ο ιός Marburg (κυρίως στην Ανατολική Αφρική) έχουν κάνει αυτό το άλμα από είδος σε είδος. Στη Βόρεια Αμερική, τα πτηνά είναι φορείς του ιού του Δυτικού Νείλου, ο οποίος μέσω των οικόσιτων πτηνών μπορεί να μεταπηδήσει στον άνθρωπο με τσιμπήματα κουνουπιών.

Ένας εργαστηριακός ιός;

Κινέζοι ιολόγοι, γράφοντας στο περιοδικό Nature, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «παρά τις έντονες ερευνητικές προσπάθειες, το πώς, πότε και πού εμφανίζονται νέες ασθένειες, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή σημαντικής αβεβαιότητας». Ο πρώτος ασθενής που προσβλήθηκε από αυτό που ο ΠΟΥ αργότερα ονόμασε Covid-19 και νοσηλεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2019, πιθανότατα το κόλλησε σε μια αγορά θαλασσινών στη Wuhan όπου εργαζόταν. «Ο ιός είχε τη στενότερη συγγένεια (89,1% νουκλεοτιδική ομοιότητα) με μια ομάδα κορονοϊών που μοιάζουν με τον SARS, οι οποίοι είχαν βρεθεί προηγουμένως σε νυχτερίδες στην Κίνα». Η επακόλουθη μόλυνση άλλων ατόμων στην περιοχή υποδηλώνει «ότι η συνεχιζόμενη ικανότητα διάχυσης του ιού από τα ζώα μπορεί να προκαλεί σοβαρή ασθένεια στον άνθρωπο». Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκτός από τα ψάρια και τα οστρακοειδή, μια μεγάλη ποικιλία ζωντανών άγριων ζώων προς πώληση στην αγορά -συμπεριλαμβανομένων σκαντζόχοιρων, ασβών, φιδιών και πτηνών (τρυγόνια )- ήταν διαθέσιμα πριν από την έναρξη της επιδημίας, καθώς και σφάγια ζώων και κρέας (αλλά όχι νυχτερίδες).

[...]

...η συνέχεια στο έντυπο τεύχος του Cyborg.
[ σημεία διακίνησης ]

κορυφή